1 ποτήρι καρύδι χοντροκομμένο

1 ποτήρι ζάχαρη

1 ποτήρι σιμιγδάλι

1 φακελάκι baking powder

1 κουταλιά κανέλα

1 σφηνάκι κονιάκ ή ουίσκι

1 κουταλάκι γαρύφαλλο

8 αυγά

Για το σιρόπι

3 ποτήρια νερό

2 ποτήρια ζάχαρη

Εκτέλεση

Αρχικά, ανακατεύουμε όλα τα στερεά υλικά. Έπειτα προσθέτουμε τα αυγά χτυπημένα και συνεχίζουμε το ανακάτεμα. Ρίχνουμε το μίγμα αυτό σε ένα μικρό ταψί που έχουμε προηγουμένως αλείψει με βούτυρο και αλευρώσει.  Ψήνουμε την καρυδόπιτα για 40 λεπτά στους 200 βαθμούς Κελσίου σε προθερμασμένο φούρνο. Όταν ψηθεί το γλυκό, το αφήνουμε να κρυώσει, το κόβουμε σε κομμάτια και το σιροπιάζουμε. Αν θέλουμε, πασπαλίζουμε την καρυδόπιτα με τριμμένο καρύδι ή την καλύπτουμε με γλάσο σοκολάτας.

Καλή επιτυχία!

Μαρία Δαγκλή

    Ο Θεόφιλος Χατζημιχαήλ γεννήθηκε το 1867 στη Βαρειά της Μυτιλήνης. Ήταν το πρώτο παιδί από  τα 8 παιδιά της οικογένειάς του- τέσσερα αγόρια και τέσσερα κορίτσια-. Έφυγε από τη ζωή το 1934 μόνος και άγνωστος ακόμα.

    Ο Θεόφιλος υπήρξε  ένας εξαιρετικός λαϊκός ζωγράφος. Η τέχνη του αποτελεί συνώνυμο της ελληνικότητας˙ απαθανάτισε θρύλους και παραδόσεις, καθημερινές στιγμές από την ελληνική πραγματικότητα με το μοναδικό προσωπικό του ύφος που καθιστά τα έργα του από τα πλέον αναγνωρίσιμα της ελληνικής ζωγραφικής.

     Σε όλη τη ζωή του ήταν φτωχός και συχνά ζωγράφιζε σε τοίχους καφενείων, ελαιοτριβείων, φούρνων  για ένα πιάτο φαΐ. Στον Βόλο ζωγραφίσει και πλήθος επιγραφών στα προσφυγικά σπίτια των εκδιωχθέντων από τη Μικρά Ασία. Δυστυχώς ελάχιστα έργα του έχουν σωθεί μετά από σεισμούς και πυρκαγιές.Ο Γιάννης Κόντος, πλούσιος γαιοκτήμονας της Μαγνησίας το 1908 του αναθέτει να διακοσμήσει με τοιχογραφίες το σπίτι του. Ο Θεόφιλος ζωγραφίζει σκηνές από την Επανάσταση του 1821, αρχαίους θεούς και τοπία. Σήμερα η οικία Κοντού είναι το Μουσείο Θεόφιλου στον Βόλο.

    Σε κάποια ηλικία της ζωής του άρχισε να φοράει φουστανέλα, όπως οι ήρωες του 1821. Αυτό τον έφερνε σε δύσκολη θέση, καθώς έπεφτε θύμα εμπαιγμού και περιφρόνησης. Έτσι αποφάσισε να γυρίσει πίσω στη Μυτιλήνη. Τριγύριζε στα χωριά και ζωγράφιζε. Τα πινέλα του τα κουβαλούσε στο σελάχι του˙ εκεί που οι πρόγονοί μας έβαζαν τα πιστόλια και τα μαχαίρια τους.

    Ο Στρατής Ελευθεριάδης ενθουσιάζεται από τη ζωγραφική του Θεόφιλου και μετά τον θάνατό του εκθέτει έργα του στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι. Έτσι γίνεται γνωστός παγκοσμίως. Σήμερα οι πίνακες του βρίσκονται στο μουσείο της Βαρειάς στη Μυτιλήνη.

Μαρία Δαγκλή

4 αυγά

1 ποτήρι βούτυρο ή βιτάμ

2 ποτήρια ζάχαρη

½ ποτήρι γάλα

1 φακελάκι αμμωνία

1 βανίλια

1 κιλό αλεύρι

½ κουταλάκι αλάτι

             Εκτέλεση

    Αρχικά χτυπάμε τον βούτυρο με τη ζάχαρη μέχρι να γίνει αφράτο το μείγμα. Έπειτα ρίχνουμε σ΄ αυτό ένα- ένα τ’ αυγά και τα χτυπάμε 2΄.Προσθέτουμε την αμμωνία, αφού προηγουμένως την έχουμε διαλύσει στο κρύο γάλα. Συνεχίζουμε με τα υπόλοιπα υλικά και στο τέλος ρίχνουμε το αλεύρι. Όταν το μείγμα σφίξει και γίνει ζύμη, πλάθουμε κουλουράκια σε διάφορα σχέδια. Τα τοποθετούμε σε ταψί και, αν θέλουμε, τα αλείφουμε με κρόκο αυγού με τη βοήθεια ενός πινέλου. Τα ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180^ο C για 20΄.

Καλή επιτυχία και καλό Πάσχα!

Μαρία Δαγκλή

     Οι ήρωες, πρόγονοί μας έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία μας˙ πίστεψαν σε μια ιδέα και την έκαναν πράξη. Έδωσαν το αίμα τους γι’ αυτήν. Οφείλουμε να τους τιμάμε και να τους ευγνωμονούμε, γιατί, αν και ήταν μια χούφτα Έλληνες, επαναστάτησαν σ’ ένα κράτος με χιλιάδες στρατό, δεν φοβήθηκαν, σήκωσαν ψηλά τη σημαία και πολέμησαν ηρωικά. Είμαστε υπερήφανοι γι’ αυτό και κυρίως για τη γενναιότητα των προγόνων μας και για τα υψηλά ιδανικά που υπηρέτησαν.

Τιμή και δόξα στους ήρωες του 1821!

Μαρία Δαγκλή                                                                              

    Η επομένη ημέρα μετά την περίοδο των Απόκρεων ονομάστηκε Καθαρά Δευτέρα, γιατί την ημέρα αυτή οι Ορθόδοξοι χριστιανοί καθαρίζονται σωματικά και πνευματικά. Ξεκινάει η νηστεία για 40 μέρες όσες και οι μέρες του Χριστού.

    Γιατί τρώμε λαγάνα την ημέρα αυτή; Η λαγάνα είναι ένας άζυμος άρτος. Φτιάχνεται χωρίς προζύμι και συμβολίζει το ψωμί που έτρωγαν οι Ισραηλίτες κατά τη νύχτα της εξόδου από την Αίγυπτο υπό την ηγεσία του Μωυσή. Από τότε επιβαλλόταν από το μωσαϊκό νόμο για όλες τις ημέρες του Πάσχα αυτός ο άρτος. Έπαψε αυτή η συνήθεια, όταν ο Χριστός ευλόγησε τον ένζυμο άρτο.

    Την Καθαρά Δευτέρα επίσης πετάμε τον χαρταετό. Αυτό το έθιμο οφείλεται στο γεγονός ότι οι άνθρωποι παλιά πίστευαν πως όσο πιο ψηλά φτάσει ο χαρταετός τόσο πιο πιθανό ήταν να ακούσει ο Θεός τις προσευχές τους. Συμβολίζει το πέταγμα της ψυχής στον ουρανό και στον Θεό. Το έθιμο αυτό συνδέεται με την Καθαρά Δευτέρα, γιατί είναι η πρώτη μέρα της Σαρακοστής και οι χριστιανοί αρχίζουν τη σωματική και πνευματική τους κάθαρση.

 Καλή Καθαρά Δευτέρα και καλή Σαρακοστή!

Μαρία Δαγκλή

    Η γέννηση ενός παιδιού και ιδίως αγοριού ήταν επιδίωξη όλων των οικογενειών. Το βρέφος, αφού το έλουζαν και το τύλιγαν σε φασκιές, το έβαζαν σε λίκνο και καλούσαν τον αστρολόγο για να συντάξει το ωροσκόπιο του ( θεμάτιον ). Η πρώτη τροφή του νεογέννητου ήταν μέλι και γάλα.

    Το επώνυμο δεν υπήρχε, όπως σήμερα, αλλά, συνεχίζοντας την ελληνιστική παράδοση, χρησιμοποιούσαν ως επώνυμο το όνομα του πατέρα ή του παππού σε πτώση γενική, στο οποίο δόθηκε στη συνέχεια η κατάληξη –πούλος. Αργότερα καθιερώθηκαν επώνυμα ανάλογα με το επάγγελμα, την καταγωγή, την σωματική διάπλαση ακόμα και τα ελαττώματα του ατόμου.

    Όσον αφορά τον αρραβώνα τον γάμο και το διαζύγιο ίσχυαν τα ακόλουθα στο Βυζάντιο.

    Όταν η βυζαντινή κόρη συμπλήρωνε τα 12 χρόνια οι γονείς δια μέσου συγγενικών και φιλικών προσώπων, των προξενητών αναζητούσαν ως σύζυγο κάποιο νέο που να είχε συμπληρώσει τα 14 χρόνια. Ο αρραβώνας, που η διάρκεια του δεν υπερέβαινε τα δύο χρόνια ήταν ένα πολύ σημαντικό γεγονός, με επισημότητα σχεδόν θρησκευτική και επικύρωση με γραπτό συμβόλαιο. Τη νύφη οδηγούσε ο μελλόνυμφος στην εκκλησία, αφού την παραλάμβανε από την πατρική εστία. Μετά την τελετή ακολουθούσε επίσημο δείπνο.

    Υπήρχαν όμως και τα διαζύγια. Η νομοθεσία του κράτους, παρά την αντίθετη άποψη της Εκκλησίας, αναγνώριζε το δικαίωμα διαζυγίου, όταν το επιθυμούσαν και τα δύο μέρη. Τον δεύτερο γάμο αποδοκίμαζε η Εκκλησία, αλλά δεν τον απαγόρευε η πολιτεία. Ο τρίτος γάμος προκαλούσε κυρώσεις, ενώ ο τέταρτος τον αφορισμό της Εκκλησίας.

    Το 331 ο Μέγας Κωνσταντίνος εξέδωσε ένα νόμο περί διαζυγίου, σύμφωνα με τον οποίο, όταν μία γυναίκα έστελνε αναγγελία διαζυγίου θα έπρεπε να ερευνώνται μόνο οι ακόλουθες κατηγορίες: υπάρχουν αποδείξεις ότι αυτός είναι φονιάς, μάγος ή τυμβωρύχος; Αν ναι, τότε αυτή η γυναίκα θα έπρεπε να επαινείται και να ανακτά όλη την προίκα της. Αν όμως έστελνε αναγγελία διαζυγίου για λόγους ανεξάρτητους από αυτές τις τρεις κατηγορίες, θα έπρεπε να αφήσει ακόμα και την τελευταία φουρκέτα στο σπίτι του συζύγου της και να εκτοπιστεί σε κάποιο νησί για τη μεγάλη της έπαρση. Αν έστελνε αναγγελία διαζυγίου ο άντρας, θα έπρεπε να ερευνηθεί μήπως επιθυμεί να αποκηρύξουν μία μοιχαλίδα μάγισσα ή μαστροπό. Αν κάποιος άντρας έδιωχνε τη σύζυγό του η οποία δεν είχε αποδεδειγμένα σχέση με αυτές τις κατηγορίες, θα έπρεπε να της επιστρέψει όλη την προίκα και ο ίδιος να μην ξαναπαντρευτεί. Αν πράγματι έπραττε κάτι τέτοιο, επιτρεπόταν στην τέως σύζυγο να εισέλθει στο σπίτι του και να μεταβιβάσει στον εαυτό της όλη την προίκα της δεύτερης συζύγου, ως αποζημίωση για τη ζημιά που υπέστη.

    Όλες αυτές οι συνήθειες εκφράζουν την κοινωνία που τις γέννησε και συνάδουν με τα ήθη και τις πεποιθήσεις των κατοίκων της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Πηγές

Ιστορία Αρχαία και Μεσαιωνική, Α” τάξη Α” κύκλου ΤΕΕ, Αθήνα 2000

G. Clarck, Οι γυναίκες στην όψιμη αρχαιότητα

Σοφία Μιμή

    Την Κυριακή πήγαμε μία εκδρομή στη θάλασσα με την οικογένειά μου. Ο καιρός ήταν καλός, είχε ήλιο και ήταν ιδανικός για να ξεχυθούμε στη φύση.

    Αρχικά, περπατήσαμε στην παραλία, αγναντέψαμε τον ορίζοντα που ήταν καθαρός και μας έδινε τη δυνατότητα να διακρίνουμε τα παράλια της Τουρκίας. Έπειτα, ρίξαμε τις πετονιές και ψαρέψαμε συζητώντας και πίνοντας τον καφέ μας.

    Το ψάρεμα είναι το χόμπι μου• όταν το επιτρέπει ο καιρός, πηγαίνουμε για ψάρεμα. Βλέποντας τη θάλασσα ηρεμώ και νιώθω ότι με μαγεύει, με ταξιδεύει σ’ άλλο κόσμο.

    Περάσαμε πολύ όμορφα στην εκδρομή μας. Από εδώ και πέρα κάθε Κυριακή θα κάνουμε εξορμήσεις στην φύση, γιατί ξεφεύγουμε από την καθημερινότητα και αλλάζει η ψυχολογία μας.

Μαρία Δαγκλή

     Την ημέρα αυτή συνηθίζεται οι άντρες να δίνουν δώρα στις γυναίκες της ζωής τους (φίλες, μητέρες, σύζυγοι, αρραβωνιαστικές, κόρες, συνάδελφοι κτλ.) λουλούδια και μικρά δώρα. Σε ορισμένες χώρες γιορτάζεται ως ισοδύναμο της Ημέρας της Μητέρας, όπου τα παιδιά επίσης δίνουν μικρά δώρα για τις μητέρες και τις γιαγιάδες.Αλλού, ενώ παλιότερα η ημέρα αυτή είχε πολιτικό χαρακτήρα και συνδεόταν με τον αγώνα των γυναικών για τα δικαιώματα τους ( όπως το δικαίωμα της ψήφου) και για έναν καλύτερο κόσμο, σήμερα έχει γίνει απλά μια μέρα για να τιμήθουν οι γυναίκες και η γυναικεία ομορφιά.

    Πάντως, η συγκεκριμένη ημέρα γίνεται η αφορμή σε πολλά μέρη του κόσμου κάθε χρόνο οι άνθρωποι να κάνουν διαδηλώσεις κατά της βίας και ενάντια στην παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Πηγές

https://el.wikipedia.org/wiki/

https://www.sansimera.gr/worldays/4

https://www.efsyn.gr/efkriti/koinonia/284786_hania-megali-symmetohi-stin-poreia-gia-tin-imera-tis-gynaikas

Μαρία Δαγκλή

    Μόλις δυο χιλιόμετρα από τη διασταύρωση Πεδής – Ασπροποτάμου και στο 30ό χλμ. Μυτιλήνης – Μανταμάδου, μπορούμε να αντικρίσουμε μια μοναδική εικόνα πάνω στο νησί, τον καταρράκτη Μαν’ κάτσα. Η ονομασία προήλθε από τον θρύλο μιας βοσκοπούλας, που ζούσε παλιά στην περιοχή εκείνη μόνη της.

    Ο δεύτερος καταρράκτης βρίσκεται στο κτήμα Κρινέλου στην Ερεσό, φτάνει σε ύψος τα 15 μέτρα και εντυπωσιάζει όποιον τον δει από κοντά. Στην ίδια περιοχή αξίζει να επισκεφτεί κανείς το φράγμα της Ερεσού.

    Ο τρίτος καταρράκτης που μπορούμε να επισκεφτούμε είναι ο καταρράκτης του Κλαπάδου. Βρίσκεται καλά κρυμμένος μέσα στο δάσος που περιβάλλει το ερειπωμένο χωριό του Κλαπάδου.

    Κατά τη διαδρομή από την Καλλονή προς την Πέτρα, αφού στρίψουμε αριστερά στον χωματόδρομο που οδηγεί στο χωριό του Κλαπάδου, σε μικρή απόσταση -πριν φτάσουμε στο χωριό- συναντούμε στα αριστερά ένα μεγάλο ξέφωτο. Από εκεί μπορούμε να διακρίνουμε ένα μονοπάτι που προχωράει μέσα στο δάσος. Καθώς αρχίζουμε να κατηφορίζουμε την πλάγια και πλησιάζουμε τον καταρράκτη το βουητό του νερού γίνεται πιο έντονο και μας καθοδηγεί να τον ανακαλύψουμε. Το ύψος του είναι περίπου 15-16 μετρά.

     Κατά την επίσκεψη μας στους καταρράκτες έχουμε την ευκαιρία να ζήσουμε κάτι ξεχωριστό στη φύση και να θαυμάσουμε πανέμορφα τοπία!

Πηγή:https://lesvos-naturallife.weebly.com/

Ελένη Λιτσάκη