Η νότια Εύβοια αν και βρίσκεται σε µικρή απόσταση από τις Κυκλάδες και θα περίµενε κανείς να έχει έντονο νησιώτικο χαρακτήρα στους χορούς και στη µουσική της,παρατηρεί κανείς ότι έχει αναπτύξει ένα ιδιαίτερο χορευτικό και µουσικό ρεπερτόριο, αποτέλεσµα της γεωγραφικής της θέσης και των ιστορικών συνθηκών που επικράτησαν στη περιοχή.
Στις αρχές του 15ου αιώνα οι Βενετοί εγκατέστησαν Αλβανόφωνους πληθυσμούς στη β. πλευρά της Όχης και σε όλη την άλλη Καρυστία προσφέροντάς τους δωρεάν κλήρο. Ο στόχος ήταν η ενίσχυση της µαχητικής δύναµης των Βενετών σε µελλοντικό πόλεµο µε τους Τούρκους, όπως και έγινε το 1470. Όπως ήταν φυσικό αυτή η µετακίνηση και το µπόλιασµα του πληθυσµού οδήγησε και στη δηµιουργία ενός ιδιαίτερου χορευτικού και µουσικού στυλ, κορυφή του οποίου είναι ο καβοντορίτικος ή καλλιανιώτικος . Άλλοι χοροί της περιοχής είναι ο συρτός και ο µυλωνιάτικος, παραλλαγή του συρτού χορού. Στην περιοχή χορεύεται ακόµα ο λεγόµενος όρθιος µπάλλος (διαφοροποιείται από τον κυκλαδίτικο µπάλλο) από ένα ή δύο ζευγάρια.
Τα µουσικά όργανα της Εύβοιας είναι πολλά ανάλογα µε την περιοχή. Στην Καρυστία συναντάµε τσαµπούνα, γκάιντα, λύρα, φλογέρα. Τα όργανα αυτά σήµερα έχουν αντικατασταθεί από το βιολί. Ελάχιστοι πλέον είναι αυτοί που συνεχίζουν τη µουσική παράδοση.
Α.Π., Ι.Σ., Α.Α., Ρ.Μ. μαθητές της Γ΄τάξης
