Ο Παναγιώτης Κυριακούλης μετά τις σπουδές στη Θεσσαλονίκη επέστρεψε στον τόπο μας και δραστηριοποιείται στον τομέα του τουρισμού. Μαζί με μία ομάδα νέων ανθρώπων ασχολείται εθελοντικά με τον Πολιτιστικό σύλλογο της Πύλου. Ως πρόεδρος του συλλόγου αποδέχτηκε την πρόσκλησή μας και απάντησε στις ερωτήσεις της συντακτικής ομάδας.
Τι σας ώθησε να ασχοληθείτε με τον Πολιτιστικό Σύλλογο;
«Η ενασχόληση με τους παραδοσιακούς χορούς ξεκίνησε από τα μαθητικά μου χρόνια. Η αγάπη για τους χορούς και τα έθιμα του τόπου υπήρχε πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου. Με την επιστροφή από τις σπουδές συνέχισα να χορεύω.Την περίοδο της καραντίνας ο σύλλογος πήγαινε να διαλυθεί. Επειδή δεν θέλαμε να αφήσουμε να πεθάνει κάτι που αγαπούσαμε, μαζευτήκαμε και αποφασίσαμε να αναλάβουμε δράση.»
Πώς αποφασίσατε να αναλάβετε τη θέση του προέδρου σε τόσο νεαρή ηλικία;
«Δεν ήθελα αρχικά να αναλάβω, στην πορεία τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου επέμεναν να αναλάβω. Μπορεί να είμαι πρόεδρος, αλλά στην πραγματικότητα είμαστε μια ομάδα ανθρώπων που τρέχουμε τον σύλλογο.»
Ποια πιστεύετε ότι είναι τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει ένας νέος άνθρωπος σε έναν τέτοιο ρόλο;
«Να έχει υπομονή, οργάνωση, να είναι κοινωνικός, γιατί χρειάζεται να επικοινωνείς με την τοπική κοινωνία για τις ανάγκες του συλλόγου. Απαραίτητη είναι και η σωστή διαχείριση στα οικονομικά για να καλύψεις τα έξοδα του συλλόγου.»
Ποια είναι η βασική αποστολή του Συλλόγου;
«Είμαστε μια μικρή πόλη που ευτυχώς έχει αρκετές αθλητικές δραστηριότητες, όμως χρειαζόμαστε και άλλες για ανθρώπους όλων των ηλικιών. Ο σύλλογος μας και ο άλλος σύλλογος της περιοχής δίνουν την ευκαιρία σε ανθρώπους να ασχοληθούν με παραδοσιακούς χορούς.Επιπλέον, έχουμε φτιάξει μια θεατρική ομάδα με δύο τμήματα και θεωρούμε ότι θα πετύχουμε, αν φέρουμε περισσότερους ανθρώπους κοντά μας και κυρίως νέους ανθρώπους.»
Ποιες δράσεις ή εκδηλώσεις θεωρείτε πιο σημαντικές για την τοπική κοινότητα;
«Προσωπικά θεωρώ ότι συμβαίνει στην περιοχή είναι πολύ σημαντικό. Η παράδοση πρέπει να παραμένει ζωντανή, γιατί είναι μέρος της ιστορίας μας και της ταυτότητας μας.»
Με ποιους τρόπους υποστηρίζετε ή προβάλλετε την τοπική ιστορία και παράδοση;
«Μέσα από τα social media προβάλλουμε τις δράσεις του συλλόγου, από στόμα σε στόμα προσπαθούμε να προσελκύσουμε νέα μέλη.»
Ποια στοιχεία της τοπικής πολιτιστικής κληρονομιάς θεωρείτε πως πρέπει να διατηρηθούν πάση θυσία;
«Οι εμβληματικοί χοροί της περιοχής της Πελοποννήσου, όπως ο Καλαματιανός και ο Τσάμικος. Επιπλέον οι καινούργιες παραδόσεις που δημιουργούν οι νέοι άνθρωποι.»
Υπάρχουν έθιμα ή ιστορίες του τόπου μας που θα θέλατε να γνωρίσουν περισσότερο οι νέοι;
«Πολλά, όπως το αποκριάτικο έθιμο του Μακαρονά, του κοιλιόδουλου άντρα της ενετικής περιόδου που δικάζεται δημόσια. Το έθιμο του Αγιαννιού με τις φωτιές ή το έθιμο της Πρωτομαγιάς με τις γλάστρες που συγκεντρώνονται στην πλατεία.»
Πώς μπορούμε, ως νέοι, να συμβάλουμε στη διατήρηση της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς;
«Να συμμετέχετε σε όσα περισσότερα πράγματα, χωρίς να ντρέπεστε κα χωρίς να φοβάστε να τσαλακωθείτε, γιατί είναι λίγοι οι άνθρωποι που προσπαθούν. Χρειαζόμαστε και άλλους, για να καταφέρουμε πράγματα.»
Πώς βλέπετε τη συμμετοχή των μαθητών στις δράσεις του Συλλόγου;
«Όσα παιδιά έρχονται περνάνε όμορφα και περιμένουμε και άλλους. Χρειάζεται ενημέρωση για να ενισχυθεί η σχέση των νέων με τη κοινότητα.»
Υπάρχουν πρωτοβουλίες του Συλλόγου που σχετίζονται με το περιβάλλον ή τον εθελοντισμό;
«Πρωτοβουλίες όχι, όμως συμμετέχουμε εθελοντικά σε δράσεις που οργανώνει ο Δήμος ή το Costa Navarino.»
Ποια πρόκληση θεωρείτε τη μεγαλύτερη για έναν νέο άνθρωπο που θέλει να ασχοληθεί με τον πολιτισμό σήμερα;
«Να βρει την όρεξη. Η δεύτερη μεγαλύτερη πρόκληση να βρει την ομάδα που θα τον πλαισιώσει με την οποία θα δημιουργήσει δεσμούς.»
Τι μήνυμα θα θέλατε να δώσετε στους μαθητές που συμμετέχουν στη μαθητική μας εφημερίδα;
«Να συμμετέχετε με αγάπη σε ότι κάνετε.Να στηρίζετε τις επιλογές σας.»
Πώς φαντάζεστε τον πολιτισμό της περιοχής μας σε δέκα χρόνια από τώρα;
«Φαντάζομαι να έχω αποσυρθεί, να αναλάβει κάποιος άλλος, να διατηρηθούν οι παραδόσεις της περιοχής και να υπάρχει συνέχεια με τα έθιμα που προσπαθούμε να αναβιώσουμε.»
