Μαντινάδες

Στου Ψηλορείτη τη κορφή
Θα χτίσω το 5ο το σχολείο
Να μπαινοβγαίνει ο δάσκαλος
Με το χρυσό βιβλίο
Στο πιο ψηλό βουνό
Φωτιά θα πάω να ανάψω
Να ρίξω το κορμάκι μου
Γι α σένα να το κάψω
Τι να το κάνω πως το λες
Πως αγαπάς εμένα
Μα της καρδιάς σου τα κλειδιά
Αλλού τα’ χεις δοσμένα
Θάλασσα του θαλασσινούς
Μην τους θαλασσοδέρνεις
Γιατί είναι άυπνοι και αυτοί
Και ταλαιπωρημένοι

Μάτια με μάτια πολεμούν
Ήλιος με το φεγγάρι
Και εγώ για σένα πολεμώ
Άλλος να μη σε πάρει
Στο σπίτι όπου βρίσκεσαι
Θα πεις πως δε θυμάμαι
Τα λόγια σου προσκέφαλο
Τα βάζω και κοιμάμαι
Όλα τα αστέρια του ουρανού
Κάτω αν κατεβούνε
Θα σ’ αγαπώ αγάπη μου
Ότι και αν μου πούνε
Η καρδιά μου σαν κλειδώσει
Δεν ανοίγει με κλειδιά
Ανοίγει μόνο με εσένα
Αγάπη μου γλυκιά

Μάκη συνέχισε. Οι μαντινάδες σου είναι γεμάτες ομορφα μηνύματα, εικόνες, χρώματα και αγάπη. Σ ευχαριστούμε για την καλή σου προσπάθεια.
ΧΑΡΙΤΩΜΈΝΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ.