Της μαθήτριας της Β Λυκείου Κέλλαρου Δήμητρας
Το άλογο θεωρείται από τα πρώτα ζώα που έχουν εξημερωθεί και ζουν κοντά στον άνθρωπο εδώ και χιλιάδες χρόνια τώρα. Ακόμη και σήμερα εξακολουθεί να αποτελεί έναν από τους πιο πολύτιμους και πιστούς βοηθούς του ανθρώπου. Το άλογο είναι ζώο προικισμένο με μεγάλη νοημοσύνη, ένστικτο, μνήμη και κρίση. Το ένστικτο, μαζί με την οξύτατη όραση και την εξαίρετη όσφρηση και ακοή του, επιτρέπουν στο άλογο να «οσμίζεται» από πολύ μακριά το νερό και τη φωτιά, αλλά και τους κινδύνους.
Η συμπεριφορά του κάθε ζώντος οργανισμού εξαρτάται από το περιβάλλον που ζει και μεγαλώνει. Τα άλογα ζουν σε αγέλες και νιώθουν όμορφα, όταν βλέπουν άλλα όμοιά τους. Στην αγέλη υπάρχει ιεραρχία. Κάθε ζώο έχει τη δική του θέση και πρέπει να την κατακτήσει. Συχνά δύο ή τρία άλογα γίνονται φίλοι και βόσκουν μαζί. Εμείς οι άνθρωποι θα πρέπει να μπούμε στη θέση του αλόγου για να το καταλάβουμε και να μη το κρίνουμε βάσει των δικών μας αναγκών. Ένα πουλάρι, στέκεται στα πόδια του, αμέσως μόλις γεννηθεί, επειδή το ένστικτό του τείνει προς τη φυγή. Τα πουλάρια διδάσκονται από τη μητέρα τους και μιμούνται τα άλλα άλογα της αγέλης. Τα άλογα ενηλικιώνονται στα τέσσερα χρόνια τους.
Η εκπαίδευσή τους ξεκινά στα τρία, οπότε και μπορούμε να το ιππεύσουμε με προσοχή· μόνο έμπειροι αναβάτες όμως, ώστε να μη του προκαλέσουμε κάποια βλάβη. Οι εμπειρίες, θετικές και αρνητικές, αποτυπώνονται στη μνήμη του και παίζουν σημαντικό ρόλο στη διδασκαλία του. Όποιος γνωρίζει τις απαιτήσεις του αλόγου και τη συμπεριφορά του, μπορεί να συνεννοηθεί μαζί του, να μάθει να ιππεύει και να το φροντίζει σωστά. Η ιππασία, είναι μόνο ένα μέρος της ενασχόλησης με το άλογο και ιππασία μαθαίνει κανείς μια ολόκληρη ζωή. Είναι έμφυτο ταλέντο τις περισσότερες φορές. Το καλύτερο άλογο για την εκμάθηση της ιππασίας είναι το μεγαλύτερο σε ηλικία και το καλύτερα ντρεσαρισμένο. Τα άλογα εκμάθησης είναι υπομονετικά και έχουν καλούς τρόπους. Ιππεύω σημαίνει επιβάλλομαι σε ένα άλλο ζωντανό πλάσμα. Τα λάθη τα κάνει πάντα ο ιππέας και ποτέ το άλογο. Ο ιππέας πρέπει να ενδιαφέρεται περισσότερο για το άλογό του, παρά για τους θεατές με πρωταρχική σημασία τις ανάγκες του αλόγου και μετά του εαυτού του. Το καλύτερο είναι να αρχίζει κανείς την ιππασία σε νεαρή ηλικία 7 με 8 ετών. Τα παιδιά με την ιππασία αποκτούν αυτοπεποίθηση, παρατηρητικότητα, αυτοέλεγχο, υπευθυνότητα, συντροφικότητα. Η επαφή με το άλογο έχει σπουδαία παιδαγωγικά αποτελέσματα.
Η εμπειρία μου ως αθλήτρια ιππικής αντοχής
Είμαι 16 ετών, μαθήτρια του λυκείου Κορώνειας, και ξεκίνησα να ασχολούμαι με την ιππασία από 5 ετών και πέρυσι στα 15 μου ξεκίνησα την ιππική αντοχή. Παρόλο που δοκίμασα διάφορα αθλήματα, τίποτε δεν με εντυπωσίασε όπως η ιππασία, διότι είναι ένα ξεχωριστό άθλημα και εξ αρχής μου άρεσε ο δεσμός που αναπτύσσεται μεταξύ αναβάτη και αλόγου. Με το δικό μου άλογο, τον Kazir, έχουμε τέλεια χημεία και συνεχώς αλληλοβελτιωνόμαστε. Λόγω ηλικίας ασχολούμαι πλέον με την ιππασία αντοχής στην κατηγορία ενηλίκων.
Ο εκπαιδευτής μου στον ιππικό όμιλο Κιλκίς διέκρινε το ταλέντο μου γρήγορα στο αγωνιστικό κομμάτι και με προώθησε να περάσω στην κατηγορία των 20 χιλιομέτρων στην ιππική αντοχή. Στην αρχή τερμάτισα πέμπτη και προκρίθηκα στα 40 χιλιόμετρα, και στη συνέχεια τερμάτισα επιτυχώς και προκρίθηκα στα 60 χιλιόμετρα, ενώ έχω κερδίσει πολλές διακρίσεις ακόμα. Όσο για το μέλλον θέλω να ασχοληθώ και επαγγελματικά με αυτόν τον τομέα.
