Νέα από τα θρανία

Λέγεται ότι οι νέοι σήμερα είναι σχετικά αδιάφοροι απέναντι στα καθημερινά τους προβλήματα και απαθείς, τους λείπει η κριτική σκέψη, είναι εθισμένοι στο διαδίκτυο και δυσκολεύονται να πάρουν σημαντικές αποφάσεις για το μέλλον τους. Στην πραγματικότητα οι σημερινοί νέοι δεν είναι οι πρώτοι που έρχονται αντιμέτωποι με τέτοιου είδους σχόλια (με εξαίρεση τα σχετικά με το διαδίκτυο). Σε όλες τις εποχές οι νέοι κατηγορούνται για τα παραπάνω, παρόλο που αυτά δεν ισχύουν σε τόσο μεγάλο βαθμό, καθώς οι μεγαλύτεροι τις περισσότερες φορές υπερβάλλουν και γίνονται άδικοι και σκληροί μαζί τους.

Εκ των πραγμάτων οι νέοι άνθρωποι έχουν πολλά προβλήματα, και στην παρούσα χρονική περίοδο αυτά έχουν οξυνθεί, λόγω της κρίσης που, αν και αρχικά οικονομική, έχει εξελιχθεί σε ανθρωπιστική και πολιτισμική. Οι νέοι σήμερα λόγω της οικονομικής κρίσης βλέπουν το μέλλον τους αβέβαιο και τα όνειρα τους να ναυαγούν. Έχουν φτάσει στο σημείο να επιλέγουν το τι επάγγελμα θέλουν να ακολουθήσουν, βάσει της επαγγελματικής τους αποκατάστασης και όχι σύμφωνα με την αγάπη τους για το ίδιο το επάγγελμα. Βλέπουν το φαινόμενο της ανεργίας να παίρνει τερατώδεις διαστάσεις και τα χρόνια των σπουδών τους να τείνουν να πάνε χαμένα. Βλέπουν τους συμπολίτες τους που πεινούν και σκέφτονται ότι μια μέρα μπορεί και οι ίδιοι να καταλήξουν έτσι. Βλέπουν τους κυβερνώντες να τους κοροϊδεύουν μπροστά στα ίδια τους τα μάτια και εξαγριώνονται. Βλέπουν το εκπαιδευτικό σύστημα να έχει γίνει χειρότερο με τις νέες αλλαγές και να παρέχει πολύ συγκεκριμένες και εξειδικευμένες γνώσεις, το διάβασμα να τους στερεί μεγάλο μέρος του ελεύθερου χρόνου και να αναγκάζονται να παρακολουθήσουν μαθήματα ακόμα και μετά το σχολείο. Βλέπουν την δημοκρατία να καταρρέει, τους καπιταλιστές να τρίβουν τα χέρια τους και ελπίζουν να έχει πάτο το βαρέλι.

Και είναι ακόμα νέοι, και οι δυνάμεις τους δεν είναι μεγάλες. Δεν έχουν το θάρρος να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, να γίνουν ενεργοί. Δεν τολμούν να σηκώσουν το κεφάλι. Και έχουν και τους μεγαλύτερους να τους κατηγορούν για το πόσο μικροί είναι και πόσο χειρότεροι από τις προηγούμενες γενιές. Και ποιοι τους κατηγορούν; …Αυτοί που έχουν κάνει τον κόσμο χειρότερο.

Γρηγόρης Οφλίδης