![R](https://schoolpress.sch.gr/oikoenergo/files/2023/11/R1-678x381.jpg)
Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία του Copernicus, το 2023 θα είναι το θερμότερο έτος στην ιστορία, οι τελευταίοι 12 μήνες ήταν οι θερμότεροι των τελευταίων 125.000 ετών, με μέση θερμοκρασία 1,32°C μεγαλύτερη από την προβιομηχανική εποχή (αύξηση σχεδόν 0,2°C από το 2020), ο Σεπτέμβριος ήταν ο θερμότερος μήνας που έχει καταγραφεί ποτέ με θερμοκρασία αυξημένη κατά 1,8°C, μέσα στο 2023 καταγράφηκαν 86 ημέρες με θερμοκρασία αυξημένη κατά 1,5°C και, στις 17 Νοεμβρίου, η αύξηση έσπασε, για πρώτη φορά, το όριο των 2°C. Αν και μία ημέρα δεν είναι καθοριστική, η τάση είναι εμφανής και όλες οι προβλέψεις κατατείνουν ότι το 2024 θα είναι ακόμη θερμότερο, ιδιαίτερα αν συνυπολογίσουμε και το φαινόμενο El Niño που βρίσκεται σε εξέλιξη.
Σε αυτό το σκηνικό ξεκινά αύριο η COP28, η 28η Διάσκεψη των Μερών της Σύμβασης Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για το Κλίμα και την Κλιματική Αλλαγή (United Nations Framework Convention for Climate and Climate Change – UNFCCC). Η UNFCCC συντάχθηκε το 1992, με αντικείμενο το συντονισμό των παγκόσμιων προσπαθειών για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Τέθηκε σε ισχύ το 1994 όταν την υπέγραψαν 55 από τα συμβαλλόμενα μέρη. Σήμερα συμμετέχουν 165 χώρες.
Παρά τα σημαντικά βήματα, όπως το Πρωτόκολλο του Κυότο (1997) και η Συμφωνία του Παρισιού (2015), η ιστορία των COPs χαρακτηρίζεται από ατολμία, πρόταξη των εθνικών συμφερόντων, συμβιβασμούς και υποχωρήσεις στις πιέσεις των ισχυρών, των μεγάλων ρυπαντών και των εταιρειών ορυκτών καυσίμων, και από μακρά σειρά χαμένων ευκαιριών να αντιμετωπιστεί ουσιαστικά η κλιματική αλλαγή.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι πως και αυτά που τελικά συμφωνούνται δεν έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα ή εφαρμοστικό μηχανισμό και η υλοποίησή τους εξαρτάται, εν τέλει, από τις προτεραιότητες των εμπλεκομένων μερών.
Από την άλλη πλευρά, η επιστήμη μας παρέχει λύσεις. Οι λύσεις αυτές έρχονται με σημαντικό κόστος (οικονομικό και προσωπικών επιλογών), αλλά θα πρέπει να βάλουμε στη ζυγαριά το θετικό πρόσιμο μεταξύ των προτεινόμενων λύσεων προσαρμογής (proactive) και των αναγκών αποκατάστασης καταστροφών και των συνεπειών τους (reactive).