ΩΝ...POINT!ΩΝ…POINT!

Πέρα από το σώμα: Οι αόρατες διαστάσεις της παχυσαρκίας

a510033 — Wed, 01 Apr 2026 06:01:19 +0000

Όταν μιλάμε για παχυσαρκία, δεν εννοούμε απλώς για μια διατροφική μόδα που «ξέφυγε». Το φαινόμενο αυτό έχει εξελιχθεί πλέον, σε μια από τις πιο ύπουλες κρίσεις της σύγχρονης κοινωνίας. Και το πιο ανησυχητικό; Συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας, σχεδόν αθόρυβα.

Η καθημερινότητα μας έχει γεμίσει από πρόχειρες λύσεις: γρήγορο φαγητό, επεξεργασμένα προϊόντα, θερμίδες που κρύβονται πίσω από ελκυστικές συσκευασίες. Η διατροφή πια δεν αποτελεί ανάγκη, αλλά έχει μετατραπεί σε ευκολία. Και αυτή η ευκολία έχει κόστος. Όταν ο χρόνος πιέζει, το άγχος κυριαρχεί και οι υγιεινές επιλογές είναι είτε ακριβότερες, είτε λιγότερο προσβάσιμες. Τότε το «σωστό» παύει να είναι και το εύκολο. Το σώμα αλλάζει και μαζί με αυτό και η ζωή του κάθε ανθρώπου.

Οι επιπτώσεις της παχυσαρκίας ωστόσο, δεν επηρεάζουν μόνο την εικόνα ενός ατόμου. Η υπερβολική αύξηση του σωματικού βάρους συνδέεται άμεσα με καρδιαγγειακές παθήσεις, καρκίνο, καθώς και σακχαρώδη διαβήτη, ενώ παράλληλα αφήνει έντονο αποτύπωμα στην ψυχική υγεία. Πιο συγκεκριμένα, η πίεση για ένα «ιδανικό» σώμα, όπως αυτό προβάλλεται από τα πρότυπα ομορφιάς, «τραυματίζει» πολλές φορές την ψυχολογία του ατόμου. Απόρροια αυτής της πίεσης είναι το άτομο να μην μπορεί να διαχειριστεί αυτά που αισθάνεται και να καταλήγει στην επιβάρυνηση του οργανισμού του μέσω μιας λανθασμένης διατροφής.

Κάπου εδώ είναι που εμφανίζεται το ερώτημα: Πώς γίνεται μια κοινωνία που προωθεί την υπερκατανάλωση να καταδικάζει ταυτόχρονα τα αποτελέσματά της; Όταν καθημερινά μέσα από τις διαφημίσεις προβάλλεται η πρόσβαση σε ανθυγιεινές επιλογές , ουσιαστικά καλλιεργείται το έδαφος για την παχυσαρκία. Το γεγονός ότι η απόληξη του φαινομένου καταδικάζεται από πολλούς, είναι σαν η ευθύνη να επιβαρύνει αποκλειστικά το άτομο, δίνοντας έτσι την ευκαιρία να παραγκωνιστούν οι βαθύτερες κοινωνικές αιτίες του προβλήματος.

Καταλήγοντας, η παχυσαρκία δεν είναι απλώς μια προσωπική αποτυχία. Είναι ένας καθρέφτης της εποχής μας, στον οποίο ίσως θα έπρεπε να κοιταχτούμε με περισσότερη ειλικρίνεια και να αναλογιστούμε τι πρέπει να αλλάξουμε.

Κλιματική αλλαγή: μια πρόκληση για τον πλανήτη μας

ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ — Wed, 01 Apr 2026 06:01:18 +0000

Της Κροσάρη Βασιλικής

Όμιλος «Η Φωνή των Νέων Πολιτών»

Η κλιματική αλλαγή αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο πλανήτης μας. Η συνεχής αύξηση της θερμοκρασίας της Γης, που οφείλεται κυρίως στις ανθρώπινες δραστηριότητες και στην αύξηση των αερίων του θερμοκηπίου, επηρεάζει τα οικοσυστήματα, την τροφική αλυσίδα αλλά και τη στάθμη της θάλασσας. Οι επιπτώσεις της είναι ήδη ορατές και επηρεάζουν τόσο τη φύση όσο και την καθημερινότητα των ανθρώπων.

Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που προκαλεί η κλιματική αλλαγή είναι η διατάραξη της τροφικής αλυσίδας. Πολλά ζώα και φυτά εξαρτώνται το ένα από το άλλο για την επιβίωσή τους. Όταν όμως αλλάζουν οι θερμοκρασίες ή καταστρέφονται τα φυσικά τους περιβάλλοντα, ορισμένα είδη δυσκολεύονται να επιβιώσουν ή αναγκάζονται να μετακινηθούν σε άλλες περιοχές, όπου οι συνθήκες είναι πιο ευνοϊκές. Η αλλαγή αυτή επηρεάζει όλα τα επίπεδα της τροφικής αλυσίδας, από τους μικροοργανισμούς και τα φυτά μέχρι τα μεγαλύτερα ζώα και τελικά τον ίδιο τον άνθρωπο.

Παράλληλα, η αύξηση της θερμοκρασίας προκαλεί το λιώσιμο των πάγων στους πόλους και στους παγετώνες. Το φαινόμενο αυτό οδηγεί σταδιακά στην άνοδο της στάθμης της θάλασσας. Αν η στάθμη συνεχίσει να ανεβαίνει, πολλές παράκτιες περιοχές και νησιά κινδυνεύουν να πλημμυρίσουν. Πόλεις που βρίσκονται κοντά στη θάλασσα ενδέχεται να αντιμετωπίσουν σοβαρά προβλήματα στο μέλλον, γεγονός που καθιστά την κατάσταση ακόμη πιο ανησυχητική.

Η κλιματική αλλαγή όμως δεν επηρεάζει μόνο τη φύση, αλλά και την καθημερινή ζωή των ανθρώπων. Τα τελευταία χρόνια παρατηρούνται όλο και πιο συχνά ακραία καιρικά φαινόμενα, όπως καύσωνες, έντονες καταιγίδες, ξηρασίες και μεγάλες πυρκαγιές. Τα φαινόμενα αυτά καταστρέφουν καλλιέργειες, επηρεάζουν την παραγωγή τροφίμων και δημιουργούν σοβαρά προβλήματα στις κοινωνίες. Για τον λόγο αυτό, οι επιστήμονες τονίζουν ότι είναι απαραίτητο να μειωθούν οι εκπομπές ρύπων και να προστατευθούν τα φυσικά οικοσυστήματα.

Είναι λοιπόν σημαντικό οι άνθρωποι να λάβουν μέτρα για τον περιορισμό της κλιματικής αλλαγής. Η μείωση της ρύπανσης, η χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και η προστασία των φυσικών οικοσυστημάτων μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στη διατήρηση της ισορροπίας του πλανήτη.

Η προστασία της Γης είναι ευθύνη όλων μας. Μόνο με συνεργασία, υπευθυνότητα και σεβασμό προς το περιβάλλον μπορούμε να περιορίσουμε τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής και να διασφαλίσουμε ότι και οι επόμενες γενιές θα ζήσουν σε έναν υγιή και ισορροπημένο πλανήτη. ????

Η Ευρώπη και η εξάρτηση απο τις ΗΠΑ

a1602618 — Wed, 01 Apr 2026 06:01:17 +0000

Η Ευρώπη και η εξάρτηση στις ΗΠΑ

Όσο οι σχέσεις μεταξύ Δύσης και Ανατολής οξύνονται, φαίνεται να αναδύεται μια νέα περίοδος έντασης στη Δύση, με τον Αμερικανό πρόεδρο να ασκεί σοβαρές πιέσεις και απειλές προς τη Δανία και την Ε.Ε., περιλαμβανομένων οικονομικών κυρώσεων και ενδεχόμενων στρατιωτικών μέτρων, για τον έλεγχο του μεγαλύτερου νησιού στον κόσμο, της Γροιλανδίας, που ανήκει στο Βασίλειο της Δανίας εδώ και 325 χρόνια. Η αντίδραση της Ευρώπης ήταν περιορισμένη: στάλθηκαν 200 στρατιώτες από τη Δανία και περίπου 50 ακόμη από 10 χώρες της Ε.Ε., οι οποίοι ύστερα από λίγες ημέρες σε μεγάλο βαθμό αποσύρθηκαν. Και σαν ειρωνεία, η Δανία αγόρασε συστήματα πυραύλων αξίας 100 δισ. δολαρίων από τις ΗΠΑ, για να προστατευτεί… από τις ΗΠΑ.

Η Ευρώπη έχει πλέον χάσει σε μεγάλο βαθμό την αυτονομία της, είτε αυτή αφορά την ενέργεια — με σημαντικό ποσοστό του πετρελαίου, του φυσικού αερίου και των ορυκτών καυσίμων που καταναλώνονται να προέρχεται από άλλες ηπείρους — είτε τη στρατιωτική ισχύ, με το 62% των συνολικών δαπανών άμυνας του ΝΑΤΟ να καλύπτεται από τις ΗΠΑ, είτε την οικονομία, με το συνολικό ΑΕΠ της Ε.Ε. στα 19 τρισεκατομμύρια ευρώ, σε σύγκριση με τα 28 τρισεκατομμύρια ευρώ των ΗΠΑ. Παρά τη συγκριτική οικονομική ισχύ, η Ευρώπη παραμένει πίσω σε επίπεδο στρατηγικής λήψης αποφάσεων.

Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία λειτουργεί ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της εξάρτησης. Από τον Φεβρουάριο του 2022 έως τα τέλη του 2025, η Ε.Ε. και τα κράτη-μέλη της έχουν διαθέσει περίπου 130 δισ. ευρώ σε στρατιωτική ή οικονομικοί υποστήριξη ενώ οι ΗΠΑ περίπου 120 δισ. ευρώ. Αν και τα ποσά είναι συγκρίσιμα, οι ΗΠΑ ανέλαβαν δυσανάλογα μεγάλο μέρος της στρατιωτικής βοήθειας και της αποτρεπτικής ισχύος μέσω του ΝΑΤΟ. Αυτό δείχνει ότι, σε ένα ενδοευρωπαϊκό ζήτημα, η Ευρώπη παραμένει στρατιωτικά εξαρτημένη και δεν έχει ακόμη επιτύχει ουσιαστική στρατηγική αυτονομία.

Η κατάσταση αυτή αναδεικνύει το κενό μεταξύ της οικονομικής ισχύος της Ευρώπης και της στρατιωτικής της ικανότητας. Παρά τις συζητήσεις περί «στρατηγικής αυτονομίας», η Ε.Ε. εξακολουθεί να βασίζεται σε αμερικανική τεχνογνωσία, οπλικά συστήματα και την ηγεσία του ΝΑΤΟ. Ο πόλεμος στην Ουκρανία λειτουργεί ως καμπανάκι: χωρίς κοινή άμυνα, συντονισμένες επενδύσεις και ενιαία στρατηγική, η ευρωπαϊκή ασφάλεια θα παραμένει εξαρτημένη από εξωευρωπαϊκούς παράγοντες.

Ταυτόχρονα, για πολλούς πολίτες η Ευρωπαϊκή Ένωση φαίνεται περίπλοκη και απομακρυσμένη. Ο μέσος Ευρωπαίος συχνά δεν ξέρει ποιος παίρνει τις αποφάσεις, ποιος είναι ο ρόλος της Επιτροπής, του Συμβουλίου ή του Κοινοβουλίου και πώς όλα αυτά επηρεάζουν τη ζωή του. Οι διαδικασίες γίνονται συνήθως μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και με τεχνική γλώσσα, δημιουργώντας την αίσθηση ότι η Ε.Ε. λειτουργεί χωρίς άμεση σύνδεση με τον πολίτη.

Αν η Ευρώπη θέλει να σταματήσει να είναι δεύτερη πολιτικά και οικονομικά, χρειάζεται πραγματική ενότητα με διαφάνεια και ξεκάθαρες διαδικασίες, ώστε οι πολίτες να καταλαβαίνουν πώς παίρνονται οι αποφάσεις και ποιος είναι υπεύθυνος. Δεν αρκεί η συνεργασία σε επίπεδο κρατών· η Ε.Ε. πρέπει να σκέφτεται ως ήπειρος, παίρνοντας κοινές αποφάσεις σε στρατηγικά θέματα όπως άμυνα, ενέργεια, οικονομία και τεχνολογία. Παράλληλα, χρειάζεται να χτίσει κοινή στρατηγική ταυτότητα και κοινωνική συνοχή, ώστε οι πολίτες να νιώθουν μέρος ενός ενιαίου συνόλου και όχι αποκομμένοι. Με αυτόν τον τρόπο, η δύναμη της Ε.Ε. ενισχύει κάθε κράτος-μέλος και προστατεύει εκείνα που ατομικά θα ήταν πιο ευάλωτα. Η ενότητα με διαφάνεια δεν είναι μόνο ζήτημα ισχύος, αλλά και μέσο για σταθερότητα, ευημερία και πραγματική αυτονομία της Ευρώπης στο παγκόσμιο σκηνικό.

Συνέντευξη του Δημάρχου Αχαρνών κ. Σπύρου Βρεττού στους μαθητές του Ομίλου Δημοσιογραφίας του Ωνάσειου ΓΕΛ Αχαρνών

ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ — Wed, 01 Apr 2026 06:01:16 +0000

Μια συζήτηση για την τοπική αυτοδιοίκηση, τις προκλήσεις της πόλης μας και τον ρόλο των νέων στο μέλλον της

Σε μια εποχή όπου η πολιτική συχνά αντιμετωπίζεται με καχυποψία ή απογοήτευση, η τοπική αυτοδιοίκηση παραμένει το πιο άμεσο και καθημερινό πεδίο άσκησης πολιτικής. Είναι το επίπεδο εκείνο όπου οι αποφάσεις επηρεάζουν άμεσα την ποιότητα ζωής των πολιτών: τους δρόμους που περπατάμε, τα σχολεία όπου φοιτούμε, τις πλατείες όπου συναντιόμαστε, την ασφάλεια και τις κοινωνικές δομές που στηρίζουν τις ευάλωτες ομάδες.

Οι μαθητές του Ομίλου Δημοσιογραφίας του Δημόσιου Ωνάσειου ΓΕΛ Αχαρνών είχαμε την ευκαιρία – την Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2026- να συναντήσουμε τον Δήμαρχο Αχαρνών κ. Σπύρο Βρεττό, στο γραφείο του και να του θέσουμε ερωτήματα που αφορούν τόσο τη δική του πορεία όσο και τα σημαντικότερα ζητήματα του δήμου μας. Η συζήτηση κινήθηκε από τα προσωπικά κίνητρα που τον οδήγησαν στην πολιτική, μέχρι τα μεγάλα έργα υποδομής, την κοινωνική πολιτική, την ασφάλεια, τον πολιτισμό και τον ρόλο των νέων στη δημόσια ζωή.

– Γνωρίζουμε ότι είστε ένας καταξιωμένος εκπαιδευτικός και επιτυχημένος επαγγελματίας. Για ποιους λόγους ασχοληθήκατε με την πολιτική και ειδικά με την τοπική αυτοδιοίκηση;

Καταρχάς, ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια. Η αλήθεια είναι ότι μέχρι το 2010 δεν είχα καμία ουσιαστική σχέση με την πολιτική. Δεν είχα υπάρξει ενεργό κομματικό στέλεχος ούτε είχα ασχοληθεί με τα κοινά. Ήμουν πολιτικοποιημένος ως πολίτης, αλλά μέχρι εκεί.

Το 2010 δέχθηκα μια πρόταση να θέσω υποψηφιότητα ως δημοτικός σύμβουλος. Μέχρι τότε δεν είχα ιδιαίτερη επαφή με τη λειτουργία του Δήμου Αχαρνών· δε γνώριζα πώς λειτουργεί, ποιες είναι οι δομές του, ούτε το προσωπικό του. Ωστόσο, ως δημότης είχα απορίες και προβληματισμούς. Με στεναχωρούσε όταν έβλεπα στη γειτονιά μου ελλείψεις σε πεζοδρόμια, φωτισμό ή υποδομές που σε άλλους δήμους θεωρούνται αυτονόητες.

Αποφάσισα, λοιπόν, να μη μείνω στην κριτική, αλλά να προσπαθήσω να συμβάλλω. Εκλέχθηκα δημοτικός σύμβουλος και από εκεί ξεκίνησε μια πορεία μάθησης. Ο δήμος είναι ένα μεγάλο σχολείο. Πέρασα από διάφορες θέσεις ευθύνης – πρόεδρος επιτροπών, επικεφαλής αντιπολίτευσης, και τελικά δήμαρχος. Δεν ξύπνησα μια μέρα θέλοντας να γίνω δήμαρχος· προέκυψε μέσα από μια συλλογική προσπάθεια και πρόταση συνεργατών.

Θεωρώ ότι η ενασχόληση με τα κοινά είναι μια δημιουργική διαδικασία. Μπορείς να αφήσεις αποτύπωμα στον τόπο σου, και αυτό είναι κάτι που τιμά έναν άνθρωπο για όλη του τη ζωή.

– Πώς είναι μια συνηθισμένη ημέρα σας;

Οι μέρες δεν είναι ίδιες, αλλά όλες είναι γεμάτες. Ο Δήμος Αχαρνών είναι ένας τεράστιος οργανισμός, με περισσότερους από χίλιους εργαζομένους. Υπάρχουν 14 αντιδήμαρχοι, πρόεδροι νομικών προσώπων, δεκάδες δημοτικοί σύμβουλοι και φυσικά…108.000 δημότες.

Πρέπει καθημερινά να υπάρχει συντονισμός με τις υπηρεσίες, να επιλύονται ζητήματα καθημερινότητας, να γίνονται συναντήσεις με υπουργεία και φορείς για διεκδίκηση χρηματοδοτήσεων. Κάθε μέρα που δεν αξιοποιείται για διεκδίκηση πόρων είναι χαμένη.

Δεν υπάρχει ωράριο. Δεν υπάρχουν Σαββατοκύριακα με την κλασική έννοια. Υπάρχουν μέρες που επιστρέφω στο σπίτι και τα παιδιά μου κοιμούνται. Έχει συμβεί να περάσουν τρεις ή τέσσερις ημέρες και να τα έχω δει μόνο για λίγα λεπτά. Αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα προσωπικά κόστη αυτής της θέσης.

– Ποιο θεωρείτε το σημαντικότερο πρόβλημα του Δήμου και τι έχετε κάνει για την αντιμετώπισή του;

Τα προβλήματα είναι πολλά και ποικίλα. Από την πρώτη μέρα έθεσα ως προτεραιότητα τις υποδομές, και κυρίως τα αντιπλημμυρικά έργα. Υπήρχαν περιοχές όπου, όταν έβρεχε, οι κάτοικοι αντιμετώπιζαν σοβαρά προβλήματα. Τα αντιπλημμυρικά έργα είναι σύνθετα και απαιτούν χρονοβόρες διαδικασίες μελετών και εγκρίσεων. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια έχουν δρομολογηθεί και υλοποιούνται μεγάλα έργα που, σε βάθος χρόνου, θα δώσουν οριστική λύση.

Παράλληλα, ιδιαίτερη έμφαση δίνουμε στην κοινωνική πολιτική. Στον δήμο μας υπάρχουν πολλές οικογένειες που χρειάζονται στήριξη. Μέσα από το Κοινωνικό Παντοπωλείο και άλλα προγράμματα, στηρίζονται πολλές ευάλωτες οικογένειες. Είναι μια δουλειά που δεν προβάλλεται ιδιαίτερα, αλλά είναι εξαιρετικά σημαντική.

– Πολλοί δημότες ανησυχούν για την εγκληματικότητα. Πώς συμβάλλει ο Δήμος στην αντιμετώπιση αυτού του σοβαρού προβλήματος;

Η ασφάλεια είναι ένα ζήτημα που δεν αφορά μόνο τις Αχαρνές, αλλά ολόκληρη την Αττική. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της αστυνομίας, τα περιστατικά στον δήμο μας είναι λιγότερα από ό,τι σε άλλους δήμους της Αττικής.

Το πρόβλημα είναι κυρίως η εικόνα που έχει διαμορφωθεί. Μια μικρή ομάδα ανθρώπων δημιουργεί περιστατικά που στιγματίζουν την πόλη. Πιστεύω ότι οι ίδιοι οι δημότες πρέπει να αγαπήσουμε περισσότερο τον τόπο μας και να συμβάλλουμε στη βελτίωση της εικόνας του. Οι υπηρεσίες του Δήμου σε συνεργασία με την Αστυνομία καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για τη μείωση των φαινομένων παραβατικότητας στην περιοχής μας.

– Υπάρχουν παράπονα ότι δεν δίνεται η ίδια προσοχή σε όλες τις περιοχές. Τι απαντάτε;

Ο Δήμος Αχαρνών έχει 21 πολεοδομικές ενότητες και τεράστια έκταση. Για να υλοποιηθεί ένα έργο, πρέπει να υπάρχουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις: κατάλληλος χώρος, πολεοδομικός χαρακτηρισμός, μελέτες, χρηματοδότηση.

Δεν είναι πάντα εφικτό να γίνουν τα ίδια έργα σε κάθε γειτονιά την ίδια στιγμή. Η δημοτική αρχή οφείλει να βλέπει το σύνολο και, με βάση τις δυνατότητες και τις προϋποθέσεις, να παρεμβαίνει όπου και όποτε είναι εφικτό.

– Ποια ήταν η καλύτερη και ποια η πιο δύσκολη στιγμή της θητείας σας;

Οι χαρές είναι λίγες σε σχέση με τις δυσκολίες. Η βραδιά των εκλογών είναι μια στιγμή δικαίωσης. Από εκεί και πέρα, η καθημερινότητα είναι γεμάτη ευθύνη.

Μεγάλες χαρές είναι όταν εγκρίνονται σημαντικές χρηματοδοτήσεις για έργα – όταν βλέπεις ότι μια προσπάθεια ετών παίρνει σάρκα και οστά.

Οι πιο δύσκολες στιγμές είναι όταν αισθάνεσαι εκτεθειμένος και δέχεσαι επιθέσεις, όχι μόνο εσύ αλλά και η οικογένειά σου. Όταν ασχολείσαι με τα κοινά, πρέπει όμως να έχεις αντοχές.

– Τι δυσκολίες δημιουργεί το μεγάλο μέγεθος του Δήμου;

Η μεγάλη έκταση σημαίνει αυξημένο κόστος και δυσκολία ελέγχου. Από την αποκομιδή απορριμμάτων μέχρι τον έλεγχο παράνομων δραστηριοτήτων, όλα είναι πιο σύνθετα και απαιτητικά!

Οι μεγάλες αποστάσεις αυξάνουν τα έξοδα σε καύσιμα, εργατοώρες και συντήρηση. Παράλληλα, είναι πιο δύσκολο να υπάρχει πλήρης εποπτεία σε κάθε σημείο του δήμου.

– Τι έχετε κάνει για την πολιτιστική ανάπτυξη του Δήμου;

Ο Δήμος Αχαρνών έχει σπουδαία ιστορία! Βασικός μας στόχος μας είναι η ανάδειξη του αρχαίου θεάτρου Αχαρνών. Βρισκόμαστε σε διαδικασία υπογραφής προγραμματικής σύμβασης με το Υπουργείο Πολιτισμού για την έναρξη ανασκαφών.

Σε συνδυασμό με την ανάπλαση του ιστορικού κέντρου και τη σύνδεση σημαντικών μνημείων, φιλοδοξούμε να δημιουργήσουμε έναν πολιτιστικό πόλο έλξης για σχολεία και επισκέπτες. Η πολιτιστική μας κληρονομιά μπορεί και πρέπει να αποτελέσει μοχλό ανάπτυξης.

– Πώς θα θέλατε να παραδώσετε την πόλη στην επόμενη δημοτική αρχή;

Θέλω να έχουν ολοκληρωθεί τα αντιπλημμυρικά έργα, να μην υπάρχει πρόβλημα σε κανέναν δρόμο. Να υπάρχουν πάρκα, πλατείες και δομές πολιτισμού για όλες τις ηλικίες.

Επιθυμώ οι δημότες να μπορούν να κυκλοφορούν με ασφάλεια, οποιαδήποτε ώρα, και να απολαμβάνουν την πόλη τους. Είναι ένας στόχος που απαιτεί δουλειά, αλλά προς αυτή την κατεύθυνση κινούμαστε.

– Τι θα συμβουλεύατε τους νέους που θέλουν να ασχοληθούν με την πολιτική;

Θεωρώ ότι η ενασχόληση με τα κοινά είναι υποχρέωση κάθε δημοκρατικού ανθρώπου. Η πολιτική δεν είναι μόνο κόμματα – είναι ο τρόπος που ζούμε και συνυπάρχουμε.

Η τοπική αυτοδιοίκηση είναι η πιο άμεση και δημιουργική μορφή πολιτικής. Βλέπεις άμεσα το αποτέλεσμα της προσπάθειάς σου. Σας προτρέπω να ασχοληθείτε. Ο τόπος δεν ανήκει σε έναν δήμαρχο – ανήκει σε όλους μας!

Η συνέντευξη με τον Δήμαρχο Αχαρνών ανέδειξε τις προκλήσεις, αλλά και τις δυνατότητες ενός μεγάλου δήμου με βαθιές ιστορικές ρίζες. Από τα αντιπλημμυρικά έργα μέχρι την ανάδειξη του αρχαίου θεάτρου, από την κοινωνική πολιτική μέχρι τη συμμετοχή των νέων, το μέλλον της πόλης εξαρτάται όχι μόνο από τη διοίκηση, αλλά και από τη στάση των ίδιων των πολιτών.

Ίσως το σημαντικότερο μήνυμα που προέκυψε από τη συζήτηση είναι ότι η πολιτική –ιδιαίτερα σε τοπικό επίπεδο– δεν είναι κάτι μακρινό. Είναι η καθημερινότητά μας. Και σε αυτήν, οι νέοι έχουμε ρόλο, φωνή και…ευθύνη!

«Όνειρα Ψυχών»: Όταν οι μαθητές δίνουν φωνή στα όνειρά τους

ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ — Wed, 01 Apr 2026 06:01:15 +0000

Της Αγγελικής Σταμούλη

Σε μια εποχή όπου οι νέοι συχνά δυσκολεύονται να εκφράσουν όσα νιώθουν, το μαθητικό περιοδικό «Όνειρα Ψυχών» έρχεται να αποδείξει ότι η δημιουργικότητα παραμένει ζωντανή και δυνατή. Πρόκειται για μια αξιόλογη πρωτοβουλία σχολείων της Αθήνας και της Κοζάνης, που ενώνει μαθητές – μαθήτριες και εκπαιδευτικούς ,από διαφορετικές περιοχές μέσα από τον κοινό τους λόγο, τις σκέψεις και τα όνειρά τους.

Το περιοδικό αποτελεί έναν χώρο ελεύθερης έκφρασης, όπου τα παιδιά δημοσιεύουν ποιήματα, διηγήματα, άρθρα, ζωγραφιές και άλλες καλλιτεχνικές δημιουργίες. Κάθε σελίδα του αποτυπώνει τον εσωτερικό κόσμο των νέων ανθρώπων: τις ανησυχίες τους για το μέλλον, τις ελπίδες τους, τους φόβους, τις φιλίες, τις εμπειρίες της καθημερινότητας. Δεν πρόκειται απλώς για μια συλλογή κειμένων, αλλά για μια ζωντανή καταγραφή της μαθητικής ψυχής.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι το «Όνειρα Ψυχών» αποτελεί προϊόν συνεργασίας σχολείων -Δημόσιων Ωνασείων και μη- από διαφορετικές πόλεις. Η σύμπραξη αυτή καλλιεργεί το αίσθημα ενότητας και δείχνει πως, παρά τις αποστάσεις, οι νέοι μοιράζονται κοινά βιώματα και προβληματισμούς. Μέσα από τις σελίδες του περιοδικού δημιουργείται ένας διάλογος που ξεπερνά τα γεωγραφικά όρια και ενισχύει τη συνεργασία και την αλληλοκατανόηση.

Παράλληλα, η συμμετοχή σε ένα μαθητικό περιοδικό ενισχύει σημαντικές δεξιότητες. Οι μαθητές καλλιεργούν τη δημιουργική γραφή, μαθαίνουν να οργανώνουν τη σκέψη τους, να εκφράζονται με σαφήνεια και να συνεργάζονται. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι αποκτούν αυτοπεποίθηση, βλέποντας τις ιδέες τους να παίρνουν μορφή και να δημοσιεύονται.

Το «Όνειρα Ψυχών» δεν είναι απλώς μια σχολική έκδοση. Είναι ένας χώρος όπου οι μαθητές ανακαλύπτουν τη δύναμη του λόγου και της τέχνης. Είναι μια υπενθύμιση ότι τα όνειρα των νέων αξίζουν να ακούγονται και να μοιράζονται. Γιατί μέσα από τα όνειρα γεννιούνται οι ιδέες, και μέσα από τις ιδέες διαμορφώνεται το μέλλον!

Σε έναν κόσμο που αλλάζει συνεχώς, τέτοιες πρωτοβουλίες αποδεικνύουν ότι η παιδεία δεν περιορίζεται μόνο στη γνώση, αλλά αγκαλιάζει και την έκφραση, τη συνεργασία και τη δημιουργικότητα. Και αυτό είναι, ίσως, το πιο σημαντικό μάθημα από όλα!

Πάρνηθα: Ένας πολύτιμος φυσικός θησαυρός που μας…χρειάζεται!

ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ — Wed, 01 Apr 2026 06:01:14 +0000

Του Τάσου Σταυρόπουλου

Ο ορεινός όγκος της Πάρνηθας αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους πνεύμονες πρασίνου της Αττικής και βρίσκεται σε άμεση σύνδεση με τον Δήμο Αχαρνών. Για τους κατοίκους της περιοχής, η Πάρνηθα δεν είναι απλώς ένα βουνό, αλλά ένας χώρος ιστορίας, αναψυχής, άθλησης και επαφής με τη φύση. Παράλληλα, όμως, είναι και ένα ευαίσθητο οικοσύστημα που αντιμετωπίζει σοβαρές περιβαλλοντικές απειλές.

Τα τελευταία χρόνια, η Πάρνηθα έχει δοκιμαστεί έντονα από μεγάλες πυρκαγιές, οι οποίες κατέστρεψαν σημαντικό μέρος του δάσους. Οι φωτιές αυτές άφησαν πίσω τους καμένες εκτάσεις και επηρέασαν αρνητικά τη χλωρίδα και την πανίδα της περιοχής. Πολλά ζώα, ανάμεσά τους αγριογούρουνα έχουν εμφανιστεί μέσα στον αστικό ιστό, για αναζήτηση τροφής. Αν και η φύση έχει αρχίσει σταδιακά να αναγεννάται, η διαδικασία αυτή είναι αργή και απαιτεί προστασία. Η κλιματική αλλαγή, με τις υψηλές θερμοκρασίες και την παρατεταμένη ξηρασία, αυξάνει τον κίνδυνο νέων πυρκαγιών, γεγονός που κάνει την πρόληψη πιο σημαντική από ποτέ.

Σημαντικό ρόλο στην προστασία της Πάρνηθας παίζουν τα αντιπυρικά έργα και οι καθαρισμοί των δασικών εκτάσεων. Ο Δήμος Αχαρνών, σε συνεργασία με άλλους αρμόδιους φορείς, οφείλει να φροντίζει -και το κάνει σε μεγάλο βαθμό- για τη σωστή προετοιμασία πριν από την καλοκαιρινή περίοδο. Η δημιουργία και η συντήρηση αντιπυρικών ζωνών, καθώς και η ενημέρωση των πολιτών για τους κινδύνους, μπορούν να συμβάλλουν ουσιαστικά στην αποφυγή καταστροφών.

Ένα ακόμη πρόβλημα που επηρεάζει τον ορεινό όγκο είναι η αυθαίρετη δόμηση στις παρυφές του βουνού. Η ανεξέλεγκτη κατασκευή κατοικιών όχι μόνο αλλοιώνει το φυσικό τοπίο, αλλά αυξάνει και τον κίνδυνο για τους ίδιους τους κατοίκους σε περίπτωση πυρκαγιάς ή έντονων καιρικών φαινομένων. Η τήρηση των νόμων και ο σωστός πολεοδομικός σχεδιασμός είναι απαραίτητοι για τη διατήρηση της ισορροπίας ανάμεσα στην ανάπτυξη και την προστασία του περιβάλλοντος.

Παρά τις δυσκολίες, η Πάρνηθα παραμένει ένας μοναδικός φυσικός χώρος. Το Εθνικό Πάρκο φιλοξενεί σπάνια είδη ζώων και φυτών, με πιο γνωστό το κόκκινο ελάφι, που αποτελεί σύμβολο της περιοχής. Πολλοί μαθητές και οικογένειες επισκέπτονται το βουνό για πεζοπορία και εκπαιδευτικές δραστηριότητες, γνωρίζοντας από κοντά τη σημασία της βιοποικιλότητας.

Η προστασία της Πάρνηθας δεν είναι ευθύνη μόνο του κράτους και του δήμου, αλλά και των πολιτών. Οι εθελοντικές ομάδες δασοπροστασίας, οι δενδροφυτεύσεις και οι δράσεις ενημέρωσης βοηθούν στην ενίσχυση της περιβαλλοντικής συνείδησης. Ιδιαίτερα οι νέοι μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο, συμμετέχοντας σε δράσεις και υιοθετώντας υπεύθυνη στάση απέναντι στο φυσικό περιβάλλον.

Η Πάρνηθα λοιπόν, αποτελεί αναμφισβήτητα έναν πολύτιμο φυσικό θησαυρό για τον Δήμο Αχαρνών και για ολόκληρη την Αττική. Η προστασία της είναι απαραίτητη, ώστε όλοι και όλες να μπορούμε να απολαμβάνουμε την ομορφιά και τα οφέλη της φύσης. Με σωστό σχεδιασμό, συνεργασία και ενεργή συμμετοχή όλων, μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι το βουνό αυτό θα παραμείνει ζωντανό και προστατευμένο!

«Μαμά, δε θα έρθω…»

ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ — Wed, 01 Apr 2026 06:01:13 +0000

Της Άννας Αβραμίδου

Με αφορμή τη συμπλήρωση τριών χρόνων από το πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών, είναι σημαντικό να αναφερθούμε σε ζητήματα που αφορούν την ασφάλεια των σιδηροδρομικών μεταφορών, με βάση μαρτυρίες επιβατών που χρησιμοποιούσαν τακτικά την επιβατική αμαξοστοιχία InterCity-62, η οποία εκτελούσε το δρομολόγιο Αθήνα–Θεσσαλονίκη. Το συγκεκριμένο δρομολόγιο το επέλεγαν νέοι άνθρωποι–κυρίως φοιτητές– αλλά και επιβάτες κάθε ηλικίας, καθώς μέχρι εκείνη τη μοιραία νύχτα θεωρούνταν ένα από τα ασφαλέστερα μέσα μεταφοράς.

Στις 28 Φεβρουαρίου 2023, περίπου στις 19:22, το επιβατικό τρένο αναχώρησε από την Αθήνα με προορισμό τη Θεσσαλονίκη. Με σχεδόν μία ώρα καθυστέρηση έφτασε στον σταθμό της Λάρισας στις 22:47 και δεκαπέντε λεπτά αργότερα, η αμαξοστοιχία IC-62 αναχώρησε με τελικό προορισμό τη Θεσσαλονίκη — έναν προορισμό στον οποίο δεν έφτασε…ποτέ! Στις 23:21 συγκρούστηκε με εμπορική αμαξοστοιχία στο ύψος του οικισμού Ευαγγελισμός, στον δήμο Τεμπών της Λάρισας. Η μετωπική σύγκρουση είχε ως αποτέλεσμα 57 άνθρωποι να χάσουν τη ζωή τους και δεκάδες ακόμη να τραυματιστούν σοβαρά. Πενήντα επτά οικογένειες δεν ξαναείδαν ποτέ τους αγαπημένους τους μετά από εκείνη τη νύχτα, που συγκλόνισε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία.

Ποια ήταν όμως τα αίτια αυτής της τραγωδίας; Καταρχάς, καθοριστικό ρόλο έπαιξε η χειροκίνητη διαχείριση της κυκλοφορίας και η απουσία λειτουργίας συστημάτων τηλεδιοίκησης. Η χάραξη της πορείας των τρένων γινόταν χειροκίνητα από τον σταθμάρχη Λάρισας, κάτι που φαντάζει αδιανόητο για τον 21ο αιώνα, όταν η τεχνολογία έχει τη δυνατότητα να διασφαλίζει υψηλά επίπεδα ασφάλειας. Το σύστημα τηλεδιοίκησης, που θα επέτρεπε τον κεντρικό έλεγχο και την επιτήρηση της κυκλοφορίας, δεν λειτουργούσε πλήρως στο συγκεκριμένο τμήμα της γραμμής. Ως αποτέλεσμα, δεν υπήρχε συνεχής έλεγχος της θέσης των συρμών, γεγονός που οδήγησε τα δύο τρένα να κινούνται στην ίδια γραμμή με αντίθετη κατεύθυνση για αρκετά λεπτά της ώρας.

Επιπλέον, απουσίαζαν σύγχρονα συστήματα αυτόματης προστασίας και αποφυγής ατυχημάτων. Το ευρωπαϊκό σύστημα αυτόματης πέδησης έχει τη δυνατότητα να επιβραδύνει ή να ακινητοποιήσει αυτόματα ένα τρένο σε περίπτωση παραβίασης σηματοδότησης ή λανθασμένης πορείας. Ωστόσο, ούτε αυτό λειτουργούσε στο συγκεκριμένο τμήμα της γραμμής. Έτσι, ένα τεχνολογικό μέσο που θα μπορούσε να αποτρέψει την τραγωδία παρέμενε ανενεργό, με ολέθριες συνέπειες.

Μαρτυρίες επιβατών που χρησιμοποιούσαν συχνά τη συγκεκριμένη αμαξοστοιχία αποκαλύπτουν πως τα προβλήματα δεν ήταν άγνωστα. Άνθρωποι που, από τύχη, δεν βρίσκονταν στο τρένο τη νύχτα του δυστυχήματος κάνουν λόγο για συχνές ελλείψεις και βλάβες. Ενδεικτικά, την περίοδο 2014–2015, επιβάτες αναφέρουν ότι το τρένο σταμάτησε αιφνιδίως στην περιοχή των Τεμπών και τους ζητήθηκε να αποβιβαστούν λόγω εργασιών στις γραμμές. Στις 4:00 τα ξημερώματα, χωρίς προηγούμενη ενημέρωση, αναγκάστηκαν να περπατήσουν περίπου δεκαπέντε λεπτά με τις αποσκευές τους μέχρι τα ΚΤΕΛ, προκειμένου να συνεχίσουν το ταξίδι τους. Για την ταλαιπωρία αυτή δεν υπήρξε ποτέ αποζημίωση!

Γίνεται λοιπόν κατανοητό ότι το δυστύχημα των Τεμπών ανέδειξε σοβαρές ελλείψεις στον τομέα της ασφάλειας των σιδηροδρομικών μεταφορών. Πολλά συστήματα είτε υπολειτουργούσαν είτε δεν λειτουργούσαν καθόλου. Από μαρτυρίες διαπιστώνεται ότι η λανθασμένη συνεννόηση δεν αποτέλεσε μεμονωμένο γεγονός της μοιραίας νύχτας, αλλά ένα πρόβλημα που προϋπήρχε. Τα τρία χρόνια από την ημέρα της τραγωδίας δεν αποτελούν μόνο ημέρα μνήμης· είναι υπενθύμιση της ανάγκης για δικαιοσύνη, για ουσιαστικές αλλαγές και έμπρακτη διασφάλιση της ακεραιότητας της ανθρώπινης ζωής. Στη μνήμη των θυμάτων, οφείλουμε να απαιτούμε με ένα σύστημα μεταφορών που να προστατεύει τη ζωή, ώστε καμία άλλη οικογένεια να μη θρηνήσει αγαπημένα πρόσωπα, εξαιτίας αμέλειας ή κακής οργάνωσης.

Αχαρνές: Η πόλη που μετατρέπεται σε…Βενετία!

ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ — Wed, 01 Apr 2026 06:01:12 +0000

Του Πάρη Βασιλείου

Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας εμφανίζονται κατά τη διάρκεια του χειμώνα έντονα πλημμυρικά φαινόμενα. Μία από αυτές είναι οι Αχαρνές (Μενίδι). Οι Αχαρνές είναι μια πόλη, η οποία αντιμετωπίζει όμως κάτι τέτοιο ακόμα και σε περιορισμένης έντασης βροχοπτώσεις. Αναμφισβήτητα, τα πλημμυρικά φαινόμενα αποτελούν ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της πόλης μας. Είναι κάτι το οποίο συμβαίνει επί πολλά χρόνια, λόγω απουσίας των κατάλληλων υποδομών (αγωγοί ομβρίων,κατάλληλα διαμορφωμένα ρέματα). Τα ρέματα και οι παραπόταμοι αυτής της περιοχής καταλαμβάνουν ένα μεγάλο μέρος της. Τα περισσότερα, έχουν μικρή κοίτη, πολύ συχνά βρόμικη και γεμάτη από μπάζα και φερτά υλικά.

Ωστόσο, μετά τις πυρκαγιές στην Πάρνηθα (2007, 2021, 2023) το πρόβλημα έχει ενταθεί. Όταν βρέχει όλοι οι δρόμοι του δήμου πλημμυρίζουν, καταστρέφονται περιουσίες κατοίκων, τα ρέματα φουσκώνουν και το «φαλακρό» πια βουνό, αδυνατεί να αποτρέψει το γεγονός. Σε καμία περίπτωση, οι Αχαρνές δεν θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν προσβάσιμες, αφού όλη η πόλη παραλύει με μια βροχή. Τα μαγαζιά κλείνουν, τα σχολεία κλείνουν. Οι κάτοικοι, δηλώνουν αγανακτισμένοι καθώς με την παραμικρή βροχή, δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν. Η μετακίνηση γίνεται δύσκολη έως ακατόρθωτη όχι μόνο για μαθητές, ηλικιωμένους ή ΑμεΑ αλλά και για τους πεζούς και τα αυτοκίνητα. Επιπλέον, οι φόβοι για μια εντονότερη πλημμύρα πληθαίνουν ιδιαίτερα για τα σπίτια που βρίσκονται κοντά σε ρέματα. Φυσικά, αυτό πλήττει και την τοπική μας οικονομία, γιατί τον χειμώνα ο κόσμος δεν μπορεί να ψωνίσει στα τοπικά καταστήματα, τα οποία όχι απλά δεν έχουν έσοδα, αλλά προσπαθούν και να επισκευάσουν τις ζημιές από την κακοκαιρία. Αν και, όπως είπαμε, το ζήτημα αυτό είναι χρόνιο καμία δημοτική ή περιφερειακή αρχή δεν το έθεσε στις άμεσες προτεραιότητές της τόσο καιρό. Αυτό, είναι κάτι παράξενο, καθώς οι Αχαρνές, είναι μια ευρωπαϊκή πόλη με πολλούς κατοίκους. Πώς είναι δυνατόν λοιπόν, να ζούμε σε μία πόλη και να φοβόμαστε μήπως πλημμυρίσουμε;

Η σημερινή δημοτική αρχή, κατατάσσει τα πλημμυρικά φαινόμενα ως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα των Αχαρνών και καλείται, μέχρι το τέλος της θητείας της να τα λύσει. Αν και στο παρελθόν είχανε γίνει κάποιες μικρές προσπάθειες, δυστυχώς πολλά από τα έργα σταμάτησαν. Μέσα σε λίγα χρόνια, ο νυν δήμαρχος πιστεύει ότι θα καταφέρει να λύσει ένα χρόνιο πρόβλημα, το οποίο κανένας προκάτοχός του δεν κατάφερε να λύσει. Αυτή τη στιγμή, οι διαδικασίες για να ξεκινήσουν έργα ζωτικής σημασίας τρέχουν με ικανοποιητικούς ρυθμούς. Τα έργα αυτά περιλαμβάνουν ένα σύστημα αγωγού ομβρίων σε όλο το Κεντρικό Μενίδι, μεγάλα δίκτυα κατά μήκος μεγάλων λεωφόρων στο πλαίσιο της ανάπλασής τους, διευθέτηση ρεμάτων και η θωράκιση των βόρειων συνοικιών. Τα έργα αυτά χρηματοδοτούνται κυρίως από την Περιφέρεια Αττικής. Τα συγκεκριμένα σχέδια δίνουν μία ελπίδα στους Αχαρνείς ότι η πόλη τους θα αλλάξει προς το καλύτερο και η ποιότητα ζωής τους θα αυξηθεί σημαντικά. Παρόλα αυτά αρκετοί, παραμένουν επιφυλακτικοί διότι αυτά τα έργα είναι δύσκολα προς τη υλοποίησή τους και είναι πιθανό να σταματήσουν, όπως και στο παρελθόν.

Τα έργα αυτά, δεν γίνονται μόνο για να «φεύγουν» καλύτερα τα νερά από τους δρόμους αλλά και για να βελτιωθεί το αίσθημα ασφάλειας, όπως και για να μειωθεί ο φόβος μιας πιθανής φυσικής καταστροφής. Παράλληλα, θα επωφεληθεί σημαντικά και η ποιότητα ζωής των κατοίκων, καθώς κατά τη διάρκεια μιας μπόρας το μόνο που θα χρειάζεται να έχει κανείς θα είναι μια…ομπρέλα. Ο κόσμος θα μπορεί με ευκολία να κινηθεί στους δρόμους, να εργαστεί, να ψωνίσει ενώ οι σχολικές μονάδες θα είναι πιο προσβάσιμες για τους μαθητές. Έτσι, δεν θα χάνονται μαθήματα και η δια ζώσης διδασκαλία δεν θα υποκαθίσταται από την ηλεκτρονική διδασκαλία, σε περιπτώσεις βροχόπτωσης.

Η έλλειψη αντιπλημμυρικών έργων, λοιπόν, αποτελεί ένα θέμα μείζονος σημασίας δεδομένου ότι τα προβλήματα που δημιουργεί, δυσχεραίνουν την καθημερινότητά μας και προξενούν πολλούς κινδύνους. Παρόλο που η νυν δημοτική αρχή, μας δίνει μια ελπίδα πως σε λίγα χρόνια το πρόβλημα αυτό θα αποτελεί παρελθόν και η ζωή στην πόλη μας θα έχει αναβαθμιστεί σε μεγάλο βαθμό, κάποια στιγμή θα πρέπει να μετουσιωθεί σε πράξη, ώστε η πόλη μας να πάρει αυτό που της αξίζει και να σταματήσει η βροχή να αποτελεί πηγή φόβου.

Ματιά στο εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας

ΧΑΤΖΗΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΕΙΡΗΝΗ — Wed, 01 Apr 2026 06:01:11 +0000

Την περασμένη εβδομάδα με ιδιαίτερη χαρά μας δέχτηκε στο σπίτι της η κα Καραμουσαλή Ελπίδα εκπαιδευτικός με πολυετή εμπειρία στα δημόσια σχολεία της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Σε μια ευχάριστη ατμόσφαιρα, δόθηκε η ευκαιρία μέσω της συνέντευξης με μια εκπαιδευτικό, να εμβαθύνουμε στο σύγχρονο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας μας, παρατηρώντας το από τη ματιά ενός ατόμου που η σχέση του με αυτό είναι αρκετά στενή.

Ποιο θεωρείτε βασικό πρόβλημα της σύγχρονης δημόσιας εκπαίδευσης και πως θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί;

Θεωρώ ότι το πρόβλημα στη σύγχρονη εκπαίδευση είναι ότι το σχολείο έχει πια κατεύθυνση μόνο να μεταδώσει στείρα γνώση, χωρίς να ενδιαφέρεται να δώσει δεξιότητες ολοκλήρωσης της προσωπικότητας. Δεν έχει πια στόχο την καλλιέργεια ηθικών αξιών και νομίζω ότι ο μόνος τρόπος για να λυθεί αυτό είναι να μειωθεί η ύλη και να αλλάξει η κατεύθυνση των βιβλίων, των αναλυτικών προγραμμάτων και οι στόχοι των ίδιων των μαθητών και των καθηγητών.

Πως αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί την συγκεκριμένη λειτουργία του συστήματος;

Νομίζω προσπαθούν να προσαρμοστούν σε όσες δυσκολίες υπάρχουν γιατί δεν υπάρχει μεγάλη ευελιξία στο σύστημα. Πολύ συχνά, αποτυγχάνοντας να πετύχουν στόχους καταλήγουν, να βιώνουν και οι ίδιοι άγχος αλλά και να το μεταδίδουν και στους μαθητές τους.

Ποιες ενέργειες εσείς ως εκπαιδευτικός θα θέλατε να γίνουν για να βελτιωθεί η εκπαίδευση;

Θα ήθελα να μην υπάρχει αυτός ο ανταγωνιστικός τρόπος αξιολόγησης. Θεωρώ ότι είναι πολύ αντιφατικό να ζητάμε από τα παιδιά να αναπτύξουν τη συνεργατικότητά τους και ύστερα να ζητάμε να ανταγωνίζονται ο ένας τον άλλο. Θα πρέπει να γίνονται εργασίες, οι μαθητές να μαθαίνουν πιο ενεργά και όχι να έχουν έτοιμη την γνώση, την οποία μόνο θα αποστηθίζουν.

Πως έχει αλλάξει μέσα στα χρόνια το σύστημα της εκπαίδευσης; Ήταν προτιμότερη η λειτουργία του προηγουμένως ή μετά τις διάφορες αλλαγές;

Διαχρονικά θεωρώ ότι δεν έχουν γίνει πολύ μεγάλες αλλαγές…Αν έχει αλλάξει κάτι είναι ίσως προς το χειρότερο, διότι η ύλη έχει αυξηθεί και οι μαθητές έχουν να διεκπεραιώσουν έναν μεγάλο όγκο χωρίς να έχουν τον χρόνο αφομοίωσης. Οπότε νομίζω πως είτε θα έλεγα ότι διαχρονικά δεν έχει αλλάξει πάρα πολύ είτε ότι έχει χειροτερεύσει μέσα στα χρόνια.

Θεωρείτε πως ο τρόπος διδασκαλίας στη σύγχρονη εκπαίδευση βοηθά τους μαθητές στην κατανόηση του διδασκόμενου υλικού;

Όχι, καθόλου. Καθόλου, γιατί είναι επιφανειακή όλη η γνώση, η ύλη είναι μεγάλη, τα παιδιά δεν έχουν εκπαιδευτεί να κατανοούν, να εντρυφούν, να εμβαθύνουν, βλέπουν τα πάντα πάρα πολύ επιφανειακά. Με αποτέλεσμα απλώς να απομνημονεύουν και να θεωρούνται τελικά, τελειώνοντας το λύκειο και λειτουργικά αναλφάβητοι.

Πιστεύετε πως οι μαθητές μπορούν να ανταποκριθούν επαρκώς στις απαιτήσεις του εκπαιδευτικού συστήματος ;

Όχι, οι περισσότεροι. Μπορούν να ανταποκριθούν μόνο εκείνοι οι οποίοι έχουν την δυνατότητα αποστήθισης και την δυνατότητα να διαχειρίζονται το άγχος. Παιδιά τα οποία χρειάζονται λίγο παραπάνω χρόνο αφομοίωσης, νομίζω ότι δεν έχουν καμία ελπίδα σε αυτό το τωρινό εκπαιδευτικό σύστημα.

Θεωρείτε πως η συγκεκριμένη λειτουργία του εκπαιδευτικού συστήματος πριμοδοτεί ορισμένους μαθητές;

Ναι, μόνο αυτούς που έχουν την ικανότητα « να παπαγαλίσουν». Κανέναν άλλον. Είναι οι μαθητές οι οποίοι αντέχουν την εξοντωτική κούραση, το εξοντωτικό και συνεχές άγχος και οι μαθητές οι οποίοι μπορούν να αποστηθίσουν πάρα πολύ καλά. Οι υπόλοιποι όχι…

Τραγωδία στο εργοστάσιο της Βιολάντα: άλλη μία θανατηφόρα απροσεξία

a625206 — Wed, 01 Apr 2026 06:01:10 +0000

Της Ασπασίας Γκάλιου

Ακόμα ένα τραγικό εργατικό δυστύχημα συνέβη στα Τρίκαλα. Το βράδυ της 26ης Ιανουαρίου 2026, ο χρόνος σταματάει για 5 γυναίκες που εργάζονταν στην βραδινή βάρδια του εργοστασίου της Βιολάντα.

Όλα ξεκίνησαν μήνες πριν, όταν υπήρξε μία βλάβη στο σύστημα τροφοδότησης προπανίου του εργοστασίου, με αποτέλεσμα τη διαρροή και τη συσσώρευσή του στο υπέδαφος. Εξωτερικές δεξαμενές χωρητικότητας 14.000 λίτρων διοχέτευαν το αέριο στους φούρνους μέσω υπόγειων σωληνώσεων. Έτσι, λόγω συνεχούς διαρροής, το αέριο τελικά συνάντησε σπινθήρα από ηλεκτρομηχανολογικό εξοπλισμό, γεγονός που οδήγησε στη φονική έκρηξη. Παράλληλα όμως με την έκρηξη, οι έρευνες εξετάζουν την ποιότητα των εγκαταστάσεων, την τήρηση των κανόνων ασφαλείας, την διαδικασία αδειοδότησης, αλλά και τη συχνότητα των ελέγχων που πραγματοποιούνταν στην μονάδα.

Δυστυχώς, τα εργατικά ατυχήματα δεν είναι σπάνιο φαινόμενο στην Ελλάδα. Σύμφωνα με στατιστικές αναλύσεις των τελευταίων χρόνων, στο διάστημα μεταξύ 2020 έως 2022 αυξήθηκαν συνολικά κατά 25%, ενώ το 2025 τουλάχιστον 200 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους εν ώρα εργασίας. Κυριότεροι παράγοντες αποτελούν τα εξαντλητικά ωράρια, η αδιαφορία προς την τήρηση των απαραίτητων μέτρων προστασίας και η χρήση μη επαρκώς συντηρημένου εξοπλισμού.

Τα δεδομένα αυτά οφείλουν, το λιγότερο, να μας εξοργίζουν, καθώς τα αίτια αποδεικνύουν πως τα ατυχήματα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί. Σε μία χώρα η οποία διέρχεται μία ιδιαίτερα επώδυνη οικονομική περίοδο με την πλειονότητα των πολιτών να αγωνίζονται για ένα αξιοπρεπές εισόδημα, δεν θα έπρεπε να υπάρχει χώρος για σφάλμα στον εργασιακό τομέα.

Παράλληλα, τέτοιου είδους τραγωδίες γεννούν το ηθικό ερώτημα: τελικά, τι αξία έχουν οι ανθρώπινες ζωές μπροστά στο κέρδος στη σημερινή εποχή; Ακόμα και μετά από εκατοντάδες παρόμοια επεισόδια, τα ανάλογα προληπτικά μέτρα και η νομοθεσία δεν αντιμετωπίζονται με την αυστηρότητα που αρμόζει.

Καταλήγοντας, η αμέλεια και η πλεονεξία φέρνουν τραγικά ανεπιθύμητες συνέπειες. Οι πέντε αδικοχαμένες γυναίκες προδόθηκαν από το επαγγελματικό τους περιβάλλον και αφήνουν πίσω τους ορφανά παιδιά και απέραντη θλίψη. Απώτερος σκοπός της κοινωνίας, λοιπόν, πρέπει να γίνει η εξάλειψη τέτοιων περιστατικών, ώστε οι νέες γενιές να αισθάνονται απόλυτη ασφάλεια στον χώρο εργασίας.