Ο άνθρωπος από το Παντόλσκ ήταν μια παράσταση που είχε ένταση και σίγουρα κράτησε το ενδιαφέρον μου. Παρακολουθήσαμε πως ένας «συνηθισμένος» άνθρωπος μέσα σε λίγες ώρες μπορεί να χάσει την αίσθηση της λογικής με ψυχολογική και λεκτική βία. Για αυτό άλλωστε δεν είχαμε οπτική επαφή με τους ηθοποιούς στις σκηνές βίας, καθώς διαδραματίζονταν στα παρασκήνια. Κατάφερε να περάσει το μήνυμα για την σημερινή κοινωνία, όπου όλα, ακόμα και εμείς οι ίδιοι, λειτουργούμε μηχανικά. Βέβαια πιστεύω πως το γυμνό σε κάποια σημεία δεν ήταν απαραίτητο και δεν εξυπηρετούσε σε κάποιο σκοπό. Επιπλέον, με βάση τα δικά μου κριτήρια, ο έντονος φωτισμός και ήχος, μαζί με την χρήση καπνού, από ένα σημείο και μετά ήταν κουραστικός. Παρόλα αυτά η συνολική εντύπωση ήταν θετική.
