Γράφει η Εύη Χαραλαμπίδου
Η Μαργκότ Φοντέιν (18 Μαΐου 1919 – 21 Φεβρουαρίου 1991) ήταν Αγγλίδα μπαλαρίνα. Θεωρείται ως μία από τις σημαντικότερες χορεύτριες κλασικού μπαλέτου όλων των εποχών. Πέρασε ολόκληρη την καριέρα της ως χορεύτρια του βρετανικού Βασιλικού Μπαλέτου.
Η Μαργκότ Φοντέιν γεννήθηκε στις 18 Μαΐου 1919 στην Αγγλία ως Μάργκαρετ Ε. Χούκαμ , ένα όνομα που άλλαξε όταν ξεκίνησε την καριέρα της στον χορό. Τα πρώτα βήματα στον χορό τα έκανε στην ηλικία των τεσσάρων χρόνων και δεν σταμάτησε να ασχολείται με τον χορό παρά μόνο όταν έφτασε στην ηλικία των 67 χρόνων. Στα οκτώ της χρόνια αναγκάστηκε να ακολουθήσει την οικογένειά της στη Σαγκάη, όπου οι γονείς της βρήκαν εργασία σε μια εταιρεία καπνού. Επέστρεψε οριστικά το 1933 και σπούδασε στο Λονδίνο κοντά στη Σεραφίνα Αστάφιεβα.
Το 1934 έγινε μέλος των μπαλέτων Βικ-Γουέλς (μετέπειτα μπαλέτο Σάντλερς Γουέλς και στη συνέχεια Βασιλικά Μπαλέτα), τον επόμενο χρόνο διαδέχθηκε σε ορισμένους ρόλους τη διάσημη Αγγλίδα χορεύτρια Αλίσια Μάρκοβα και ως το 1939 είχε χορέψει όλους τους μεγάλους κλασικούς ρόλους και είχε αναδειχτεί σε Prima Ballerina.«Λίμνη των κύκνων», «Ωραία Κοιμωμένη» και «Ζιζέλ».Η Φοντέιν ξεκίνησε Καρυοθραύστη το 1934 και μέχρι το 1961, αναδείχθηκε σε μία από τις πλέον γνωστές μπαλαρίνες στον κόσμο, κάνοντας μια λαμπρή καριέρα.
Στις 6, 7 και 8 Σεπτεμβρίου 1961, η Φοντέιν με το Βασιλικό Μπαλέτο της Αγγλίας χόρεψε στη σκιά της Ακρόπολης εντυπωσιάζοντας στον ρόλο της Οντίλ στη Λίμνη των Κύκνων. Οι εμφανίσεις της στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, ήταν εξαιρετικές.
Το 1962, δημιούργησε θρυλικό ντουέτο με τον Σοβιετικό χορευτή Ρούντολφ Νουρέγιεφ, που δραπέτευσε στη Δύση. Εκτός από συνεργάτες οι δυο τους ήταν πάρα πολύ στενοί φίλοι.Το 1962 χόρεψε για πρώτη φορά μαζί με τον Νουρέγιεφ στη «Ζιζέλ». Ακολούθησε το μπαλέτο «Μαργαρίτα και Αρμάνδος» και πολλές ακόμη συνεργασίες.Θα μπορούσε να έχει αποσυρθεί από το χορό στα 40 της, όπως συμβαίνει με τις περισσότερες μπαλαρίνες, όμως η συνάντησή της με το Νουρέγιεφ την έκανε να συνεχίσει να χορεύει μέχρι τα 58 της, χαρίζοντας στον κόσμο τη μαγεία αυτής της χορευτικής συνεργασίας. Αποσύρθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1970, αλλά μέχρι τον θάνατό της παρέμεινε ενεργό μέλος της χορευτικής κοινότητας.
Η Φοντέιν δημιούργησε «σχολή» χάρη στη λυρική και αρμονική της κίνηση, και την τέλεια τεχνική της. Αν και οι ρόλοι που την έκαναν διάσημη ήταν κυρίως κλασικοί (Ζιζέλ, Σύλβια, Σταχτοπούτα κ.ά.), εκτιμήθηκε περισσότερο στις ερμηνείες σύγχρονου μπαλέτου. Εκτός από την παγκόσμια φήμη της, τιμήθηκε με αναρίθμητα βραβεία για την προσφορά της στην τέχνη.
'
