Γράφει η Βενετία Μαραγγίδη

Το εφηβικό μυθιστόρημα της Κλόι Ρέιμπαν μας αφηγείται την ιστορία της Τζέσικα , ενός κοριτσιού σαν τα περισσότερα της ηλικίας της, μόνο με κάποιες μικροδιαφορές – είναι από φυσικού της παράξενη και της αρέσει να φυτρώνει εκεί που δεν τη σπέρνουν. Κι έχει και μια περίεργη άποψη για τον έρωτα: τον θεωρεί μια απέραντη κοσμική εξίσωση. Μόνο που οι όροι που βάζει στις δικές της εξισώσεις είναι συνήθως λανθασμένοι…

Ας πάρουμε, για παράδειγμα, την εξίσωση Σέντρικ (ο ουάου γείτονας στο καινούριο της σπίτι) = Κλαιρ (ή Μπαλονάκι ή η καλύτερή της φίλη). Αδιανόητο! Κι όμως η Τζέσικα προσπαθεί…

Ή την εξίσωση Μαμά = Μπαμπάς. Είναι δυνατόν, όταν ο μπαμπάς της τα έχει ήδη φτιάξει με τη Μάντυ και η μαμά της με τον…;

Όλο το βιβλίο είναι μια ατελείωτη σειρά από τέτοιες αποτυχημένες εξισώσεις, με αποκορύφωμα αυτήν που σχετίζεται μ’ έναν μοβ φάκελο που η Τζέσικα πιστεύει απόλυτα ότι ταχυδρομήθηκε σε λάθος διεύθυνση (δηλαδή στη δικιά της). Ο φάκελος αυτός και η αναζήτηση του αποστολέα της θα οδηγήσει την Τζέσικα σε μια μανιώδη αστυνομική έρευνα η οποία, τελικά, θα τη φέρει απρόσμενα κοντά στην τέλεια (και σωστή) εξίσωση!

Μια ρομαντική κωμωδία καταστάσεων όπου η συγγραφέας παίζει διαρκώς με αυτό που γνωρίζει (ή υποψιάζεται) ο αναγνώστης, αλλά δε γνωρίζει (ή δεν υποψιάζεται) η ηρωίδα.

Έχοντας διαβάσει το βιβλίο, πιστεύω ότι είναι ένα σχετικά ευανάγνωστο και ότι είναι ένα από αυτά που θα σε κάνει να το αγαπήσεις, να το προτείνεις, να το χαρίσεις και να το συζητήσεις. Επίσης μερικά από τα δυνατά του σημεία είναι: οι προσπάθειες της Τζέσικα να βρει τον αποστολέα του γράμματος στον μοβ φάκελο, να οργανώσει τις δήθεν τυχαίες συναντήσεις της Κλαιρ και του Σέντρικ και να βρει έναν τρόπο ώστε η μαμά της κι ο μπαμπάς της να τα ξαναφτιάξουν. Η συνάντηση της Τζέσικα με τον μπαμπά της και την καινούργια του φίλη. Ο μηχανόβιος μπαμπάς της Τζέσικα και το «Ζεν και η τέχνη συντήρησης της μοτοσικλέτας» που του πήρε δώρο η Τζέσικα. Η εξαντλητική δίαιτα (να μην πω λιμοκτονία) της Κλαιρ.

Και τώρα λίγα λόγια για τους βασικούς ήρωες ενός βιβλίου το οποίο ανήκει στη συλλογή με τα αγαπημένα μου..:

Τζέσικα
Κοινωνική, καλόκαρδη, με χιούμορ και πολύ επίμονη. Ίσως και λίγο αφελής. Έχει την κακή συνήθεια να φυτρώνει εκεί που δεν τη σπέρνουν και διαθέτει μια ιδιόμορφη αναλυτική σκέψη, την οποία επιμένει να εφαρμόζει και στις σχέσεις των ανθρώπων δίχως κανένα αποτέλεσμα. Παρ’ όλα αυτά, επιμένει… Παράλληλα, διαθέτει μια φαντασία τόσο αναπτυγμένη, που μερικές φορές δεν μπορεί να δει το προφανές (το γεγονός, ας πούμε, ότι η μαμά της τα έχει με τον…. –ουπς, παρά λίγο να μου ξεφύγει). Η καλύτερη φίλη της είναι η…

Κλαιρ
Ούτε ιδιόρρυθμη σαν τη φίλη της ούτε περίεργη ούτε επίμονη. Απλώς μια κοπέλα σαν όλες τις άλλες (λίγο παχουλούλα, είναι αλήθεια, γι’ αυτό και η Τζέσικα τη φωνάζει «Μπαλονάκι») που θέλει να βρει ένα αγόρι που να της ταιριάζει. Κάνει εξαντλητική δίαιτα ώστε να μπορέσει να φορέσει το φουστάνι των ονείρων της για να εντυπωσιάσει τον…

Σέντρικ
Ντιτζέι που ακούει τζαγκλ, φανατικός ποδηλάτης, γείτονας της Τζέσικα στο καινούριο της σπίτι και το τέλειο αγόρι (κατά τη γνώμη της) για την Κλαιρ. Τώρα, αν ο Σέντρικ κοιτάει την Κλαιρ ερωτικά (όπως θα ήθελε η Τζέσικα) ή φιλικά, αυτό είναι άλλη ιστορία. Όπως άλλη ιστορία είναι αν κοιτάει την Τζέσικα φιλικά (όπως πιστεύει αυτή) ή ερωτικά (όπως τη βλέπει αυτός)…