Πολλές φορές όταν κοιτιέσαι στον καθρέφτη βλέπεις πρόσωπα που δεν υπάρχουν, πρόσωπα που σε αναγκάζουν οι άλλοι να δημιουργήσεις για να είσαι αρεστός. Να μην αντιμιλάς , να μην τους πας κόντρα, να κάνεις ακριβώς αυτό που λένε και αν δεν το κάνεις; Είσαι το φυτό, ο ξενέρωτος , ο διαφορετικός όπως λένε. Κι τότε τα βράδια κάθεσαι και αναρωτιέσαι αν εσύ είσαι το πρόβλημα, γιατί κανείς δεν σου λέει πως δεν είσαι. Και όταν καταλαβαίνεις πως δεν είσαι εσύ το πρόβλημα , ίσως είναι αργά , ίσως σε έχουν αλλάξει τόσο πολύ που δεν σε αναγνωρίζεις πια και ξέρεις το χειρότερο; Δεν μπορείς να αλλάξεις, δεν θέλεις γιατί τώρα είσαι ίδιος με αυτούς , δεν είσαι ο διαφορετικός , ο απροσάρμοστος. Ξοδεύεις χρήματα σε μάρκες, καταναλώνεις τόση ενέργεια σε γυμναστήρια, τόσο χρόνο για να φτιάξεις τα μαλλιά σου και γιατί; Για να ταιριάζεις. Σαν θέατρο , πρέπει να μάθεις τα λόγια σου και να τα προβάρεις προτού τα πεις, και αλίμονο αν κάνεις λάθος. Είσαι εκτός θέματος, δεν ξέρεις να συμμετέχεις στην συζήτηση, είσαι άσχετος. Πρόσωπα και συμπεριφορές που δεν σου ταιριάζουν τα χρησιμοποιείς για να γίνεσαι ίδιος , για να ανήκεις κάπου. όπως όλοι οι άλλοι.
ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΑΡΓΥΡΗ Β3
