Μ. Παραλίδου, φιλόλογος 1ου ΕΠΑ.Λ. Σερρών, για την ομάδα του «Πρίσματος»

Ποιήματα που έρχονται από τη φυλακή…

(ο λόγος για την Ποιητική Συλλογή οχτώ μαθητών της Δημιουργικής Γραφής, έγκλειστων στο Σ.Κ. Νιγρίτας, με τον τίτλο «Σχώρα με, ρε μάνα», από τις εκδόσεις ΤΡΙ.ΕΝΑ)

Διαβάζουμε ένα βιβλίο χωρίς να γνωρίζουμε, τις περισσότερες φορές, τον δημιουργό του, τον χαρακτήρα και τον εσωτερικό του κόσμο, τη ζωή που έζησε μέχρι την ώρα που πήρε μολύβι και χαρτί (ή υπολογιστή) κι άρχισε να γράφει…

Και μέσα από τις λέξεις και  τις φράσεις του, ταξιδεύουμε στο δικό του σύμπαν, χανόμαστε στην ιστορία του, αφουγκραζόμαστε τους ήρωές του. Κανένα βιβλίο, ωστόσο, δεν γεννιέται χωρίς ωδίνες, χωρίς πόνο και μόχθο, χωρίς καημούς ή εμπειρίες καλές ή κακές…

Οχτώ φυλακισμένοι, λοιπόν, μαθητάδες στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας, κίνησαν για ταξίδι λογοτεχνικό, με οδηγητές άξιους, δύο Δασκάλους εκλεκτούς, Κωνσταντίνο Διώγο λένε τον έναν, Μαρία Καλουπτσή την άλλην και «Μαέστρο» με μπαγκέτα αγάπης την Νεκταρία Τζιώρα. Μοσχοβολιά ανθέων το αποτέλεσμα, Ποίηση της Καρδιάς – να ξέρετε, ποίημα δίχως συναισθήματα, ναυάγιο σ’ έρημη χώρα μοιάζει….

Ο Δημήτρης… ο Σπύρος… ο Σαϊμίρ… ο Έρβις… ο Μηνάς… ο Σκουτ… ο Χουσεΐν… ο Ναμπίλ… Μωσαϊκό φυλών και χαρακτήρων, ανθρώπων που ξεστράτισαν και ποιος να τους κρίνει, ανεμοστρόβιλος η ζωή και σε παρασέρνει η δολοπλέχτρα, σήμερα ανέγνοιος και ευτυχής, αύριο πίσω από τα σίδερα…

Μα και στην πιο σκοτεινή φυλακή, σαν καντήλι  άσβηστο, τρεμοσβήνουν τα συναισθήματα μέσα στο κελί, νικάει ο Άνθρωπος, γίνεται το κλάμα στίχος, ο καημός Ποίηση…

Άλλωστε, τι άλλο είναι η Τέχνη, πάρεξ ένα βαθύ πηγάδι γιομάτο νιώσμα; Και τι άλλο μπορεί να κάνει ο φιλότεχνος, παρά να ρίξει τον κουβά του στο πηγάδι ετούτο και να τραβήξει αγάπη και έρωτα, φιλία και συντροφικότητα, ελπίδα και αναμονή, θλίψη και απογοήτευση, θυμό και οργή, πάλη με τον Χρόνο, τον Τόπο, τους ανθρώπους;

Θα ρίξουμε κι εμείς τον κουβά μας μέσα στο πηγάδι και να δείτε τι θα βγάλουμε…

«Κράτα…

Κράτα, σου λέω, βλέπω ρωγμή.

Όσοι έχουν βουτήξει βαθιά,

την έχουν βγάλει καθαρή.

Κράτα, σου λέω, θα ανατείλει ξανά.

Κράτα…»

Δημήτρης

«Παραβατικότητα. Χρήση. Φυλακές.

Και τελικά είμαι αυτό που νομίζουν οι άλλοι

για μένα.

Ναι, είμαι.

Είμαι κι ευαίσθητος, είμαι και καλός,

εκεί που εγώ θέλω.

Αλλά είμαι και παραβατικός, κι επικίνδυνος,

πάλι  εκεί που εγώ θέλω.

Μισή ντροπή δική τους.

Μισή ντροπή δική μου.»

Σπύρος

«Η ανάγκη για ένα ψέμα που δεν σταματάει να ρέει.

Η ελπίδα πως το κενό που έχεις στη ζωή

θα γεμίσει την έλλειψη για ένα όνειρο,

για να φτάσεις στην ευτυχία.

Να ζεις την αδρεναλίνη και να νιώθεις

μια πως ζεις ένα ψέμα

μια την αλήθεια.

Ένα μπέρδεμα.»

Σαϊμίρ

«Η αλήθεια είναι μία μεγάλη βόμβα

που μας σκοτώνει με τον χειρότερο τρόπο,

ενώ το ψέμα

μας κρατάει ζωντανούς.

Δεν θα ήθελα να μάθω ποτέ την αλήθεια.

Αλλά τη ζητάω και τη θέλω.»

Έρβις

«Τυχεροί αυτοί που τον βίωσαν ανώδυνα.

Τυχεροί κι αυτοί που τον βίωσαν επώδυνα.

Δεν ερωτεύτηκες;

Δεν έζησες.»

Μηνάς

«Ο πόνος απλώνεται σαν ένα σμήνος πουλιών

από τη Γάζα ως τη φυλακή της Νιγρίτας.

Σπουργίτι της καρδιάς μου, Μάη μου.

Η άμμος της θάλασσας και ψυχή της ψυχής μου,

δάση ελαίων,

και γεύση της αμφιβολίας και της βεβαιότητάς μου.

Φοβάμαι το άγνωστο,

γι’ αυτό δώσε μου καταφύγιο»

Σκουτ

«Στον πόλεμο η μητέρα είναι το σπίτι.

Στον πόλεμο η μητέρα είναι στο κόκκινο.

Η μητέρα είναι προστασία.

Η μητέρα είναι παράδεισος.»

Χουσεΐν

«Μακάρι να είσαι σαν ένα ποτάμι άγριος

θα πάρεις και θα καθαρίσεις αυτούς

που δεν αγαπάνε

και θα μείνεις εσύ ο έρωτάς μας

δύο πέτρες, εγώ κι εσύ

και θα πάμε μόνοι σε μια θάλασσα

και θα κολυμπήσουμε μέχρι τον ορίζοντα

και δεν θα κοιτάξουμε πίσω».

Ναμπίλ

Τον επίλογο αυτού του βιβλίου έκανε με τα θαυμαστά Σχέδιά του ο Σινεντού.

Ο τίτλος της Ποιητικής Συλλογής «Σχώρα με, ρε μάνα» δόθηκε από μια φράση του Μηνά, ατάκα που ’χουμε ΟΛΟΙ στο νου μας, για μια «Συγγνώμη» που χρωτάμε στις μανάδες μας…

Σαν περνάς, λοιπόν, έξω από μια φυλακή, σκέψου πως εκεί μέσα δε στεγάζονται μόνο έγκλειστοι παραβατικοί, μα και άνθρωποι με συναισθήματα και ποιητές της καρδιάς…

Ανέστης Ακριτίδης, φιλόλογος – συνεργάτης του «Πρίσματος»

*Σημείωση: Η επιλογή για περαιτέρω ταξινόμηση και κατηγοριοποίηση εικαστικών έργων γλυπτικής έγινε στο παρόν τεύχος για λόγους βέλτιστης παρουσίασης των μαθητικών εργασιών και των διανοημάτων τους, με επίγνωση της ρευστότητας των ορίων στη σύγχρονη τέχνη και κατόπιν επιβεβαίωσης της καταλληλότητας της σχετικής ορολογίας μετά από συζήτηση με συναδέλφους του Τομέα Τεχνών του σχολείου και συγκεκριμένα με την κ. Καρανάσιου και τον κ. Τόλιο.

Παραλίδου Μαρία, Φιλόλογος ΠΕ02 1^ου ΕΠΑ.Λ. Σερρών, για την ομάδα του «Πρίσματος»

Υπεύθυνοι εκπαιδευτικοί (αλφαβητικά)

• Αλμπάνης Γεώργιος ΠΕ86-ΠΕ03, Διευθυντής 1^ου ΕΠΑ.Λ. Σερρών
• Γρίψιος Αθανάσιος ΠΕ86
• Παραλίδου Μαρία ΠΕ02

Εξώφυλλο 1ου Τεύχους («…χτίζοντας την ειρήνη», Νοέμβρης 2023)

Ανακοινώσεις

10/12/2023

Θέμα: Πρίσμα | το Μικρό Περιοδικό του 1ου ΕΠΑ.Λ. Σερρών, Τεύχος 2, Δεκέμβρης 2023

Εξώφυλλο 2ου Τεύχους («κάθε ύπαρξη και δικαίωμα», Δεκέμβρης 2023)

10/1/2024

Θέμα: Πρίσμα | το Μικρό Περιοδικό του 1ου ΕΠΑ.Λ. Σερρών, Τεύχος 3, Γενάρης 2024

Βρείτε το εδώ: https://schoolpress.sch.gr/prism/

Εξώφυλλο 3ου Τεύχους («Εκ βαθέων», Γενάρης 2024)

10/02/2024

Θέμα: Πρίσμα | το Μικρό Περιοδικό του 1ου ΕΠΑ.Λ. Σερρών, Τεύχος 4, Φλεβάρης 2024

Μεταδεδομένα/Κείμενα Ανακοινώσεων/Συντακτική Γραμμή:

Mαρία Παραλίδου, για την ομάδα του σχολικού περιοδικού

Το Πρίσμα είχε μουσικές αναφορές από τη γένεσή του, διακλαδώνοντάς τες σε ιδεολογικο-κοινωνικές ανακλάσεις, με την ανάπτυξη των θεματικών του ανά τεύχος. Κάτω από αυτό το Πρίσμα, ως τελευταία συνεισφορά της ομάδας μας, της Ομάδας Συμμετοχικής Δράσης της Βουλής των Εφήβων 2023-2024 και της υπεύθυνης εκπαιδευτικού, Μαρίας Παραλίδου, προτείνουμε να ακούσετε το «Nothing else matters» (single του 1991 του αμερικανικού Heavy Metal συγκροτήματος Metallica, για τον πέμπτο δίσκο του, Black Album) στο παρακάτω μονόλεπτο θέμα.

Στην ηλεκτρική κιθάρα της σύντομης, για τεχνικές ευκολίες της πλατφόρμας, αφιέρωσης που παραθέτουμε στο ακόλουθο βίντεο, ακούτε τον φετινό έφηβο βουλευτή του σχολείου μας, Φρέσκο Θοδωρή, μαθητή του Α5 τμήματος, που θα εκπροσωπήσει το 1ο ΕΠΑ.Λ. Σερρών στην ΚΗ΄ Σύνοδο της Βουλής των Εφήβων (Αθήνα, 1-4 Ιουλίου 2024), με θέμα: «Το + που διαμορφώνει τον δημοκρατικό κόσμο: Συμμετέχουμε, συνδιαλεγόμαστε, συμπράττουμε».

Καταθέτοντας ό,τι έχει αξία («matters») για εμάς, που συμπυκνώνεται στους δεσμούς αγάπης με σεβασμό σε κάθε οντότητα και ταυτότητα και στους όρους μιας δίκαιης συμβίωσης και ανάπτυξης, καλούμε τον καθέναν και την καθεμιά σας να εντοπίσει το δικό του νόημα και να μοιραστεί τις δικές του αξίες, σκέψεις και προσδοκίες, για τον κόσμο που θέλουμε.

Βίντεο: Nothing else matters cover

M. Παραλίδου και Ο.Σ.Δ. ΒτΕΦ

1ου ΕΠΑ.Λ. Σερρών 2023-2024

…Όταν έβγαινα να παίξω στην αλάνα με τη μπάλα

κάποιες οικογένειες δεν είχαν να πάρουν γάλα

Όταν άφηνα χαρταετό στον ουρανό να ανέβει

κάποιοι αφήναν το παιδί τους μοναχό να ζητιανεύει

Όταν μου’λεγε η γιαγιά μου κάθε βράδυ παραμύθια

σκότωναν αθώες ψυχές, άλλωστε, έτσι από συνήθεια,

όταν μου’φερνε η νονά μου τη λαμπάδα και παιχνίδια

συνομήλικοί μου ψάχναν την τροφή τους στα σκουπίδια

Όταν έβλεπα μικρός το «Xοντρό και τον Λιγνό»

βάζαν σκλάβους να δουλεύουν στα ορυχεία του Κονγκό

όταν οι γονείς μου μ’είχαν όλο αγκαλιές και χάδια

χαρτομάντηλα πουλούσαν και λουλούδια στα φανάρια

Ό,τι φόρεσα ως τώρα Nike, Puma και Sportex

τα’χουν φτιάξει δια της βίας στην Ασία, στο Μπαγκλαντές

όσα λόγια και να πω, όσους στίχους και να γράψω,

στράφι θα πάνε κι αυτοί αν τον κόσμο δεν αλλάξω

Σε αυτή τη μηχανή, του κόσμου οι λαοί

αντί για λάδι καίνε ανθρώπου αίμα

μα αλλάζουν οι καιροί και θα’ρθει η στιγμή

κι ο δούλος θα’ναι αυτός που βάζει στέμμα…

Το τραγούδι που έχω διαλέξει, «Του κόσμου οι λαοί» ή κοινώς «Σε αυτή τη μηχανή», έχει κυκλοφορήσει πριν τρία χρόνια και ξεχώρισα τους παραπάνω στίχους. Οι Κοινοί Θνητοί είναι ελληνικό hip-hop συγκρότημα που δημιουργήθηκε στο Αλιβέρι. Το συγκρότημα έχει ιστορικό ακτιβισμού, λαμβάνοντας μέρος σε συναυλίες ενίσχυσης ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, ατόμων πληγέντων από καταστροφές, καθώς και σε συμπαράσταση κινητοποιήσεων.

Οι στίχοι αυτοί από το «Σε αυτή τη μηχανή» μάς δείχνουν τη σκληρή αλήθεια, για να δούμε το πώς μπορεί ένας άνθρωπος να τα έχει όλα, ενώ άλλοι τόσοι υποφέρουν από πείνα και από το έλλειμμα της αγάπης και της θαλπωρής, πράγμα αδιανόητο… Πράγματα που εμείς θεωρούμε αυτονόητα άλλοι άνθρωποι μπορεί να μην τα έχουν, να μην έχουν έναν ώμο να στραφούν, ένα χάδι το βράδυ πριν κοιμηθούν, ένα καρβέλι  ψωμί να χορτάσουν… Και να έχουν μονάχα  ένα  ποτήρι δίχως νερό, να παλεύουν να το γεμίσουν… Να παλεύουν για ψίχουλα, για να πάρουν τι; Ένα ψωμί, ένα μπουκάλι νερό, να βγάλουν μια ολόκληρη μέρα, να ταΐσουν τα παιδιά τους; Η αδιαφορία μας προς αυτούς τους ανθρώπους πού οδηγεί; Πες μου… Πες μου τι μπορεί να πάθεις, αν κοιτάξεις μέσα στα μάτια τον ίδιο σου τον συνάνθρωπο; Να τον κοιτάξεις με μίσος, λες και αυτός φταίει που στη ζωή του είχε διαφορετική μοίρα από τη δική σου; Φαντάσου όλοι, αυτή τη στιγμή, να δίναμε το όποιο υστέρημα μας σε αυτούς τους ανθρώπους… Πρέπει σαν λαός όλοι μαζί να βοηθήσουμε, θα σώζουμε ζωές…

Γι’ αυτό, θα σας έλεγα, όχι απλά να ακούσετε το τραγούδι αυτό, αλλά να δώσετε και μεγάλη βάση στους στίχους που αναφέρω. Ελπίζω η γενιά μας να ευαισθητοποιηθεί μέσα από το νόημα αυτού του κομματιού…

Αθηνά Νικητοπούλου, μαθήτρια του Γ5 Τμήματος του 1ου ΕΠΑ.Λ. Σερρών 2023-2024  (Σχολικός Όμιλος Κριτικής Ανάγνωσης και Δημιουργικής Έκφρασης/υπεύθυνη εκπαιδευτικός: Μαρία Παραλίδου)

Ζούμε στην Ελλάδα του 21^ου αιώνα… Τα πράγματα ολοένα και χειροτερεύουν. «Όσο για “μένα είμαι εντάξει, μα ό,τι έχω δε φτάνει./ Η επιτυχία της αποτυχίας μ” έχει τρελάνει», γράφει ο Lex, και λέει ο Novel: «Πως να νιώσω καλά μ” ό,τι γίνεται;/ Που γλιτώνουν ξανά όσοι ευθύνονται/ Και έχω μάθει να λύνω προβλήματα/ Όμως αυτό δε γνωρίζω πως λύνεται.». Αναφέρονται στις χρεοκοπημένες αξίες και γενιές και στους εκάστοτε κυβερνώντες και υπεύθυνους… Το κομμάτι «Πολυκατοικίες» (2018) του Lex από την αρχή ως το τέλος το νιώθω εκατό τοις εκατό, με εκφράζει και χαρακτηρίζει την πραγματικότητα που ζούμε. Προτείνω και τη «Φλόγα» (2023) του Novel 729. Γιατί; Για να μορφωθούν τα παιδιά του σήμερα και να αλλάξουν κάποια δεδομένα, να μην κυκλοφορούν ανήλικα παιδιά με μαχαίρια ή τσιγάρα, για να τραβήξουν την προσοχή, να ακούσουν και κάτι άλλο εκτός από τα θέματα της τραπ, να ανοίξουν τα μάτια μας στον κόσμο και να πάμε μπροστά ως γενιά!

Μ. Κ., μαθήτρια του Γ3 Τμήματος του 1ου ΕΠΑ.Λ. Σερρών 2023-2024  (Σχολικός Όμιλος Κριτικής Ανάγνωσης και Δημιουργικής Έκφρασης/υπεύθυνη εκπαιδευτικός: Μαρία Παραλίδου)

[Πηγή της συνοδευτικής εικόνας, της "Γροθιάς" του Harvey Hacker, Το αφηρημένο blog (ας δείτε και το σχετικό άρθρο)]

Α. Γ., μαθήτρια του Α4 Τμήματος του 1ου ΕΠΑ.Λ. Σερρών 2023-2024,

μέλος του Σχολικού Ομίλου και της Ο.Σ.Δ. της Βουλής των Εφήβων 2023-΄24

Υπεύθυνη εκπαιδευτικός: Μαρία Παραλίδου

[Η συνοδευτική εικόνα σχετίζεται με το εξώφυλλο του επιδραστικού άλμπουμ των Pink Floyd, The Dark Side of the Moon (1973), του οποίου η ακτιβιστική αντίληψη απέναντι στην τέχνη και τη ζωή, ενίσχυσε σημειολογικά την απόφαση για την επιλογή του τίτλου του περιοδικού μας. Στη σημειολογική αυτή ενδυνάμωση δε θα μπορούσε να μην αναφερθεί η ενοποιητική τάση με έμφαση στην πολιτιστική ποικιλομορφία, που εισήγαγε Το Πρίσμα, με τα συνολικά 4 τεύχη του σε διάστημα ενός έτους υπό τη διεύθυνση του Δ. Χατζή (1980-81).]