Α. Οι όψεις της ιστορίας που φωτίζονται στο συγκεκριμένο βιβλίο είναι καταρχάς, το γεγονός ότι μαθαίνουμε τι συνέβη στους Εβραίους της Θεσσαλονίκης κατά την περίοδο της Κατοχής στην Ελλάδα. Πιο συγκεκριμένα, βλέπουμε ότι οι Εβραίοι αφού έφυγαν από την Θεσσαλονίκη, όλοι μαζί σε ένα βαγόνι μεταφέρθηκαν στο Άσβουιτς και άντρες και γυναίκες, οι οποίοι υπέστησαν φρικτά βασανιστήρια. Μαθαίνουμε ότι στο Μπλοκ 10 πήγαιναν άντρες και γυναίκες στους οποίους γίνονταν πειράματα στείρωσης με λέιζερ, πράγμα το οποίο είχε ως αποτέλεσμα πολλές γυναίκες να πάθαιναν εγκαύματα και να είχαν πολλά προβλήματα υγείας. Σε αυτού του είδους τα πειράματα ήταν αρκετοί εκείνοι που πέθαιναν. Όσοι ήταν αδύναμοι μεταφέρονταν απευθείας στους θαλάμους αερίων, όπου και εκτελούνταν. Το άλλο, το οποίο μαθαίνουμε είναι ότι μετά την επιστροφή τους στην Ελλάδα, σχεδόν όλοι όσοι απέμειναν και επέστρεψαν δεν είχαν που να μείνουν, με αποτέλεσμα να τοποθετούνται σε διάφορα κτίρια που τους φιλοξενούσαν, όπως ήταν το ορφανοτροφείο Αλλατίνη, και σε αυτές τις κατοικίες να μην έχουν κανένα περιθώριο ιδιωτικής ζωής, καθώς στο ίδιο δωμάτιο, μπορεί να φιλοξενούνταν δύο ζευγάρια μαζί. Η επιστροφή στην Ελλάδα, όσων έζησαν, δεν αντιμετωπίστηκε θετικά ούτε και από τους ίδιους τους κατοίκους της Ελλάδας, αλλά αντίθετα, θα λέγαμε ότι η στάση των πολιτών ήταν εχθρική. Τέλος, παρατηρούμε, ότι δημιουργήθηκε μια οργάνωση για την βοήθεια των Ισραηλιτών της Ελλάδας, η οποία προσπάθησε πολύ να βοηθήσει τους επιζώντες, δίνοντάς τους χρήματα και αργότερα προσφέροντάς τους ένα σπίτι. Πολλοί ήταν κι εκείνοι που αποφάσισαν να φύγουν από την Ελλάδα και να κατευθυνθούν προς το Ισραήλ και το Τελ Αβίβ. Αυτοί κατάφεραν να φτιάξουν την δική τους οικογένεια, είτε κάνοντας δικά τους παιδιά, είτε υιοθετώντας. Η Λούνα, όμως, έμεινε στην Θεσσαλονίκη και δεν ξανά έφτιαξε ποτέ την ζωή της.
Β. Οι αφηγηματικές επιλογές της συγγραφέα, είναι καταρχάς η αφήγηση των γεγονότων, έτσι ακριβώς όπως τα έχει ακούσει από τους πρωταγωνιστές του βιβλίου. Για παράδειγμα, σε αρκετά σημεία του βιβλίου βλέπουμε ότι η συγγραφέας μεταφέρει εντός εισαγωγικών, αυτούσια τα λόγια της Λούνα. Επίσης, περιγράφει τα γεγονότα, τα οποία συνέβησαν, είτε από μαρτυρίες τις οποίες η ίδια έχει συλλέξει, είτε από πληροφορίες που έχει διαβάσει. Γενικότερα σε όλο το κείμενο υπάρχει εκτενής περιγραφή τόσο των χώρων στους οποίους μετέβηκαν οι Εβραίοι, όσο και των ρούχων που φορούσαν. Δηλαδή, σε κάποια σημεία του βιβλίου, όπου μας παρουσιάζει την Λούνα να βλέπει φωτογραφίες, υπάρχει περιγραφή των προσώπων που απεικονίζονται στην εικόνα, τόσο εξωτερική, όσο και εσωτερική, παρατηρούμε ότι σχολιάζεται η έκφρασή τους, το βλέμμα τους, εάν είναι χαρούμενοι ή λυπημένοι ή και προβληματισμένοι. Τέλος, σε κάποια σημεία, η συγγραφέας προσθέτει τα δικά της σχόλια και τα δικά της αναπάντητα ερωτήματα, τα οποία μας βάζουν στην διαδικασία της σκέψης. Ένα από αυτά είναι και το ερώτημά της γιατί η Λούνα αποφάσισε να μην φύγει από την Θεσσαλονίκη, αλλά να μείνει μέχρι το τέλος της ζωής της, ακόμα κι όταν είχε βγάλει δικό της διαβατήριο, το οποίο όπως μαθαίνουμε το είχε χρησιμοποιήσει σε κάποια ταξίδια που είχε κάνει.
