Η κωμωδία των παρεξηγήσεων γράφτηκε πιθανότατα το 1592 και ανήκει στα νεανικά έργα του Σαίξπηρ. Είναι μια έμμετρη, θεατρική κωμωδία με ισχυρά στοιχεία φάρσας που αξιοποιεί τη διδυμία για να προκαλέσει το γέλιο. Η κωμωδία αυτή όμως δεν έχει ως μοναδικό σκοπό το γέλιο. Το κείμενο αναδεικνύει ιστορικές, κοινωνικές και πολιτικές όψεις της Ελισαβετιανής Αγγλίας, εποχή του νέου πλούτου για την Αγγλία που ανταγωνίζεται στο εμπόριο τα λιμάνια της Βενετίας και των Κάτω Χωρών. Με οδηγούς τον κίνδυνο, τον πλούτο και την τυραννία του χρόνου ο Σαίξπηρ παρουσιάζει τα εμπορικά ήθη, τις συζυγικές συμβάσεις, την ισχύ του θετού δικαίου. Το έργο ξεκινά με μια προθεσμία και η ιστορία διαδραματίζεται εντός μίας ημέρας. Στην τελευταία πράξη το στοιχείο της κάθαρσης, γνωστό από τις αρχαίες ελληνικές τραγωδίες, προσφέρει λύση στην κρίση ταυτότητα των Αντίφιλων και των Δρόμιων, ρομαντική επανένωση στους χωρισμένους από το ναυάγιο γονείς. Το μοτίβο του ναυαγίου -μοτίβο καθώς απαντάται και σε άλλα σαιξπηρικά έργα ως στοιχείο πλοκής και μύθου- αποκαλύπτει την επιρροή του συγγραφέα από τα ελληνιστικά και πρώιμα ρωμαϊκά μυθιστορήματα (2ος π.Χ.-4ο μ.Χ. αι.). Σε όλο το έργο η γλωσσική οξύνοια και ευρηματικότητα του Σαίξπηρ προσφέρει αφορμές φιλοσοφικού στοχασμού.
Μπορείτε να παρακολουθήσετε σύντομα βίντεο από παραστάσεις του έργου για να οπτικοποιήσετε τους χαρακτήρες και τον χώρο. Ο πρώτος σύνδεσμος αφορά σε ελληνική παράσταση σκηνοθετημένη από την Κατερίνα Ευαγγελάτου, ο δεύτερος σύνδεσμος αφορά σε σκηνή της τρίτης Πράξης του έργου και ο θίασος είναι αγγλικός, ο τρίτος σύνδεσμος αφορά σε γαλλική παράσταση, στην οποία γυναίκες ενσαρκώνουν τους αντρικούς ρόλους και άντρες τους γυναικείους.
