Μπονζάι:
Πλένω τα πιάτα. Άλλα το νερό δεν φτάνει να ξεπλύνω την ντροπή μου. Η οργή βράζει μέσα μου σαν νερό με το οποίο τρίβω τα υπολείμματα στην κατσαρόλα. Μακάρι να μπορούσα να τρίψω τόσο πολύ ώστε να έσκιζα αυτή τη σελίδα της ζωής μου με το σημερινό συμβάν. Καμία φορά τα βάσανα του μυαλού μολύνουν την γλώσσα. Οι βαριές λέξεις που ξεστόμισα πετάχτηκαν σαν βέλη στους μαθητές. Αυτό το χρώμα, που μαζί διαλέξαμε, ήταν η υπόσχεση να μην με αφήσει ποτέ… Όμως διαψεύσθηκε και έμεινα εγώ με την οργή μου.
Σχοινοπλοκάκη Γεωργία-Στραβοπόδη Μαριτίνα Α2
Καμιά φορά τα βάσανα του μυαλού μολύνουν τη γλώσσα.
Στο σχολείο η παρουσία του αισθητή εκ του αντιθέτου. Μόνο καβγάδες με τα άλλα παιδιά και ποινές από τη διευθύντρια. Φωνές, τσακωμοί, άγριες κουβέντες, εκδίκηση… Οι καθηγητές και η ψυχολόγος ήξεραν. Παιδί του ορφανοτροφείου ή καλύτερα του Ιδρύματος. Εκείνος πονεμένος βαθιά από την έλλειψη στοργής της μητέρας του. Δεν την είχε δει πολλές φορές. Κάποτε τη θυμάται να του φέρνει ένα δώρο και να φεύγει βιαστικά. Ήταν ακατάλληλη να τον αναθρέψει του είπαν. Τα βάσανα του μυαλού του είχαν ποτίσει τη γλώσσα. Η πίκρα της καρδιάς του γινόταν λάβα που έκαιγε τους γύρω του. Τι κρίμα…
Στεφανουδάκη Ειρήνη
