Τα πρόσωπα:
Στο διήγημα ο πρωτοπρόσωπος αφηγητής ανήκει σε μία από τις δύο παρέες που συχνάζουν στο καφενείο, το οποίο επισκέπτεται ο μεθυσμένης και αριστερός Παναγιωτάκης. Ο τελευταίος με την οξεία του μέθη και τη φλυαρία γίνεται αντικείμενο χλευασμού και διωγμού την ώρα που απλώς θέλει παρέα για να φάει τα χταποδάκια του. Οι θαμώνες παρουσιάζονται σκληροί ή αποστασιοποιημένοι ή ουδέτεροι. Ο αποστασιοποιημένος αλλά συμμέτοχος στην απαξίωση του Παναγιωτάκη αφηγητής μεταστρέφεται με τον θάνατο του τελευταίου αναδεικνύοντας τα χταποδάκια σε σύμβολο μιας αγαθής κοινωνικής διάθεσης, που απορρίπτεται ως γελοία και φορτική.
Οι μαθητές χώρισαν τις σκηνές του διηγήματος με βάση τον χώρο δράσης ως προπαρασκευαστικό στάδιο σεναριακής διασκευής του διηγήματος:
| Σκηνή | Τίτλος | Χώρος | Περιγραφή |
|---|---|---|---|
| 1η | Το απόγευμα στο καφενείο | Εξωτερικός (παραθαλάσσιος) | Εισαγωγή: ηρεμία, τοπίο, η συντροφιά |
| 2η | Η εμφάνιση του Παναγιωτάκη | Εσωτερικός (καφενείο) | Ο Παναγιωτάκης εμφανίζεται με χαρά-σύγκρουση με παρέες |
| 3η | Η έξοδος | Εξωτερικός-Εσωτερικός-Εξωτερικός | Ο Παναγιωτάκης βγαίνει έξω, ξαναμπαίνει και τον «πετάνε» έξω |
| 4η | Η αποχώρηση και η επόμενη μέρα | Εξωτερικός-Εσωτερικός | Ο Παναγιωτάκης εξαφανίζεται. Τα χταποδάκια μένουν στην παρέα. Η παρέα φεύγει. Την επόμενη μέρα πάλι στο καφενείο μαθαίνουν για τον θάνατο του Παναγιωτάκη. Τύψεις. |
Οι μαθητές για να εισάγουν τους ήχους σε σενάριο επέλεξαν -ενδεικτικά- τους ακόλουθους τρόπους:
-Το τσιτσίρισμα του λαδιού στο τηγάνι,
-Κουδούνι ποτηριού πάνω στο μάρμαρο,
-Ήχος μαχαιροπίρουνων
