Τα συστήματα Τεχνηής Νοημοσύνης, μπορούν να αναλύουν την επίδοση ενός μαθητή και να
προσαρμόζουν το εκπαιδευτικό περιεχόμενο, στις ατομικές μαθησιακές του ανάγκες. Ταυτόχρονα, η
δυνατότητα τέτοιων προγραμμάτων υψηλού επιπέδου ανάλυσης δεδομένων μπορεί να εντοπίζει
μαθητές που μπορεί να δυσκολεύονται και να χρειάζονται πρόσθετη υποστήριξη, επιτρέποντας την
έγκαιρη παρέμβαση.Αναμφισβήτητα οι καθηγητές έχουν εικόνα της τάξης τους. Τα δεδομένα όμως που
θα παρέχονται από την Τεχνητή Νοημοσύνη θα είναι άκρως στοχευμένα στις δυσκολίες που
αντιμετωπίζει ο κάθε μαθητής όταν έκανε τις ασκήσεις στο σπίτι του.

Επίσης, μπορεί να υποστηρίξει σημαντικά τον εκπαιδευτικό μέσω της αυτοματοποίησης εργασιών, όπως
η βαθμολόγηση εργασιών και τεστ, γεγονός που μπορεί να απελευθερώσει χρόνο. Χρόνος που μπορεί
να αφιερωθεί στους μαθητές.Ο καθηγητής σήμερα συχνά πορεύεται βάσει του μέσου όρου προσπαθώντας
παράλληλα να βοηθήσει τους πιο αδύναμους. Η διαδικασία περιπλέκεται ακόμα περισσότερο όταν
υπάρχουν ομάδες με πρακτικές δυσκολίες, για παράδειγμα μαθητές μετανάστες οι οποίοι δεν
γνωρίζουν τη γλώσσα και πολύ πιθανόν ούτε οι γονείς τους μπορούν να τους βοηθήσουν στο σπίτι.

Σε αυτές τις περιπτώσεις η Τεχνητή Νοημοσύνη στην εκπαίδευση αποκτά πρωταγωνιστικό ρόλο, όχι
απλά ενεργό. Σίγουρα δεν μπορεί να αντικαταστήσει τον δάσκαλο, μπορεί όμως να συνδράμει
παρέχοντας ουσιαστική βοήθεια στον μαθητή που δυσκολεύεται.

Και τα δύο αποτελούν σημαντικά εργαλεία στα χέρια ενός εκπαιδευτικού καιταυτόχρονα προσφέρουν
πολλαπλά οφέλη στους μαθητές.

Εργαλεία Τεχνητής Νοημοσύνης(Μέσω πλατφορμών που υποστηρίζονται από την Τεχνητή Νοημοσύνη)
που βοηθούν τους εκπαιδευτικούς να εργάζονται πιο αποτελεσματικά

1) AudioPen 2) Canva Magic Write 3) Eduaide.Ai 4) Curipod 5) OpenAI 6) OpenAI 7) Slidesgo

Η Γεωργία στο σύνολο της μπορεί να αποτελέσει ένα από τα μέτρα προσαρμογής στις
επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, παρά τα απροσδόκητα κλιματικά φαινόμενα που
ενδέχεται να αντιμετωπίσει τα επόμενα χρόνια.

Η βιολογική παραγωγή χρησιμοποιεί τεχνικές για τη βελτίωση του εδάφους,
διατηρώντας την παραγωγικότητα των καρπών σε περιπτώσεις ξηρασίας,
πλημμυρών ή αύξησης της θερμοκρασίας. Το έδαφος που καλλιεργείται με τις
μεθόδους της βιολογικής γεωργίας αποκτά ιδιαίτερες δυνατότητες αποθήκευσης του
νερού, με αποτέλεσμα να απορροφά πολύ μεγαλύτερες ποσότητες βρόχινου νερού.

Η διεισδυτική ικανότητα του νερού ήταν 20% με 40% υψηλότερη στα εδάφη που
καλλιεργήθηκαν με βιολογικές τεχνικές σε σύγκριση με τη συμβατική γεωργία,Το
νερό που παραμένει στο έδαφος βοηθά στην παραγωγή των καλλιεργειών την
περίοδο μεγάλης ξηρασίας. Η εναλλαγή των μεθόδων καλλιέργειας στη βιολογική
παραγωγή μειώνει τους κινδύνους που προκαλούνται από τις ξαφνικές αλλαγές του
καιρού.Τα εδάφη που είναι πλούσια σε φυσικά στοιχεία «διαχειρίζονται» πιο
αποτελεσματικά την κλιματική αστάθεια. Επιπλέον, νέα παράσιτα, ζιζάνια και
ασθένειες, αποτελέσματα της κλιματικής αλλαγής, είναι πιθανό να είναι λιγότερο
παρεμβατικά σε εδάφη που περιέχουν ποικιλία ειδών, όπως στη βιολογική γεωργία.

Η βιολογική γεωργία είναι πλέον μονοδόρμος, καθώς δεν είναι ενεργοβόρα όπως η
συμβατική γεωργία, συνεπώςφέρει λιγότερο στο διοξείδιο του άνθρακα, ενώ
προστατεύει το έδαφος και το περιβάλλον. Επίσης, επιτυγχάνεται, φυτοκάλυψη των
χωραφιών με πρασινάδα από τον Νοέμβριο έως και τον Μάιο, κάτι που κάνει το
έδαφος πιο αφράτο και το προστατεύει από τυχόν διάβρωση. Παράλληλα αυξάνεται
η οργανική ουσία του εδάφους και παράλληλα λειτουργεί σαν «κλιματιστικό»
κρατώντας το πιο δροσερό το καλοκαίρι και πιο ζεστό το χειμώνα.

Ο πρώτος παράγοντας είναι πως πρόκειται για μια γεωργία με χαμηλές εισροές και
πολύ χαμηλή κατανάλωση ενέργειας, δεν είναι δηλαδή ενεργοβόρα, σε αντίθεση με
τη συμβατική γεωργία που είναι πολύ ενεργοβόρα.

Τα λιπάσματα, που απαιτούν μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου ενώ χρειάζεται και
πολύ ενέργεια για τις εξορύξεις προκειμένου να δημιουργηθούν κάποια λιπάσματα.

Η βιολογική λοιπόν γεωργία, είναι μια γεωργία που γλιτώνει αυτή την ενέργεια,
άρα συνεσφέρει λιγότερο στο διοξείδιο του άνθρακα και στην κατανάλωση
ενέργειας.
Ο δεύτερος παράγοντας είναι ακόμα πιο σημαντικός και αφορά τις πρακτικές που
εφαρμόζει η βιολογική γεωργία, που προστατεύουν το έδαφος και το περιβάλλον.

Για παράδειγμα μια πάρα πολύ συνηθισμένη πρακτική στη βιολογική γεωργία και
γενικά στην αειφόρο γεωργία, που δηλαδή σέβεται το περιβάλλον και τον άνθρωπο,
είναι η “χλωρή λίπανση”.

Στη χλωρή λίπανση, διαλέγουμε κουκιά, μπιζέλια ή άλλο ψυχανθές και όταν είναι
πάνω στην ανθοφορία τους, τα ενσωματώνουμε στο έδαφος. Τα φυτά αυτά, έχουν
την ικανότητα να παίρνουν το άζωτο από την ατμόσφαιρα και να το μεταφέρουν στις
ρίζες τους με κάποιους μικροοργανισμούς που συνδέονται.

Ακόμα πιο σημαντικό όμως είναι, πως με αυτή την πρακτική πετυχαίνουμε
φυτοκάλυψη, δηλαδή τα χωράφια έχουν πρασινάδα, γρασίδι, τις εποχές από τον
Νοέμβριο γιατί τότε τα φυτεύουμε, μέχρι και το Μάιο που τα γυρίζουμε, τα
ενσωματώνουμε στο έδαφος. Καθώς το έδαφος είναι καλυμμένο, δεν έχουμε
προβλήματα από βροχοπτώσεις που μπορούν να προκαλέσουν διάβρωση των
εδαφών και άλλα φαινόμενα. Το έδαφος κρατιέται από την βλάστηση που έχουμε
βάλει.

Επίσης, τα φυτά αυτά κάνουν πιο αφράτο το έδαφος. Αυξάνοντας την οργανική
ουσία, κρατάει περισσότερο τα νερά της βροχής έχει δηλαδή τη δυνατότητα να
λειτουργήσει λίγο σαν σφουγγάρι κρατώντας νερό στα βαθύτερα στρώματα του
εδαφους..

Εδώ πετυχαίνουμε το χώμα να γίνεται πιο αφράτο και μπορεί το νερό ως ένα βαθμό
να απορροφήσει και να πάει στα βαθύτερα στρώματα. Οπότε έχουμε αποθέματα
νερού για τις καλλιέργειές μας.

Επιπλέον αυτή η οργανική ουσία λειτουργεί λίγο και σαν κλιματιστικό, δηλαδή το
καλοκαίρι κρατά το έδαφος πιο δροσερό και το χειμώνα πιο ζεστό.

Οι σημαντικές διακρίσεις Ελλήνων αθλητών ώθησαν πολλούς από εμάς να αναλογιστούμε τα οφέλη του αθλητισμού, είτε σε αγωνιστικό επίπεδο είτε ως καθημερινή δραστηριότητα. Το αθλητικό ιδεώδες αποτελεί τη βασική αρχή και συνοψίζει τα ηθικά γνωρίσματα που πρέπει να χαρακτηρίζουν τον
αθλητή. Η ευγενής άμιλλα, ο συναγωνισμός με θεμιτά μέσα και δικαιοσύνη αποτελεί την κύρια αρχή του αθλητικού ιδεώδους.                                                      

Ο νέος στις προπονήσεις μαθαίνει να συναγωνίζεται και όχι να ανταγωνίζεται τους συναθλητές του, και στον αγώνα αυτόν να έχει ως γνώμονα την εντιμότητα και τη δικαιοσύνη, αρχές σημαντικές για όλη την πορεία της ζωής του. Ακόμα περισσότερο, κατανοεί, με την πάροδο του χρόνου, ότι αξία δεν έχει το έπαθλο αλλά η προσπάθεια, η άσκηση, οι εμπειρίες και τα βιώματα σε όλη την προετοιμασία.

Οι συναισθηματικοί δεσμοί με τους συναθλητές, οι επιτυχίες και οι απογοητεύσεις, η κριτική και ο έπαινος του προπονητή, οι γκρίνιες και τα παράπονα, οι αντιπαραθέσεις – σε έντονο ύφος μερικές φορές- χαράσσονται ανεξίτηλα στη μνήμη του και προσδίδουν μια άλλη διάσταση και προοπτική στη ζωή του.                                                        

Ας μη μας διαφεύγει και μία άλλη επίδραση του αθλητισμού. Ο νέος μέσα στην ομάδα κοινωνικοποιείται, μαθαίνει δηλαδή να σέβεται τους κανόνες, τους συναθλητές και τους αντιπάλους του. Ακόμα και αν διαφωνεί, κατανοεί ότι δεν μπορεί να ενεργεί ανεξάρτητα, ως μονάδα. Σιγά – σιγά μαθαίνει όχι στην ατομική αλλά στη συλλογική βούληση, και καλλιεργεί το πνεύμα της
συλλογικότητας, που κάποιες φορές προϋποθέτει να θυσιάσει  το συμφέρον του για το κοινό όφελος της ομάδας.

Θα υποστηρίζαμε, επομένως ότι ο αθλητισμός συμβάλλει όχι μόνο στη σωματική αλλά και στην κοινωνική και πνευματική καλλιέργεια του νέου.

Η “Kpop” που ξεκίνησε στην Νότια Κορέα την δεκαετία του 90’ έχει μεταμορφωθεί σε ένα παγκόσμια ανατρεπτικό φαινόμενο. Χαρακτηριζόμενη από πιασάρικα τραγούδια, προσεγμένες χορογραφίες, μεγαλειώδεις παραστάσεις και άψογα βίντεο κλιπ η kpop σήμερα σπάει όλα τα ρεκορ, έλκοντας εκατομμύρια αφοσιωμένους fans από όλο τον κόσμο. Αλλά τι ακριβως ειναι η kpop? Και τι την κάνει τόσο δημοφιλή?

Kpop ονομάζεται η εμπορικη μουσική της Νότιας Κορέας. Η kpop περιλαμβάνει όχι μονο ποπ μουσικη πολλά άλλα είδη όπως EDM, Rock, Hip Hop και R&B. Σε αντίθεση με πολλά είδη μουσικής η kpop έχει ορισμένη ημερομηνία έναρξης, που δεν είναι άλλη από τις 11 Απριλίου του 1992, όταν το πρώτο συγκρότημα Kpop με το όνομα Seo Taiji and the Boys παρουσιάστηκε. Από τότε και έπειτα δημιουργήθηκαν εταιρίες που στόχο είχαν την εύρεση ταλέντων και τη δημιουργία idol groups (γκρουπ ειδώλων). Για να γίνει κανείς idol όμως πρέπει να περάσει από μία συγκεκριμένη προετοιμασία. Έτσι, ταλαντούχοι νέοι εκπαιδεύονται στον χορό, την υποκριτική και την φωνητική για αρκετά χρόνια, ώστε να δημιουργήσουν γκρουπ που θα κερδίσουν τις καρδιές των φανς.

Με την πάροδο του χρόνου η kpop έφτιαξε το δικό της εμπορικό σήμα και παρουσίασε τα πρώτα δείγματα ως παγκόσμιο φαινόμενο. Οι BTS, Blackpink, PSY, Girls’ Generation, Stray kids και πολλοί άλλοι φτάνουν στην κορυφή των τσαρτ και ανοίγουν τον δρόμο εισροής της Ασιατικής κουλτούρας στον δυτικό κόσμο. Συγκροτήματα από ταλαντούχους νέους που χορεύουν, τραγουδούν και παίζουν σε μεγάλης καλλιτεχνικής αξίας βιντεοκλίπ, συμμετέχουν ταυτόχρονα σε διάφορα shows και livestreams για την ψυχαγωγία των fans τους. Είναι σημαντικό λοιπόν να πούμε ότι η kpop δεν είναι απλά είδος μουσικής. Είναι μία ολόκληρη βιομηχανία, πολύ διαφορετική από κάθε τι άλλο που έχει υπάρξει μέχρι σήμερα. Αυτή είναι η ιδιαιτερότητα της kpop που την κάνει ξεχωριστή και πολύ δημοφιλή.

Συνοψίζοντας, μπορούμε να πούμε πως η Kpop είναι ένα νέο είδος μουσικής που κατακτά τον κόσμο. Πάει ενάντια σε οποιαδήποτε νόρμα του δυτικού πολιτισμού από πλευρά μουσικής, στίχων, χορού και κερδίζει εκατομμύρια οπαδούς από όλο τον κόσμο. Επομένως, θα ήταν καλό όλοι μας να αποδεχτούμε την νέα αυτή πραγματικότητα της δημοφιλίας της kpop, αντί να είμαστε εχθρικοί απέναντί της.

Τα σαρώνει όλα και έχει γίνει το κέντρο συζήτησης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης άπειρες φορές με την ίδια να έχει γίνει το pop icon του 21^ου αιώνα . Ποιος άλλος εκτός από την Taylor Swift θα μπορούσε να το κάνει αυτό ;

  Η 33 ετών τραγουδίστρια από την Πενσυλβάνια έχει πετύχει αυτό που κανείς μέχρι σήμερα δεν έχει καταφέρει. Δεν είναι μόνο τα βραβεία που έχει κατακτήσει και τα ρεκόρ στις πωλήσεις των άλμπουμ της, είναι και το γεγονός ότι η Taylor Swift επιβεβαιώνει με κάθε νέα της δισκογραφία πως πλέον δεν έχει να αποδείξει τίποτα σε κανέναν, αφού είναι μια καλλιτέχνης που ξέρει που βαδίζει και τι μπορεί να δώσει στο κόσμο . Έχει επιρροή σε εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως και οι ακροατές της είναι από παιδιά μέχρι και μεγάλοι ! Είναι λοιπόν μία από τις πιο επιτυχημένες γυναίκες καλλιτέχνιδες όλων των εποχών.

  Μάλιστα, με την τελευταία της περιοδεία ονομαζόμενη ‘’ The Eras Tour ’’ , η Taylor Swift αναμένεται να γίνει δισεκατομμυριούχος , με 146 συναυλίες σε όλο το κόσμο, όπου η καθεμία ξεπερνά τα 14 εκατομμύρια δολάρια ! Χιλιάδες fans της από όλο τον κόσμο γεμίζουν τα τεράστια στάδια όπου διεξάγονται οι συναυλίες της, με πολλούς μάλιστα να μένουν έξω από το στάδιο και να τραγουδάνε, αφού δεν πρόλαβαν εισιτήρια ! Ένα πράγμα είναι όμως σίγουρο : η μουσική της θα έχει μία διαχρονική αξία από γενιά σε γενιά και η μουσική της θα παίζεται , όσα χρόνια και αν περάσουν ! 

Δέκα χρόνια μετά τον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897 το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό διέθετε μια ελάχιστη δύναμη απαρχαιωμένων τορπιλοβόλων και τριών γαλλικών θωρηκτών που είχαν κατασκευασθεί το 1889. Η επιτακτική ανάγκη για τη δημιουργία αξιόμαχου στόλου είχε ως αποτέλεσμα την ενίσχυση του στόλου – στα τέλη του 1908 – με τέσσερα καινούρια αγγλικά και τέσσερα γερμανικά αντιτορπιλικά. Σε αυτά επρόκειτο να προστεθεί το Θωρακισμένο-Καταδρομικό «Γ. Αβέρωφ», η Δόξα του Πολεμικού Ναυτικού.

Για την ανανέωση του Στόλου η τότε κυβέρνηση Μαυρομιχάλη είχε απευθυνθεί στα Ναυπηγεία Ορλάντο στο Λιβόρνο της Ιταλίας, όπου εκείνη ακριβώς την εποχή κατασκευαζόταν ένα θωρακισμένο–καταδρομικό το οποίο είχε παραγγελθεί και επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί από το Ιταλικό Ναυτικό. Όμως, η ακύρωση της παραγγελίας από τη μεριά των Ιταλών και η άμεση προκαταβολή του 1/3 της συνολικής αξίας του πλοίου επέτρεψαν την απόκτηση του πλοίου από την Ελλάδα. Το ποσόν της προκαταβολής (1/3 της τιμής) προήλθε από τη διαθήκη του Γεωργίου Αβέρωφ και ανήρχετο σε 8.000.000 εκατομμύρια χρυσές δραχμές, ενώ το υπόλοιπο ποσό των 15.650.000 χρυσών δραχμών καλύφθηκε από το Ταμείο Εθνικού Στόλου (Τ.Ε.Σ.), στο οποίο συγκεντρώθηκε το ποσό από εράνους μεταξύ όλων των Ελλήνων, όπου και αν ευρίσκοντο ανά τον κόσμο.

Η διαθήκη του Γεωργίου Αβέρωφ όριζε ότι το 1/5 της περιουσίας του (20 μερίδια) παραχωρείται για τη ναυπήγηση ισχυρού καταδρομικού πλοίου που θα φέρει το όνομα του και διασκευασμένο κατά τέτοιον τρόπο, ώστε να χρησιμεύει ως Εκπαιδευτικό πλοίο της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων, προς την πρακτική και θεωρητική τελειοποίηση αυτών. Αξίζει να σημειωθεί ότι και οι Τούρκοι είχαν ενδιαφερθεί για την αγορά του πλοίου.

Το 10.200 τόνων «τεθωρακισμένον καταδρομικό» (όπως ακριβέστερα περιγράφεται) είχε ιταλικές μηχανές 19.000 ίππων, 22 γαλλικούς λέβητες, γερμανικές γεννήτριες και αγγλικά πυροβόλα 190 και 234 χιλιοστών τύπου ARMSTRONG. Η μέγιστη ταχύτητα που ανέπτυσσε το πλοίο ήταν 23 κόμβοι. Το «Γ. Αβέρωφ» καθελκύστηκε στις 12 Μαρτίου (27 Φεβρουαρίου με το παλαιό ημερολόγιο) 1910 και την 1 Σεπτεμβρίου 1911 κατέπλευσε στο Φάληρο, όπου έγινε δεκτό από τους Έλληνες με ενθουσιασμό. Εκεί μετονομάστηκε σε μία στιγμή από καταδρομικό σε Θωρηκτό, από τον ενθουσιασμό και τη δύναμη ψυχής του κόσμου. «Το Θωρηκτό μας…», φώναζαν.

Τ ο πλοίο δεν άργησε να γνωρίσει το βάπτισμα του πυρός. Τον Οκτώβριο του 1912, με την έναρξη του Α’ Βαλκανικού Πολέμου, το «Γ.Αβέρωφ», επικεφαλής του Στόλου του Αιγαίου υπό τον Ναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη, απέπλευσε προς τα Δαρδανέλια. Κατέλαβε τη Λήμνο και στον όρμο του Μούδρου εγκαταστάθηκε το προχωρημένο αγκυροβόλιο του Στόλου. Ακολούθησε η κατάληψη του Αγίου Όρους, των νησιών του βορείου και ανατολικού Αιγαίου (Θάσος, Σαμοθράκη, Ίμβρος, Τένεδος, Αγ. Ευστράτιος, Μυτιλήνη, Χίος). Η σύγκρουση με τον τουρκικό στόλο ήταν πλέον αναπόφευκτη. Ο Ναύαρχος Κουντουριώτης έδωσε επιθετικό χαρακτήρα στον ελληνικό σχεδιασμό και προκάλεσε τον Τουρκικό στόλο να εξέλθει από τα Στενά για αναμέτρηση. Όταν ο οθωμανικός στόλος εμφανίσθηκε στην έξοδο των Στενών τις πρωινές ώρες της 3^ης Δεκεμβρίου 1912, ο Κουντουριώτης απηύθυνε το περίφημο σήμα του στα ελληνικά πλοία που συνέπλεαν με το «Γ. Αβέρωφ»: «Με την δύναμιν του Θεού και τας ευχάς του Βασιλέως μας και εν ονόματι του Δικαίου πλέω μεθ’ ορμής ακαθέκτου και με πεποίθησιν προς την νίκην εναντίον του εχθρού του Γένους». Η έκβαση των Ναυμαχιών της Έλλης (3 Δεκεμβρίου 1912) και της Λήμνου (5 Ιανουαρίου 1913) που ακολούθησαν, διέλυσε τις προσδοκίες του Σουλτάνου και της Υψηλής Πύλης για τον έλεγχο του Αιγαίου. Ο οθωμανικός στόλος δεν θα επιχειρούσε πια νέα έξοδο στο Αιγαίο.

Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι του 1912-13 αποτελούν αναντίρρητα την πλέον ένδοξη πολεμική περίοδο του θωρηκτού «Γ. Αβέρωφ». Με την έναρξη των εχθροπραξιών, τον Οκτώβριο του 1912, ο ελληνικός στόλος κλήθηκε να πετύχει έναν ιδιαίτερα δύσκολο συνδυασμό πολλαπλών στόχων: να εμποδίσει την έξοδο του οθωμανικού στόλου στο Αιγαίο, να αποκτήσει την κυριότητα των νησιών του βορειοανατολικού Αιγαίου, να εμποδίσει τη μεταφορά οθωμανικών στρατευμάτων και εφοδίων προς τα ηπειρωτικά μέτωπα των Βαλκανίων, καθώς και να προστατεύσει τις αντιστοιχείς θαλάσσιες μεταφορές της Ελλάδας και των συμμάχων της. Η επιτυχής έκβαση των ελληνικών επιτελικών σχεδιασμών ήταν αποτέλεσμα τριών κυρίως παραγόντων: των αυξημένων επιχειρησιακών δυνατοτήτων που διέθετε το νεότευκτο θωρηκτό, της αναμφισβήτητης ηγετικής ικανότητας και τόλμης του Ναυάρχου Παύλου Κουντουριώτη, όπως και του υψηλότατου ηθικού των ελληνικών πληρωμάτων όλου ανεξαιρέτως του ελληνικού στόλου. Η επιτυχής κατάληψη των νησιών του βορειοανατολικού Αιγαίου και η κατίσχυση των ελληνικών όπλων στις Ναυμαχίες της Έλλης και την Λήμνου είχαν ως αποτέλεσμα ο «Γ. Αβέρωφ» να αποκτήσει διαστάσεις συμβόλου στη λαϊκή μνήμη: ένας μύθος είχε πια γεννηθεί.

Κατά το μεγαλύτερο μέρος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου η Ελλάδα παρέμεινε ουδέτερη. Όμως, το 1917 η Κυβέρνηση του Ε. Βενιζέλου αποφάσισε να συμμετάσχει στον πόλεμο, στο πλευρό των Συμμάχων. Με το τέλος της παγκόσμιας σύρραξης -Οκτώβριος 1918- η Τουρκία συνθηκολόγησε (ανακωχή του Μούδρου) και η Ελλάδα βρέθηκε στην πλευρά των νικητών. Το «Γ. Αβέρωφ» κατέπλευσε στην Κωνσταντινούπολη επειδή η Ελλάδα ήταν μία από τις νικήτριες δυνάμεις του Μεγάλου Πολέμου. Η ελληνική σημαία κυμάτισε στο Βόσπορο κάνοντας να δακρύσουν χιλιάδες Έλληνες της Πόλης. Συμπερασματικά, ο πλήρης έλεγχος της Μεσογείου από το συμμαχικό ναυτικό και η επιτυχία της συμμαχικής ναυτικής στρατηγικής, που απέβλεπε στον αποκλεισμό του στόλου των Κεντρικών Δυνάμεων στην Αδριατική και του τουρκικού στον Βόσπορο, στηρίχτηκε σε μεγάλο βαθμό σ’ αυτά ακριβώς τα πλήγματα που είχε επιφέρει ο ελληνικός στόλος και το «Γ. Αβέρωφ» κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους. Στην Κωνσταντινούπολη η παρουσία του Αβέρωφ με την ελληνική σημαία να κυματίζει απέναντι από την Αγία Σοφία αποτέλεσε τη δικαίωση του θάρρους και της αυταπάρνησης του ελληνικού πολεμικού στόλου στον αγώνα για εθνική ολοκλήρωση. Το Πολεμικό μας Ναυτικό, σύμβολο πλέον ναυτικής τόλμης και ηρωισμού, διέγειρε τη συλλογική φαντασία και τα οράματα του Ελληνισμού.

Μετά την υπογραφή των συνθηκών ειρήνης το «Γ. Αβέρωφ» μαζί με τον υπόλοιπο στόλο μετέφερε τα ελληνικά στρατεύματα στην Ιωνία και βοήθησε με βομβαρδισμούς την προώθηση των Ελληνικών Δυνάμεων. Οι εξελίξεις των επιχειρήσεων στη Μικρά Ασία διέγραψαν γρήγορα αρνητική πορεία που κατέληξε στην Καταστροφή του ’22. Το «Γ. Αβέρωφ» βρέθηκε ξανά στα μικρασιατικά παράλια, τούτη τη φορά για να βοηθήσει στη μεταφορά των στρατευμάτων και του ξεριζωμένου ελληνικού στοιχείου.

Με την έναρξη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου το Θωρηκτό «Γ. Αβέρωφ» τέθηκε και πάλι επικεφαλής, ως ναυαρχίδα του ελληνικού πολεμικού στόλου. Κατά τη διάρκεια του Ελληνοιταλικού Πολέμου, αγκυροβολημένο στον κόλπο τη Ελευσίνας, προστάτεψε αποτελεσματικά με τα αντιαεροπορικά του το αεροδρόμιο της Ελευσίνας και το ναύσταθμο της Σαλαμίνας. Μετά ωστόσο τη κατάρρευση του μετώπου, τον Απρίλιο του 1941, το Υπουργείο Ναυτικών διέταξε την αυτοβύθιση του θωρηκτού, προκειμένου να μην περιέλθει στα χέρια του εχθρού. Στην καρδιά και στο φρόνημα των ελληνικών πληρωμάτων, η αναχώρηση των εναπομεινάντων πλοίων του στόλου στην Αλεξάνδρεια ήταν αδιανόητο να γίνει χωρίς την ασφαλή συντροφιά του «Μπάρμπα Γιώργη», του ηρωικού Θωρηκτού «Γ. Αβέρωφ», όπως ήταν συνηθισμένο να ονομάζεται από τα πληρώματα. Το πλήρωμα δεν εκτέλεσε τη διαταγή και απέπλευσε κρυφά το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης του 1941. Έτσι λοιπόν, μετά τον επιτυχή κατάπλου του θωρηκτού στην Αλεξάνδρεια, το πλοίο κατευθύνθηκε στη Βομβάη για γενική επισκευή και επιθεώρηση. Αρχικά το «Γ. Αβέρωφ» δραστηριοποιήθηκε στον Ινδικό Ωκεανό, με αποστολή την προστασία νηοπομπών, που κατευθύνονταν από τη Βομβάη στο Άντεν. Στο τέλος του 1942 ο «Γ. Αβέρωφ» κατέπλευσε στο Πορτ Σάιντ, όπου συμμετείχε σε αποστολές προστασίας λιμένων. Επίσης φιλοξένησε όλες τις παραγωγικές σχολές του Πολεμικού Ναυτικού. Με την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής στα τέλη του Σεπτεμβρίου του 1944 και ύστερα από απουσία σχεδόν τεσσάρων ετών, ο ένδοξος «Γ. Αβέρωφ» επέστρεψε στις 16 Οκτωβρίου 1944 το απόγευμα στην Ελλάδα, φέρνοντας μαζί του την τότε εξόριστη ελληνική κυβέρνηση και αγκυροβόλησε πανηγυρικά στον φαληρικό όρμο. Το 1945 ήταν το τελευταίο ταξίδι στη Ρόδο όπου συμμετείχε στις εορταστικές εκδηλώσεις ενσωματώσεως των Δωδεκανήσων με τη Μητέρα Ελλάδα. Στο χρονικό διάστημα 1947 έως 1949 το Θωρηκτό έγινε έδρα του Αρχηγείου Στόλου στο Κερατσίνι. Όμως, το πλοίο είχε ‘γεράσει’ και το 1952 διατάχθηκε ο παροπλισμός του.

Από το 1957 μέχρι το 1983, το Θωρηκτό παρέμεινε πρυμνοδετημένο στον Πόρο. Το 1984 το Πολεμικό Ναυτικό αποφάσισε να το αναγεννήσει. Μετά από περίπου τριάντα χρόνια στο περιθώριο, το Θωρηκτό ξεκίνησε τη νέα του πορεία. Την ίδια χρονιά το πλοίο ρυμουλκήθηκε από τον Πόρο στο Φάληρο, όπου άρχισαν οι εργασίες αποκατάστασής του. Το μέγεθος της δαπάνης για τη σταθεροποίηση – αποκατάσταση από το 1985 μέχρι σήμερα είναι μεγάλο και ένα μεγάλο μέρος των δαπανών προήλθε από δωρεές ιδιωτών, οι σημαντικότερες των οποίων ήταν της Κυπριακής Δημοκρατίας, της οικογένειας Λάτση και του Ιδρύματος Ωνάση. Σήμερα το πλοίο-μουσείο «Γ. Αβέρωφ» αποτελεί ιερό μνημείο που τιμούνται όλοι οι πεσόντες του Πολεμικού Ναυτικού που υπηρέτησαν και έπεσαν για την πατρίδα. Είναι ένα ζωντανό κειμήλιο, είναι η Ναυαρχίδα όλων των Ελλήνων που διδάσκει την ένδοξη Ελληνική Ναυτική Παράδοση, τον ηρωισμό και την αρχοντιά των Ελλήνων. Το Πλωτό Ναυτικό Μουσείο Θωρηκτό «Γ. Αβέρωφ» αποτελεί εδώ και χρόνια μια δραστήρια εκπαιδευτική κοινότητα με καθημερινές επισκέψεις σχολείων, ιδρυμάτων, οργανισμών, καθώς και πλήθους ιδιωτών. Με τις επισκέψεις αυτές πραγματοποιείται και η δεύτερη πτυχή του οράματος του δωρητή, που ήθελε το πλοίο, παράλληλα με τον εθνικό του σκοπό, να εκπληρώνει και εκπαιδευτική αποστολή.

Είναι ζήτημα εάν στην παγκόσμια ιστορία θα μπορούσαμε να συναντήσουμε άλλο πολεμικό πλοίο που να συνδέθηκε για σχεδόν μισό αιώνα με την ιστορία και τα πεπρωμένα ενός έθνους. Το Θωρηκτό «Γ. Αβέρωφ», μοναδική ίσως εξαίρεση, μαζί με την προσωπικότητα και το πατριωτικό ήθος του Ναυάρχου Παύλου Κουντουριώτη, συνέδεσε άρρηκτα το όνομά του με τη διαμόρφωση ιστορικών γεγονότων εθνικής εμβέλειας, χωρίς, ουδέποτε να γνωρίσει την ήττα και την ατίμωση και να υποστείλει τη Σημαία μας έμπροσθεν του εχθρού.

Ακόμα και μετά τον ειρηνικό επίλογο της πολεμικής του δράσης, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, η ψυχή του «Μπάρμπα Γιώργη» εξακολουθούσε να παραμένει ζωντανή, έτοιμη για την τελευταία μάχη. Ο έρανος που προκήρυξε το Πολεμικό Ναυτικό το 1984, προκειμένου να συμβάλει στα έξοδα αποκατάστασης του πλοίου, επέφερε εξαιρετικά αποτελέσματα, απόδειξη του ισχυρού συμβολισμού που το θωρηκτό είχε εδραιώσει για δεκαετίες στη συλλογική συνείδηση των Ελλήνων. Στην τελευταία του μάχη, αυτή της διατήρησης της ιστορικής μνήμης, το «Γ. Αβέρωφ» βγήκε για άλλη μια φορά νικητής.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΠΛΟΙΟΥ

Μήκος πλοίου: 140 μέτρα

Μέγιστο πλάτος πλοίου: 21,5 μέτρα

Βύθισμα πλοίου (σε πλήρη φόρτο): 7,5 μέτρα

Εκτόπισμα: 10.200 τόννοι

Διάμετρος κάννης πλωραίου και πρυμναίου πυροβόλου (2 Δίδυμοι Πύργοι): 234 χιλιοστά

Διάμετρος κάννης πλευρικων πυροβόλων (4 Δίδυμοι Πύργοι): 190 χιλιοστά

Πλήρωμα: 670 άτομα

Μέγιστο πλήρωμα σε πολεμικές επιχειρήσεις: 1200 άτομα

Πολλά συστήματα προσκόπων συνεισφέρουν βοήθεια στον δήμο τους. Οι πρόσκοποι κάνουν πολλές δράσεις. Για παράδειγμα δράσεις προσφοράς , πάνε σε μουσεία. Όμως πολλοί πιστεύουν πως ο προσκοπισμός δεν βοηθάει κάπου. Αυτό είναι λάθος, διότι όταν τα παιδιά περάσουν σε κάποια σχολή δεν θα τους είναι δύσκολο να ζήσουν σε ένα σπίτι χωρίς τους γονείς τους. Στους προσκόπους τα παιδιά μαθαίνουν να μαγειρεύουν να τρώνε πολλά διαφορετικά φαγητά και να συνυπάρχουν με παιδιά της ηλικίας τους.

Πως το γνωρίζω; Από την ηλικία των 7 ετών είμαι πρόσκοπος στο 2^ο σύστημα προσκόπων Μοσχάτου. Το σύστημα αυτό δημιουργήθηκε το 1969. Μέχρι και σήμερα το σύστημα αυτό βοηθάει τον δήμο Μοσχάτου-Ταύρου στο να καθαρίσουν πλατείες και πάρκα. Οι πρόσκοποι χωρίζονται σε 4 διαφορετικά στάδια. Το 1^ο στάδιο είναι τα λυκόπουλα όπου είναι από την ηλικία των 7-10 ετών, η ομάδα όπου είναι από την ηλικία των 11-14 ετών, οι ανιχνευτές όπου είναι από την ηλικία των 15-17 ετών και οι βαθμοφόροι όπου είναι από την ηλικία των 18+.

ΣΚΟΠΟΣ 

Ο Προσκοπισμός είναι μία εθελοντική, μη πολιτική, μη κομματική, παιδαγωγική κίνηση για νέους και μεγάλους ανθρώπους, ανοικτή σε όλους, χωρίς διάκριση καταγωγής, φυλής ή πίστης, σύμφωνα με τον Σκοπό, τις Αρχές και τη Μέθοδο που καθόρισε ο Ιδρυτής. Σκοπός της Προσκοπικής Κίνησης είναι να συμβάλλει στην ανάπτυξη των νέων ώστε να αξιοποιήσουν πλήρως τις σωματικές, διανοητικές, κοινωνικές και πνευματικές τους ικανότητες, να παραδώσει δηλαδή στην κοινωνία άξιους, χρήσιμους, ηθικούς και υπεύθυνους πολίτες. Αποστολή του Προσκοπισμού είναι να συνεισφέρει στην εκπαίδευση των νέων, μέσω ενός συστήματος αξιών βασισμένου στην Προσκοπική Υπόσχεση και Νόμο, να βοηθήσει στην οικοδόμηση ενός καλύτερου κόσμου, όπου οι άνθρωποι ολοκληρώνονται σαν άτομα και διαδραματίζουν έναν εποικοδομητικό ρόλο στην κοινωνία.

ΘΕΜΕΛΙΩΔEIΣ ΑΡΧΕΣ

Ο Προσκοπισμός βασίζεται σε τρεις γενικές Αρχές, που αντιπροσωπεύουν τους θεμελιώδεις νόμους και τα πιστεύω τους. Αυτά αναφέρονται ως

1. «Καθήκον προς τον Θεό: «Στις πνευματικές αξίες, πίστη στη θρησκεία, που τις εκφράζει και αποδοχή των υποχρεώσεων που απορρέουν από αυτή.» Σε αντίθεση με τον τίτλο, στο κείμενο δε χρησιμοποιείται η λέξη «Θεός», για να διευκρινιστεί ότι η πρόταση καλύπτει επίσης και Θρησκείες οι οποίες δεν είναι μονοθεϊστικές, όπως ο Ινδουισμός ή εκείνες οι οποίες δεν αναγνωρίζουν ένα προσωπικό Θεό, όπως ο Βουδισμός.
2. Καθήκον προς τους άλλους: «αφοσίωση στη χώρα σου σε αρμονία με την προώθηση της τοπικής, εθνικής και διεθνούς ειρήνης, κατανόησης και συνεργασίας» και «συμμετοχή στην ανάπτυξη της κοινωνίας, με αναγνώριση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της ανάπτυξης του φυσικού κόσμου.»
3. Καθήκον προς τον εαυτό μας: «υπευθυνότητα για την ανάπτυξη του εαυτού», δηλαδή ότι ο άνθρωπος πρέπει να αναλαμβάνει υπευθυνότητα για την ανάπτυξη των δικών του δυνατοτήτων.

ΠΑΠΕ

ΠΑΠΕ σημαίνει πανελλήνια ανιχνευτική πολιτιστική ενημέρωση. Στην ΠΑΠΕ Ανιχνευτές από όλη την Ελλάδα μαζεύονται σε μία περιοχή και κοιμούνται στα σχολεία της περιοχής εκείνης. Η ΠΑΠΕ πραγματοποιείται κατά την διάρκεια του Πάσχα για 3-4 μέρες. Φέτος το 2024 η ΠΑΠΕ θα πραγματοποιηθεί στο Ρέθυμνο της Κρήτης 9-12 Μαΐου. Η ΠΑΠΕ  είναι σαν ένα μεγάλο πάρτι που οι Ανιχνευτές έναν μήνα πριν κάνουν μια σύνοδο για να βρουν θέμα έρευνας και να αποφασίσουν στο εάν θα πάρουν μέρος σε ομαδικούς και ατομικούς διαγωνισμούς. Κατά την διάρκεια της ΠΑΠΕ οι Ανιχνευτές που είναι στις ηλικίες 15-17 ετών παρουσιάζουν  έρευνες, χορευτικά και τραγούδια που έχουν φτιάξει οι ίδιοι.

  ΗΛΙΑΚΗ ΔΗΜΗΤΡΑ ,Γ2

Στα πλαίσια της εκδρομής της Γ΄ Γυμνασίου στην Πελοπόννησο επισκεφτήκαμε και το Μυστρά που συνεχίζει να μας μεταφέρει μνήμες ενός ένδοξου παρελθόντος.

Ο Μυστράς βρίσκεται στη Λακωνία, πέντε χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Σπάρτης, σε ένα βραχώδη λόφο στους πρόποδες του Ταΰγετου. Η έρημη στις μέρες μας καστροπολιτεία ήταν μια λαμπρή και ισχυρή βυζαντινή πολιτεία. Η ιστορία «της νεκρής πολιτείας» σήμερα του Μυστρά αρχίζει από τα μέσα του 13ου αιώνα, όταν ολοκληρώθηκε η κατάκτηση της Πελοποννήσου από τους Φράγκους. Το 1249, ο πρίγκιπας των Φράγκων Γουλιέλμος Β΄ Βιλλεαρδουίνος έκτισε ισχυρό τείχος και κάστρο στην ανατολική πλευρά του Ταϋγέτου, στην κορυφή ενός υψώματος με απότομη και κωνοειδή μορφή που λεγόταν Μυστράς ή Μυζηθράς. Το όνομα Μυστράς ή Μυζηθράς προϋπήρχε  της ίδρυσης του κάστρου και ήταν η ονομασία με την οποία αποκαλούσε το βουνό ο τοπικός πληθυσμός πριν το 1249. Η ονομασία σχετίζεται με τη μυζήθρα και σύμφωνα με ορισμένους ιστορικούς, συνδέεται με το σχήμα του βουνού.

Στην κορυφή του λόφου υψώνεται η ακρόπολη.

Χαμηλότερα, δύο  σειρές τειχών ενισχύουν ουσιαστικά τη φυσική οχύρωση του λόφου.

Ο οικισμός χωρίζεται από τα τείχη σε Άνω και Κάτω Χώρα.

Στην Άνω Χώρα βρίσκονται τα παλάτια και οι αρχοντικές κατοικίες.

Η κάτω Χώρα περιλαμβάνει τη μητρόπολη, σημαντικά Μοναστήρια, κατοικίες αξιωματούχων και πλήθος άλλων σπιτιών.

ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΟΥ ΜΥΣΤΡΑ

Στον Μυστρά δεσπόζουν 7 σημαντικές εκκλησίες:

Ο Στίβεν Γουίλιαμ Χόκινγκ ή  ( 8 Ιανουαρίου 1942 – 14 Μαρτίου 2018) ήταν Βρετανός θεωρητικός φυσικός, κοσμολόγος, συγγραφέας και Διευθυντής Ερευνών στο Κέντρο Θεωρητικής Κοσμολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Ο Χόκινγκ έπασχε από τη νόσο του κινητικού νευρώνα (αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση), κατάσταση που είχε εξελιχθεί κατά τη διάρκεια των ετών. Ήταν σχεδόν εξ ολοκλήρου παράλυτος και επικοινωνούσε μέσω συσκευής παραγωγής ομιλίας.

Ο Χόκινγκ ξεκίνησε τις πανεπιστημιακές του σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης τον Οκτώβριο του 1959 σε ηλικία 17 ετών . Εξελίχθηκε σε ένα δημοφιλές, ζωηρό και πνευματώδες μέλος του κολεγίου, που ενδιαφερόταν για την κλασική μουσική και την επιστημονική φαντασία.

Όταν άρχισε τη μεταπτυχιακή έρευνά του, υπήρξε μεγάλη συζήτηση στην κοινότητα φυσικής για τις επικρατούσες θεωρίες της δημιουργίας του κόσμου: τη Μεγάλη Έκρηξη και η θεωρία Steady state. Πήρε το διδακτορικό του τον Μάρτιο του 1966, και η εργασία του με τίτλο «Ιδιομορφίες και Γεωμετρία του χωροχρόνου» έτυχε μεγάλης εκτίμησης αμέσως από τον Πένροουζ με αποτέλεσμα να κερδίσει το Βραβείο Άνταμς εκείνης της χρονιάς.

Με τον συνάδελφό του Ρότζερ Πένροουζ έδειξαν ότι η Γενική Θεωρία της Σχετικότητας του Αϊνστάιν εμπεριέχει τη Μεγάλη Έκρηξη. Το Σύμπαν και ο χρόνος ξεκίνησαν από μια “ανωμαλία”, ένα σημείο όπου η πυκνότητα της ύλης είναι άπειρη αλλά οι νόμοι της βαρύτητας καταρρέουν.

Η επιδείνωση της ασθένειας του Χόκινγκ συνεχίστηκε, και το 2005 άρχισε να επικοινωνεί με συσκευή επικοινωνίας μέσω των κινήσεων των μυών των μάγουλών του, με ρυθμό περίπου μία λέξη ανά λεπτό. Μέχρι το 2009 δεν θα μπορούσε πλέον να οδηγήσει την αναπηρική καρέκλα του μόνος.  έχει αυξήσει τις δυσκολίες αναπνοής, που απαιτούν αναπνευστικό μηχάνημα κατά περιόδους, και έχει νοσηλευθεί αρκετές φορές. Πέθανε στις 14 Μαρτίου 2018, από επιπλοκές της αμυοτροφικής πλευρικής σκλήρυνσης, από την οποία έπασχε για 52 έτη.

Ποτέ κανείς δεν έφτασε τόσο μακριά από μια αναπηρική καρέκλα…