Ο XiuhtezcatlRoske-Martinez γεννήθηκε στο Κολοράντο των Η.Π.Α., αλλά μεγάλωσε στο Μεξικό. Σε νεαρή ακόμη ηλικία άρχισε να ενδιαφέρεται για τις αρνητικές συνέπειες της κλιματικής αλλαγής. Πριν ακόμα συμπληρώσει τα 18 χρόνια της ζωής του, είχε δώσει 3 ομιλίες TED για την περιβαλλοντική πολιτική, και είχε πραγματοποιήσει μία ομιλία στα Ηνωμένα Έθνη για την κλιματική αλλαγή και τις επιπτώσεις της καύσης των ορυκτών καυσίμων στον πλανήτη. Επιπλέον, είναι διευθυντής του παγκόσμιου περιβαλλοντικού ακτιβιστικού οργανισμού «EarthGuardians», ιδρυτικό μέλος του οποίου αποτέλεσε η μητέρα του.

Ο Martinez μαζί με τα αδέλφια του, συνεργάστηκε με διάφορους καλλιτέχνες. Μέσα από τα τραγούδια τους μιλούν για τα περιβαλλοντικά προβλήματα της περιοχής τους, με σκοπό να ευαισθητοποιήσουν τους νέους. Το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο “GenerationRise” κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 2014 και περιλαμβάνει τραγούδια, τα οποία μιλούν για τα περιβαλλοντικά προβλήματα της πολιτείας του Κολοράντο. Την άνοιξη του  2018, κυκλοφόρησε τον πρώτο προσωπικό του δίσκο με τραγούδια, όπως τα «SageUp» και «Young», τα οποία είχαν παρόμοιο περιεχόμενο.

Το 2013 βραβεύτηκε από τον Μπαράκ Ομπάμα με το “US Volunteer Award” για τη συνολική του δράση για το κλίμα. Επίσης, το 2018 στον διαγωνισμό MTV Europe Music Awards κέρδισε το βραβείο “Generation Change Award”. Αναμφίβολα, όλες οι δράσεις του αποδείχθηκαν πολύ σημαντικές για την βελτίωση του περιβάλλοντος, αφού κατάφερε να ευαισθητοποιήσει ένα μεγάλο πλήθος, κυρίως νέων ανθρώπων. Συνεχίζει να αγωνίζεται με πάθος για αυτό και ευελπιστεί πως με την επίδραση του πολλοί ακόμα άνθρωποι θα αρχίσουν να ενδιαφέρονται για τη σωτηρία του πλανήτη μας.

Ο Martinez έχει ένα μοναδικό ταλέντο να συνδέει τους ανθρώπους μέσα από την λαϊκή παράδοση. Έχει επίσης την ξεχωριστή δύναμη να μοιράζεται το μήνυμα των ιθαγενών ριζών του για να υπηρετεί καλύτερα τον πλανήτη και να φαντάζεται ένα νέο μέλλον για τη γενιά του. Συνεχίζει να αγωνίζεται με πάθος για αυτό και ευελπιστεί πως με την επίδραση του πολλοί ακόμα άνθρωποι θα αρχίσουν να ενδιαφέρονται για τη σωτηρία του πλανήτη μας

Πηγές:

https://www.earthguardians.org/xiuhtezcatl

https://en.wikipedia.org/wiki/Xiuhtezcatl_Martinez

Γιάννης Μώρος

Παντελής Μπαρμπαρέκος

Παναγιώτης Ντάνος

Ηλίας Τζιώρας

Ο κάθε προπονητής προσπάθησε να βρει μια λύση και η καλύτερη αποδείχθηκε η γυμναστική μέσω διαδικτύου. Οι περισσότεροι όταν ακούνε αυτή την ιδέα δεν πιστεύουν πως είναι εφικτή, αλλά οι έφηβοι αθλητές τους διέψευσαν. Ανάλογα το άθλημα και την ηλικία, τα παιδιά μαζεύονται δύο, τρεις ή τέσσερις φορές την εβδομάδα μέσω μιας πλατφόρμας όπως το  skype, το zoom και το webex. Όλοι ανοίγουν τις κάμερες και κάνουν τις ασκήσεις που τους λέει ο προπονητής τους. Η προτιμότερη μορφή γυμναστικής εξ αποστάσεως είναι το «crossfit», το οποίο αποτελείται κυρίως από ασκήσεις εδάφους.

Από την άλλη πλευρά, πολλοί αναρωτιούνται γιατί πρέπει να συνεχίσουν να γυμνάζονται, τι θα κερδίσουν; Αρχικά, οι πιο μεγάλοι έφηβοι κυρίως στο λύκειο κυνηγάνε μόρια. Πολλές φορές έχει βοηθήσει ο αθλητισμός παιδιά να μπουν στο πανεπιστήμιο της επιλογής τους. Εκτός αυτού, αυτά τα παιδιά χρειάζονται τον αθλητισμό, έχει πια γίνει κομμάτι της ζωής τους,  δεν το κάνουν μόνο για την καλή φυσική κατάσταση αλλά αγαπάνε το άθλημα τους και θα συνεχίσουν να γυμνάζονται ότι και να γίνει. Αυτοί οι έφηβοι αθλητές έχουν επιδόσεις, αντιπάλους, ανταγωνισμό και υψηλούς στόχους, που ο μόνος τρόπους να τους καταφέρουν είναι να συνεχίζουν να γυμνάζονται.

Βέβαια όσο και αν προσπαθούμε να αντικαταστήσουμε αυτή την δραστηριότητα, κάποια πράγματα είναι αδύνατο να γίνουν μέσω διαδικτύου. Αρχικά, η ομάδα, ακόμα και αν κάποιος κάνει ατομικό άθλημα ανήκει σε ένα γενικό σύνολο, οι συναθλητές του. Τα άτομα, με τα οποία αθλείται είναι πάνω από όλα φίλοι, είναι αυτοί που θα σε εμψυχώσουν, είναι αυτοί που σε βοηθάνε αν έχεις κάποιο πρόβλημα και είναι αυτοί που κάνουν μια δύσκολη προπόνηση εύκολη και διασκεδαστική. Εξ αποστάσεως αυτό το ομαδικό πνεύμα, η χαρά της άθλησης  χάνεται…

Λόγω της καραντίνας πολλά σημαντικά μέρη της ζωής μας έχουν χαθεί και ένα από αυτά είναι ο αθλητισμός. Παρόλο που δεν επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό κάποιους, υπάρχουν κάποιοι άλλοι, όπως οι έφηβοι αθλητές που «χάνουν» ένα πολύ σημαντικό μέρος της ζωής τους.

Άρια

Πώς είναι ένα κανονικό διαδικτυακό μάθημα;

Ένα διαδικτυακό μάθημα είναι βαρετό και μονότονο. Οι μαθητές «κρύβονται» πίσω από τις κλειστές κάμερες και τα κλειστά μικρόφωνα. Όσο και αν προσπαθούμε το μάθημα να είναι ελκυστικό με τη βοήθεια εφαρμογών, νιώθουμε πως λίγοι μας «ακολουθούν» και κάποιοι δυστυχώς είναι τελείως «ανύπαρκτοι». Βέβαια, υπάρχουν και παιδιά που κάνουν μεγάλες προσπάθειες.

Ποια τεχνικά προβλήματα αντιμετωπίζετε;

Αρχικά η κακή ποιότητα σύνδεσης στο ίντερνετ, τα χαλασμένα μικρόφωνα ή πολλές φορές μπορεί να μην υπάρχει καν μικρόφωνο. Στην περίπτωση αυτή προσπαθούμε να μιλήσουμε με άλλους τρόπους, κυρίως με την ανταλλαγή γραπτών μηνυμάτων.

Το διαδικτυακό μάθημα είναι πιο εύκολο ή πιο δύσκολο από το δια ζώσης;

Για εμάς τους καθηγητές πιο εύκολο είναι το διαδικτυακό μάθημα. Στην «e τάξη» δεν μιλάει κανείς και δεν χρειάζεται να διακόπτω το μάθημα συνεχώς κάνοντας παρατηρήσεις. Τίποτα πια δεν μπορεί να σταματήσει τη ροή του μαθήματος και αυτό είναι αρκετά πιο ξεκούραστο για εμένα. Για τους μαθητές όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά. Τώρα πια δεν είμαι κοντά τους να δω αν καταλαβαίνουν, αν το μάθημα είναι ωραίο και προσιτό. Κάποιες φορές μόνο και μόνο από τα μάτια των μαθητών καταλαβαίνεις αν αυτό που προσπαθείς να του εξηγήσεις είναι κατανοητό. Μια ακόμα μεγάλη δυσκολία είναι ο χρόνος. Στην τάξη μια άσκηση μαθηματικών μας έπαιρνε πέντε λεπτά, τώρα μας παίρνει πάνω από δεκαπέντε λεπτά. Επιπλέον, η συγκέντρωση των μαθητών αποσπάται αρκετά εύκολα μιας και βρίσκονται στο σπίτι τους, μπορεί να τους μιλήσουν τα αδέρφια ή οι γονείς τους, να χτυπήσει ένα κουδούνι ή ακόμα και να πάνε να φέρουν πρωϊνό. Τέλος, στο σχολείο οι μαθητές είχαν τη δυνατότητα να με βρουν στο διάλειμμα και να με ρωτήσουν κάτι που δεν κατάλαβαν, κάτι που τώρα πια είναι αδύνατο.

Εσείς ποιο από τα δύο προτιμάτε;

Νομίζω πως όλοι οι συνάδελφοι μου θα συμφωνήσουν πως τα μαθήματα δια ζώσης είναι καλύτερα από τα διαδικτυακά. Όπως ανέφερα και προηγουμένως η οπτική και φυσική επαφή δεν υπάρχει τώρα, κάτι που παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Τα τεχνικά προβλήματα μπορούν να διακόψουν και να «χαλάσουν» το μάθημα. Κάποιες φορές δεν μπορούμε καν να συνδεθούμε.

Οι μαθητές πως ανταποκρίνονται, δείχνουν ενδιαφέρον;

Πολλοί μαθητές «κρύβονται» πίσω από τις οθόνες τους. Κάποιοι που όταν ήμασταν στο σχολείο τους θεωρούσα κορυφαίους τώρα δεν τους ακούω καθόλου. Κάποιες φορές νιώθω πως μιλάω μόνη μου και πως κανείς δεν με ακούει. Βέβαια υπάρχουν και άλλοι που συνεχίζουν να συμμετέχουν. Τους έχω εξηγήσει πως τώρα πια προχωράνε μόνοι τους και πως μόνοι τους πρέπει να προσπαθήσουν. Ενώ θα έπρεπε να διαβάζουν πολύ παραπάνω, κάποιοι διαβάζουν ελάχιστα ως και καθόλου.

Πολλοί μαθητές και καθηγητές αναγκάστηκαν να πάρουν καινούργιους υπολογιστές, ακουστικά, μικρόφωνα. Εσείς χρειαστήκατε κάτι από τα παραπάνω;

Φυσικά! Κανείς δεν ήταν προετοιμασμένος για τη νέα πραγματικότητα. Αναγκάστηκα να πάρω καινούριο μικρόφωνο, κάμερα αλλά και γραφίδα για να κάνω το μάθημα πιο εύκολο για εμένα και όσο περισσότερο κατανοητό για τους μαθητές.

Ποια πιστεύετε πως είναι η γνώμη των μαθητών για αυτό το διαφορετικό μάθημα;

Από τις λίγες συνομιλίες μου μαζί τυος, έχω καταλάβει πως οι μαθητές «έχουν βολευτεί» και τους αρέσουν τα μαθήματα από το σπίτι. Βρίσκονται στο σπίτι τους, ξυπνάνε παρά πέντε, παρακολουθούν το μάθημα με τις πιτζάμες τους τρώγοντας πρωϊνό και μπορούν οποιαδήποτε στιγμή να φύγουν από το μάθημα. Όμως είμαι σίγουρη ότι στην πραγματικότητα θέλουμε όλοι καθηγητές και μαθητές να ανοίξουν τα σχολεία και να βρεθούμε στην τάξη μας, όχι μόνο για το μάθημα αλλά και για τους φίλους και γενικά για όλα που σου προσφέρει το σχολείο.

Άρια

Ένα παράδειγμα είναι η Αυστραλία. Στην Αυστραλία δεν έχουν χιόνι και ο Άγιος Βασίλης δεν έρχεται από την καμινάδα με την γνωστή κόκκινη στολή του. Εκεί οι άνθρωποι είναι στις παραλίες κάνοντας ηλιοθεραπεία και ο Άγιος Βασίλης έρχεται από την θάλασσα με μαγιό και γυαλιά ηλίου κάνοντας σερφ.  Τα  παιδιά δεν φτιάχνουν χιονάνθρωπους από χιόνι και τους διακοσμούν με ξύλα και καρότα αλλά από άμμο και τα διακοσμούν με πέτρες και γυαλιά ηλίου. Δεν τρώνε γεμιστή γαλοπούλα με κάστανα όπως εμείς, αλλά ψήνουν ψάρια οργανώνοντας μπάρμπεκιου πάρτι.

Όπως όλες οι χώρες έχουν Χριστουγεννιάτικα έθιμα έτσι και η Αυστραλία έχει τα δικά της. Το πιο σημαντικό είναι ο διαγωνισμός καλύτερου στολισμού. Οι γείτονες οργανώνουν μικρούς διαγωνισμούς για το ποιος έχει την πιο εντυπωσιακή και όμορφη βεράντα. Συνήθως τις στολίζουν με διαφόρων χρωμάτων λαμπάκια, Χριστουγεννιάτικα δέντρα, χιονάνθρωπους και Άγιους Βασιλίδες. Ο κάθε δήμος οργανώνει γιορτές και εκδηλώσεις στην κεντρική πλατεία, με πολύ φαγητό και διασκέδαση. Βέβαια δεν υπάρχουν μόνο διαφορές. Και στην Ελλάδα αλλά και στην Αυστραλία στολίζουμε δέντρο, λέμε τα κάλαντα και τα παιδιά περιμένουν τον Άγιο Βασίλη. Γενικά το πνεύμα των Χριστουγέννων υπάρχει παντού και δεν εξαρτάται από την εποχή και τον καιρό.

Άλλο ένα παράδειγμα είναι τα Χριστούγεννα στις πιο φτωχές χώρες. Παρόλο που δεν μπορούν να έχουν όλες τις ανέσεις και τους στολισμούς που έχουμε εδώ καταφέρνουν και περνάνε καλά χωρίς πολλά πράγματα. Το πιο βασικό κομμάτι των Χριστουγέννων σε αυτές τις χώρες είναι η εκκλησία. Πηγαίνουν με τις οικογένειες τους και παρακολουθούν τα αντίστοιχα δικά μας Χριστουγεννιάτικα τραγούδια που συνήθως συνοδεύονται από παραδοσιακούς χορούς. Τα παιδιά μετά την «λειτουργία» πηγαίνουν από πόρτα σε πόρτα, όπως εμείς πηγαίνουμε για τα κάλαντα, χορεύουν συνήθως με κάποιο όργανο και τους δίνουν ένα μικρό χρηματικό ποσό.

Επίσης οργανώνουν παρελάσεις, που όλοι οι χριστιανοί κάτοικοι χορεύουν, τραγουδάνε ή παίζουν το φάνελ (είναι κάτι σαν λατέρνα σε σχήμα σπιτιού ή καραβιού) στους δρόμους. Όσο αφορά το φαγητό, βρίσκουν ευκαιρία να συναντηθούν με φίλους και οικογένεια, αγοράζουν ένα κατσικάκι, το ψήνουν και όλοι μαζί απολαμβάνουν το φαγητό τους. Αυτοί που έχουν μεγαλύτερη οικονομική άνεση ανταλλάζουν για δώρο στους φίλους και οικογένεια τους παιχνίδια. Αυτοί που δεν μπορούν, ανταλλάζουν για δώροπιο βασικά πράγματα όπως καινούρια ρούχα, σχολικά βιβλία, κεριά ή ακόμα και σαπούνια.

Παρόλο που δεν έχουν την οικονομική άνεση καταφέρνουν να περάσουν τα Χριστούγεννα όπως και εμείς. Μπορεί να είναι πιο απλά αλλά δίνουν περισσότερη σημασία στην ίδια την γέννηση του Χριστού καθώς και στους φίλους, οικογένεια και την διασκέδαση. Και αυτό είναι που μετράει και μένει. Δεν έχει σημασία αν για δώρο πήρες ένα καινούριο κινητό των χιλίων ευρώ ή ένα απλό σαπούνι γιατί δεν θα σου μείνει αυτό. Οι αναμνήσεις, αυτές θα θυμάσαι για την υπόλοιπη ζωή σου. Τις στιγμές που περνάς με τους αγαπημένους τους, αυτό είναι που θα σου μείνει.

Άρια

       Οι περισσότεροι περιμένουν με ανυπομονησία  αυτό το γεγονός. Όμως υπάρχουν κάποιοι οίκοι μόδας που δεν συμφωνούν να συμμετέχουν αυτήν την χρονιά. Κάποιοι από αυτούς είναι ο Marc Jacobs, Saint Laurent, Burberry, Michael Kors, Tory Burch, Brandon Maxwell. Πιο συγκεκριμένα, ο κάθε σχεδιαστής έκανε τη δική του ανακοίνωση. Ο Marc Jacob ανακοίνωσε πως για να παρουσιάσει τη συλλογή του χρειάζεται όλη την ομάδα του να είναι εκεί, ο Saint Laurent είπε πως δεν θα συνεχίσει με την έτοιμη παρουσίαση του  για το υπόλοιπο του 2020 και ο Burberry «παράτησε» τη συλλογή του για να τονίσει τη σημασία και την επικινδυνότητα της κατάστασης που ζούμε. Οι παρουσιάσεις τους θα γίνουν διαδικτυακά ή το καλοκαίρι του 2021.

           Από την άλλη μεριά υπάρχουν σχεδιαστές που θα συνεχίσουν κανονικά. Οι πιο γνωστοί είναι οι Dior, Kenzo, Chloé, Chanel, Louis Vuitton και Hermès. Προφανώς όλα τα μέτρα κατά του κορονοϊού θα τηρηθούν. Όλο το κοινό θα φοράει μάσκα και θα κρατάει απόσταση δύο μέτρων από τον διπλανό του. Η λίστα των καλεσμένων έχει μικρύνει κατά το ένα τρίτο και ο υπόλοιπος κόσμος θα το παρακολουθήσει μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης όπως το Instagram, το Tik Tok και πολλά άλλα.

       Εμπνευσμένοι από τη σημερινή κατάσταση πολλοί οίκοι σχεδιάζουν ρούχα «κατάλληλα» για την πανδημία. Για παράδειγμα, ο Dior φτιάχνει μάσκες υψηλής ραπτικής που να ταιριάζουν με την υπόλοιπη συλλογή. Άλλοι φτιάχνουν φορέματα που προσαρμόζονται στην πανδημία και στα υγειονομικά μέτρα, όπως ένα καπέλο για την κάλυψη του προσώπου.

       Προφανώς θα είναι ένα διαφορετικό fashion week λόγω της πανδημίας, αλλά ας ελπίσουμε να επιστρέψουμε όλοι σύντομα σε κανονικούς ρυθμούς και τρόπο ζωής.

Άρια

             Οι τομείς έχουν και υποκατηγορίες. Για παράδειγμα, όσον αφορά το περιεχόμενο και τους χαρακτήρες της ταινίας για να εκπληρώνει  το νέο κριτήριο της διαφορετικότητας, θα πρέπει ο πρωταγωνιστής να ανήκει σε μια μειοψηφούσα φυλετική ή εθνοτική ομάδα ή περίπου οι μισοί από τους δευτερεύοντες χαρακτήρες να είναι άτομα διαφορετικού χρώματος, άτομα με αναπηρία, γυναίκες ή μέλη της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας. Οι παραπάνω προδιαγραφές θα πρέπει να ισχύουν και για τα μέλη της παραγωγής. Η ακαδημία θα βάλει αυτό το σχέδιο στην πράξη το 2024, στην 96η απονομή Όσκαρ. Πιστεύουν πως ο κινηματογράφος επηρεάζει αρκετά το κοινό του, οπότε ίσως το πρόβλημα της διαφορετικότητας να λυθεί. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που θα εφαρμοστεί αυτό το νέο «μέτρο». Η Ακαδημία Κινηματογράφου έχει κατηγορηθεί αρκετές φορές πως στις ταινίες δεν υπάρχει ποικιλομορφία. Για αυτόν τον λόγο προστέθηκαν 819 νέα μέλη στην κριτική επιτροπή, περισσότερες γυναίκες και άτομα με διαφορετικό χρώμα.

            Πολλοί αντέδρασαν με την παραπάνω ανακοίνωση, λέγοντας πως έτσι καταστρέφεται ένα μέσο ψυχαγωγίας, ο κινηματογράφος. Άλλοι πάλι συμφωνούν με τη θέσπισή του και πιστεύουν πως είναι ένα μέτρο που θα έπρεπε να έχει εφαρμοστεί πολύ καιρό πριν. Άλλοι όμως, που δεν είναι κατά της διαφορετικότητας,  πιστεύουν πως η Ακαδημία το παράκανε. Συμφωνούν πως με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουν να ευαισθητοποιήσουν τους ανθρώπους και δεν είναι αντίθετοι σε αυτό, αλλά, αφού το όνειρο όλων των παραγωγών είναι να κερδίσουν το Όσκαρ, υπάρχει ο κίνδυνος της ομοιομορφίας των ταινιών στα πλαίσια της … διαφορετικότητας!

Άρια