Όλοι μας λίγο πολύ ακούμε καθημερινά από γονείς, δασκάλους και συγγενείς συμβουλές όπως : «Χρησιμοποίησε τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης με μέτρο!», «Κλείσε επιτέλους το κινητό σου! Έχει γίνει προέκταση του χεριού σου!»… και δεν έχουν άδικο!
Αναμφισβήτητα τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης είναι ένας καλός και εύκολος τρόπος επικοινωνίας εξ’ αποστάσεως. Πώς ζούσαν, όμως, παλιότερα χωρίς οθόνες, πώς ήταν άραγε η ζωή των συνομήλικων μας τότε που δεν υπήρχαν κινητά τηλέφωνα και κανείς δεν ήταν κολλημένος στο κινητό του, τότε που η μέση έφηβη δεν περίμενε τόσο ανυπόμονα το επόμενο «follow» στο «Instagram» της. Και να σκεφτείτε ότι δεν είχαν καν «Instagram» τότε! Μα πόσο διαφορετική μπορεί να ήταν η ζωή των γονιών μας, όταν ήταν έφηβοι;
Αν μπορούσαμε να ταξιδέψουμε στο παρελθόν, λίγο πριν τη δεκαετία του ενενήντα, θα βλέπαμε ότι οι έφηβοι δεν ανησυχούσαν για τα πόσα «likes» θα έχει το «story» τους, αλλά έβγαιναν και συναντιόντουσαν στη γειτονιά τους, όπου μικροί και μεγάλοι περνούσαν τον ελεύθερο χρόνο τους. Ο φίλοι μαζεύονταν πότε στο σπίτι του ενός και πότε του άλλου, συζητούσαν, μοιράζονταν τις χαρές και τις ανησυχίες τους, φλερτάρανε, τα αγόρια έδιναν ραβασάκια και λουλούδια στα κορίτσια χωρίς ενδοιασμούς και ντροπές….επικοινωνούσαν!!! Έβλεπαν τις εκφράσεις των προσώπων και των ματιών τους, αποδέχονταν ο ένας τον άλλον (τις περισσότερες φορές), τσακώνονταν, τα ξαναέβρισκαν πάλι και όλα αυτά δια ζώσης … όχι μέσα από ένα ψυχρό μήνυμα και μια «πειραγμένη» φωτογραφία…
Μέχρι που στη δεκαετία του ενενήντα έφτασαν τα πρώτα κινητά τηλέφωνα στην Ελλάδα. Η αλήθεια είναι πως τα πρώτα κινητά δεν ήταν τόσο εξελιγμένα, είχαν κουμπιά και περιορισμένες δυνατότητες…βασικά με αυτά μπορούσες να παίρνεις τηλέφωνο κυρίως. Μέχρι που το 2000 κάνουν την εμφάνισή τους τα πρώτα κινητά αφής με πολύ περισσότερες δυνατότητες και λειτουργίες, μεταξύ αυτών και η αποστολή μηνυμάτων, με την οποία μπορούσε κάποιος να επικοινωνήσει με τον συνομιλητή του χωρίς να τον ακούει καν! Ακόμα, βέβαια, δεν είχαν κάνει την εμφάνισή τους τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης.
Προχωράμε κι άλλο. Μήπως κουραστήκατε; Κάντε υπομονή, δεν έχουμε πολύ δρόμο να φτάσουμε και στο σήμερα. Το 2004 κάνει την εμφάνισή του το πρώτο Μέσο Κοινωνικής Δικτύωσης, το Facebook! Λίγοι, όμως, το χρησιμοποιούν, καθώς δεν ήταν τότε όλοι εξοικειωμένοι με την τεχνολογία. Και φτάνουμε στο παρόν, κατά το οποίο ένας μέσος έφηβος ξοδεύει τουλάχιστον οκτώ ώρες την ημέρα στην οθόνη του κινητού του, ασχολούμενος με τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, κυρίως το Facebook, το YouTube, το TikTok, το X (πρώην Twitter) και Instagram.
Οι έφηβοι στις μέρες μας έχουμε συνεχώς στα χέρια μας το κινητό μας τηλέφωνο, πολλές φορές περπατάμε και γράφουμε μηνύματα με κίνδυνο της σωματικής μας ακεραιότητας, εννοείται πως δεν συναντιόμαστε στις γειτονιές, καθώς αυτό πέρα από το ότι συχνά είναι επικίνδυνο θεωρείται πλέον ξεπερασμένο, επικοινωνούμε μεταξύ μας μόνο μέσω μηνυμάτων, δεν παίρνουμε καν τηλέφωνο ο ένας τον άλλον, ενώ οι περισσότεροι από εμάς παραπονιόμαστε για πονοκεφάλους και μυοσκελετικούς πόνους….γιατί άραγε;;;
Ίσως να μην αντιμετωπίζουμε όλοι μας τα ίδια προβλήματα, αλλά όσο πιο γρήγορα αντιληφθούμε ότι έχουμε γίνει δέσμιοι των κινητών μας τηλεφώνων και των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης, τόσο πιο γρήγορα θα μπορέσουμε να γίνουμε κύριοι του εαυτού μας, θα καταλάβουμε ότι η ζωή δεν είναι έτσι όπως παρουσιάζεται στα μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης και πως πρόκειται για μια εικονική πραγματικότητα, η οποία κρύβει πολλούς κινδύνους. Θα καταλάβουμε, τέλος, ότι οι χαρές της ζωής, η αγάπη και η ευτυχία βρίσκονται στις κατά πρόσωπο συναντήσεις μας με τους φίλους μας και στην οικογένειά μας.
Βασιλική Κυραμάριου
