Παναγιώτα Ρωμέση, Β3
Ο πατήρ Νεκτάριος υπήρξε εμπνευστής και κτήτορας της μονής του Οσίου Παταπίου στο Λουτρακίου.
Η επιλογή του τόπου για την ίδρυση της Μονής του ήταν συγκλονιστική. Κατά τις σπουδές του, άκουγε συχνά τους συμμαθητές του να μιλούν για τον Άγιο Πατάπιο και το ιερό του λείψανο, που είχε αποκαλυφθεί στο Λουτράκι το 1904. Αποφάσισε να επισκεφθεί το σπήλαιο, και εκεί ένιωσε μια «θεία έλξη» για τον τόπο. Στο σπήλαιο αυτό βρέθηκε και η κάρα της Αγίας Υπομονής
Προσκυνώντας εκεί προσευχήθηκε: «Άγιε μου, βοήθησέ με να κτίσω εδώ Μοναστήρι! Να βλέπω μοναστική αδελφότητα ακατάπαυστα να δοξολογεί τον Κύριο και το λιβανωτό ως θυσία ευπρόσδεκτη να κατευθύνεται μπροστά στον θρόνο της μεγαλοσύνης Σου!».
Η επίσημη ίδρυση της μονής έγινε την 1η Αυγούστου 1952 από τον μητροπολίτη Κορινθίας Προκόπιο Τζαβάρα.
Το μοναστήρι του Αγίου Παταπίου είναι γυναικείο και φιλοξενεί περίπου 40 καλόγριες. Βρίσκεται στο βουνό Γεράνεια Όρη στο Λουτράκι, σε ύψος 650 μέτρων.
Καθώς εισερχόμαστε στη μονή του Αγίου Παταπίου συναντάμε την εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Παναγίας).
Μέσα στην εκκλησία συναντάμε στο κέντρο την εικόνα του αγίου που εορτάζει τη συγκεκριμένη ημέρα ενώ στα δεξιά συναντάμε την εικόνα του Αγίου Παταπίου. Στον τοίχο υπάρχει η μεγάλη εικόνα της Παναγίας Ελεούσας η οποία είναι γεμάτη τάματα. Εντός της εκκλησίας της Παναγίας υπάρχει, παρακείμενα, ο ναός των Αγίων Αναργύρων.
Το σπήλαιο του Αγίου Παταπίου βρίσκεται δίπλα από την εκκλησία της Παναγίας. Το λείψανο του Αγίου φυλάσσεται σε λάρνακα και είναι καλυμμένο με ράσο. Στο σπήλαιο υπάρχουν και Βυζαντινές αγιογραφίες, συμπεριλαμβανομένων του Αγίου Παταπίου και της Αγίας Υπομονής.
Η πρώτη ηγουμένη στη μονή, το 1952, ήταν γερόντισσα Συγκλητική. Η γερόντισσα Παταπία βοήθησε σε σημαντικό βαθμό στην δημιουργία και την οικοδόμηση της μονής. Ήταν ηγουμένη από το 1963 ως το 1968, οπότε παραιτήθηκε λόγω προβλημάτων υγείας.
Ο πατήρ Νεκτάριος επισκεπτόταν το μοναστήρι κάθε Παρασκευή πρωί κατευθύνοντας τις ψυχές των μοναζουσών προς τη Σωτηρία, ενώ συχνά τις Κυριακές λειτουργούσε στο ανδρικό μοναστήρι των τριών Ιεραρχών στην Περαχώρα. Σύμφωνα με τη γερόντισσα Παταπία προσέφερε τα μέγιστα ως κτίτορας στη μονή του Αγίου Παταπίου.
Αρχικά υπήρχαν πολλές δυσκολίες, για να οικοδομηθεί το μοναστήρι. Έτσι, στην αρχή υπήρχαν μόνο πολύ μικρά κάποια δωμάτια – κελιά στα οποία ζούσαν οι μοναχές. Οι καλόγριες δυσκολεύονταν να φέρουν τα οικοδομικά υλικά προς το μοναστήρι, αφού αρχικά δεν υπήρχε βατός δρόμος για να περάσουν αυτοκίνητα. Υπήρχε μόνο ένα μονοπάτι και οι μοναχές χρησιμοποιούσαν ένα γαϊδουράκι για να μεταφέρουν τα υλικά κατασκευής. Ακόμα έπρεπε να κουβαλήσουν νερό, από μια πηγή χιλιόμετρα μακριά. Συχνά οι καλόγριες κουβαλούσαν οικοδομικά υλικά για την κατασκευή της μονής ή στάμνες με νερό και τρόφιμα στην πλάτη τους!
