Το διήγημα Εξοχική Λαμπρή περιγράφει τον εορτασμό του Πάσχα στην εξοχή μέσα από τη ματιά απλών ανθρώπων.

Ο Παπαδιαμάντης παρουσιάζει τα ήθη, τα έθιμα και την ατμόσφαιρα της ελληνικής υπαίθρου, δίνοντας έμφαση στη φύση, τη θρησκευτική κατάνυξη αλλά και στις ανθρώπινες σχέσεις.  Το έργο αναδεικνύει τη χαρά της Ανάστασης αλλά και μια ήρεμη νοσταλγική διάθεση.

Ιδιαίτερη θέση στο διήγημα έχουν οι παππάδες οι οποίοι παρουσιάζονται ως απλοί άνθρωποι. Δεν εμφανίζονται ως απόμακρες ή απλές μορφές αλλά ως μέλη της κοινωνίας και κοινοί θνητοί. Μέσα από αυτούς τους χαρακτήρες ο Παπαδιαμάντης αναδεικνύει το θρησκευτικό νόημα και χαρακτήρα αλλά δίνει και μία αστεία νότα.

Αυτό που  μου άρεσε πιο πολύ στο διήγημα είναι οι περιγραφές της φύσης και η γιορτή της Λαμπρής.

Η εξοχική λαμπρή είναι ένα πολύ ωραίο διήγημα για τον καθένα. Θα το πρότεινα σε αναγνώστες που τους αρέσει το έξυπνο χιούμορ και αγαπούν την ελληνική λογοτεχνία.

Ζηνοβία Ξύδα (Γ2)