Στο χριστό στο κάστρο είναι ένα διήγημα  του Παπαδιαμαντή που έγραψε το 1892 και στο οποίο περιγράφει  τη χριστουγεννιάτικη ιστορία στην Σκιάθο, όπου μαζί με μια ομάδα από 16 χωρικούς ,πάρα την έντονη κακοκαιρία, αποφασίζουν να πάνε να λειτουργήσουν το ερημικό ξωκλήσι του Χριστου.

 Μετα από αρκετές ώρες ταξιδιού και αφού είχε νυχτώσει έφτασαν στο νησί. Αφού ανάψαν φωτιά για να ζεσταθούν καταλαβαίνουν ότι στο νησί  ήταν και δυο ακόμα άνθρωποι ,ο Γιάννης ο Νυφιώτης και ο Αργύρης της Μυλωνούς,που είχαν πάει να κόψουν ξύλα και αποκλείσθηκαν στο κάστρο λόγω έντονης χιονόπτωσης. Μέσα από την περιπέτεια των ναυαγών και την αποφασιστικότητα του παπά και των χωριανών να λειτουργήσουν στο έρημο ξωκλήσι παρα την φουρτουννα,ο Παπαδιαμάντης διηγείται μια συγκινητική χριστουγεννιάτικη ιστορία και περνά ένα μήνυμα αγαπησ και ένα μάθημα αλληλεγγύης προς τον συνάνθρωπο μας.Ακριβωσ επειδή το διηγείται σαν παραμυθι,σαν μια περιπέτεια αγγίζει την ψυχή του αναγνώστη με το λυρικό ύφος του και πετυχαίνει να διδάξει αγαπη,πιστη και αλληλοβοήθεια χωρισ να κουράζει και χωρισ να έχει έντονο διδακτικό ύφος με πολλά πρέπει.

 Το διηγημα,παρα τη δύσκολη γλώσσα του συγγραφέα, είναι ευχάριστο και προτείνω να το διαβάσετε γιατί μπορεί να περιγράφει αρκετά συγκινητικές σκηνές αλλά δεν είναι βαρύ ή κουραστικό.

 Αριάδνη Νουση Γ‘1