Η Σχολή του Αριστοτέλη είναι λίγο πιο κάτω από την Νάουσα, στην περιοχή Ισβόρια.

Οι αρχαίοι συγγραφείς αναφέρουν ότι είναι το μέρος με τα τρεχούμενα νερά και με τα βαθύσκιωτα σπήλαια όπου  δίδαξε ο μεγάλος φιλόσοφος της αρχαιότητας Αριστοτέλης τους ευπατρίδες της Μακεδονικής Αυλής και τον γιο του Φίλιππου του δεύτερου τον Μέγα Αλέξανδρο. Εκεί η συνάντηση του Αλέξανδρου και του Αριστοτέλη επηρέασε καθοριστικά το μέλλον της ανθρωπότητας.

Ο χώρος που καταλαμβάνει το Νυμφαίο, δηλαδή το ιερό το αφιερωμένο στις Νύμφες, είναι ένα πολύ εντυπωσιακό φυσικό τοπίο, όπου τα αρχαία λείψανα – ο τοιχοβάτης μιας διώροφης στοάς με ιωνικούς κίονες σε σχήμα Π – συνδυαζόμενα με τρεις φυσικές σπηλιές, που υπάρχουν εκεί, αποτελούν τον κύριο χώρο της σχολής.

Το τοπίο όπου ο Δάσκαλος περιδιάβαζε με τους μαθητές του είναι γεμάτο από πυκνή βλάστηση και ήρεμα δροσερά ρυάκια. Λίγο πιο πέρα από το χώρο της Σχολής ένα ακόμη μεγαλύτερο σπήλαιο, συμπληρώνει το τοπίο.

ΟΙ ΠΗΓΕΣ ΤΟΥ ΥΛΙΚΟΥ ΜΟΥ: Εδώ, Εδώ και Εδώ!

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΑΡΘΡΟΥ:

Βαταντζή Κωνσταντίνα

Με κλικ στον σύνδεσμο κάνε μία περιήγηση στην περιοχή: ">

ΟΙ ΠΗΓΕΣ ΤΟΥ ΥΛΙΚΟΥ ΜΑΣ:

ΣΥΝΤΑΚΤΕΣ ΑΡΘΡΟΥ:

Βαταντζής Αντώνης

Ντουράκου Άγγελος

Τζαλλίλη Γεωργία

]]> https://schoolpress.sch.gr/ebobires/?feed=rss2&p=335 0 https://schoolpress.sch.gr/ebobires/?p=354 https://schoolpress.sch.gr/ebobires/?p=354#comments Sun, 12 Feb 2023 19:39:03 +0000 petracha20 http://schoolpress.sch.gr/ebobires/?p=354 [...]]]> Ο Τάφος της Κρίσεως, επίσης γνωστός ως  Μεγάλος Τάφος των Λευκαδίων, είναι  από τους σημαντικότερους και καλύτερους διατηρημένους μακεδονικούς τάφους που έχουν έρθει στο φως μέχρι σήμερα.

Οφείλει την ονομασία του στην ζωγραφική παράσταση που τον διακοσμεί και έχει ως θέμα την κρίση του νεκρού. Ο νεκρός εικάζεται ότι είναι ο σωματοφύλακας του Μεγάλου Αλεξάνδρου Πευκέστα και μετέπειτα Σατράπης της Περσίας , που καταγόταν από την  τοπική περιοχή της αρχαίας Μίεζας.

Χρονολογείται στο τελευταίο τέταρτο του 4ου αιώνα π.Χ. και ξεχωρίζει για τις μνημειώδης διαστάσεις του και την επιβλητική του πρόσοψη. Ο τάφος βρίσκεται σε απόσταση περίπου 230 μέτρων από τον Τάφο των Ανθεμίων και 1.400 μέτρων από τα Λευκάδια της Ημαθίας (6,5 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης της Νάουσας).

Το μνημείο ανήκει στον τύπο του διθάλαμου  μακεδονικού τάφου με καμαρωτή στέγη και καλυπτόταν με χωμάτινο τύμβο. Η πρόσοψη του είναι διώροφη, συνδυάζει το δωρικό με τον ιωνικό ρυθμό.

Ο «πρώτος» όροφος είναι δωρικού ρυθμού με τέσσερις ημικίονες επάνω στους οποίους στηρίζεται το δωρικό γείσο. Πάνω από το γείσο αναπτύσσεται ο «δεύτερος όροφος»  της πρόσοψης.

Αποτελείται από έξι μικρούς ιωνικούς ημικίονες, ανάμεσα στους οποίους υπάρχουν διαστήματα διαμορφωμένα ως ψευδόθυρες. Το αέτωμα πρέπει να διέθετε γραπτή διακόσμηση. Ο προθάλαμος, αν και δεν έχει ανασκαφεί πλήρως, φαίνεται ότι δεν διέθετε γραπτές παραστάσεις. Αντίθετα, ο νεκρικός θάλαμος με την αρχιτεκτονική διάρθρωση των τοίχων θυμίζει έντονα τις εσωτερικές όψεις σπιτιών της Πέλλας και της Δήλου. Βαθύ γαλάζιο, κόκκινο και λευκό είναι τα χρώματα που έχουν χρησιμοποιηθεί στο θάλαμο, ενώ ιωνικά κυμάτια, ρόδακες και ταινίες διακοσμούν τα διάφορα αρχιτεκτονικά μέλη.

Ο τάφος της Κρίσεως εντοπίσθηκε τυχαία το 1954 κατά τις εργασίες διάνοιξης επαρχιακού δρόμου και ανασκάφηκε από τον καθηγητή Φώτιο Πέτσα κατά τα έτη 1954-1964. Είχε υποστεί σοβαρές φθορές , τόσο στην καμάρα του προθαλάμου όσο και στην πρόσοψη. Εργασίες συντήρησης  έγιναν το 1998, ενώ σήμερα βρίσκεται σε εξέλιξη το έργο ανάδειξης του μνημείου, που προβλέπει και νέα πρόσβαση για άτομα με ειδικές ανάγκες.

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΑΡΘΡΟΥ:

Χαρά Πετρά

ΟΙ ΠΗΓΕΣ ΤΟΥ ΥΛΙΚΟΥ ΜΟΥ: Εδώ, Εδώ και Εδώ!

Τη σχολική χρονιά 2018-19, και μέσα από ένα εικαστικό πρόγραμμα με τίτλο «Γράψε σε ένα αστέρι το όνομά σου» γνωρίσαμε το ηλιακό μας σύστημα.

Μέσω της ομαδοσυνεργατικής διδασκαλίας και της βιωματικής προσέγγισης με στόχο τη διερευνητική και ανακαλυπτική μάθηση, πραγματοποιήσαμε διαδικτυακές επισκέψεις σε επιστημονικές «διαστημικές» ιστοσελίδες, επισκεφτήκαμε το πλανητάριο, παρακολουθήσαμε σχετικές ταινίες, συγκρίναμε τους πλανήτες μεταξύ τους και με τον ήλιο ως προς το μέγεθος και το σχήμα τους, προσπαθήσαμε να κατανοήσουμε έννοιες όπως το έτος φωτός, να συλλάβουμε τα ασύλληπτα διαστημικά μεγέθη…

Τα θέματα που μελετήσαμε ήταν εξαιρετικά ενδιαφέροντα:

• ΤΟ ΗΛΙΑΚΟ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑ
• Ο ΓΑΛΑΞΙΑΣ ΜΑΣ
• Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΗΛΙΑΚΟΥ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ -ΑΣΤΕΡΙΑ – ΠΛΑΝΗΤΕΣ – ΔΟΡΥΦΟΡΟΙ
• Ο ΗΛΙΟΣ ΜΑΣ – ΤΟ ΤΕΛΕΙΟ ΑΣΤΕΡΙ
• Η ΓΗ
• Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ
• Ο ΟΥΡΑΝΟΣ
• Ο ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ
• Ο ΕΡΜΗΣ
• Ο ΑΡΗΣ
• Ο ΚΡΟΝΟΣ
• Ο ΔΙΑΣ
• ΟΙ ΜΑΥΡΕΣ ΤΡΥΠΕΣ
• Η ΖΩΗ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ

Όταν ολοκληρώσαμε το ταξίδι μας στο σύμπαν αρχίσαμε να προγραμματίζουμε ένα άλλο ταξίδι. Με διαστημόπλοιο τη φαντασία μας ταξιδέψαμε με ταχύτητα πολύ μεγαλύτερη από την ταχύτητα του φωτός στο σύμπαν της ψυχής μας. Εκεί που εμείς διαλέγουμε το πού, το πώς και το γιατί δημιουργούνται όλα. Κι εκεί δημιουργήσαμε το δικό του αστέρι ο καθένας. Και για να μην το χάσουμε ανάμεσα στα άλλα γράψαμε πάνω του το όνομά μας. Αποτυπώσαμε τις γαλαξιακές διαδρομές μας με λαδοπαστέλ πάνω σε καμβάδες και είμαστε έτοιμοι να τις εκθέσουμε στην μικρή κοινωνία του σχολείου μας και όχι μόνο…

Σας προσκαλούμε λοιπόν όλους στην ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ που διοργανώνουμε:

(Αναδημοσίευση από παλαιότερο έντυπο σχολικό περιοδικό «ΟΙ ΜΠΟΜΠΙΡΕΣ ΤΟΥ 7ου»)

«Ο Μάιος μας έφτασε,

εμπρός βήμα ταχύ,

να τον προϋπαντήσουμε

παιδιά στην εξοχή…»

Ο Μάιος θεωρείται ο καλύτερος μήνας του χρόνου. Είναι το σύμβολο της άνοιξης και της νεότητας. Στην Ελλάδα οι άνθρωποι τον υποδέχονται με τραγούδια και γενική έξοδο στην εξοχή.

Παλιότερα, το πρωί της πρωτομαγιάς εύθυμες παρέες νέων, οι «Μάηδες», πήγαιναν στα δάση όπου έκοβαν ένα ανθισμένο κλωνάρι, το «μαγιόξυλο», το στόλιζαν με αγριολούλουδα και το πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι τραγουδώντας εύθυμα τραγούδια.

ΟΙ ΑΠΟΦΡΑΔΕΣ ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΜΑΗ

Οι τρεις πρώτες μέρες του Μάη , λέγονται σε πολλά μέρη δρίμες ,δηλαδή μέρες με περιεχόμενο δριμύ ,οξύ. Τις μέρες αυτές δεν αρχίζουν καμιά δουλειά ,μήτε μπουγαδιάζουν οι γυναίκες, μήτε αυλακιάζουν κήπους οι άντρες. Δρίμες είναι και οι τρεις πρώτες του Μάρτη και του Αυγούστου.

Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

            Η ημέρα της πρωτομαγιάς έχει αφιερωθεί παγκοσμίως στους εργάτες. Η εργατική πρωτομαγιά στην Ελλάδα γιορτάστηκε για πρώτη φορά το 1893 στις στήλες του Ολυμπίου Διός. Όμως το πρώτο ψήφισμα της εργατικής πρωτομαγιάς έγινε τον επόμενο χρόνο με κύρια σημεία τα παρακάτω:

• Να μη δουλεύει κανείς την Κυριακή.
• Να δουλεύουν όλοι μόνο 8 ώρες την ημέρα.
• Να μην εργάζονται τα μικρά παιδιά.
• Να βγαίνουν στη σύνταξη όσοι είναι ανάπηροι και να καταργηθούν οι θανατικές εκτελέσεις

Ετοιμάζαμε πολύ καιρό πριν την εκδήλωση που παρουσιάσαμε την Κυριακή, 12 Μαΐου, το απόγευμα, στην τάξη μας.

Γιορτή αφιερωμένη σε κάποια από τα πιο αγαπημένα πρόσωπα της ζωής κάθε παιδιού και κάθε ανθρώπου: γιορτή για τις μανούλες και τις γιαγιάδες μας (που είναι δυο φορές μανούλες μας).

Κάθε φορά που οργανώνουμε και παρουσιάζουμε με τους μαθητές μου αφιερώματα στη μητέρα, εισπράττουμε τα ίδια πάντα συναισθήματα: απίστευτη συγκίνηση, τρυφερότητα, δάκρυα χαράς και περηφάνιας των μητέρων και των γιαγιάδων για τα μικρούλια, που έστησαν προς τιμήν τους μια ολόκληρη εκδήλωση.

Βίντεο με φωτογραφίες από τη γέννηση των μικρών μαθητών μέχρι και την τωρινή ηλικία τους, φωτογραφίες μαζί με τις μανούλες τους σε διάφορες στιγμές της ζωής τους, απαγγελίες ποιημάτων και κειμένων που γράφτηκαν ειδικά γι’ αυτές, τραγούδια που υμνούν την προσφορά και το μεγαλείο της μητρικής αγάπης, είναι κάποια από τα στοιχεία που συνθέτουν κάθε φορά τη γιορτή μας.

Το πλήθος των προσωπικών δεδομένων των μαθητών δεν μου επιτρέπει να δημοσιοποιήσω κάτι από τα παραπάνω. Ανώνυμα λοιπόν παραθέτω κάποια κείμενα παιδιών, από παλαιότερες και πιο πρόσφατες γιορτές για τη μητέρα.

Ανάμεσα σε κατασκευές, ζωγραφιές και τιμητικά διπλώματα καλύτερης μητέρας, οι μαθητές μου φέτος αποφάσισαν να φιλοτεχνήσουν και να χαρίσουν στις μανούλες τους έναν πίνακα ζωγραφικής. Τα παιδιά εν δράσει, οι πίνακές τους και ένα από τα τραγούδια που αφιέρωσαν στις μαμάδες τους στο βίντεο που ακολουθεί:

">ΣΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ

" target="_blank">

Κάποια αλήθεια λέει, πως πίσω από κάθε πραγματικά μεγάλο άνδρα στέκει μια πραγματικά μεγάλη μητέρα. Απόδειξη τρανή της αλήθειας αυτής είναι και το παράδειγμα των δύο βασιλέων και ισαποστόλων, των αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Τη μνήμη τους τιμά και γιορτάζει η Εκκλησία μας κάθε χρόνο την 21η Μαΐου.

Η Αγία Ελένη γεννήθηκε στη Δρεπάνη της Βιθυνίας της Μ. Ασίας γύρω στο 248 μ.Χ. από γονείς άσημους και φτωχούς. Από τα παιδικά της χρόνια η Ελένη διακρινόταν για την εξαιρετική της εξυπνάδα κι ομορφιά. Από νωρίς οι σπάνιες χριστιανικές αρετές της την ξεχώριζαν από τις συνομήλικες του καιρού της.

Σε ηλικία 22 περίπου χρόνων, πέρασε από τη Δρεπάνη και έμεινε στο ξενοδοχείο του πατέρα της ένας αξιωματικός των πραιτωριανών, που λεγόταν Κωνστάντιος Χλωρός. Είδε τη σεμνή κόρη κι η ευγένειά της τράβηξε έντονα την προσοχή του. Χωρίς να χάσει καιρό τη ζήτησε για σύζυγό του χωρίς να υπολογίζει την ταπεινή καταγωγή της. Ένα χρόνο αργότερα, το ευτυχισμένο ζευγάρι απέκτησε, ένα χαριτωμένο αγόρι, τον Κωνσταντίνο, τον αργότερα ιδρυτή της Βυζαντινής μας αυτοκρατορίας και ισχυρό προστάτη του χριστιανισμού και της Ορθοδοξίας.

Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΟΣ ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΙ

Η ευτυχία δυστυχώς του νεαρού ζεύγους κι ιδιαίτερα της Ελένης δεν κράτησε για πολύ. Σύντομα ο Κωνστάντιος αποφάσισε να εγκαταλείψει την πιστή κι ενάρετη σύντροφό του Ελένη, για να παντρευτεί γυναίκα της κοινωνικής του τάξης.

Η Ελένη δέχτηκε αδιαμαρτύρητα, με ταπείνωσηκαι αυτοθυσία την απόφασή του.

Από τη στιγμή εκείνη η μαρτυρική μάνα παραμερίστηκε από το προσκήνιο της ζωής. Για δεκατρία τόσα χρόνια η Ελένη ζούσε μόνη με συντροφιά την πίστη της στον Σωτήρα Χριστό και στήριγμα της την προσευχή. Πολύ συχνά οι πρωινές ώρες την έβρισκαν γονατιστή κι άγρυπνη να προσεύχεται με δάκρυα στα μάτια για το παιδί της, τον Κωνσταντίνο.

Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΕΦΕΤΑΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ

Το 306 μ.Χ. ο Κωνσταντίνος διαδέχτηκε στον αυτοκρατορικό θρόνο της Δύσεως τον πατέρα του Κωνστάντιο Χλωρό. Ως αυτοκράτορας ο Κωνσταντίνος το 313 μ.Χ. σταμάτησε τους φοβερούς διωγμούς κατά των χριστιανών με το διάταγμα των Μεδιολάνων.

Από την πρώτη στιγμή που ανέβηκε στο θρόνο κάλεσε κοντά του την αγαπημένη του μητέρα, και την ανακήρυξε Αυγούστα, δηλαδή αυτοκράτειρα. Την κράτησε κοντά του ως συνεργάτιδα, στο μεγαλόπνοο και πολύπλευρο έργο του. Η αγάπη, μα κι η αφοσίωσή του σ’ αυτή, υπήρξε απεριόριστη και παραδειγματική. Σ’ όλες τις δύσκολες, μα κι όμορφες στιγμές της ζωής του, την είχε δίπλα του και την συμβουλευόταν. Για να την τιμήσει, έκοψε νομίσματα με τ’ όνομα και τη μορφή της. Κι ακόμη την πόλη που γεννήθηκε η αγία του μητέρα, τη Δρεπάνη της Βιθυνίας, προς τιμή της τη μετονόμασε Ελενόπολη. Για να την ευχαριστήσει, φρόντισε σε διάφορα μέρη της αυτοκρατορίας του να στηθούν ιδρύματα για την εξυπηρέτηση και ανακούφιση του λαού. Πολλοί λένε πως κι αυτό το θησαυροφυλάκιο της μεγάλης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας με τους αφάνταστους πόρους δεν δίστασε ο φιλόστοργος γιος να το αναθέσει ανεξέλεγκτα στα χέρια της άξιας μάνας του.

Η μεγάλη τιμή του στοργικού Κωνσταντίνου προς την άγια του Μητέρα εκδηλώθηκε λαμπρή και λίγα χρόνια μετά τον θάνατό της. Όταν το 330 κτίστηκε η Κωνσταντινούπολη, εκεί στη μεγάλη πλατεία που ονομαζόταν Φόρος, υψώθηκαν δύο στήλες στο όνομα της Ελένης και του Κωνσταντίνου και ανάμεσα τους τοποθετήθηκε ένας σταυρός, που έφερε αυτή την επιγραφή: «Εις Άγιος, εις Κύριος, Ιησούς Χριστός, εις δόξαν Θεού πατρός, Αμήν».

Η ίδια, παρά το απότομο ανέβασμά της, δεν περηφανεύτηκε. Έμεινε σ’ όλη τη ζωή της η απλή, η ταπεινή και απέριττη χριστιανή.

Με τους μακροχρόνιους διωγμούς ενάντια στους χριστιανούς οι πιο πολλοί ναοί που υπήρχαν είχαν μισογκρεμισθεί κι απογυμνωθεί από τα απαραίτητα στοιχεία για τη θεία λατρεία. Οι χριστιανοί που έβγαιναν από «τα σπήλαια και τις οπές της γης», τις κατακόμβες, χρειαζόντουσαν κάποιους χώρους, για να λατρεύσουν τον Θεό.

Με τη δική της συνδρομή και φροντίδα και με τα άφθονα χρήματα που προσφέρει, αρκετοί ναοί αρχίζουν να κτίζονται σε πάρα πολλά μέρη. Παρά την ηλικία της δεν διστάζει να αναλάβει και κουραστικά ταξίδια σε μακρινά τμήματα της απέραντης αυτοκρατορίας, για να ελέγξει και παρακολουθήσει τα έργα, που γίνονται. Οι χριστιανοί στο πρόσωπο της υποδέχονται, όχι απλώς την «Αυγούστα», αλλά τη μητέρα, την προστάτιδα της χριστιανικής πίστεως. Σε λίγα χρόνια με την άγρυπνη φροντίδα της περίλαμπροι ναοί υψώθηκαν όχι μονάχα σε πόλεις, μα και σε απόμερα χωριά.

Eύρεση του Τιμίου Σταυρού

Εκείνο όμως που ιδιαίτερα τίμησε την αγία, είναι η περί τα τέλη της ζωής της (326 μ.Χ.) μετάβασή της στους τόπους όπου έζησε ο Κύριος, κι η ανεύρεση εκεί του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, επάνω στον οποίο υψώθηκε ο Λυτρωτής μας.

Το μέρος που πετάχθηκε ο Τίμιος Σταυρός αναγνωρίσθηκε με τη βοήθεια ενός λουλουδιού του γνωστού μας βασιλικού .Εκεί έβαλε κι έσκαψαν η αγία. Κι οι κόποι της βραβεύθηκαν πολύ γρήγορα. Κάποια μέρα οι εργάτες ανέσυραν από τα χώματα το ιερό σύμβολο μαζί με τους σταυρούς των δύο ληστών. Τον γνήσιο Σταυρό τον διέκριναν από ένα θαύμα που έγινε με τη δύναμή Του. Μια νεκρή αναστήθηκε μόλις το ευλογημένο τούτο Ξύλο άγγιξε το κορμί της. Τότε η αγία πλημμυρισμένη από ανεκλάλητη χαρά κι αγαλλίαση κάλεσε τον επίσκοπο της Άγιας Πόλεως και ύψωσε τον Τίμιο Σταυρό, ενώ τα πλήθη των πιστών που συνέρρευσαν εκεί, με ευλάβεια μοναδική έψαλαν το «Κύριε ελέησον».

Θεία εύνοια και προς αυτήν και προς τον γιο της θεώρησε η αγία την αποκάλυψη αυτή. Γι’ αυτό κι έσπευσε να χρηματοδοτήσει το κτίσιμο εκεί του ναού της Αναστάσεως, ενός άλλου ναού επάνω από το Σπήλαιο της Γεννήσεως του Σωτήρος μας στη Βηθλεέμ και άλλων επάνω στο Όρος της Αναλήψεως και στο ορός Θαβώρ.

Επιστροφή στην Κωνσταντινούπολη

Το 327, ο Μέγας Κωνσταντίνος, δέχθηκε την επιστροφή της αγίας του Μητέρας. Την ημέρα του ερχομού της, βγήκε σε προϋπάντησή της. Και σαν πλησίασε, έτρεξε κοντά της κι έπεσε κάτω και με ευλάβεια πολλή πήρε στα χέρια του και με χαρά προσκύνησε το Τίμιο Ξύλο και τη θήκη που περιείχε τους Ήλους (τα καρφιά), που είχαν εμπηχθεί στα άγια χέρια και πόδια του Κυρίου μας. Μετά κάλεσε κοντά του τον πατριάρχη Μακάριο και του τα παρέδωσε για να τα προσκυνούν οι πιστοί.

Το μεγαλύτερο μέρος του Τιμίου Σταυρού βρίσκεται σήμερα στο Άγιο Όρος, στη Μονή του Ξηροποτάμου. Από τους τέσσερις Ήλους, τους δύο τους τοποθέτησαν στο βασιλικό Στέμμα. Κι αυτό έφερε πάντα μαζί του ο Κωνσταντίνος και το φορούσε με την περικεφαλαία του.

Το έργο της η Ελένη δεν το περιόρισε μονάχα στο κτίσιμο εκκλησιών. Ιδιαίτερη φροντίδα επέδειξε η μεγάλη αυτή γυναίκα και για τα έργα της χριστιανικής φιλανθρωπίας και αγάπης. Και τούτο, γιατί τον κάθε χριστιανό τον έβλεπε σαν ένα έμψυχο ναό του Θεού. Και σ’ αυτό προσέφερε ό,τι μπορούσε. Χρήματα, βοήθεια, προστασία.

Έτσι έζησε η αγία, μέχρι τη στιγμή που ο θάνατός της έκλεισε τα μάτια (329 μ.Χ.).

Πέθανε σε ηλικία 80 ετών και κηδεύτηκε βασιλικά, όπως της άξιζε. Το λείψανό της το μετέφεραν αργότερα στην Κωνσταντινούπολη και το έθαψαν στο ναό των Αγίων Αποστόλων. Τον ναό αυτό άρχισε να κτίζει ο Μ. Κωνσταντίνος και τον αποτελείωσε ο γιος του Κωνστάντιος.

Η εκκλησία μας τιμάει την Αγία Ελένη και τον Άγιο Κωνσταντίνο στις 21 Μαΐου.

 (Για το άρθρο χρησιμοποιήθηκε υλικό από: https://antexoume.wordpress.com/)

   

 Στα πλαίσια  υλοποίησης του ευρωπαϊκού προγράμματος #Playing with protons  η Β1  τάξη του σχολείου μας  σκέφτηκε να ασχοληθεί με τον Καραγκιόζη, που είναι πολύ  αγαπητός από όλους μας, και να παρουσιάσει  μία παράσταση με τίτλο «Ο Καραγκιόζης αστροναύτης».

      Τα παιδιά έφεραν δικές τους φιγούρες αλλά  κατασκεύασαν  και στην τάξη τον Καραγκιόζη αστροναύτη,  τη  Σελήνη, τον Άρη, τους εξωγήινους και έναν πύραυλο.

       Όλοι μαζί δουλέψανε  με προθυμία, ζήλο, χαρά και υπευθυνότητα. Φτιάξανε ομαδικά αφίσες και προσκλήσεις. Κάλεσαν τους γονείς τους, τους δασκάλους και όλους τους μαθητές του σχολείου και παρουσίασαν τη δουλειά τους.

Στο πρώτο μέρος της παράστασης  αναφέρθηκαν και λίγα λόγια για την ιστορία του Καραγκιόζη στο πέρασμα του χρόνου. Η παράσταση απέσπασε πολύ θετικά σχόλια από όλο το σχολείο μας και κυρίως από τους γονείς των παιδιών. 

      Ήταν μία αξέχαστη  εμπειρία για όλους μας!!!!                            

      Λίγα λόγια για τον Καραγκιόζη

(κείμενα από την παράσταση των παιδιών)

 1. Ο Καραγκιόζης είναι από τις πιο αγαπητές φιγούρες για μικρούς και μεγάλους. Όλοι μας λίγο πολύ έχουμε παρακολουθήσει κάποια παράσταση με τον Καραγκιόζη. Και είτε έχουμε γελάσει, είτε έχουμε συγκινηθεί!!!

2.Οι Έλληνες γνώρισαν το Θέατρο Σκιών κατά την επαφή τους με Τούρκους την περίοδο της Τουρκοκρατίας, καθώς εκείνη την περίοδο παιζόταν στη σκλαβωμένη Ελλάδα τούρκικος Καραγκιόζης ως μέσο ψυχαγωγίας των  Τούρκων.

3.Ιδρυτής του ελληνικού Θεάτρου Σκιών θεωρείται ο Βραχάλης ή Μπραχάλης.

4. Το 1960 εγκαταστάθηκε μόνιμα στον Πειραιά όπου έπαιζε τις παραστάσεις του σε μια πολύ μικρή οθόνη. Με τη μορφή αυτή το θέαμα παρέμεινε τις επόμενες δεκαετίες με ιδιαίτερη ανάπτυξη στις επαρχιακές πόλεις.

5.Η προσφορά του Καραγκιόζη εκείνη την περίοδο ήταν πολύ μεγάλη, καθώς δεν είχαν ακόμα αναπτυχθεί τα άλλα θεάματα (θέατρο, κινηματογράφος, τηλεόραση κ.ά.).

6. Ο Καραγκιόζης με τα αστεία του μπόρεσε να διασκεδάσει τους Έλληνες που είχαν να αντιμετωπίσουν τις δύσκολες κοινωνικές συνθήκες της εποχής (πόλεμοι, φτώχεια, κλπ.).

7.Παράλληλα, μέσα από τα ιστορικά έργα δίδαξε την ιστορία στους Έλληνες που δεν είχαν τη δυνατότητα να πάνε στο σχολείο και τόνωσε το πατριωτικό τους αίσθημα.

8. Ο πόλεμος του 1940 και η Κατοχή που ακολούθησε επηρέασε αρνητικά το Θέατρο Σκιών και το είδος άρχισε να παρακμάζει. Δεκαετίες αργότερα ο κόσμος στράφηκε σε νέα θεάματα, όπως ο κινηματογράφος, η τηλεόραση, το θέατρο κλπ
9.Στις μέρες μας, παρά την κυριαρχία θεαμάτων και των μέσων που υπερισχύουν με τη δύναμη της εικόνας (τηλεόραση, κινηματογράφος, ηλεκτρονικά παιχνίδια κλπ.), ο Καραγκιόζης εξακολουθεί να έχει σημαντική θέση στις καρδιές των μικρών του φίλων και να τους δίνει ξεχωριστή χαρά.

10.Παράλληλα ο γνώριμος ήχος του Καραγκιόζη ξυπνάει νοσταλγικά τις μνήμες των μεγαλύτερων που δε χάνουν την ευκαιρία να συνοδέψουν με χαρά τα παιδιά τους για να παρακολουθήσουν τις παραστάσεις του.

11.   Μερικές από τις παραστάσεις του είναι:

Ο Καραγκιόζης… αστροναύτης, φούρναρης, ψαράς,  μάγειρας, ανθοπώλης, δάσκαλος, βαρκάρης, γιατρός, καφετζής, , γραμματικός, τραγουδιστής, δασοφύλακας, αρματολός , ο Μέγας Αλέξανδρος και το καταραμένο φίδι και άλλες πολλές.

12. Οι ήρωες του θεάτρου σκιών βρίσκουν ανταπόκριση στο σήμερα και αντίστροφα. Πλουτίζει ο Καραγκιόζης με νέες φιγούρες ή με γεγονότα του σημερινού γίγνεσθαι.

13.  Τα θέματα των έργων του Θεάτρου Σκιών είναι συνήθως σατιρικά, προκαλώντας γέλιο στους θεατές ενώ πολλές φορές αναφέρονται σε πραγματικά και σύγχρονα ζητήματα που ενδιαφέρουν τον κόσμο.

14. Πρόκειται για μια κληρονομιά  πολύτιμη που δε πρέπει  να χαθεί και αξίζει γιατί ο ήρωάς της  είναι καθρέφτης της γνήσιας ελληνικής ψυχής.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ

(Κάνε κλικ στον σύνδεσμο ή πάνω στην εικόνα.)

">

">

Αντιγράψτε στο φυλλομετρητή σας τους συνδέσμους κάτω από τις εικόνες,  για να κατεβάσετε τις κάρτες στον υπολογιστή σας και να τις εκτυπώσετε. Ή με δεξί κλικ πάνω στην εικόνα αποθηκεύστε τες,  όπως προβάλλονται.

https://schoolpress.sch.gr/ebobires/files/2019/04/ΠΑΣΧΑΛΙΝΗ-ΚΑΡΤΑ-1.pdf

https://schoolpress.sch.gr/ebobires/files/2019/04/ΠΑΣΧΑΛΙΝΗ-ΚΑΡΤΑ-2.pdf

https://schoolpress.sch.gr/ebobires/files/2019/04/ΠΑΣΧΑΛΙΝΗ-ΚΑΡΤΑ-3.pdf

https://schoolpress.sch.gr/ebobires/files/2019/04/ΠΑΣΧΑΛΙΝΗ-ΚΑΡΤΑ-4.pdf

Ευχόμαστε σε όλους τους αναγνώστες μας ευλογημένες και χαρούμενες γιορτές!

Τι σημαίνει όμως αυτό;

Το «Τριώδιο» είναι καταρχήν ένα λειτουργικό βιβλίο της εκκλησίας μας. Περιέχει τις ακολουθίες των εορτών από την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου μέχρι το Μεγάλο Σάββατο.

Συμπεριλαμβάνει δηλαδή:

α) Τις τρεις εβδομάδες που είναι πριν την αρχή της  Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής (Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου,  Κυρ. του Ασώτου, Κυρ. της Απόκρεω, Κυρ. της Τυρινής)

β)Την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή ( από την Καθαρά Δευτέρα, οπότε αρχίζει και η νηστεία, έως την Κυρ. των Βαΐων) και

γ) Την Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα.

Το βιβλίο αυτό ονομάζεται ΤΡΙΩΔΙΟ γιατί, στην ακολουθία του Όρθρου, την πρωινή δηλαδή ακολουθία που ψάλλεται στις εκκλησίες μας, ψάλλονται ανάμεσα σε άλλα τροπάρια και κάποιες σειρές (ομάδες) τροπαρίων, που ονομάζονται Ωδές. Τη συγκεκριμένη αυτή περίοδο ψάλλονται τρεις ωδές. Τρεις ωδές λοιπόν, Τριώδιο.

Το άνοιγμα του βιβλίου, που λέγεται Τριώδιο, γίνεται με έναν τελετουργικό τρόπο.

Ο πρωτοψάλτης του ναού στέκεται μπροστά στην εικόνα του Χριστού στην Ωραία Πύλη. Κάνει τρεις μετάνοιες στον Χριστό και παίρνει  από τα χέρια του ιερέα το Τριώδιο. Τοποθετεί το βιβλίο με ευλάβεια πάνω στο αναλόγιό του και το ανοίγει.

Από αυτήν την κίνηση του πρωτοψάλτη βγήκε και η φράση «Άνοιξε το Τριώδιο».