Γράφουν οι μαθήτριες της Β Γυμνασίου Τράντου Αθηνά & Κυριακή Πούλιου

Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι μπορούσαν να επικοινωνήσουν με τους νεκρούς. Για να γίνει αυτό πήγαιναν σε ειδικούς ναούς που ονομάζονταν νεκρομαντεία. Το πιο δημοφιλές νεκρομαντείο είναι αυτό του Αχέροντα το οποίο βρίσκεται στο χωριό Μεσοπόταμος κοντά στη Πρέβεζα.

Ο Αχέροντας ήταν γιος της Γαίας, τιμωρημένος από τον Δία να ζει κάτω από τη γη, γιατί στη διάρκεια της Γιγαντομαχίας άφησε τους Γίγαντες να πιουν νερό.Σε αυτόν χύνονται ο Πυριφλεγέθων και ο Κωκυτός. Αχέροντας και Κωκυτός κυλούν παράλληλα με τη Στύγα, στην οποία ορκίζονται οι θεοί. Τα νερά του Αχέροντα όφειλαν να διασχίσουν οι ψυχές οι οποίες περίμεναν τον Χάροντα στον όρμο όπου εκβάλλει ο ποταμός, προκειμένου να περάσουν, κωπηλατώντας μόνες τη βάρκα του Χάροντα, στο Βασίλειο των Νεκρών, τις πύλες του οποίου φυλάει ο τρικέφαλος Κέρβερος.

Η Νεκρομαντεία είναι επίκληση των νεκρών για μαντικούς σκοπούς. Υποτίθεται πως ο κάθε νεκρός αποκτά μαντικές ιδιότητες και απόκρυφες γνώσεις που ο Νεκρομάντης μπορεί να τον υποχρεώσει να φανερώσει με την δύναμη των τελετών του. Όποιος ήθελε να μιλήσει με τους νεκρούς πήγαινε στα νεκρομαντεία και φιλοξενούνταν από τους ιερείς. Οι επισκέπτες ξεκινούσαν μια σειρά προετοιμασιών για να έρθουν σε επαφή με τους νεκρούς. Οι ιερείς τους έκαναν ερωτήσεις για τον λόγο της επίσκεψης τους. Έπειτα τους τάιζαν κουκιά, χοιρινό λίπος και όστρακα για να είναι πιο εύκολο να τους δημιουργήσουν παραισθήσεις. Η διαδικασία διαρκούσε μερικές μέρες για να σιγουρευτούν ότι ο επισκέπτης ήταν έτοιμος να μιλήσει με τους νεκρούς.

Αφού ήταν έτοιμοι τους πήγαιναν στο κύριος ιερό, όπου έκαναν θυσίες στους θεούς του κάτω κόσμου και πρόσφεραν αίμα για να τους δουν οι νεκροί. Είναι ολοφάνερο πως οι ιερείς ήταν υπεύθυνοι για τις σκιές που έβλεπαν και τις φωνές που άκουγαν οι επισκέπτες. Το να μιλήσεις για την εμπειρία σου στο νεκρομαντείο θεωρούνταν ύβρη.

Πλέον το νεκρομαντείο του Αχέροντα είναι επισκέψιμο και είναι μια μοναδική εμπειρία το να βλέπεις όλους αυτούς τους χώρους από κοντά. Αξίζει να το επισκεφτεί κανείς.

Γράφουν οι μαθητές της Β”  Γυμνασίου Μπαλιόπουλος Νίκος, Κάτανας Γιάννης, Καπαγιαννίδου Ελένη, Παπαδοπούλου Ιωάννα

Την προηγούμενη εβδομάδα, η συντακτική ομάδα του ηλεκτρικού περιοδικού συμμετείχε σε μια διήμερη εκδρομή στη Δυτική Ελλάδα και συγκεκριμένα σε κάποιες πόλεις της Ηπείρου.

Την πρώτη ημέρα αρχίσαμε την εκδρομή μας, ξεκινώντας από το σχολείο μας  ,με τελικό προορισμό την Πρέβεζα. Στο ενδιάμεσο κάναμε την πρώτη μας στάση λίγο έξω από την πόλη των Γρεβενών και αργότερα σταματήσαμε για να περιηγηθούμε στην πόλη της Άρτας. Μόλις φτάσαμε στην Άρτα πήγαμε στο βυζαντινό κάστρο της πόλης  , για να δούμε μια έκθεση που γινόταν εκεί με θέμα το κάστρο.

Αμέσως μετά κάναμε μια ευχάριστη και μεγάλη βόλτα στο όμορφο και γραφικό κέντρο της  Άρτας και τελευταίος προορισμός μας, πριν αναχωρήσουμε, ήταν το πασίγνωστο «Γεφύρι της Άρτας» ,που το δημοτικό τραγούδι λέει ότι όλο το  έχτιζαν και όλο γκρεμιζόταν.

  Μετά από μια ώρα δρόμο φτάσαμε στο ξενοδοχείο το οποίο μας φιλοξένησε -ένα πολύ όμορφο ήσυχο και καινούριο ξενοδοχείο στο κέντρο της Πρέβεζας μόλις 2 λεπτά από την κεντρική πλατεία. Αργότερα την ίδια ημέρα περιπλανηθήκαμε σε όλα τα μαγικά σοκάκια της πόλης ,όπως το Σειτάν Παζάρ ,το λιμάνι και θαυμάσαμε την εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπους ,που είναι και ο πολιούχος της πόλης. Έπειτα είχαμε άπλετο ελεύθερο χρόνο στη διάθεση μας, να πάμε βόλτα και να δοκιμάσουμε κάποια από τα φαγητά τους κυρίως γαρίδες Αμβρακικού.

Την επόμενη ημέρα, αφού ετοιμαστήκαμε το πρωί , ξεκινήσαμε το ταξίδι μας για τον αρχαιολογικό χώρο της Νικόπολης όπου είχαμε την τύχη να μπούμε μέσα στο μουσείο και να θαυμάσουμε εκθέματα από τη ρωμαϊκή εποχή, όταν δηλαδή χτίστηκε η πόλη από τον Οκταβιανό. Αμέσως μετά επισκεφθήκαμε το «Νεκρομαντείο του Αχέροντα» όπου εκεί είδαμε πως συναντούσαν οι ζωντανοί τις ψυχές των νεκρών που ήταν στον Άδη, σύμφωνα με τον μύθο. Το νεκρομαντείο του Αχέροντα είναι ένα πάρα πολύ όμορφο μέρος που αξίζει όλοι, όσοι έχουν την ευκαιρία ,να το επισκεφθούν.

Αργότερα, κάναμε την τελευταία μας στάση στην Πάργα. Εκεί ανεβήκαμε στο  ενετικό κάστρο της Πάργας που όσο ανέβαινες  πιο πάνω, ανακάλυπτες μια υπέροχη θέα και έβλεπες όλη την Πάργα. Μετά, αφού κατεβήκαμε από το κάστρο πήγαμε στο λιμάνι της Πάργας ,που εκεί πέρα συναντούσες πάρα πολύ κόσμο, Έλληνες και τουρίστες. Η Πάργα είναι ένας μέρος που μάθαμε ότι οι κάτοικοι του το εγκατέλειψαν για 100 περίπου χρόνια ,όταν το πούλησαν οι Άγγλοι στον Αλή Πασά.

Την επόμενη μέρα πήραμε τον δρόμο του γυρισμού…

.