Στήλη: Γενικά

Από που πήραν οι μήνες το όνομα τους ?

Γράφουν οι μαθήτριες της Β΄ Γυμνασίου Παπαγεωργίου Μορφούλα και Τσολάκη Σοφιαλένα

Οι αρχαίοι Ρωμαίοι γιόρταζαν την Πρωτοχρονιά την 1η Μαρτίου. Γι’ αυτό και οι μήνες Σεπτέμβριος–Δεκέμβριος έχουν ονόματα που σημαίνουν 7ος–10ος (septem, octo, novem, decem). Το 45 π.Χ., με το Ιουλιανό ημερολόγιο του Ιουλίου Καίσαρα, η 1η Ιανουαρίου καθιερώθηκε επίσημα ως αρχή του έτους και έτσι έμεινε μέχρι σήμερα.

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ                                                                                                                                                                                       Ο πρώτος μήνας του χρόνου πήρε το όνομά του από το θεό των Ρωμαίων, τον Ιανό (Janus). Ο Ιανός ήταν θεός με δύο πρόσωπα, τα οποία κοίταζαν σε αντίθετες κατευθύνσεις, γι’ αυτό τον αποκαλούσαν και Janus bifrons, δηλαδή διπρόσωπο Ιανό. Τα δυο του πρόσωπα συμβόλιζαν την αρχή και το τέλος, τη νιότη και το γήρας, την είσοδο και την έξοδο. Γι’ αυτό και του αφιέρωσαν τον Ιανουάριο, που, σαν πρώτος μήνας του χρόνου, κοίταζε προς τον προηγούμενο χρόνο και προς τον επόμενο.

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ                                                                                                                                                                                 Το όνομά του προέρχεται από το λατινικό ρήμα februare, που σημαίνει καθαρίζω, εξαγνίζω. Ήταν αφιερωμένος στο θεό του Άδη Φέβρουο και στους νεκρούς, γι’ αυτό και στη διάρκειά του οι Ρωμαίοι διοργάνωναν τελετές καθαρμών και εξαγνισμών. Με το παλαιότερο ρωμαϊκό ημερολόγιο ήταν ο τελευταίος μήνας του χρόνου και οι άνθρωποι έπρεπε να μπουν στον καινούργιο χρόνο καθαροί και αμόλυντοι.

ΜΑΡΤΙΟΣ                                                                                                                                                                                        Κατά το αρχαίο ρωμαϊκό ημερολόγιο, ήταν ο πρώτος μήνας του χρόνου και ονομαζόταν Primus. Μετά το 46 π.Χ. ονομάστηκε Μάρτιος, έγινε ο τρίτος μήνας του χρόνου, αφιερωμένος στον θεό Μαρς που αρχικά ήταν ο θεός της γονιμότητας και των αγρών, αλλά αργότερα ταυτίστηκε με τον Άρη, θεό του πολέμου. Ήταν πατέρας του Ρέμου και του Ρωμύλου και γενάρχης των Ρωμαίων. Είναι ο πρώτος μήνας της άνοιξης και στις 21 Μαρτίου είναι η εαρινή ισημερία.

ΑΠΡΙΛΙΟΣ
Είναι ο τέταρτος μήνας του χρόνου. Το όνομά του προέρχεται από το λατινικό ρήμα aperio, που σημαίνει ανοίγω, γιατί τότε ανοίγει ο καιρός και ανθίζουν τα λουλούδια. Ήταν αφιερωμένος στη θεά Αφροδίτη. Τον λέμε «Ανοιξιάτη», «Λαμπριάτη», από τη μεγάλη γιορτή του Πάσχα, και «Αϊγιωργίτη», από τη γιορτή του Αγίου Γεωργίου. Την Πρωταπριλιά συνηθίζουμε να λέμε αθώα ψέματα και να κάνουμε ανώδυνες φάρσες, ένα έθιμο που μας έχει έρθει από τη δυτική Ευρώπη.

ΜΑΪΟΣ                                                                                                                                                                                                    Ο πέμπτος μήνας του χρόνου πήρε το όνομά του από τη ρωμαϊκή θεότητα Maja (Μάγια). Το όνομα Maja προήλθε από τη λέξη μαία (τροφός), τη μητέρα του θεού Ερμή, στον οποίο ήταν αφιερωμένος. Είναι ο μήνας των λουλουδιών και την 1η Μαΐου πλέκουμε στεφάνια με λουλούδια και τα κρεμάμε στις εξώπορτες, μέχρι που στις 24 Ιουνίου τα καίμε στις φωτιές του Αϊ–Γιάννη.

ΙΟΥΝΙΟΣ
Ο έκτος μήνας του έτους ήταν αφιερωμένος από τους Ρωμαίους στη θεά Juno (Ήρα), σύζυγο του Jupiter (Δίας), προστάτιδα του οίκου και του γάμου. Κατά μία άλλη εκδοχή, πήρε το όνομά του από τον Λεύκιο Ιούνιο Βρούτο. Αυτός ανέτρεψε τον βασιλιά Ταρκύνιο τον Υπερήφανο το 510 π.Χ., εγκαθίδρυσε το θεσμό της Υπατείας, θεμελίωσε τη Δημοκρατία και έγινε ο πρώτος Ύπατος της Ρώμης. Στις 21 Ιουνίου είναι το θερινό ηλιοστάσιο, οπότε ξεκινά επίσημα το καλοκαίρι.

ΙΟΥΛΙΟΣ
Ο έβδομος μήνας του έτους έχει 31 ημέρες και είναι αφιερωμένος στον Ιούλιο Καίσαρα, ο οποίος θεωρείται ένας από τους τρεις μεγάλους στρατηλάτες του αρχαίου κόσμου. Ήταν εξαιρετικά ευφυής πολιτικός, στρατιωτικός, νομοθέτης, ρήτορας, ιστορικός, ανέβηκε σε όλα τα αξιώματα και άφησε σημαντικό έργο. Τον Ιούλιο οι Ρωμαίοι τον έλεγαν Quintilis, επειδή κατά το ημερολόγιο του Νουμά Πομπιλίου ήταν ο πέμπτος μήνας του έτους, με πρώτο τον Μάρτιο.

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ
Ο Αύγουστος οφείλει το όνομά του στον αυτοκράτορα Οκταβιανό, ο οποίος τιμήθηκε από τη Σύγκλητο με το προσωνύμιο Αύγουστος, που σημαίνει σεβαστός. Η ηγεμονία του ήταν η αφετηρία μιας σχετικά ειρηνικής περιόδου για την αυτοκρατορία, που έγινε γνωστή ως Pax Romana. Δημιούργησε μεγάλο έργο, όπως κατασκευή οδικού δικτύου, μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος, ώθηση στα γράμματα και τις τέχνες, συγκρότηση μόνιμου στρατού κλπ. Ο Οκταβιανός ήταν ανιψιός του Ιούλιου Καίσαρα και εξίσου σημαντική προσωπικότητα με εκείνον.

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
Ο Σεπτέμβριος κατείχε την έβδομη θέση στη σειρά των μηνών, όπως δείχνει και το όνομά του, καθώς septem στα λατινικά σημαίνει επτά. Όταν όμως καθιερώθηκε το ιουλιανό ημερολόγιο με πρώτο μήνα του έτους τον Ιανουάριο, ο Σεπτέμβριος έγινε ένατος. Η 1η του Σεπτέμβρη θεωρείται η αρχή του εκκλησιαστικού έτους, αποτελεί την Αρχή της Ινδίκτου, από την λατινική λέξη indictio (επιβολή φόρου), την οποία εισήγαγε ο Καίσαρας Αύγουστος όταν διέταξε να γίνει γενική απογραφή των κατοίκων του ρωμαϊκού κράτους και να εισπραχθούν φόροι την 1η του Σεπτέμβρη.

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ
Από την λέξη octo, που σημαίνει οκτώ, πήρε ο Οκτώβριος το όνομά του, μιας και στο παλαιό ρωμαϊκό ημερολόγιο ήταν ο όγδοος μήνας. Το 46 π.Χ. με την αλλαγή του ημερολογίου έγινε ο δέκατος μήνας, αλλά κράτησε το όνομά του. Το Ιουλιανό ημερολόγιο είχε απόκλιση μίας ημέρας κάθε 128 χρόνια από το πραγματικό τροπικό έτος και έτσι το 1582 καταμετρήθηκαν 10 ημέρες απόκλισης.

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
Είναι ο ενδέκατος μήνας του έτους σύμφωνα με το τωρινό ημερολόγιο, αλλά κατά το παλαιό ρωμαϊκό ημερολόγιο ήταν ο ένατος μήνας, γι’ αυτό και το όνομά του προέρχεται από τον αριθμό εννέα, που στα λατινικά είναι novem. Είναι ο τελευταίος μήνας του φθινοπώρου και ο μήνας που αρχίζει η συγκομιδή της ελιάς, ενώ τελειώνει η σπορά και τα κοπάδια κατεβαίνουν στα χειμαδιά τους να ξεχειμωνιάσουν. Το πρώτο δεκαπενθήμερο του Νοέμβρη βασιλεύει η Πούλια (πλειάδες), γεγονός που σηματοδοτεί τον ερχομό του χειμώνα.

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ                                                                                                                                                                                     Ο τελευταίος μήνας του έτους, ο πρώτος του χειμώνα, ο δέκατος του παλιού ρωμαϊκού ημερολογίου, από όπου πήρε και το όνομά του. Decem στα λατινικά είναι το δέκα. Είναι ένας μήνας γεμάτος από γιορτές, του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Σάββα, της Αγίας Βαρβάρας, του Αγίου Σπυρίδωνα, του Αγίου Ελευθερίου και άλλες, με μεγαλύτερη την γιορτή της γέννησης του Χριστού, τα Χριστούγεννα, στις 25 του μήνα.

Συνέντευξη από πολύ γνωστή δημοσιογράφο!

Γράφουν οι μαθητές της Β” Γυμνασίου Μπαλιόπουλος Νίκος, Κάτανας Γιάννης, Καπαγιαννίδου Ελένη, Παπαδοπούλου Ιωάννα

Πηγαίνοντας μια βόλτα στην πόλη της Αλεξάνδρειας, βρεθήκαμε με την γνωστή δημοσιογράφο του ΣΚΑΪ Χρύσα Μπάτου η οποία μας εκμυστηρεύτηκε τα μυστικά του επαγγέλματος ενός πολυάσχολου δημοσιογράφου.

 -Πως είναι η δουλεία ενός δημοσιογράφου;

 - Το επάγγελμα ενός δημοσιογράφου, είναι ένα πολύ δύσκολο επάγγελμα το οποίο αν δεν το αγαπάς, δεν θα μπορέσεις να το πραγματοποιήσεις. Ένα πρόσφατο παράδειγμα είναι αυτό με το τροχαίο που συνέβη στην Ρουμανία, που στοίχησε την ζωή σε επτά Έλληνες συνανθρώπους μας, ενώ κάποιοι αντιμετωπίζουν μια δύσκολη νοσηλεία. Επιπρόσθετα ένας δημοσιογράφος βρίσκεται σε δύσκολη και άβολη θέση καθώς καθημερινά πρέπει να περιγράφει δύσκολες καταστάσεις, ενώ παράλληλα πρέπει να καταγράφεται να μιλάει για πολύ δύσimage2κολα θέματα όπως δυστυχήματα και για νεκρούς. Ένα πάρα πολύ δύσκολο κομμάτι αυτής της δουλειάς είναι αυτό που λαμβάνει τηλεφωνήματα που στην απέναντι γραμμή βρίσκεται ένας άνθρωπος ο οποίος θα μιλήσει για τον δικό του Γολγοθά.

 -Πως είναι οι συνθήκες αυτής της δουλειάς;

 - Οι συνθήκες σε αυτή την εργασία είναι δύσκολες πολύ δύσκολες, γιατί χρειάζεται να κάνουμε αναμετάδοση υπό απαίσιες συνθήκες για παράδειγμα τα πολύωρα ρεπορτάζ που πραγματοποιούνται μπροστά από πυρκαγιές, ενώ ταυτοχρόνως πρέπει να είμαστε ακριβής στις ειδήσεις διότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που μας παρακολουθούν, επιπλέον πρέπει να αντεπεξέλθουμε σε τραγικές καταστάσεις όπως ο καπνός, ο καύσωνας ή το κρύο. Ένα ακόμα δύσκολο χαρακτηριστικό πρόβλημα αυτής της δουλειάς είναι ότι δεν έχει ωράριο, δηλαδή  μπορεί ένας δημοσιογράφος να βρίσκεται για ένα ρεπορτάζ στο κέντρο της Αθήνας, ενώ την ίδια ημέρα μπορεί να χρειαστεί να μεταφερθεί σε ένα μακρινό μέρος όπως εδώ στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας. Δηλαδή είναι μια δουλειά η οποία χρειάζεται «πολύ γερό στομάχι» και αντοχές διότι την σημερινή εποχή οι ειδήσεις έχουν γίνει πλέον πολύ δύσκολες.

Συνέντευξη από πολύ γνωστή δημοσιογράφο!

MOANA

     Μια πολύ ωραία καλοκαιρινή ταινία που αξίζει να την δείτε είναι η «ΜΟΑΝΑ». Η συγκεκριμένη ταινία είναι για όλες τις ηλικίες και αποτελείται από 2 μέρη που μπορείτε να τα δείτε στην Disney. Η πρώτη ταινία βγήκε 23 Νοεμβρίου του 2016 στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής , ενώ στην Ελλάδα βγήκε 22 Δεκεμβρίου του 2016. Η δεύτερη ταινία βγήκε 27 Νοεμβρίου του 202 Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής , αντιθέτως στην Ελλάδα βγήκε στις 28 Νοεμβρίου του 2024.

      Αρχικά, οι πρωταγωνιστές στην πρώτη ταινία είναι η Βαιάνα και ο Μάουι στους οποίους δίνουν τις φωνές τους η Μαρίνα Σάττι και ο Μιχάλης Κουινέλης (Stavento). Η ιστορία ξεκινάει με τον ημίθεο Μάουι που πριν από 1.000 χρόνια έκλεψε την καρδιάς της θεάς «Τε Φίτι» προκαλώντας μια κατάρα που σιγά-σιγά κατέστρεφαι το νησί. Όταν η ζωή στο νησί της, το Μοτονούι, αρχίζει να καταστρέφεται, η Βαιάνα επιλέγεται από τον ωκεανό να βρει τον Μάουι και να επιστρέψει την καρδιά. Παρά τις αντιρρήσεις του πατέρα της, περνάει τον θανατηφόρο ύφαλο, συναντάει τον Μάουι και μαζί συνεργάζονται και αντιμετωπίζουν τέρατα. Για παράδειγμα το τεράστιο καβούρι, «Ταματόα» και το φλεγόμενο τέρας «Τε Κά» όπου είναι στην πραγματικότητα η Τε Φίτι χωρίς την καρδιά της. Παρόλο τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν η Βαιάνα και ο Μάουι καταφέρνουν να καταπολεμήσουν και να νικήσουν τον Τε Κά και να φτάσουν στον προορισμό τους όπου είναι να επιστρέψουν την καρδιά στην Τε Φίτι η οποία είναι χωρίς την καρδιά της ο Τε Κά. Τέλος, επιστρέφουν την καρδιά με την βοήθεια του Μάουι και καταφέρνουν να σώσουν το νησί της Βαιάνας.

Στην 2η ταινία, η ιστορία διαδραματίζεται 3 χρόνια μετά από την πρώτη ταινία. Πρωταγωνίζονται η Βαιάνα και ο Μάουι όπου ξαναδίνουν τις φωνές τους η Μαρίνα Σάττι και ο Μιχάλης Κουινέλης (Stavento). Στην αρχή, λαμβάνει ένα κάλεσμα από τους προγόνους της και ξεκινά μια καινούρια αποστολή στις επικίνδυνες θάλασσες της Ωκεανίας. Ο στόχος της είναι να βρει το μυθικό νησί «Μοτουφέτου», το οποίο κάποτε ένωνε τους λαούς του ωκεανού, αλλά τώρα είναι κρυμμένο από την κατάρα του θεού «Νάλο», ο θεός των κεραυνών. Επιπλέον, η Βαιάνα δεν ταξίδευε μόνη της αλλά με μια ομάδα ναυτικών. Στην πορεία, ξανασυναντάει τον Μάουι και τον πείθουν να πάει μαζί τους ,διότι είναι απαραίτητος για να αντιμετωπίσουν τις νέες απειλές όπως η μοχθηρή μάγισσα ¨Ματάνγκι». Στο τέλος της ταινίας, η Βαιάνα σώζει το νησί λύνοντας την κατάρα, κολυμπόντας κάτω στον βυθό για να ακουμπήσει τον βράχο που θα έλυνε την κατάρα. Δυστυχώς, ο κεραυνός που έριξε ο θεός Νάλο την χτύπησε με το που ακούμπησε τον βράχο, όμως με την βοήθεια τον θεών ξαναζωντανεύει και γίνετε ημίθεα.

Συμπερασματικά, πιστεύουμε πως είναι μια φανταστική ταινία για να την δείτε με την οικογένεια σας, τους φίλους σας ή ακόμα και μόνος. Την προτείνουμε σε όλους ,γιατί άμα δεν την δείτε θα το μετανιώσετε!

 

 

 

 

 

 

Τα ήθη και τα έθιμα των Χριστουγέννων της Ελλάδας

Read more →

Ο νομός Ημαθίας

                                                         Γράφουν οι μαθητές της Β” Γυμνασίου Μπαλιόπουλος Νίκος, Κάτανας Γιάννης, Καπαγιαννίδου Ελένη

μπουλεςΟ Νομός Ημαθίας έχει πλούσια και ζωντανά έθιμα, αλλά ταυτόχρονα έχει και μία πολύ μεγάλη ιστορία. Αλλά ας το πάρουμε από την αρχή!

Η κατοίκιση του νομού ξεκινά ήδη από τα αρχαία  χρόνια και αυτό το καταλαβαίνουμε από τα αρχαία ευρήματα που βρέθηκαν στην Νέα Νικομήδεια, ένα μικρό χωρίο λίγο έξω από την Βέροια. Επίσης η περιοχή της Ημαθίας ονομάστηκε από τον Όμηρο Ερατεινή Ημαθία, για να περιγράψει την περιοχή ως αξιαγάπητη πιθανόν για να δείξει ότι η Ημαθία είχε εύφορο και γόνιμο έδαφος.

  • Αιγές (Βεργίνα): Οι Αιγές, αλλιώς Βεργίνα όπως  την γνωρίζουν πολλοί, ήταν η σπουδαιότερη και πιο σημαντική πόλη της Αρχαίας Ημαθίας. Από τον 4ο έως τον 5ο αιώνα οι Αιγές γνωρίζουν μεγάλη ακμή. Τα χρόνια του Αλέξανδρου Α΄ η Βεργίνα γίνεται κέντρο του ισχυρότερου κράτους όλης της Μακεδονίας. Κατά την Βασιλεία του Φιλίππου Β΄ οι Αιγές μεταμορφώνονται και η βασιλική αυλή γίνεται πνευματικό κέντρο. Όμως το 336 π. Χ. δολοφονείται εκεί ο βασιλιάς Φίλιππος και τη βασιλεία την αναλαμβάνει ο γιός του Αλέξανδρος. Μετά το 168 προ Χριστού η Βεργίνα καταστρέφεται και ξεχνιέται μέχρι το 1977 που οι ανασκαφές του Μανώλη Ανδρόνικου φέρνουν ξανά στην επιφάνεια την ιστορία του Μακεδονικού Βασιλείου.
  • Βέροια: Η Βέροια η δεύτερη πιο σημαντική πόλη της Ημαθίας μετά τη Βεργίνα, ήταν χτισμένη στους πρόποδες του Βέρμιου, είχε επίσης φυσική οχύρωση και πρόσβαση σε πεδιάδες. Η πόλη της Βέροιας ήταν ένα από τα πιο σημαντικά κέντρα κατά την περίοδο του Μακεδονικού Βασιλείου. Μετά την καταστροφή των Αιγών, η Βέροια έγινε πρωτεύουσα και διέθετε ένα από τα διοικητικά και πολιτιστικά κέντρα της Μακεδονίας.
  • Η Ημαθία κατά την Ρωμαϊκή περίοδο Μετά την ήττα των Μακεδόνων από τους Ρωμαίους το 168 π. Χ., οι Αιγές γνωρίζουν την παρακμή, ενώ η Βέροια συνέχισε να ακμάζει. Κατά τη Βυζαντινή περίοδο, η Βέροια έγινε ένα από τα σπουδαιότερα κέντρα της Μακεδονίας, με πολλές εκκλησίες και μνημεία απέκτησε επίσης πλατείες, λουτρά και θέατρα. Η Ημαθία μετά την νίκη των Ρωμαίων παρέμεινε ελληνόφωνη. αλλά με ρωμαϊκά χαρακτηριστικά.Η Ημαθία κατά την Οθωμανική εποχήΗ Ημαθία κατά την Οθωμανική περίοδο κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς και μετονομάστηκε σε Καρά Φεριέ. Η περιοχή που διέσχιζε ο ποταμός Αλιάκμονας που είναι ο μεγαλύτερος στην Μακεδονία, ονομαζόταν Ρουμλούκι  εκεί που σήμερα βρίσκεται η Αλεξάνδρεια. Η περιοχή παρέμεινε αγροτική και οι κύριες ασχολίες των κατοίκων ήταν η καλλιέργεια βαμβακιού, σιταριού, καπνού, και αμπελιών. Όμως υπήρχε πολύ μεγάλη φορολογία (περίπου 1 προς 10).

Η Ημαθία απελευθερώθηκε από το Οθωμανικό κράτος κατά την διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων  και έγινε ένα με το ελληνικό κράτος το 1912. Ο νομός γνώρισε σημαντική ανάπτυξη τον 20ο αιώνα, με τον ερχομό προσφύγων μετά το 1922 να συμβάλλει στη δημιουργία νέων οικισμών, όπως η σύγχρονη Βεργίνα.

  • Ο νομός Ημαθίας διατηρεί μια πλούσια και ζωντανή παράδοση, με πολλά ήθη και έθιμα που αναβιώνουν καθ” όλη τη διάρκεια της χρονιάς.
  • Κάποια από αυτά τα έθιμα είναι:
    • Μπούλες και Γενίτσαροι: Οι Μπούλες και οι Γενίτσαροι είναι ένα έθιμο που γίνεται στην ηρωική πόλη της Νάουσας. Είναι ένα από τα πιο παλιά και γνωστά έθιμα της Ελλάδας. Το έθιμο αυτό γίνεται την Κυριακή της Αποκριάς. Οι συμμετέχοντες είναι άνδρες συνήθως ανύπαντροι που φορούν παραδοσιακή στολή και μάσκα. Οι Γενίτσαροι φοράνε φουστανέλα, παραδοσιακά ασημένια στολίδια και χαρακτηριστική μάσκα. Οι Μπούλες ,αλλιώς νύφες ,είναι και αυτοί άντρες που μεταμφιέζονται σε γυναίκες που φοράνε παραδοσιακή γυναικεία φορεσιά και χειροποίητα κεντήματα. Κατά την διάρκεια αυτού του εθίμου, οι συμμετέχοντες κυκλοφορούν στην πόλη συνοδευόμενοι από νταούλια και χορεύουν παραδοσιακούς χορούς. Επίσης ,οι μπούλες και οι Γενίτσαροι δεν επιτρέπεται να μιλήσουν. Μπορούν να επικοινωνήσουν μόνο με τις κινήσεις τους.
    • Καλόγερος: Ο καλόγερους γίνεται και αυτός την Κυριακή της Αποκριάς, και γίνεται στην Μελίκη. Ο Καλόγερος φοράει δέρματα ζώων συνήθως προβάτου, ενώ στη μέση του κρέμονται μεγάλα κουδούνια, επίσης κρατά ραβδί ή σπαθί. Το πρόσωπο του είναι καλυμμένο με μάσκα.
    • Ρουγκάτσια: Τα Ρουγκάτσια γίνονται στην Αλεξάνδρεια και στα γύρω χωρία της. Είναι ένα έθιμο που γίνεται την περίοδο των Χριστουγέννων. Παρέες ανδρών μεταμφιέζονται με παραδοσιακή φουστανέλα κρατώντας ξύλινα σπαθιά και περιφέρονται από σπίτι σε σπίτι μαζεύοντας χρήματα ή τρόφιμα για τους φτωχούς.
    • Γουρουνοχαρά: Το έθιμο της γουρουνοχαράς είναι ένα παλιό έθιμο το οποίο γίνεται συνήθως την περίοδο που πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, και διαδραματίζεται σε χωρία και όχι τόσο σε πόλεις. Για να γίνει αυτό το έθιμο ο άνδρας της οικογένειας σφάζει ένα γουρούνι ως ανταμοιβή των κόπων που έκανε όλη τη χρονιά. Σύμφωνα με την παράδοση για να γίνει σωστά το έθιμο πρέπει να φωνάξεις στο σπίτι σου φίλους, συγγένειες, γείτονες και πολλούς άλλους.
    • Τοπική κουζίναΗ Ημαθία είναι γνωστή και για τη γαστρονομία της. Κάποια από  τα αυτά τα πιάτα είναι:
    • Ρεβανί Βεροίας: Το Ρεβανί Βέροιας είναι ένα από τα πιο γνωστά και αγαπημένα παραδοσιακά γλυκά της Ελλάδας, και πολύς κόσμος το έχει συνδυάσει με την πόλη της Βέροιας, αλλά είναι ένα γλυκό που έχει ρίζες από τη μικρασιατική και οθωμανική παράδοση. Το ρεβανί είναι ένα σιροπιαστό γλυκό με αφράτη υφή και πλούσια γεύση και αρώματα. Συνήθως προσφέρεται σε γιορτές και πανηγύρια της περιοχής ως ένα γλυκό ευχαριστώ σε αυτούς που παραβρέθηκαν στην εκάστοτε γιορτή.
    • Πίτες: Και οι πίτες είναι συνδεδεμένες με την Ημαθία με την πιο διαδεδομένη να είναι η χορτόπιτα. Παραδοσιακά οι γυναίκες που ήθελαν να φτιάξουν πίτα, ιδίως χορτόπιτα ,πήγαιναν από την προηγούμενη ημέρα στο χωράφι για να μαζέψουν φρέσκα και άγρια χόρτα που αργότερα θα τα ζεμάτιζαν για να γίνει ωραία η πίτα. Στην πόλη της Αλεξάνδρειας γιορτάζεται κάθε χρόνο  η τοπική παραδοσιακή γιορτή της πίτας και  κάθε  πολιτιστικός σύλλογος της πόλης και των διπλανών χωριών ετοιμάζει πίτες και αργότερα τις μοιράζει στους επισκέπτες.

     

Το σπίτι των ονείρων μου

                                                                           Γράφουν οι μαθήτριες της Β” Γυμνασίου  Μουτροπούλου Γεωργίνα, Δούκα Ανθή, Κουμαντζιά Μαρία, Μαχαίρα Όλγα

σπιτι_ονειρωνΣίγουρα όλοι κάποια στιγμή στην ζωής μας έχουμε φανταστεί το σπίτι των ονείρων μας. Παρακάτω, θα διαβάσετε το σπίτι των δικών μας ονείρων.

Το  ιδανικό σπίτι για εμάς θα ήταν ένα σπίτι που σίγουρα θα έχει πάρα πολύ χώρο, δηλαδή κάτι σαν μία βίλα. Αρχικά, ένα ιδανικό σπίτι θα έπρεπε να έχει μία μεγάλη πισίνα με πολύ χώρο στο εξωτερικό μέρος για παιχνίδι ,αλλά και για ξεκούραση. Θα μπορούσε να έχει πολλά διακοσμητικά φυτά, αλλά ίσως και έναν χώρο για την στέγαση των ζώων. Επίσης, ιδανικό θα ήταν να είχε και κάποια παιδική χαρά ή κάποιο εξωτερικό γυμναστήριο.

Στον εσωτερικό χώρο θα θέλαμε να είχε ένα στούντιο χορού για να περνάμε την ώρα μας. Επιπλέον, θα ταίριαζε μία μεγάλη κουζίνα και σαλόνι, αλλά και σίγουρα πολλά και μεγάλα υπνοδωμάτια. Ένα τέτοιο σπίτι θα μπορούσε να έχει έναν μεγάλο χώρο σαν δωμάτιο όπου θα τοποθετούσαμε μέσα τα ρούχα μας. Εκτός από όλα αυτά, θα θέλαμε ένα δωμάτιο μόνο για να βλέπουμε ταινίες, πράγμα που είναι αδύνατο σε ένα κανονικό διαμέρισμα στις μέρες μας.

Κατά την γνώμη μας το  ιδανικό σπίτι, θα ήταν ένα σπίτι σε μία ήρεμη περιοχή με όχι πάρα πολλούς κατοίκους. Με μια πανέμορφη θέα για να απολαμβάνουμε τις πρωινές  μας ,αλλά και τις απογευματινές μας συζητήσεις με φίλους και με την οικογένεια. Μεγάλες και υπέροχες αυλές με λουλούδια αλλά και ένα τεράστιο κιόσκι με πλακάκια να μας οδηγούνε σε αυτό.

Ευχόμαστε κάποια στιγμή να καταφέρουμε να το αποκτήσουμε και να πραγματοποιηθούν τα όνειρα και οι επιθυμίες μας .

 

 

 

 

Μετρό, το μέσο που άλλαξε τις ζωές μας

 Γράφουν οι μαθητές της Β Γυμνασίου,  Μπαλιόπουλος Νίκος ,Κάτανας Γιάννης ,Καπαγιαννίδου Ελένη

    images2Το μετρό είναι ένα μέσο μαζικής μεταφοράς που από τότε που ήρθε στις ζωές μας, τις έχει αλλάξει ριζικά. Ωραία όλα αυτά, αλλά γνωρίζουμε πραγματικά τι είναι το μετρό και πως δημιουργήθηκε;

   Η πρώτη φορά που χρησιμοποιήθηκε ο υπόγειος σιδηρόδρομος (μετρό), ήταν το 1863 στο Λονδίνο της Αγγλίας με το όνομα London Underground. Κατά την περίοδο του 19ου αιώνα στις πολύ μεγάλες πόλεις υπήρχε τεράστιο κυκλοφοριακό πρόβλημα, οπότε ο Τσαρλς Πίρσον σκέφτηκε την κατασκευή ενός υπόγειου σιδηρόδρομου, κάτι το οποίο ακουγόταν περίεργο εκείνη την περίοδο, ο Πίρσον όμως το έκανε να δουλέψει. Η κατασκευή έγινε κυρίως με τη μέθοδο cut and cover, δηλαδή στα ελληνικά σκάψιμο και κάλυψη, με αυτή την μέθοδο έσκαβαν βαθιά το δρόμο, έστρωναν τις ράγες που θα περνούσε το τρένο και έχτιζαν μια οροφή, την οποία κάλυπταν ξανά με χώμα.

   Τα πρώτα τρένα ήταν ατμοκίνητα και όχι ηλεκτρικά, όπως στην σημερινή εποχή. Η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική και το ατμοκίνητο τρένο προκαλούσε καπνό, δυσφορία, αναθυμιάσεις. Όμως, αυτή η κατάσταση δεν κράτησε για πολύ καθώς οι μηχανικοί που εργαζόταν για το μετρό βρήκαν μια νέα καινοτόμο λύση. Οι μηχανές διέθεταν ειδικό εξοπλισμό συμπύκνωσης ατμού. Οπότε αντί ο ατμός να βγαίνει κατευθείαν έξω, διοχετευόταν σε πλαϊνές δεξαμενές νερού, όπου συμπυκνωνόταν ξανά σε υγρό. Αυτή η μέθοδος μείωνε σημαντικά την ποσότητα του καπνού μέσα στις σήραγγες που κινούταν το τρένο. Μία άλλη αλλαγή που έκαναν για να μειωθεί ο καπνός ήταν αντί να καίγεται κάρβουνο για να κινείται, έκαιγαν ένα υλικό που ονομάζεται coke. Αυτό το υλικό παράγει πολύ λιγότερο καπνό από το κάρβουνο. Παρά τα μέτρα αυτά, η ατμόσφαιρα στις σήραγγες παρέμενε αποπνικτική λόγω του καπνού που έμενε  και της έλλειψης αερισμού. Η κατάσταση αυτή βελτιώθηκε όταν το δίκτυο άρχισε να ηλεκτροδοτείται, με το πρώτο ηλεκτρικό τρένο να χρησιμοποιείται το 1890.

   Το 19ο αιώνα το μετρό του Λονδίνου γίνεται το πρώτο ηλεκτρικό μετρό του κόσμου. Τον 20ο αιώνα και άλλες μεγάλες πόλεις υιοθέτησαν την ιδέα του μετρό, όπως το Παρίσι, η Νέα Υόρκη, το Βερολίνο. Αργότερα ξεκίνησε η εξάπλωση του σε όλο τον κόσμο, ενώ και άλλες πόλεις ξεκίνησαν να κατασκευάζουν το δικό τους μετρό. Σήμερα υπάρχουν μετρό σχεδόν σε όλο τον κόσμο ενώ τα περισσότερα είναι αυτόματα χωρίς οδηγό, όπως αυτό της Κοπεγχάγης ή της Θεσσαλονίκης.

    Το 1869 λειτουργεί ο σιδηρόδρομος που σύνδεε την Αθήνα με τον Πειραιά ,ενώ το 1904 γίνεται ηλεκτρικός και η γραμμή μετονομάζεται Ηλεκτρικός ή Γραμμή 1.Η Ελλάδα τότε ήταν μία από τις χώρες που κατείχαν μετρό στην Ευρώπη.  Το 2000 θέτονται σε λειτουργία κάποια τμήματα από τις Γραμμές 2 και 3. Το δρομολόγιο της γραμμής 2 Σεπόλια-Σύνταγμα που είχε 7 σταθμούς, και το δρομολόγιο της γραμμής 3 Σύνταγμα-Εθνική Άμυνα που είχε και αυτή η γραμμή 7 σταθμούς. Μετά το 2004 εγκαινιάστηκαν και άλλοι σταθμοί πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα το μετρό να φεύγει από το κέντρο και να πηγαίνει και προς τα προάστια της πόλης. Το μήκος όλου του μετρό είναι περίπου 450 χιλιόμετρα με πάνω από 40 σταθμούς.

   Όμως το 1918 προτείνεται η ιδέα για την κατασκευή δεύτερου μετρό στην Ελλάδα στην Θεσσαλονίκη. Η κατασκευή του μετρό Θεσσαλονίκης ξεκινάει το 1987 και ολοκληρώνεται το 2024, λόγω προβλημάτων που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια κατασκευής του. Κατά τις ανασκαφές του μετρό ανακαλύπτονται σημαντικά αρχαία ευρήματα που μπλοκάρουν την κατασκευή του. Μετά από όλα αυτά τα προβλήματα που είχαν δημιουργηθεί το μετρό Θεσσαλονίκης ξαναξεκινάει τις εργασίες του έπειτα από έξι χρόνια με τα εγκαίνια της πρώτης γραμμής να γίνονται τον Νοέμβριο του 2024 με την Γραμμή 1 που συνδέει το Νέο Σιδηροδρομικό Σταθμό με την Νέα Ελβετία. Το μήκος της βασικής γραμμής του είναι περίπου 11 χιλιόμετρα ενώ περιλαμβάνει 13 σταθμούς εκ των οποίων οι περισσότεροι περιέχουν μέσα σπουδαία αρχαία μνημεία που βρέθηκαν κατά την ανασκαφή του. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι ένα μικρό μουσείο.

Το σχολείο που ονειρεύομαι

Γράφουν οι μαθήτριες της Β Γυμνασίου, Παπαδοπούλου Αντωνία ,Παπαδοπούλου Μαρία ,Παπαδοπούλου Ιωάννα

το σχολειο των ονεριων-2Το σχολικό μας περιοδικό δίνει σε όλους την ευκαιρία να δημοσιοποιήσουμε τις απόψεις μας για θέματα επικαιρότητας που απασχολούν τους νέους της ηλικίας μας. Ένα τέτοιο θέμα είναι και το σχολείο που ονειρεύομαι.

Το σχολείο που ονειρεύομαι είναι ένας χώρος όπου κάθε μαθητής αισθάνεται ασφαλής, αποδεκτός και εμπνευσμένος. Δεν είναι απλώς ένα κτήριο με αίθουσες και βιβλία, είναι ένα περιβάλλον ζωντανό, γεμάτο δημιουργικότητα, όπου η μάθηση δεν περιορίζεται στα τετράδια αλλά απλώνεται σε κάθε πλευρά της καθημερινότητας. Πρώτα απ’ όλα, το σχολείο που φαντάζομαι δίνει προτεραιότητα στη συνεργασία και στην καλλιέργεια της κριτικής σκέψης. Οι μαθητές δουλεύουν ομαδικά, ανακαλύπτουν λύσεις σε πραγματικά προβλήματα και ενθαρρύνονται να εκφράζουν τη γνώμη τους ελεύθερα. Ο δάσκαλος δεν είναι απλώς εκείνος που «μεταδίδει» γνώση, αλλά ένας καθοδηγητής που βοηθά κάθε παιδί να ανακαλύψει τις δικές του δυνάμεις.

Στο σχολείο που ονειρεύομαι, η τεχνολογία χρησιμοποιείται δημιουργικά: διαδραστικοί πίνακες, εργαστήρια ρομποτικής, πρόσβαση σε ψηφιακά εργαλεία , καρέκλες με μαξιλάρι ,ώστε να κάθονται οι μαθητές αλλά κα οι ίδιοι οι καθηγητές με άνεση, το μάθημα να γίνεται με tablet ή laptop.Όμως όλα αυτά δεν αντικαθιστούν τη χαρά της ανθρώπινης επαφής απλώς εμπλουτίζουν τη μάθηση. Οι αίθουσες είναι φωτεινές, ζεστές και φιλόξενες, γεμάτες χρώματα και χώρο για ιδέες. Η αυλή είναι μεγάλη και κατάλληλη για παιχνίδι, άθληση, δηλαδή δεν υπάρχει μεγάλο μέρος τσιμέντου αλλά μόνο χόρτα. Οι μαθητές μαθαίνουν να αγαπούν τη φύση μέσα από κήπους, φυτά και δράσεις για το περιβάλλον, όπως είναι η  φύτευση δέντρων. Επίσης,  γίνονται δράσεις για ψυχοθεραπεία όπως για παράδειγμα πως μπορούμε να βοηθήσουμε ανθρώπους που δεν είναι καλά ψυχολογικά ή όταν έχουν προβλήματα με την οικογένειά τους .

Τέλος, το σχολείο των ονείρων μου δεν περιορίζεται μόνο στα μαθήματα: είναι γεμάτο τέχνη, μουσική, θέατρο, αθλητισμό και δημιουργικά εργαστήρια. Είναι ένα μέρος όπου οι μαθητές δεν φοβούνται το λάθος, γιατί ξέρουν ότι αποτελεί μέρος της μάθησης.

Η αρνητική επίδραση της τεχνητής νοημοσύνης

                                                                        Γράφουν οι μαθήτριες της Β Γυμνασίου Ανθή Δούκα ,Μαρία Κουμαντζιά, Γεωργίνα Μουτροπούλου, Όλγα Μαχαίρα.

Σταδιακά, η τεχνητή νοημοσύνη αντικαθιστά τους υπαλλήλους στα μαγαζιά με αυτόματα μηχανήματα, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν θέσεις εργασίας και να αυξάνεται η ανεργία.

new-texniti-noymosini-ena.jpg

Επιπλέον δεν υπάρχει κριτική σκέψη στους μαθητές, διότι αρνούνται να σκεφτούνε από μόνοι τους και  αντιγράφουν τις εργασίες τους από διάφορες εφαρμογές π.χ. Chatgpt.

teachers_a.i

Κάτι τελευταίο που μπορούμε να αναφέρουμε είναι η έλλειψη συναισθημάτων, δηλαδή η τεχνητή νοημοσύνη δεν έχει συναισθήματα ή προσωπική γνώμή για κάτι, αφού λειτουργεί πάντα με την λογική και με βάση  τις πηγές  στο διαδίκτυο.

texniti-noimosini

 

 

 

Όροι Χρήσης schoolpress.sch.gr | Δήλωση προσβασιμότητας
Top