Στήλη: Γενικά

Πως περνάει τον ελεύθερο χρόνο ένας έφηβος

Γράφει η μαθήτρια της Γ” τάξης, Χαντζοπούλου Δέσποινα

   Group of four cartoon young people. Teenager students.Πλέον στους ανθρώπους, πόσο μάλλον στους εφήβους, δίνονται πολλές  ευκαιρίες για να περάσουν τον ελεύθερο τους χρόνο και να διασκεδάσουν. Πάρκα, καφετέριες, βόλτες με φίλους, ψώνια, εστιατόρια και πολλά άλλα. Ο χρόνος φυσικά που τους απομένει από το σχολείο και τα φροντιστήρια είναι λίγος και πρέπει να αξιοποιείται σωστά και δημιουργικά.

  Παρόλα αυτά αρκετοί έφηβοι προτιμούν να «σπαταλούν» τον χρόνο τους περνώντας ώρες στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.. Η σπατάλη αυτή, βέβαια, έχει πολλές επιπτώσεις στον έφηβο και στους τριγύρω του. Μόνιμη κούραση και αποξένωση από την οικογένεια, αρνητικές συνέπειες στην σχολική ζωή και φυσικά εξάρτηση.

  Φυσικά η εφηβεία δεν είναι μόνο τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και το διάβασμα, αλλά οι παρέες που δημιουργούν κατά την περίοδο αυτή και οι εξωσχολικές δραστηριότητες. Οι νέοι ψάχνουν πάντα συνομήλικους ώστε να έχουν κοινά ενδιαφέροντα, να κατανοούν ο ένας τον άλλον, να τον εμπιστεύονται και να περνάν ευχάριστα τον χρόνο τους. Όπως επίσης επιλέγουν χόμπι που να τους κινούν το ενδιαφέρον και να ξεφεύγουν από την ρουτίνα τους.
Ο αθλητισμός συνήθως είναι αυτό που επιλέγουν οι νέοι για να γυμνάσουν οχι μόνο το σώμα τους αλλά και την ψυχή τους.

  Η εφηβεία είναι η περίοδος που χτίζεις το μέλλον σου. Για να καταφέρεις να βάλεις αυτά τα θεμέλια πρέπει να έχεις στόχους και να κάνεις στην καθημερινότητα πράγματα που σε ενδιαφέρουν . Καθώς οι ευθύνες δεν είναι τόσες πολλές οπως ενός ενήλικα, να μην ξεχνάς να διασκεδάζεις και να κάνεις αναμνήσεις..

Ποιο είδος ελληνικής μουσικής αξιοποιεί δημιουργικά την ελληνική γλώσσα και ποιο την υποβαθμίζει περισσότερο;

Γράφουν οι μαθήτριες, Ασίκη Έφη και Καρκαμάνη Γεωργία

 5a5c2e033e1506b48bffc2369b0a495d--quilling-art-quilling-ideas Η μουσική συνδέεται άρρηκτα με τον ελληνικό πολιτισμό και όπως και παλαιότερα, εξακολουθεί να ανθίζει στην Ελλάδα. Ειδικότερα, παρατηρείται η ανάπτυξη διαφόρων ειδών που ανταποκρίνονται σε πληθώρα ανθρώπινων ομάδων. Ωστόσο, ανάμεσα στα είδη αυτά παρουσιάζονται σημαντικές διαφορές, με μία από αυτές να αποτελεί ο τρόπος αξιοποίησης της ελληνικής γλώσσας.

  Ένα από τα πιο δημιουργικά είδη μουσικής είναι η έντεχνη. Πιο συγκεκριμένα, διακρίνουμε την ευρεία χρήση του ελληνικού λεξιλογίου συνδυασμένο με έντονο λυρισμό και συναισθηματισμό. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι καλλιτέχνες να έρχονται σε άμεση επαφή με το κοινό, καταφέρνοντας να εκφράσουν τα συναισθήματα και τις σκέψεις τους επιτυχώς. Ακόμη, ένα πρωτεύον κομμάτι της έντεχνης μουσικής θεωρείται και η μελοποιημένη ποίηση. Πρόκειται για ποιήματα σημαντικών Ελλήνων ποιητών που έχουν μελοποιηθεί και όχι μόνο διαφαίνεται η ελληνική γλωσσική παιδεία, αλλά και προβάλλονται περίοδοι, ορόσημα της Σύγχρονης Νεοελληνικής Ιστορίας, όπως ο εμφύλιος και η δικτατορία.

  Από την άλλη πλευρά, ένα είδος μουσικής που υποβαθμίζει σημαντικά την ελληνική γλώσσα αποτελεί η λεγόμενη «trap». Η trap αφορά ένα υποκατάστατο της rap μουσικής, το οποίο έχει μεγάλη απήχηση στο ελληνικό μουσικό κοινό, και ιδίως στους νέους, την τελευταία δεκαετία. Παρ’ όλα αυτά, γίνεται άκρως περιορισμένη χρήση της ελληνικής γλώσσας, ενώ κυριαρχεί η αθρόα εισροή ξενόγλωσσων όρων στον τρόπο ομιλίας. Σε παράθεση με αυτό, παρατηρείται η αξιοποίηση του πλέον διαδεδομένου τρόπου ομιλίας, ιδίως ανάμεσα σε άτομα εφηβικής ηλικίας, της λεγόμενης «slang», η οποία χαρακτηρίζεται από τη μεταχείριση πλήθους συντομογραφιών και ακρωνυμίων. Τέλος, η θεματολογία των «trap» κομματιών περιστρέφεται γύρω από αμφιλεγόμενα θέματα, όπως η κακοποιητική φιλοσοφία, η παραβατικότητα, ο εθισμός σε ναρκωτικές ουσίες και αλκοόλ και ο σεξισμός.

  Εν κατακλείδι, διακρίνουμε πως η έντεχνη μουσική συμβαδίζει με την ελληνική γλώσσα, εκμεταλλευόμενη το εκτεταμένο ελληνικό λεξιλόγιο στο έπακρο. Αντίθετα, το είδος της «trap» μουσικής, καταπνίγει το μεγαλείο της ελληνικής γλώσσας, αναδεικνύοντας ξένες ορολογίες και πολλές φορές, έναν ανθυγιεινό τρόπο ζωής.

Έφηβοι και τροχαία ατυχήματα

Γράφουν οι μαθήτριες της Γ΄ τάξης,  Τσόλη Μαρία και Τσούκα Maτίλντα

troxaia

    Τα τροχαία ατυχήματα των εφήβων στην χώρα μας είναι πάρα πολλά. Τι σημαίνουν όμως τροχαία ατυχήματα; Είναι αυτά που συμβαίνουν σε οδικό δίκτυο και προκαλούν υλικές ζημιές. Θα μπορούσαμε να τα χαρακτηρίσουμε σαν δολοφόνους εφήβων που επιφέρουν τον άσχημο τραυματισμό και κάποιες φορές τον θάνατο των νέων ανθρώπων.

    Γιατί άραγε να συμβαίνουν τόσα τροχαία; Σημαντικότερες αιτίες είναι το αλκοόλ, η αυξημένη ταχύτητα, η μη χρήση ζώνης από οδηγούς και επιβάτες. Επίσης η «μαγκιά» που έχουν οι έφηβοι και οδηγούν ανεξέλεγκτα χωρίς δίπλωμα επιφέρει πολλούς κινδύνους. Θέλουν να πειραματιστούν, να δοκιμάσουν τα όρια τους, να δείξουν τις ικανότητες τους «ελιγμούς» στους δρόμους είτε με το αμάξι του μπαμπά τους είτε με τα μηχανάκια τους. Όμως η λογική δεν λειτουργεί όταν πιάνουν στα χέρια τους το τιμόνι.

Οι «κόντρες» με τα μηχανάκια είναι μία συχνή μόδα των εφήβων. Μοιάζει με το παραμύθι «Ο λαγός και η χελώνα». Ποιος θα φτάσει πρώτος στο τέρμα και τι θα κερδίσει; Το πιο πιθανό είναι ο αγώνας να καταλήξει σε ατύχημα με δυσάρεστες συνέπειες.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τροχαία ατυχήματα συμβαίνουν και με τα ποδήλατα. Οι νέοι ποδηλάτες αγνοώντας τα άλλα οχήματα του οδικού δικτύου κάνουν «ποδηλατικές φιγούρες» για να αποδείξουν στους φίλους τους ότι είναι ικανοί για τα πάντα.

 

Μαθητές και Πανδημία

Γράφουν οι μαθήτριες της Β” Γυμνάσιου Κόρτσα Σουαντα και Γεωργιάδου Ειρήνη.

Η πανδημία έφερε σαρωτικές αλλαγές στη ζωή μας, στον τρόπο που εργαζόμαστε, αλλά και στον τρόπο που σκεφτόμαστε. Δύσκολα ή εύκολα προσαρμοστήκαμε στα νέα δεδομένα στις διαπροσωπικές μας σχέσεις, στο εργασιακό μας περιβάλλον ή ακόμα και στην ψυχαγωγία που επιλέγουμε για τον εαυτό μας.

Οι μαθητές όμως όλων των βαθμίδων, και ιδιαίτερα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, δεν έχουν καταφέρει να «ξεκλειδώσουν» τη νέα κατάσταση. Μη έχοντας πάει σχολείο για ενάμισι έτος, ξορκίζουν την τηλεκπαίδευση -είναι κάτι σαν μάθημα αλλά όχι μάθημα λένε- αλλά αισθάνονται κουρασμένοι και ανασφαλείς . Επιθυμούν το σχολικό περιβάλλον για την κοινωνικοποιητική συνεισφορά του, ισοπεδώνοντας ταυτόχρονα τη μορφωσιογόνα πλευρά του. Θεωρούν πως δεν έχει να τους δώσει τίποτα πάρα μόνο έναν φόρτο απαιτήσεων και υποχρεώσεων.

Θεωρούν πως η καραντίνα τούς προσέφερε μια αυτοτέλεια στη διαχείριση του χρόνου τους μακριά από την ενοχλητική παρατήρηση των διδασκόντων, μετατρέποντας το μάθημα σε μια περισσότερο εθελούσια διαδικασία που η αξιολογική της μέθοδος ακόμα δεν έχει επιβεβαιώσει την αξιοπιστία της. Αλλωστε πώς καλείται ένας εκπαιδευτικός να βασιστεί στα δεδομένα μιας μη αξιόπιστης και διαβλητής διαδικασίας; Η καραντίνα όμως αποπροσανατόλισε τα παιδιά. Διεύρυνε τα γνωστικά και πολιτισμικά τους κενά. Τα έσπρωξε προς την παραίτηση και τη μοιρολατρία. Και τα απομάκρυνε από την αυτενέργεια και την ενεργητική αναζήτηση της γνώσης.

Με αποτέλεσμα όλο και περισσότερο να συναντούμε μαθητές με πολύ χαμηλή γνωστική κουλτούρα, οι οποίοι σε βασικά φαινόμενα που έχουν διδαχθεί στο πρόσφατο παρελθόν αισθάνονται πως απλά «έχουν ακούσει κάτι».Μη κατέχοντας βασικές γνώσεις που μεθαύριο θα λειτουργήσουν συνδυαστικά σε άλλα πεδία επιτείνοντας τη σύγχυση. Όλο αυτό πρέπει να διορθωθεί αλλιώς θα εξακολουθούμε να βυθίζουμε το μέλλον των παιδιών μας στην τυποποίηση και τη χρησιμοθηρία.

Άραγε πότε είναι η κατάλληλη ηλικία για την αρχή εκμάθησης μιας ξένης γλώσσας;

Γράφει η μαθήτρια Δημητρίου Γεωργία της Β τάξης Γυμνασίου

 

Πολλές έρευνες παιδαγωγικού χαρακτήρα αποδεικνύουν και στοιχειοθετούν την αποτελεσματικότητα της έναρξης εκμάθησης μια ξένης γλώσσας από την προσχολική κιόλας ηλικία. Δεν είναι όμως λίγοι οι γονείς που βλέπουν το θέμα με διστακτικότητα, φοβούνται κυρίως ότι ίσως το παιδί μπερδέψει τελικά τις δύο γλώσσες (τη μητρική και την ξένη) και αντιμετωπίσει δυσκολίες. Κάποιοι άλλοι θεωρούν ότι η σύγχυση μεταξύ των δύο γλωσσών μπορεί να προκαλέσει καθυστέρηση στην ανάπτυξη που σχετίζεται με την κατακτημένη γνώση.

Γεννιέται λοιπόν το ερώτημα: Ποια είναι τελικά η κατάλληλη ηλικία;

 

Σύμφωνα με την άποψη πολλών σύγχρονων εκπαιδευτικών και ανεξάρτητων μελετητών, η κατάλληλη ηλικία για να έρθει ένα παιδί σε μια πρώτη επαφή με μια ξένη γλώσσα είναι η προσχολική. Αυτό άλλωστε πιστεύει και το ελληνικό κράτος αφού προωθεί διάφορα προγράμματα ένταξης της ξένης γλώσσας από την ηλικία των 5 ετών (νηπιαγωγείο).

Τα παιδιά στο στάδιο αυτό δηλαδή της προσχολικής αγωγής, μπορούν να συνδυάσουν εύκολα το παιχνίδι με την εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας μέσα από δραστηριότητες βιωματικού χαρακτήρα δηλαδή παιχνίδι και τραγούδι.

Αυτό που μετράει σύμφωνα με τους ακαδημαϊκούς είναι η πετυχημένη πρώτη επαφή. Αυτή η επαφή δύναται να συντελέσει στη  δημιουργία θετικών συναισθημάτων προωθώντας τη διάθεση του παιδιού να ασχοληθεί με τη ξένη γλώσσα και εν τέλει να μάθει.

 

Ευχές από τη συντακτική ομάδα του περιοδικού

Ευχες_Χριστουγέννων

Η αξία της αλήθειας στις ανθρώπινες σχέσεις

Γράφουν οι μαθήτριες Έφη Ασίκη και Γεωργία Καρκαμάνη

  Η αλήθεια είναι μία από τις πιο δυσνόητες και ακαθόριστες μέχρι και σήμερα έννοιες της φιλοσοφίας, με πληθώρα θεωριών να έχουν ειπωθεί για αυτή. Ο κάθε άνθρωπος την αντιλαμβάνεται διαφορετικά ανάλογα με την πνευματική συγκρότησή του και την αντίληψή του για την πραγματικότητα. Ένα είναι, ωστόσο, σίγουρο· η αλήθεια αποτελεί βασικό θεμέλιο των ανθρώπινων σχέσεων.

  Η αξία της ειλικρίνειας στην ανάπτυξη διαπροσωπικών σχέσεων είναι ανεκτίμητη. Ειδικότερα, τα άτομα βρίσκονται σε θέση να εκφράσουν τα συναισθήματα και τις σκέψεις τους απέναντι στον συνάνθρωπό τους και, συνεπώς, να τον προσεγγίσουν και να διαμορφώσουν αληθινούς δεσμούς μαζί του. Παράλληλα, το ψέμα αποτελεί μια άγνωστη σε αυτούς έννοια, καθώς μοιράζονται ανοιχτά τις εμπειρίες τους, επιτρέποντας, ως αποτέλεσμα, την καλλιέργεια συναισθημάτων εμπιστοσύνης και αλληλοσεβασμού μεταξύ τους. Τέλος, αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός πως εντείνεται η αυτοπεποίθηση και η αυτοεκτίμηση των ανθρώπων μιας και, παρουσιάζοντας τον πραγματικό εαυτό τους, αισθάνονται αποδεκτοί και επιθυμητοί από τον περίγυρό τους.

  Συμβαίνει, όμως, αυτό στην πραγματικότητα; Είναι πλέον η αλήθεια ένα από τα κυρίαρχα στοιχεία των ανθρώπινων σχέσεων; Δυστυχώς, η απάντηση είναι αρνητική. Το μεγαλύτερο ποσοστό ανθρώπων, στην προσπάθειά τους να κερδίσουν την επιδοκιμασία και τη συμπάθεια των συνανθρώπων τους, παρουσιάζουν μία διαφορετική εκδοχή του εαυτού τους, υποκρύπτοντας ορισμένες πτυχές του. Αισθανόμενοι ανασφάλεια για την ταυτότητά τους και φοβούμενοι την απόρριψη και την κριτική, παύουν να είναι ειλικρινείς και ουσιαστικοί με τα άλλα άτομα και διατηρούν άγνωστο τον πραγματικό τους εαυτό, κρυμμένο πίσω από μία τεράστια κουρτίνα. Με αυτό τον τρόπο, βυθίζουν σταδιακά τις διαπροσωπικές τους σχέσεις στον απόλυτο ανταγωνισμό, τη ζήλια και την ανάγκη να διαφοροποιηθούν και να ξεχωρίσουν, αγνοώντας τις αξίες της κατανόησης, της αποδοχής και του μοιράσματος.

  Τέλος μπορουμε να πούμε πως η ειλικρίνεια αποτελεί ένα άκρως απαραίτητο στοιχείο για τη θεμελίωση μιας αληθινής σχέσης μεταξύ ανθρώπων, συμβάλλοντας όχι μόνο στην ανάπτυξή της, αλλά και στην αυτογνωσία των ατόμων. Γι’ αυτό, κρίνεται απαραίτητο να καταστεί αντιληπτή η αξία της, ώστε να μην αγνοείται πλέον από τα άτομα, συντελώντας έτσι στην κατάρρευση των σχέσεων αυτών.

Οι εμπειρίες μας από τη συμμετοχή στο 13ο Μαθητικό Συνέδριο Πληροφορικής

Γράφουν οι μαθητές της Γ τάξης Θανάσης Γώτης και Καλφούντζος Χαράλαμπος.

Κάθως συμμετείχαμε στην ομάδα του ηλεκτρονικού περιοδικού, ο καθηγητής μας, μας ενημέρωσε ότι κάποια στιγμή θα έπρεπε να παραβρεθούμε σε ένα μαθητικό συνέδριο πληροφορικής στο οποίο θα παρουσιάζαμε τη δουλεία μας και θα μιλούσαμε σχετικά με την εμπειρία μας στο περιοδικό.

Παρουσίαση-2

Ανυπομονούσαθμε να παραβρεθούμε στο χώρο του συνεδριου που ήταν προκαθορισμένο να πραγματοποιηθεί στο κέντρο επιστημών και τεχνολογίας ΝΟΗΣΙΣ. Με μεγάλη λυπη μάθαμε ότι το μαθητικό συνέδριο  δυστηχώς θα πραγματοπιηθεί διαδικτυακά λόγω των περιορισμών της εποχής COVID. Πέρασε ο καιρός και η στιγμή έφτασε, όλη μας είχαμε άγχος αλλά ταυτόχρονα ήμασταν περήφανοι που θα συμμετείχαμε!

Αρχικά κάναμε ορισμένες πρόβες για το πως θα γίνει η παρουσίαση της εργασίας μας και όταν έφτασε η στιγμή, μπήκαμε σε ένα σύνδεσμο όπου από εκεί θα γινόταν η παρουσίαση της εργασίας διαδικτυακά. Κάθε μαθητής ο ένας μετά τον άλλο έπαιρνε τον λόγο και έλεγε κάποια λόγια σχετικά με το ηλεκτρονικό περιοδικό, ενώ ταυτόχρονα τα δείχναμε και μια παρουσίαση με σχετικές εικόνες. Όταν ολοκληρώθηκε η παρουσίαση  ήμασταν πολύ χαρούμενοι και περήφανοι που τα πήγαμε τόσο καλά. Μας άρεσε όλη η διαδικασία ενώ ταυτόχρνα πήραμε και μία βεβαίωση συμμετοχής για τη δράση.

 Κλείνοντας, μπορούμε να πούμε ότι ήταν μια μοναδική και από τις λίγες εμπειρίες  που συμμετείχαμε με τέτοιον τρόπο σε ένα συνέδριο το όποιο αρακολουθήσαν πολλοί! Ελπίζουμε τη νέα σχολική χρονιά που θα ξανά συμμετάσχουμε, να γίνει διαζώσης το μαθητικό συνέδριο και όχι εξ” αποστάσεως μας.

Ο «Γολγοθάς» της γυναίκας ακόμα και στον 21ο αιώνα

Γράφουν οι μαθήτριες της Β” Γυμνασίου, Νερκίζογλου Χριστίνα , Νοτοπούλου Μαριλένα , Σάρρα Ριγκέλντα

Screenshot 2021-03-28 173259Ο φεμινισμός είναι ένα γυναικείο κίνημα που υποστηρίζει την ισότητα μεταξλυ των δύο φύλων. Για πολλούς αιώνες στην ανθρώπινη ιστορία, τα γυναικεία δικαιώματα καταπατούνταν με διάφορους απάνθρωπους τρόπους. Ακόμα και σήμερα, αρκετοί θεωρούν ότι το γυναικείο φύλο είναι κατώτερο. Ωστόσο, οι γυναίκες και άνδρες  διαφέρουν μεταξύ τους όμως αυτό δε σημαίνει οτιδήποτε σχετικά με την απόλαυση των ίδιων δικαιωμάτων.

Ιδίως μέχρι και τον προηγούμενο αιώνα, οι γυναίκες ζούσαν τραγικές καταστάσεις, τις οποίες οι σημερινές γενιές δεν μπορούν καν να φανταστούν. Μηδαμινά έως ελάχιστα εργασιακά, κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα, άσκηση σωματικής, λεκτικής και ψυχικής βίας σε καθημερινή βάση και πολλές άλλες άθλιες καταστάσεις υπέμενε για χρόνια ο γυναικείος πληθυσμός στη γη.

Με τον καιρό, όμως, τα πράγματα βελτιώθηκαν. Παρόλο που ακόμη και στις μέρες μας, δυστυχώς, διαπιστώνονται διακρίσεις μεταξύ γυναικών και ανδρών στο πλαίσιο της οικογένειας, της ευρύτερης κοινωνίας, της αγορά εργασίας και της πολιτικής ζωής, ωστόσο επιβεβαιώνεται πως οι συνθήκες πλέον έχουν καλυτερέψει, ώστε να ελπίζουμε σε ένα ιδανικότερο μέλλον, καθώς το ζήτημα «γυναίκα» ήταν και εξακολουθεί να είναι πολύπλοκο.

Ας ξεκινήσουμε με βασικές πλευρές του. Με ποια προβλήματα έρχεται αντιμέτωπη στο παρόν μια κοπέλα, ήδη από τη νεότητά της; Πώς αντιμετωπίζεται το σώμα της από το μεγαλύτερο μέρος της ανδρικής κοινωνίας και πως μπορεί να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις των σύγχρονων στερεοτύπων; Οι περισσότερες γυναίκες γνωρίζουν πόσο δύσκολα κυλά η περίοδος της εφηβείας, ειδικά στη σημερινή εποχή, κατά την  οποία τα κοινωνικά δίκτυα κατακλύζουν τον κόσμο γύρω μας παρουσιάζοντας απάνθρωπα γυναικεία πρότυπα. Αυτό παρατηρείται κυρίως στα social media, δημοφιλή στους νέους και τους εφήβους, στα οποία οι κοπέλες υποχρεούνται να αναδεικνύουν άψογη εμφάνιση (όπως, βέβαια, εννοούν την «τέλεια» εμφάνιση η κοινωνία και η βιομηχανία του θεάματος και της μόδας), πέφτοντας στην παγίδα της σύγκρισης και των ανασφαλειών.

Εκτός αυτού, προβάλλονται αρνητικά γυναικεία πρότυπα στην «τραπ», ένα είδος μουσικής ιδιαίτερα αρεστό στους εφήβους. Στους στίχους και τα βίντεο κλιπ του συγκεκριμένου είδους, η γυναίκα αντιμετωπίζεται μόνο ως σεξουαλικό αντικείμενο εκμετάλλευσης. Πρόκειται ξεκάθαρα για διαχωρισμό των δύο φύλων στο δίπολο  υποκειμένου & αντικειμένου, καθιστώντας ουσιαστικά τον άντρα-θεατή ως το ανώτερο υποκείμενο, που απολαμβάνει το σεξουαλικό θέαμα τη γυναίκας, η οποία μας παρουσιάζεται ως αντικείμενο. Πολλά παρόμοια παραδείγματα θα μπορούσαν να αναφερθούν, γι” αυτό επιβάλλεται να γνωρίζουμε τι συμβαίνει γύρω μας, ώστε να είμαστε υποψιασμένοι σχετικά με τις «παγίδες» που στήνονται στα Μ.Μ.Ε. , παγίδες διακρίσεων σε βάρος των γυναικών.

Επίκαιρο, επίσης, θέμα είναι η σεξουαλική παρενόχληση γυναικών. Συνήθως έχει διαπιστωθεί στον εργασιακό χώρο, αλλά και σε δημόσιους χώρους, ακόμη και στο ίδιο το σπίτι. Ανάρμοστα αγγίγματα, αγενή σφυρίγματα, εκβιασμοί και βιασμοί έχουν αυξηθεί ραγδαία τον τελευταίο καιρό σε ολόκληρο τον κόσμο. Ως προς αυτό το θέμα είναι καθοριστικό το πώς ανατρεφόμαστε και πώς μεγαλώνουμε. Για παράδειγμα, αρκετοί ενήλικες μαθαίνουν από μικρά στα κορίτσια ότι αν ένα αγόρι τα πειράζει, σημαίνει ότι τους αρέσει, κάτι τραγικό, διότι έτσι διαβιβάζουν στα κορίτσια το μήνυμα να ανέχονται αδιαμαρτύρητα όλα τα πειράγματα, τα οποία αργότερα, στην ενήλικη ζωή, μπορούν να εκφραστούν με ακραίους τρόπους.
Ο στοιχειώδης σεβασμός μεταξύ των δύο φύλων θα άξιζε να είναι αυτονόητος, αφού πρώτα διδασκόταν -κυρίως στο πλαίσιο της οικογένειας- και στα αγόρια και στα κορίτσια ο τρόπος που κερδίζεται αμοιβαία.

Τελειώνοντας, αξίζει να διευκρινιστεί η έννοια του φεμινισμού, η οποία από πολλούς παρεξηγείται και κατακρίνεται. Ο φεμινισμός είναι ένα κίνημα που πιστεύει στην ισότητα των δύο φύλων και παλεύει καθημερινά για αυτήν. Δεν είναι σε καμία περίπτωση ένα κίνημα κατά των ανδρών, όπως πολλοί λανθασμένα πιστεύουν αλλά μια κίνηση κατά του μισογυνισμού.

Μπορεί ένας βαθμός να αποδίδει την επίδοση ενός μαθητή;

Γράφουν οι μαθητές της β” τάξης Διαμαντόπουλος Αντώνης και Γιοβανόπουλος Χρήστος

mathites-sxoleia-maskaΤα τελευταία χρόνια, η σχολική επίδοση του μαθητή βαθμολογείται στο δημοτικό από το 1 έως το 10 και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση από το 1 μέχρι το 20. Οι βαθμοί επιδίδονται στους μαθητές του δημοτικού ανά τρίμηνο ενώ στο γυμνάσιο ανά τετράμηνο.

Εκείνη τη μέρα, κάθε μαθητής ανυπομονεί να μάθει για την επίδοση του και να την ανακοινώσει στους γονείς και τους συγγενείς του. Αν είναι καλή η βαθμολογία του, περιμένει και ένα μικρό δωράκι από τους γονείς του, για επιβράβευση. Αν όμως δεν έχει πάρει καλούς βαθμούς, αποφεύγει να κάνει γνωστούς τους βαθμούς του.

Οι περισσότεροι μαθητές νιώθουν άγχος και ανασφάλεια εξαιτίας της βαθμολόγησης, επειδή θέλουν να αποδείξουν στον εαυτό τους αλλά και στους γονείς, τους δασκάλους και τον περίγυρό τους ότι αξίζουν. Επίσης, μερικοί μαθητές φοβούνται αντιμετωπίζοντας την πιθανότητα να μείνουν στην ίδια τάξη. Ένα μέρος της αξιολόγησής τους είναι και τα διαγωνίσματα που γράφουν στη διάρκεια των δύο τετραμήνων, λόγω των αγχώνονται ακόμα περισσότερο, μήπως πάρουν χαμηλό βαθμό και τους κοροϊδεύουν όσοι έλαβαν υψηλότερο.

Ένας αξιόλογος βαθμός στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικός, ιδιαίτερα στο λύκειο. Η καλές επιδόσεις στις τελικές εξετάσεις δίνουν σε κάποιον το εισιτήριο σε μια σχολή. Στη συνέχεια, παρέχεται η δυνατότητα να αναζητήσει, να βρει και να ασχοληθεί με ένα επάγγελμα που του αρέσει.

Παρ” όλα αυτά, ένας βαθμός, δηλαδή ένας αριθμός, δεν είναι δυνατό να αντικατοπτρίζει την συνολική προσωπικότητα ενός μαθητή. Ο μαθητής είναι άνθρωπος, με σώμα, μυαλό, ψυχή. Και κάθε μαθητής διαθέτει διαφορετικά χαρίσματα, κλίσεις, ενδιαφέροντα, ικανότητες από τους υπόλοιπους. Όταν, λοιπόν, βαθμολογούνται όλοι αυτοί οι διαφορετικοί άνθρωποι με το ίδιο αριθμητικό σύστημα, με ένα απλό νούμερο, είναι αδύνατο αυτός ο αριθμός να περιγράψει τις διαφορετικές δυνατότητες και αξίες τους.

Συμπερασματικά, έτσι όπως είναι οργανωμένη η εκπαίδευση και τα σχολεία, η υψηλή βαθμολογία έχει γίνει ο μοναδικός στόχος, επειδή δυστυχώς αποτελεί τη βασικότερη προϋπόθεση για το μέλλον. Τραγική αλήθεια είναι το γεγονός ότι από τους βαθμούς κυρίως εξαρτάται η πορεία ενός νέου στη ζωή. Ας προβληματιστούμε όμως όλοι -και ιδίως οι ενήλικες- αν είναι φυσιολογικό οι αριθμοί να «μιλούν» για ανθρώπινες προσωπικότητες και να καθορίζουν τη ζωή τους…

Top