Στήλη: Γενικά

Άραγε πότε είναι η κατάλληλη ηλικία για την αρχή εκμάθησης μιας ξένης γλώσσας;

Γράφει η μαθήτρια Δημητρίου Γεωργία της Β τάξης Γυμνασίου

 

Πολλές έρευνες παιδαγωγικού χαρακτήρα αποδεικνύουν και στοιχειοθετούν την αποτελεσματικότητα της έναρξης εκμάθησης μια ξένης γλώσσας από την προσχολική κιόλας ηλικία. Δεν είναι όμως λίγοι οι γονείς που βλέπουν το θέμα με διστακτικότητα, φοβούνται κυρίως ότι ίσως το παιδί μπερδέψει τελικά τις δύο γλώσσες (τη μητρική και την ξένη) και αντιμετωπίσει δυσκολίες. Κάποιοι άλλοι θεωρούν ότι η σύγχυση μεταξύ των δύο γλωσσών μπορεί να προκαλέσει καθυστέρηση στην ανάπτυξη που σχετίζεται με την κατακτημένη γνώση.

Γεννιέται λοιπόν το ερώτημα: Ποια είναι τελικά η κατάλληλη ηλικία;

 

Σύμφωνα με την άποψη πολλών σύγχρονων εκπαιδευτικών και ανεξάρτητων μελετητών, η κατάλληλη ηλικία για να έρθει ένα παιδί σε μια πρώτη επαφή με μια ξένη γλώσσα είναι η προσχολική. Αυτό άλλωστε πιστεύει και το ελληνικό κράτος αφού προωθεί διάφορα προγράμματα ένταξης της ξένης γλώσσας από την ηλικία των 5 ετών (νηπιαγωγείο).

Τα παιδιά στο στάδιο αυτό δηλαδή της προσχολικής αγωγής, μπορούν να συνδυάσουν εύκολα το παιχνίδι με την εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας μέσα από δραστηριότητες βιωματικού χαρακτήρα δηλαδή παιχνίδι και τραγούδι.

Αυτό που μετράει σύμφωνα με τους ακαδημαϊκούς είναι η πετυχημένη πρώτη επαφή. Αυτή η επαφή δύναται να συντελέσει στη  δημιουργία θετικών συναισθημάτων προωθώντας τη διάθεση του παιδιού να ασχοληθεί με τη ξένη γλώσσα και εν τέλει να μάθει.

 

Ευχές από τη συντακτική ομάδα του περιοδικού

Ευχες_Χριστουγέννων

Η αξία της αλήθειας στις ανθρώπινες σχέσεις

Γράφουν οι μαθήτριες Έφη Ασίκη και Γεωργία Καρκαμάνη

  Η αλήθεια είναι μία από τις πιο δυσνόητες και ακαθόριστες μέχρι και σήμερα έννοιες της φιλοσοφίας, με πληθώρα θεωριών να έχουν ειπωθεί για αυτή. Ο κάθε άνθρωπος την αντιλαμβάνεται διαφορετικά ανάλογα με την πνευματική συγκρότησή του και την αντίληψή του για την πραγματικότητα. Ένα είναι, ωστόσο, σίγουρο· η αλήθεια αποτελεί βασικό θεμέλιο των ανθρώπινων σχέσεων.

  Η αξία της ειλικρίνειας στην ανάπτυξη διαπροσωπικών σχέσεων είναι ανεκτίμητη. Ειδικότερα, τα άτομα βρίσκονται σε θέση να εκφράσουν τα συναισθήματα και τις σκέψεις τους απέναντι στον συνάνθρωπό τους και, συνεπώς, να τον προσεγγίσουν και να διαμορφώσουν αληθινούς δεσμούς μαζί του. Παράλληλα, το ψέμα αποτελεί μια άγνωστη σε αυτούς έννοια, καθώς μοιράζονται ανοιχτά τις εμπειρίες τους, επιτρέποντας, ως αποτέλεσμα, την καλλιέργεια συναισθημάτων εμπιστοσύνης και αλληλοσεβασμού μεταξύ τους. Τέλος, αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός πως εντείνεται η αυτοπεποίθηση και η αυτοεκτίμηση των ανθρώπων μιας και, παρουσιάζοντας τον πραγματικό εαυτό τους, αισθάνονται αποδεκτοί και επιθυμητοί από τον περίγυρό τους.

  Συμβαίνει, όμως, αυτό στην πραγματικότητα; Είναι πλέον η αλήθεια ένα από τα κυρίαρχα στοιχεία των ανθρώπινων σχέσεων; Δυστυχώς, η απάντηση είναι αρνητική. Το μεγαλύτερο ποσοστό ανθρώπων, στην προσπάθειά τους να κερδίσουν την επιδοκιμασία και τη συμπάθεια των συνανθρώπων τους, παρουσιάζουν μία διαφορετική εκδοχή του εαυτού τους, υποκρύπτοντας ορισμένες πτυχές του. Αισθανόμενοι ανασφάλεια για την ταυτότητά τους και φοβούμενοι την απόρριψη και την κριτική, παύουν να είναι ειλικρινείς και ουσιαστικοί με τα άλλα άτομα και διατηρούν άγνωστο τον πραγματικό τους εαυτό, κρυμμένο πίσω από μία τεράστια κουρτίνα. Με αυτό τον τρόπο, βυθίζουν σταδιακά τις διαπροσωπικές τους σχέσεις στον απόλυτο ανταγωνισμό, τη ζήλια και την ανάγκη να διαφοροποιηθούν και να ξεχωρίσουν, αγνοώντας τις αξίες της κατανόησης, της αποδοχής και του μοιράσματος.

  Τέλος μπορουμε να πούμε πως η ειλικρίνεια αποτελεί ένα άκρως απαραίτητο στοιχείο για τη θεμελίωση μιας αληθινής σχέσης μεταξύ ανθρώπων, συμβάλλοντας όχι μόνο στην ανάπτυξή της, αλλά και στην αυτογνωσία των ατόμων. Γι’ αυτό, κρίνεται απαραίτητο να καταστεί αντιληπτή η αξία της, ώστε να μην αγνοείται πλέον από τα άτομα, συντελώντας έτσι στην κατάρρευση των σχέσεων αυτών.

Οι εμπειρίες μας από τη συμμετοχή στο 13ο Μαθητικό Συνέδριο Πληροφορικής

Γράφουν οι μαθητές της Γ τάξης Θανάσης Γώτης και Καλφούντζος Χαράλαμπος.

Κάθως συμμετείχαμε στην ομάδα του ηλεκτρονικού περιοδικού, ο καθηγητής μας, μας ενημέρωσε ότι κάποια στιγμή θα έπρεπε να παραβρεθούμε σε ένα μαθητικό συνέδριο πληροφορικής στο οποίο θα παρουσιάζαμε τη δουλεία μας και θα μιλούσαμε σχετικά με την εμπειρία μας στο περιοδικό.

Παρουσίαση-2

Ανυπομονούσαθμε να παραβρεθούμε στο χώρο του συνεδριου που ήταν προκαθορισμένο να πραγματοποιηθεί στο κέντρο επιστημών και τεχνολογίας ΝΟΗΣΙΣ. Με μεγάλη λυπη μάθαμε ότι το μαθητικό συνέδριο  δυστηχώς θα πραγματοπιηθεί διαδικτυακά λόγω των περιορισμών της εποχής COVID. Πέρασε ο καιρός και η στιγμή έφτασε, όλη μας είχαμε άγχος αλλά ταυτόχρονα ήμασταν περήφανοι που θα συμμετείχαμε!

Αρχικά κάναμε ορισμένες πρόβες για το πως θα γίνει η παρουσίαση της εργασίας μας και όταν έφτασε η στιγμή, μπήκαμε σε ένα σύνδεσμο όπου από εκεί θα γινόταν η παρουσίαση της εργασίας διαδικτυακά. Κάθε μαθητής ο ένας μετά τον άλλο έπαιρνε τον λόγο και έλεγε κάποια λόγια σχετικά με το ηλεκτρονικό περιοδικό, ενώ ταυτόχρονα τα δείχναμε και μια παρουσίαση με σχετικές εικόνες. Όταν ολοκληρώθηκε η παρουσίαση  ήμασταν πολύ χαρούμενοι και περήφανοι που τα πήγαμε τόσο καλά. Μας άρεσε όλη η διαδικασία ενώ ταυτόχρνα πήραμε και μία βεβαίωση συμμετοχής για τη δράση.

 Κλείνοντας, μπορούμε να πούμε ότι ήταν μια μοναδική και από τις λίγες εμπειρίες  που συμμετείχαμε με τέτοιον τρόπο σε ένα συνέδριο το όποιο αρακολουθήσαν πολλοί! Ελπίζουμε τη νέα σχολική χρονιά που θα ξανά συμμετάσχουμε, να γίνει διαζώσης το μαθητικό συνέδριο και όχι εξ” αποστάσεως μας.

Ο «Γολγοθάς» της γυναίκας ακόμα και στον 21ο αιώνα

Γράφουν οι μαθήτριες της Β” Γυμνασίου, Νερκίζογλου Χριστίνα , Νοτοπούλου Μαριλένα , Σάρρα Ριγκέλντα

Screenshot 2021-03-28 173259Ο φεμινισμός είναι ένα γυναικείο κίνημα που υποστηρίζει την ισότητα μεταξλυ των δύο φύλων. Για πολλούς αιώνες στην ανθρώπινη ιστορία, τα γυναικεία δικαιώματα καταπατούνταν με διάφορους απάνθρωπους τρόπους. Ακόμα και σήμερα, αρκετοί θεωρούν ότι το γυναικείο φύλο είναι κατώτερο. Ωστόσο, οι γυναίκες και άνδρες  διαφέρουν μεταξύ τους όμως αυτό δε σημαίνει οτιδήποτε σχετικά με την απόλαυση των ίδιων δικαιωμάτων.

Ιδίως μέχρι και τον προηγούμενο αιώνα, οι γυναίκες ζούσαν τραγικές καταστάσεις, τις οποίες οι σημερινές γενιές δεν μπορούν καν να φανταστούν. Μηδαμινά έως ελάχιστα εργασιακά, κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα, άσκηση σωματικής, λεκτικής και ψυχικής βίας σε καθημερινή βάση και πολλές άλλες άθλιες καταστάσεις υπέμενε για χρόνια ο γυναικείος πληθυσμός στη γη.

Με τον καιρό, όμως, τα πράγματα βελτιώθηκαν. Παρόλο που ακόμη και στις μέρες μας, δυστυχώς, διαπιστώνονται διακρίσεις μεταξύ γυναικών και ανδρών στο πλαίσιο της οικογένειας, της ευρύτερης κοινωνίας, της αγορά εργασίας και της πολιτικής ζωής, ωστόσο επιβεβαιώνεται πως οι συνθήκες πλέον έχουν καλυτερέψει, ώστε να ελπίζουμε σε ένα ιδανικότερο μέλλον, καθώς το ζήτημα «γυναίκα» ήταν και εξακολουθεί να είναι πολύπλοκο.

Ας ξεκινήσουμε με βασικές πλευρές του. Με ποια προβλήματα έρχεται αντιμέτωπη στο παρόν μια κοπέλα, ήδη από τη νεότητά της; Πώς αντιμετωπίζεται το σώμα της από το μεγαλύτερο μέρος της ανδρικής κοινωνίας και πως μπορεί να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις των σύγχρονων στερεοτύπων; Οι περισσότερες γυναίκες γνωρίζουν πόσο δύσκολα κυλά η περίοδος της εφηβείας, ειδικά στη σημερινή εποχή, κατά την  οποία τα κοινωνικά δίκτυα κατακλύζουν τον κόσμο γύρω μας παρουσιάζοντας απάνθρωπα γυναικεία πρότυπα. Αυτό παρατηρείται κυρίως στα social media, δημοφιλή στους νέους και τους εφήβους, στα οποία οι κοπέλες υποχρεούνται να αναδεικνύουν άψογη εμφάνιση (όπως, βέβαια, εννοούν την «τέλεια» εμφάνιση η κοινωνία και η βιομηχανία του θεάματος και της μόδας), πέφτοντας στην παγίδα της σύγκρισης και των ανασφαλειών.

Εκτός αυτού, προβάλλονται αρνητικά γυναικεία πρότυπα στην «τραπ», ένα είδος μουσικής ιδιαίτερα αρεστό στους εφήβους. Στους στίχους και τα βίντεο κλιπ του συγκεκριμένου είδους, η γυναίκα αντιμετωπίζεται μόνο ως σεξουαλικό αντικείμενο εκμετάλλευσης. Πρόκειται ξεκάθαρα για διαχωρισμό των δύο φύλων στο δίπολο  υποκειμένου & αντικειμένου, καθιστώντας ουσιαστικά τον άντρα-θεατή ως το ανώτερο υποκείμενο, που απολαμβάνει το σεξουαλικό θέαμα τη γυναίκας, η οποία μας παρουσιάζεται ως αντικείμενο. Πολλά παρόμοια παραδείγματα θα μπορούσαν να αναφερθούν, γι” αυτό επιβάλλεται να γνωρίζουμε τι συμβαίνει γύρω μας, ώστε να είμαστε υποψιασμένοι σχετικά με τις «παγίδες» που στήνονται στα Μ.Μ.Ε. , παγίδες διακρίσεων σε βάρος των γυναικών.

Επίκαιρο, επίσης, θέμα είναι η σεξουαλική παρενόχληση γυναικών. Συνήθως έχει διαπιστωθεί στον εργασιακό χώρο, αλλά και σε δημόσιους χώρους, ακόμη και στο ίδιο το σπίτι. Ανάρμοστα αγγίγματα, αγενή σφυρίγματα, εκβιασμοί και βιασμοί έχουν αυξηθεί ραγδαία τον τελευταίο καιρό σε ολόκληρο τον κόσμο. Ως προς αυτό το θέμα είναι καθοριστικό το πώς ανατρεφόμαστε και πώς μεγαλώνουμε. Για παράδειγμα, αρκετοί ενήλικες μαθαίνουν από μικρά στα κορίτσια ότι αν ένα αγόρι τα πειράζει, σημαίνει ότι τους αρέσει, κάτι τραγικό, διότι έτσι διαβιβάζουν στα κορίτσια το μήνυμα να ανέχονται αδιαμαρτύρητα όλα τα πειράγματα, τα οποία αργότερα, στην ενήλικη ζωή, μπορούν να εκφραστούν με ακραίους τρόπους.
Ο στοιχειώδης σεβασμός μεταξύ των δύο φύλων θα άξιζε να είναι αυτονόητος, αφού πρώτα διδασκόταν -κυρίως στο πλαίσιο της οικογένειας- και στα αγόρια και στα κορίτσια ο τρόπος που κερδίζεται αμοιβαία.

Τελειώνοντας, αξίζει να διευκρινιστεί η έννοια του φεμινισμού, η οποία από πολλούς παρεξηγείται και κατακρίνεται. Ο φεμινισμός είναι ένα κίνημα που πιστεύει στην ισότητα των δύο φύλων και παλεύει καθημερινά για αυτήν. Δεν είναι σε καμία περίπτωση ένα κίνημα κατά των ανδρών, όπως πολλοί λανθασμένα πιστεύουν αλλά μια κίνηση κατά του μισογυνισμού.

Μπορεί ένας βαθμός να αποδίδει την επίδοση ενός μαθητή;

Γράφουν οι μαθητές της β” τάξης Διαμαντόπουλος Αντώνης και Γιοβανόπουλος Χρήστος

mathites-sxoleia-maskaΤα τελευταία χρόνια, η σχολική επίδοση του μαθητή βαθμολογείται στο δημοτικό από το 1 έως το 10 και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση από το 1 μέχρι το 20. Οι βαθμοί επιδίδονται στους μαθητές του δημοτικού ανά τρίμηνο ενώ στο γυμνάσιο ανά τετράμηνο.

Εκείνη τη μέρα, κάθε μαθητής ανυπομονεί να μάθει για την επίδοση του και να την ανακοινώσει στους γονείς και τους συγγενείς του. Αν είναι καλή η βαθμολογία του, περιμένει και ένα μικρό δωράκι από τους γονείς του, για επιβράβευση. Αν όμως δεν έχει πάρει καλούς βαθμούς, αποφεύγει να κάνει γνωστούς τους βαθμούς του.

Οι περισσότεροι μαθητές νιώθουν άγχος και ανασφάλεια εξαιτίας της βαθμολόγησης, επειδή θέλουν να αποδείξουν στον εαυτό τους αλλά και στους γονείς, τους δασκάλους και τον περίγυρό τους ότι αξίζουν. Επίσης, μερικοί μαθητές φοβούνται αντιμετωπίζοντας την πιθανότητα να μείνουν στην ίδια τάξη. Ένα μέρος της αξιολόγησής τους είναι και τα διαγωνίσματα που γράφουν στη διάρκεια των δύο τετραμήνων, λόγω των αγχώνονται ακόμα περισσότερο, μήπως πάρουν χαμηλό βαθμό και τους κοροϊδεύουν όσοι έλαβαν υψηλότερο.

Ένας αξιόλογος βαθμός στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικός, ιδιαίτερα στο λύκειο. Η καλές επιδόσεις στις τελικές εξετάσεις δίνουν σε κάποιον το εισιτήριο σε μια σχολή. Στη συνέχεια, παρέχεται η δυνατότητα να αναζητήσει, να βρει και να ασχοληθεί με ένα επάγγελμα που του αρέσει.

Παρ” όλα αυτά, ένας βαθμός, δηλαδή ένας αριθμός, δεν είναι δυνατό να αντικατοπτρίζει την συνολική προσωπικότητα ενός μαθητή. Ο μαθητής είναι άνθρωπος, με σώμα, μυαλό, ψυχή. Και κάθε μαθητής διαθέτει διαφορετικά χαρίσματα, κλίσεις, ενδιαφέροντα, ικανότητες από τους υπόλοιπους. Όταν, λοιπόν, βαθμολογούνται όλοι αυτοί οι διαφορετικοί άνθρωποι με το ίδιο αριθμητικό σύστημα, με ένα απλό νούμερο, είναι αδύνατο αυτός ο αριθμός να περιγράψει τις διαφορετικές δυνατότητες και αξίες τους.

Συμπερασματικά, έτσι όπως είναι οργανωμένη η εκπαίδευση και τα σχολεία, η υψηλή βαθμολογία έχει γίνει ο μοναδικός στόχος, επειδή δυστυχώς αποτελεί τη βασικότερη προϋπόθεση για το μέλλον. Τραγική αλήθεια είναι το γεγονός ότι από τους βαθμούς κυρίως εξαρτάται η πορεία ενός νέου στη ζωή. Ας προβληματιστούμε όμως όλοι -και ιδίως οι ενήλικες- αν είναι φυσιολογικό οι αριθμοί να «μιλούν» για ανθρώπινες προσωπικότητες και να καθορίζουν τη ζωή τους…

Σκέψεις και συναισθήματα, ενώ η φετινή σχολική χρονιά προχωρά στο τέλος της

Γράφουν οι μαθήτριες της Β” τάξης, Ασίκη Ευθυμία και  Ματίνα Κούγκα

telos-xroniasΆλλη μια σχολική χρονιά έφτασε στο τέλος της! Μια χρονιά τελείως διαφορετική από τις προηγούμενες, καθώς η πανδημία αναστάτωσε την καθημερινότητα και τη ζωή όλων μας με διάφορους τρόπους. Στους περισσότερους από εμάς, τους μαθητές, δεν δόθηκε η ευκαιρία να απολαύσουμε το φετινό σχολικό έτος, αφού χρησιμοποιήθηκε η εξ αποστάσεως εκπαίδευση για την παράδοση της ύλης των μαθημάτων, με αποτέλεσμα να μην ερχόμαστε σε επαφή με τους συμμαθητές και τους καθηγητές μας. Στο παρόν, οδεύοντας στη λήξη του, νιώθουμε ανάμεικτα συναισθήματα, διαφορετικά αλλά ισόρροπα μεταξύ τους.

Από τη μία πλευρά, μάς πλημμυρίζουν χαρά και αισιοδοξία, αφού διανύουμε επιτέλους το καλοκαίρι, την εποχή που προσμέναμε με λαχτάρα ολόκληρη τη χρονιά! Ήδη, πια, ξεκουραζόμαστε και χαλαρώνουμε, μιας και οι σχολικές υποχρεώσεις σταδιακά έχουν εκλείψει κι ούτε που αντιμετωπίσαμε την αγχώδη διαδικασία των προαγωγικών εξετάσεων. Επιπλέον, ανακουφιζόμαστε που αφήνουμε πίσω μας την παράξενη εμπειρία της τηλεκπαίδευσης και κοιτάμε μπροστά, σχεδιάζοντας με τους φίλους μας πώς θα περάσουμε το καλοκαίρι… Τέλος, κυριευόμαστε από ανυπομονησία για τις καλοκαιρινές διακοπές μας και προσμένουμε τη στιγμή που θα πακετάρουμε τα πράγματά μας και θα αφήσουμε πίσω μας την πόλη, κατευθυνόμενοι σε κάποιον τουριστικό προορισμό.

Ωστόσο, μεταξύ των συναισθημάτων μας αισθανόμαστε και λύπη, καθώς άλλη μία χρονιά του γυμνασίου έχει φτάσει στο τέλος της. Πολλοί από εμάς συνειδητοποιώντας πως μεγαλώνουμε απότομα κι ότι ο χρόνος κυλάει ανεξάρτητα από οτιδήποτε και γοργά, πανικοβαλλόμαστε. Εκτός αυτού, στενοχωριόμαστε που θα αποχωριστούμε τους συμμαθητές και τους καθηγητές μας για τόσους μήνες και το αίσθημα αυτό εντείνεται, αφού αποχαιρετούμε οριστικά ορισμένους διδάσκοντες. Ακόμα, νιώθουμε άγχος για την επόμενη σχολική χρονιά και μάς προκαλούνται διάφορες απορίες, διότι δεν γνωρίζουμε τι θα αντιμετωπίσουμε στο ερχόμενο έτος.

Τελικά, αφήνουμε πίσω μας αυτήν τη χρονιά με πικρόγλυκη αίσθηση. Το καλοκαιρινό πνεύμα μας κυριεύει όλο και περισσότερο γεμίζοντάς μας ζωντάνια, εν τούτοις η μελαγχολία καραδοκεί στο πίσω μέρος του μυαλού μας, λόγω όλων όσων βιώσαμε φέτος. Είτε νιώθουμε έτοιμοι για το επόμενο έτος είτε όχι, τον ερχόμενο Σεπτέμβριο θα βρεθούμε πάλι στα θρανία, διηγούμενοι στους συμμαθητές και καθηγητές μας τις καλοκαιρινές μας εμπειρίες.

Μέχρι τότε, μακάρι να περάσουμε όλοι ένα ήρεμο και όμορφο καλοκαίρι!

Οι στόχοι και τα όνειρά μου για το φετινό καλοκαίρι μετά τον εξάμηνο εγκλεισμό

Γράφουν οι μαθήτριες της Β” τάξης, Ματοπούλου Βασιλική και Χαντζοπούλου Δέσποινα 

coronavirusThalassaΜπήκε το καλοκαίρι καρο από ποτέ φυσιολογικό. Μπορεί το σώμα να ήταν καθηλωμένο μέσα στους τέσσερις τοίχους, το μυαλό όμως μπορούσε να ταξιδεύει. Ο εγκλεισμός λόγω καραντίνας είναι παρελθόν. Το να κάνουμε όνειρα και σκέψεις είναι περισσότεΤα περιοριστικά μέτρα, τα οποία εφαρμόστηκαν για να ανακοπεί η εξάπλωση της πανδημίας, σίγουρα επηρέασαν όλους τους ανθρώπους αλλά πολύ περισσότερο εμάς τους νέους. Η απομόνωση, οι εικόνες των αρρώστων, οι μάσκες, τα αντισηπτικά, η ατελείωτη πληροφόρηση για τον ιό, τα εμβόλια και όλα τα σχετικά σίγουρα δημιούργησαν ψυχολογικά βάρη στον καθένα μας. Αποκοπήκαμε από φίλους και  συγγενείς. Περάσαμε ατελείωτες ώρες μπροστά σε μια οθόνη υπολογιστή ή κινητού μόνοι, παρακολουθώντας τα μαθήματα του σχολείου. Αναστάλθηκαν όλες οι κοινωνικές και αθλητικές δραστηριότητες μας ενώ βρεθήκαμε αντιμέτωποι με πρωτόγνωρες καταστάσεις και συναισθήματα.

Ήρθε όμως η ώρα, με το τέλος του εγκλεισμού, να κάνουμε πράξη τις σκέψεις και τα όνειρα που μας συντρόφευαν όλους αυτούς τους μοναχικούς μήνες της καραντίνας. Οι προσδοκίες μετά από αυτή τη δύσκολη χρονιά είναι μεγάλες! Νιώθοντας, παρά τη γενικότερη ταλαιπωρία, αρκετά ξεκούραστοι (τουλάχιστον από τις σχολικές υποχρεώσεις) αποζητούμε κάτι πιο βαθύ που θα μας ολοκληρώσει. Είναι πολύ σημαντικό να ξαναβρεθούμε από κοντά με φίλους και συγγενείς. Να επισκεφθούμε τον ιδιαίτερο τόπο καταγωγής μας όσοι καταγόμαστε από χωριά, να συναντήσουμε πάλι πρόσωπα αγαπημένα που μας έλειψαν και να έρθουμε σε επαφή με την όμορφη καλοκαιρινή φύση. Σίγουρα για πολλούς από εμάς προτεραιότητα είναι και η ενασχόληση με τις αθλητικές μας δραστηριότητες που τόσο στερηθήκαμε. Ανάγκη μας είναι και οι αποδράσεις στη θάλασσα και το κολύμπι σίγουρα είναι. Να εστιάσουμε σε όλα τα όμορφα που στερηθήκαμε λόγω των περιορισμών.

Κι όλα αυτά, σε συνδυασμό με τα όμορφα καλοκαίρια της πατρίδας μας  θα μας δώσουν την αίσθηση ότι η ζωή ξεκινά και πάλι από την αρχή!

 

 

Reality shows και η επίδρασή τους στους έφηβους

Γράφουν οι μαθητές της Β γυμνασίου Γώτης Αθανάσιος και Καλφούντζος Χαράλαμπος

big brother  Στις μέρες μας πολλοί έφηβοι παρακολουθούν στην τηλεόραση κυρίως τα «Reality Shows», στα οποία πρωταγωνιστούν συνηθισμένοι  άνθρωποι, με την πραγματική τους ταυτότητα. Η προσωπική ζωή των πρωταγωνιστούν φανερώνεται πλέον σε όλο τον κόσμο, καθώς οι ίδιοι δεν επιτρέπεται να κρατήσουν οτιδήποτε κρυφό από τους τηλεθεατές, μιας και κάθε στιγμή τους βιντεοσκοπείται από τις κάμερες. Γι” αυτόν τον λόγο η πλειοψηφία των εφήβων εθίζονται σε τέτοιες εκπομπές,  προτιμώντας τες από τις υπόλοιπες!

H υψηλή ακροαματικότητα των «Reality Shows» που σημειώνεται ιδίως μεταξύ των εφήβων και των νεαρών τηλεθεατών οφείλεται σε διάφορους λόγους. Βασικό είναι ότι τα δρώμενα των πρωταγωνιστών παρακολουθούνται στην κανονική τους ροή και σε πραγματικό χρόνο, χωρίς να έχουν υποστεί επεξεργασία. Δηλαδή οι θεατές βλέπουν όσα συμβαίνουν στην πραγματικότητα, γι” αυτό άλλωστε και ονομάζονται, στα ελληνικά, «Τηλεπαιχνίδια της πραγματικότητας». Ένας ακόμα λόγος που αξίζει να αναφερθεί, είναι η ανταγωνιστικότητα των παικτών μεταξύ τους για το ποιος θα διεκδικήσει το τελικό έπαθλο. Γι” αυτό και η τηλεθέαση χτυπάει κόκκινο, καθώς οι θεατές, ζώντας και οι ίδιοι σε μια ξεκάθαρα ανταγωνιστική κοινωνία, ταυτίζονται με τους παίκτες αυτών των εκπομπών, ώστε παρακολουθούν μανιωδώς τις καθημερινές εντάσεις, συγκρούσεις και προστριβές ανάμεσα στους τελευταίους. Μάλιστα, οι έφηβοι που ασχολούνται με τα «Reality Shows» έχουν σαν πρότυπα κάποιους από τους διαγωνιζόμενους θέλοντας να τους μοιάσουν. Τέλος, καθοριστικός ρόλο παίζει και το γεγονός ότι οι τηλεθεατές έχουν τη δυνατότητα να επηρεάσουν την πορεία των συμμετεχόντων στο τηλεπαιχνίδι -άρα το τελικό αποτέλεσμα και τον τελικό νικητή-, εκφράζοντας είτε συμπαράσταση είτε την αποδοκιμασία του για κάποιους από αυτούς, μέσω της εβδομαδιαίας τηλεψηφοφορίας.

Η συχνή και φανατική προσήλωση σε τέτοιες εκπομπές επιφέρει αρνητικά αποτελέσματα στους θεατές τους. Ένα σημαντικό μειονέκτημα είναι ότι οι έφηβοι απορροφώνται σε τέτοιο βαθμό από τα «»Realities», με αποτέλεσμα να χάνουν σταδιακά το ενδιαφέρον τους για τα υπόλοιπα στοιχεία της γύρω πραγματικότητας όπως το διάβασμα για το σχολείου, οι απογευματινές δραστηριότητες, τα παιχνίδια με τους φίλους τους και οι έξοδοι. Επίσης, αξιοσημείωτη είναι η ανάπτυξη της ισχυρογνωμοσύνης των παιδιών, που έτσι κι αλλιώς είναι πεισματάρηδες εξαιτίας της φάσης της εφηβείας, επειδή υποστηρίζουν φανατικά τους παίκτες με τους οποίους ταυτίζονται, απομονώνοντας μόνο τα θετικά και αδιαφορώντας για τα ελαττώματα και τις κακές συνήθειές του. Επόμενο και πολύ πιθανό είναι οι νέοι να συνηθίσουν να μην παρατηρούν αντικειμενικά και ολόπλευρα πρόσωπα και καταστάσεις της καθημερινότητάς τους αλλά να συμπεριφέρονται ευνοϊκά σε όσους τους μοιάζουν βάζοντας στο περιθώριο όσους διαφέρουν από τους ίδιους, χωρίς να μπαίνουν στη διαδικασία να τους γνωρίσουν. Εκτός αυτών, πολλές φορές η απρεπής συμπεριφορά των παικτών μεταξύ τους αποτελεί αρνητικό πρότυπο, που οι έφηβοι υιοθετούν και στις πραγματικές διαπροσωπικές τους σχέσεις.

Κλείνοντας, η παρακολούθηση  των «Reality Shows» είναι διασκεδαστική αλλά έχει και αρνητικές πλευρές. Το ζητούμενο, όπως σχεδόν πάντα στη ζωή, είναι το μέτρο. Στην προκειμένη περίπτωση, οι ενήλικες να συνηθίζουν τα παιδιά στη μετρημένη, όχι υπερβολική παρακολούθηση τέτοιων παιχνιδιών ενημερώνοντάς τα, ταυτόχρονα, για τους κανόνες και την εμπορική σκοπιμότητα των καναλιών που τις προβάλλουν, ώστε (οι έφηβοι) να μπορούν να διακρίνουν τη φυσική πραγματικότητα από την «πραγματικότητα» των συγκεκριμένων παιχνιδιών και να συνειδητοποιήσουν  ότι οι υπεύθυνοι των καναλιών «παίζουν» με την ψυχολογία του κόσμου, μόνο και μόνο για να σημειώνουν υψηλά ποσοστά τηλεθέασης άρα και υψηλά κέρδη. Έτσι, τα παιδιά θα παρακολουθούν τέτοιου είδους εκπομπές μόνο για διασκέδαση, αποφεύγοντας την εξάρτηση από αυτές και όσα αυτή συνεπάγεται.

 

Βullying: Δυστυχώς, διαρκώς επίκαιρο…

Γράφουν οι μαθήτριες της Β” γυμνασίου, Matilda Cuka και Μπίτζιου Κατερίνα.

bullyingΚατά τα τελευταία χρόνια, το «bullying» (στα ελληνικά, «εκφοβισμός») είναι ένα προβληματικό φαινόμενο που  αντί να μειώνεται όλο και εντείνεται. Πρόκειται για τον διαρκή και επίμονο εκφοβισμό από πλευράς ενός ή περισσότερων θυτών εναντίον ενός «αδύναμου» θύματος. Παρατηρείται ιδίως στα σχολεία και εκδηλώνεται με διάφορους τρόπους, οι πιο βασικοί από τους οποίους είναι είναι ο λεκτικός, ο σωματικός και ο ψυχικός εκφοβισμός.

Ειδικότερα, λεκτική βία ασκείται, όταν ο θύτης παρενοχλεί με βρισιές και υποτίμηση το θύμα απειλώντας το να μην φανερώσει τίποτε και σε κανέναν. Το θύμα συνήθως τον υπακούει, διότι φοβάται να υποφέρει περισσότερο. Σε άλλες περιπτώσεις, ο θύτης ασκεί στον «αδύναμο» σωματική βία, με ξυλοδαρμούς, σπρωξίματα, τραυματισμούς. Κάποιες άλλες φορές, εκφράζεται ψυχικός εκφοβισμός, αφού ο θύτης απειλεί και εκβιάζει επίμονα το θύμα, κάνοντας τη ζωή του τελευταίου ανυπόφορη. Η τελευταία αυτή μορφή «bullying», πραγματοποιείται ιδίως στο διαδίκτυο, μέσω του οποίου ο θύτης αποστέλνει απειλητικά μηνύματα στο θύμα ή -και- δημοσιεύει προσωπικά δεδομένα χωρίς την άδειά του. Ο θύτης βρίσκει παιδιά – θύματα τα οποία έχουν μειωμένη αυτοπεποίθηση , έλλειψη αυτοσεβασμού, αδυναμία αντιμετώπισης καταστάσεων και είναι εσωστρεφή σαν άτομα. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι ο συναισθηματικός εκβιασμός ο οποίος αποτελεί το τελευταίο στάδιο. Τα θύματα καταλήγουν να κλείνονται στον εαυτό τους , να αποκόβονται από το κοινωνικό σύνολο και όλα αυτά γίνονται εξαιτίας κάποιων ψεύτικων φημών που μπορεί να διαδίδονται για αυτούς.

Αυτό που προκαλεί απορία για τον σχολικό εκφοβισμό είναι το γεγονός ότι, παρόλο που την τελευταία δεκαετία έχουν διοργανωθεί ενημερώσεις, ημερίδες και «εκστρατείες» κατά του «bullying» και παρόλο που στα σχολεία έχουν ληφθεί πολλά και σημαντικά μέτρα για την αντιμετώπισή του, ωστόσο αυτό συνεχίζεται. Μάλλον χρειάζεται και οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές και οι υπεύθυνοι της παιδείας να προβληματιστούν σχετικά με την παραπάνω διαπίστωση και να καταστρώσουν νέες στρατηγικές καταπολέμησης αυτού του απάνθρωπου φαινομένου.

       Πώς αντιμετωπίζουμε το bullying 

Αν ασκείτε bullying σε κάποιον συμμαθητή σου:

  • Μίλα σε έναν καθηγητή σου που εμπιστεύεσαι ή σε κάποιον γονιό.
  • Μην επιτρέψεις γέλια και άσχημες κουβέντες.
  • Κάλεσε στην Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για τα ΠαιδιΆ SOS 1056, για να μιλήσεις με κάποιον ψυχολόγο.

Εάν δέχομαι εγώ bullying 

  • Δεν φταίω εγώ σε τίποτα και δεν έκανα τίποτα για να μου συμπεριφέρονται με αυτόν τον τρόπο.
  • Αποφεύγω τους θήτες.
  • Λέω με σιγουριά ΣΤΑΜΑΤΑ!
  • Αν συνεχιστεί το λέω σε κάποιον που εμπιστεύομαι.

Top