Από τις μαθήτριες Καλαντζή Ειρήνη-Νεκταρία, Κατσάπα Χριστίνα, Παπαχαραλάμπους Παρθενία-Νεφέλη
Η λέξη «ανάγλυφο» προέρχεται από το ρήμα «αναγλύφω» [(= σκαλίζω) < ανά + γλύφω = σμιλεύω)] και χρησιμοποιείται για να δηλώσει «γλυπτή παράσταση (μορφή ή φιγούρα) σκαλισμένη σε πλάκα (λ.χ. από μάρμαρο, μέταλλο, πέτρα, πηλό), ώστε να προεξέχει από την επιφάνεια της πλάκας».
Το ανάγλυφο που απεικονίζεται στη φωτογραφία, γνωστό με την ονομασία «Ανάγλυφο του Αμαξά», εκτίθεται στην αίθουσα κλιτύων του Μουσείου Ακρόπολης. Βρέθηκε στο ιερό του Ασκληπιού, το οποίο ιδρύθηκε στη νότια πλαγιά της Ακρόπολης το 420/19 π.Χ., δέκα χρόνια μετά τον μεγάλο λοιμό που αφάνισε το 1/3 του πληθυσμού της Αθήνας. Τοποθετείται χρονικά στην κλασική εποχή (τέλη 5ου-αρχές 4ου αι. π.Χ.) και είναι κατασκευασμένο από μάρμαρο Πεντέλης.
Στο ανάγλυφο αναπαρίσταται ο θεός της Ιατρικής, Ασκληπιός, γιος του Απόλλωνα και της Κορωνίδας. Η γυναικεία μορφή που στέκεται δίπλα του είναι η κόρη του, Υγεία, η οποία ακουμπά με το αριστερό της χέρι τον ώμο του θεού και με το δεξί κρατά οινοχόη. Δίπλα στην Υγεία, η μορφή που σώζεται αποσπασματικά πιθανόν είναι η Ηπιόνη, σύζυγος του Ασκληπιού ή κάποια άλλη από τις κόρες που απέκτησε με την Ηπιόνη, η Ιασώ, η Ακεσώ ή η Πανάκεια. Ο αμαξάς στο κέντρο του ανάγλυφου φορά πίλο, σκούφο που αποτελούσε χαρακτηριστικό κάλυμμα κεφαλής των αμαξάδων, αλλά και των τεχνιτών, των ναυτικών, των ψαράδων και γενικά αυτών που εκτελούσαν χειρωνακτικές εργασίες. Η ανδρική μορφή απλώνει το δεξί του χέρι προς τον Ασκληπιό, ενώ τον ακολουθούν δύο άλογα που σέρνουν την άμαξα, πάνω από την οποία είναι χαραγμένη μία επιγραφή που αποκαλύπτει γιατί ο αμαξάς αφιέρωσε το ανάγλυφο αυτό στον θεό Ασκληπιό.
Κάντε κλικ στο ενεργό σημείο της φωτογραφίας του εκθέματος και μάθετε τι γράφει η επιγραφή.
ΠΗΓΕΣ
1. Μπαμπινιώτης, Γ. (1998). Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.
