1. ΘΕΑΝΩ Η ΘΟΥΡΙΑ (6ος αι πΧ)
500 Years of Female Portraits in Western Art
Κρότωνας, Κάτω Ιταλία, 6ος αι πΧ
1. Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
Σου γράφω σήμερα το βράδυ τις σκέψεις μου για άλλη μία φορά, αγαπημένη μου φίλη. Απόψε έχω διάθεση να αναπολήσω λιγάκι τη ζωή μου. Δουλεύω πολύ αυτόν τον καιρό τις εργασίες μου και αυτό γεμίζει ολόκληρη την ψυχή μου. Με κάνει όμως και να σκέφτομαι πως είμαι τόσο τυχερή και συγκινημένη που γνώρισα ως δάσκαλο τον Πυθαγόρα. Κι ακόμη πιο τυχερή που ζούμε και εργαζόμαστε μαζί. Η επικοινωνία μας ήταν από την αρχή πνευματική. Μπορώ να πω από την πρώτη κιόλας στιγμή που είχαμε την τύχη να ταξιδέψει στον τόπο μας και κάλεσε όλες τις γυναίκες του τόπου με σεβασμό για να μας μιλήσει. Βλέπεις, η μεγάλη μας αγάπη για τα Μαθηματικά και την Αστρονομία είναι αυτή που μας έφερε τόσο κοντά. Στην εποχή μας οι άνθρωποι δυστυχώς δεν εκτιμούν τις γυναίκες που ασχολούνται με την επιστήμη. 
Ήταν λοιπόν ανέλπιστη η ευκαιρία να σπουδάσουμε στη Σχολή του και να διδάξουμε σε αυτήν. Ήθελα συνεχώς να μαθαίνω περισσότερα κι έτσι υπήρξα η καλύτερη μαθήτριά του. Ας μην περιαυτολογώ όμως άλλο. Αυτόν τον καιρό δουλεύουμε μαζί πάνω σε θέματα που μας απασχολούν. Κι εγώ δουλεύω σκληρά κι ελπίζω να ολοκληρώσω σύντομα τις θεωρίες μου, τη “θεωρία της Χρυσής Τομής” και τη “θεωρία της Αρμονίας των Σφαιρών”. Έτσι θα τις ονομάσω και είσαι η πρώτη που το μαθαίνεις! Θα πλημμυρίσω από ικανοποίηση αν αργότερα άλλοι επιστήμονες και μάλιστα γυναίκες σε πιο ανοιχτόμυαλη εποχή μπορέσουν να εμπνευστούν από εμένα και να προχωρήσουν ακόμη περισσότερο στην επιστήμη.
Σε αφήνω, γλυκιά μου φίλη. Είναι αργά και αύριο μας περιμένει μια καινούρια δημιουργική μέρα!
Σε φιλώ,
Θεανώ η Θουρία
2. ΣΟΦΙΑ ΕΓΚΑΣΤΡΩΜΕΝΟΥ ΣΛΗΜΑΝ (1852-1932)
Αθήνα, 1900
Αγαπητό μου ημερολόγιο,
Απόψε θα ήθελα να σου γράψω λίγα λόγια για τη ζωή μου με τον Ερρίκο και τη μεγάλη μας τύχη και χαρά λίγα χρόνια πριν τον θάνατό του. Ήμουν σχεδόν 17 ετών και άριστη μαθήτρια, όταν οι γονείς μου δέχτηκαν την πρόταση του γάμου. Ο Ερρίκος τότε θυμάμαι πως ζητούσε τη δεύτερή του γυναίκα και ήθελε πολύ να είναι Ελληνίδα, έξυπνη, μελαχρινή κι αν γίνεται όμορφη. Ο ίδιος είχε χρήματα κι έτσι καθόλου δεν τον ένοιαζε αν η γυναίκα του θα ήταν φτωχή. Ήθελε όμως να γνωρίζει καλά την Ιστορία και τον Όμηρο. Ε λοιπόν, πληρούσα όλες τις προϋποθέσεις. Να φανταστείς, πέρασα πρώτα από εξέταση γνώσεων πριν με ζητήσει τελικά. Και από απαγγελία των στίχων του Ομήρου! Δυσκολεύομαι να θυμηθώ πόσες υποψήφιες νύφες πέρασαν από μπροστά του προκειμένου να διαλέξει. Εγώ φυσικά πέρασα με άριστα τη δοκιμασία! Κι η ανακούφιση της οικογένειάς μου με την απόφαση του γάμου ήταν τεράστια, μια και η οικονομική μας κατάσταση δε μας επέτρεπε πολλά.
Η ζωή μας παρά τη μεγάλη διαφορά ηλικίας ήταν συναρπαστική όλα αυτά τα χρόνια. Τον ακολουθούσα πάντα, πράγμα που επιθυμούσε και ο ίδιος, στις έρευνες και τις ανασκαφές του. Μα η πραγματική ευτυχία μας, εκτός από τα δύο μας παιδιά, ήταν η ανακάλυψη της Τροίας. Δεν μπορώ να περιγράψω τα συναισθήματά μου όταν φόρεσα τα αρχαία κοσμήματα της Ωραίας Ελένης. Τον ακολούθησα και στις Μυκήνες.
Τώρα εκείνος δεν υπάρχει πια, μα δε θα αφήσω με κανένα τρόπο να ξεχαστεί το έργο του. Είναι όμως καιρός να προσφέρω κι εγώ κάτι στους συνανθρώπους μου. Θα σου εκμυστηρευτώ αυτό που με θλίβει. Η φυματίωση σκοτώνει τους ανθρώπους, αγαπημένο μου ημερολόγιο, και είμαστε όλοι αδύναμοι μπροστά σε αυτό. Οι άνθρωποι αποδεκατίζονται καθημερινά. Αυτό που δεν αντέχει η καρδιά μου είναι οι άποροι φυματικοί. Δεν έχουν τα μέσα να αντιμετωπίσουν την αρρώστια. Κι όλο πληθαίνουν. Είναι κι οι στρατιώτες από τον πόλεμο. Θα ήθελα πολύ να τους δώσω ένα νοσοκομείο. Κυρίως σε αυτούς, τους άπορους. Σκόρπιες σκέψεις ακόμα αλλά νομίζω πως βρήκα τον στόχο μου.
Σε αφήνω αγαπημένη μου φίλη. Είναι καλύτερα να ξεκουραστώ τώρα. Σύντομα θα σου ανακοινώσω τις λεπτομέρειες για τα σχέδιά μου.
Σε φιλώ,
Σοφία Σλήμαν
ΣΑΝΑΤΟΡΙΟ Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ ΣΛΗΜΑΝ
3. ΜΙΛΕΒΑ ΜΑΡΙΤΣ ΑΪΝΣΤΑΪΝ (1875-1948)
Ζυρίχη, 1917
Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
Είμαι και σήμερα πολύ αναστατωμένη. Οι μέρες δεν είναι ήρεμες πια. Κανένα νέο από τον Άλμπερτ. Το ξέρεις πως δε ζούμε πια μαζί και η ζωή μου μοιάζει αφόρητη. Παλεύω μόνη μου με τα παιδιά μας. Ειδικά με τον έναν μας γιο που μας χρειάζεται περισσότερο. Δεν έχω καμία βοήθεια από κανέναν και νιώθω να βουλιάζω ζώντας πια σε έναν κόσμο χωρίς Επιστήμη. Τις ώρες που βραδιάζει θυμάμαι το παρελθόν και τα μεγάλα όνειρά μου με πόνο. Η μεγάλη μου αγάπη, το ξέρεις, ήταν πάντα η Φυσική κι ο αγώνας μου μεγάλος για να γίνω δεκτή σε πανεπιστήμιο. Βλέπεις οι γυναίκες είτε δε συνηθίζουν είτε απαγορεύεται να σπουδάζουν σε πανεπιστήμια. Έτσι με αντιμετώπιζαν πάντα…ως γυναίκα. Τότε ένιωθα πως τα κατάφερα τελικά. Ένιωθα τόσο περήφανη που ήμουν μία από τις πέντε γυναίκες φοιτήτριες στα πανεπιστήμια όλου του κόσμου.
Θυμάμαι πώς γνώρισα τον πολλά υποσχόμενο φοιτητή Άλμπερτ Αϊνστάιν κατά τη διάρκεια των σπουδών μας στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης. Παρά το πρόβλημα που έχω με τα πόδια μου κι ενώ όλοι οι άλλοι γελούσαν πίσω από την πλάτη μου είτε επειδή ήμουν γυναίκα είτε επειδή ήμουν γυναίκα κουτσή, ο Άλμπερτ με πρόσεξε και με ξεχώρισε για τις ανησυχίες μου, που έμοιαζαν τόσο πολύ με τις δικές του. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι πάντα υπήρξα πιο αφοσιωμένη στις σπουδές και τις εργασίες μου σε σχέση με τον Άλμπερτ. Εκείνος είναι κατά γενική ομολογία πάντα εξαιρετικά χαλαρός σε όλα, χωρίς πολλά όρια και καθόλου οργανωτικός. Ώρες ώρες νομίζω πως ζει σε έναν εντελώς δικό του κόσμο. Στα πάντα έβαζα τάξη εγώ, στις προθεσμίες, στη μελέτη, στη ζωή μας.
Τώρα, το μόνο που μου απομένει από όλο αυτό το παρελθόν είναι να βοηθώ τον Άλμπερτ με τους μαθηματικούς υπολογισμούς του είτε μου το ζητάει ο ίδιος είτε όχι. Παλεύουμε και οι δύο τόσο καιρό, τόσο σκληρά για τη θεωρία της Σχετικότητας. Ο Άλμπερτ θεωρεί τη βοήθειά μου πολύτιμη, ποτέ όμως δεν το ομολογεί δημόσια. Η απογοήτευσή μου είναι μεγάλη που δεν πρόκειται ποτέ να αναγνωριστεί το έργο μου στις Φυσικές Επιστήμες από τους άλλους. Είπαμε…είμαι γυναίκα! Γι αυτό, καταλήγω μέσα στη δυστυχία και τη θλίψη μου απλά να δουλεύω με ή για τον Άλμπερτ. Υπάρχουν στιγμές που με πνίγει το δίκιο και νιώθω πως βυθίζομαι για άλλη μια φορά στην κατάθλιψη.
Έχει κι ίδιος τις πικρίες του, μη νομίζεις. Στην εποχή μας βλέπεις, δεν εκτιμάται τόσο η επι-στημονική εργασία των Εβραίων. Κανένας μέσα στην πανεπιστημιακή κοινότητα δεν την προωθεί. Προτιμούν να μη δώσουν σε κανέναν το βραβείο παρά να το δώσουν σε Εβραίο. Είναι δύσκολοι καιροί και πρέπει να προσέχουμε όλοι μας. Παρόλα αυτά είμαι σίγουρη ότι στο μέλλον, έστω κι αργά, θα κατακτήσει επιτέλους ένα Νόμπελ για κάποια από τις θεωρίες του. Ίσως όχι για τη Σχετικότητα, ίσως για κάποια άλλη. Το θέλει τόσο πολύ και του αξίζει. Και μέχρι τότε πάντα θα χρειάζεται τη βοήθειά μου.
Σε αφήνω αγαπημένο μου ημερολόγιο. Είμαι τόσο κουρασμένη. Τα παιδιά τώρα κοιμούνται και είμαι πιο ήρεμη. Θα τα ξαναπούμε αύριο.
Σε φιλώ,
Μιλέβα Μάριτς
ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Οι παραπάνω σελίδες ημερολογίων είναι φανταστικές. Βασίστηκαν σε πηγές από το διαδίκτυο με πληροφορίες για τη ζωή όλων των προσώπων που αναφέρονται, καθώς και στο επεισόδιο με τίτλο EINSTEIN της σειράς GENIUS που παρουσιάστηκε στο NATIONAL GEOGRAPHIC.
Genius Einstein Episode 1 (2017)
