Ο Νίκος Ψαρράς γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Σοχό. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, από όπου και αποφοίτησε με άριστα! Το 1994 κέρδισε την υποτροφία Μελίνα Μερκούρη. Από τότε έχει συμμετάσχει σε ποικίλες τηλεοπτικές σειρές με πιο γνωστές : «Μαύρος Ωκεανός» , «Οι μάγισσες της Σμύρνης» , «Αν μ” αγαπάς» , “ Άγριες μέλισσες” και στο θέατρο με πιο γνωστή την παράσταση «Μάκβεθ» του  Σαίξπηρ.

Ερ: Έχοντας μεγαλώσει στην επαρχία, νοσταλγείτε καθόλου τον τόπο σας;

Τον νοσταλγώ κάθε μέρα. Γι’ αυτό προσπαθώ να είμαι κοντά στη φύση. Τα παιδικά μας χρόνια μας σημαδεύουν. Στην καραντίνα πήγα με την οικογένεια μου στην Βαυρώνα που είναι ένας τόπος σαν τον Σοχό.

Ερ: Τι θυμάστε από τα χρόνια σας στο λύκειο; Πείτε  μας κάτι που έχει μείνει χαραγμένο στην μνήμη σας.

Θυμάμαι που όλα τα παιδιά της γειτονιάς πηγαίναμε παρέα στο σχολείο και λέγαμε τα νέα μας. Θυμάμαι έντονα τις παραστάσεις του σχολείου που ήμουν φυσικά πάντα πρώτος. Θυμάμαι ακόμα τις εκδρομές στους Αγίους Αποστόλους και την πενθήμερη στην Κύπρο, όπου περάσαμε υπέροχα. Και πιο πολύ από όλα θυμάμαι τις πολύ καλές σχέσεις που είχαμε με τους καθηγητές που πάντα μας στήριζαν και ήταν δίπλα μας.

Ερ: Τι σας ώθησε στο  να αποφασίσετε να γίνεται ηθοποιός;

Δεν ξέρω, είναι ανεξήγητο. Ως παιδί θεωρούσα ότι είναι η μοναδική δουλειά που μπορούσα να κάνω καλά. Στο λύκειο σε κάθε παράσταση ήμουν πρώτος και τα πήγαινα πολύ καλά. Στο χωριό δεν ήτανε γνωστό ότι ήθελα να γίνω ηθοποιός, το γνώριζε μόνο ένας πολύ στενός μου φίλος. Αργότερα όταν άρχισα να δουλεύω στην τηλεόραση μαθεύτηκε.

Ερ:  Οι γονείς σας πώς αντιμετώπισαν την απόφασή σας;

Διαφορετικά. Η μητέρα μου χάρηκε. Ο πατέρας μου στενοχωρήθηκε και θύμωσε. Το θεωρούσε ντροπή για το χωριό. Στο τρίτο έτος της σχολής όταν με είδε σε παράσταση και άκουσε θετικά λόγια από τους καθηγητές μου το δέχτηκε και του άρεσε.

Ερ: Αν είχατε τη δυνατότητα να γυρίσετε πίσω το χρόνο θα αλλάζατε κάτι;

Όχι δεν θα άλλαζα. Θα έκανα τα ίδια λάθη, τις ίδιες επιλογές. Σήμερα νιώθω καλά με μένα γιατί και λάθη έχω κάνει και σωστές επιλογές. Αν άλλαζα κάτι τότε δεν θα σπαταλούσα χρόνο με λάθος ανθρώπους. Βέβαια τέτοια άτομα θα υπάρχουν πάντα στη ζωή σου.

Ερ: Πώς είναι η ζωή για έναν ηθοποιό εν μέσω της πανδημίας;

Δύσκολη, πρωτόγνωρη. Κλειστά θέατρα. Χωρίς θεατές το θέατρο δεν είναι το ίδιο. Ευτυχώς υπάρχει η τηλεόραση. Εγώ ήμουν από τους τυχερούς γιατί παρόλη τη κατάσταση έχω συμμετάσχει σε τρία σήριαλ και κάνω γυρίσματα για ένα καινούργιο στην ΕΡΤ. Δυστυχώς όμως υπάρχουν αρκετοί συνάδελφοι άνεργοι, και πολύ ταλαντούχοι συνάδελφοι μάλιστα!

Ερ: Τέλος, τι θα συμβουλεύατε τους μαθητές του Λυκείου Σοχού, από όπου κι εσείς ξεκινήσατε;

Θα τους συμβούλευα να διαβάζουν και να είναι επιμελείς. Να αποφασίσουν τι θέλουν να κάνουν στη ζωή τους επειδή το πιο σημαντικό είναι να επιλέξουν κάτι που τους αρέσει και τους κάνει χαρούμενους γιατί έτσι θα πετύχουν. Στα δεκαεπτά τους χρόνια καλούνται να πάρουν μία καθοριστική απόφαση για το μέλλον τους και το κυριότερο  που πρέπει να σκεφτούν είναι να κάνουν αυτό που αγαπούν γιατί έτσι θα είναι αποδοτικοί και χρήσιμοι.

Μαρία  Θέμελη

                                       Χριστόδουλος  Παπαδόπουλος

                              Υπεύθυνη  καθηγήτρια : Αλεξάνδρα   Νικολαΐδου

Το ΓΕΛ Σοχού, στα πλαίσια διασχολικής συνεργασίας με το Κολλέγιο Ανατόλια, συμμετείχε στο 7^ο Διεθνές Μαθητικό Συνέδριο Επιστήμης και Τεχνολογίας (ΑCSTAC). Στόχος του ACSTAC είναι η δημιουργία μιας εκπαιδευτικής προσομοίωσης επιστημονικού συνεδρίου, που θα δώσει στους μαθητές την ευκαιρία να συμμετάσχουν σε μια διαδικασία που βασίζεται στην έρευνα και να παρουσιάσουν την εργασία τους σε θέματα που αφορούν τις θετικές επιστήμες.

Σκοπός της ερευνητικής μας εργασίας ήταν  η συγκριτική θεώρηση δύο διαφορετικών πειραμάτων υπολογισμού της επιτάχυνσης της βαρύτητας ως προς την ακρίβεια, την αποτελεσματικότητα, την ευχρηστία και το κόστος τους.

 Το πρώτο πείραμα έγινε με την βοήθεια του ακουστικού χρονομέτρου της εφαρμογής Phyphox του κινητού τηλεφώνου. Υπολογίσαμε η χρονική διάρκεια της ελεύθερης πτώσης ενός βαριδίου κρεμασμένου από ένα μπαλόνι που απείχε κάθε φορά γνωστό ύψος από το έδαφος με τη βοήθεια του χρονικού διαστήματος που μεσολαβούσε μεταξύ δύο κρότων: το σπάσιμο του μπαλονιού και του ήχου του βαριδίου όταν έπεφτε στο δάπεδο.

Το δεύτερο πείραμα πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια δύο φωτοπυλών  και ενός ηλεκτρομαγνήτη που έλκυε ένα μεταλλικό σφαιρίδιο. Μετρήσαμε την απόσταση μεταξύ των δύο φωτοπυλών και προσδιορίσαμε τον χρόνο διέλευσης του σφαιριδίου από ανάμεσά τους όταν διακοπεί το ρεύμα και το σφαιρίδιο εκτελέσει ελεύθερη πτώση.

Και τα δύο πειράματα πραγματοποιήθηκαν για διαφορετικά ύψη, και ο προσδιορισμός του g έγινε με την βοήθεια της κλίσης της γραφικής παράστασης  y-t². Παράλληλα με την σύγκριση των δύο διατάξεων  έγινε υπολογισμός και αιτιολόγηση των αποκλίσεων μεταξύ πειραματικής και θεωρητικής τιμής της επιτάχυνσης βαρύτητας g στον τόπο μας.

To CERN είναι το μεγαλύτερο σε έκταση πειραματικό κέντρο ερευνών και ειδικότερα  επί της  σωματιδιακής φυσικής στον κόσμο. Βρίσκεται στα σύνορα Ελβετίας και Γαλλίας. Ιδρύθηκε πριν από 65 χρόνια και ασχολείται με την απάντηση ερωτημάτων σχετικά με την δημιουργία του σύμπαντος. Σήμερα αριθμεί 23 χώρες μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Το πειραματικό κέντρο διαθέτει μοναδικές εγκαταστάσεις, με ανιχνευτές και επιταχυντές τελευταίας τεχνολογίας, οι οποίοι επιτρέπουν την διεξαγωγή σημαντικών και σπουδαίων πειραμάτων σωματιδιακής φυσικής. Τα πειράματα που λαμβάνουν χώρα αυτή την περίοδο είναι τέσσερα: a)ATLAS, b) ALICE, c)LHC-B και d) CMS.

Στα πλαίσια του μαθήματος της Φυσικής, μαθητές του ΓΕΛ Σοχού είχαν την πολύτιμη ευκαιρία  στις 17 Μαΐου να παρακολουθήσουν αρχικά μία παρουσίαση και στη συνέχεια μία ξενάγηση στις εγκαταστάσεις του πειράματος ALICE, για το οποίο ενημερώθηκαν από τους υπεύθυνους του πειράματος.

  Το πείραμα ALICE είναι ένας ανιχνευτής αφιερωμένος στη φυσική βαρέων ιόντων στο Large Hadron Collider(LHC). Έχει σχεδιαστεί για να μελετά τη φυσική της ύλης που αλληλεπιδρά έντονα σε ακραίες ενεργειακές πυκνότητες, όπου σχηματίζεται μια φάση ύλης που ονομάζεται πλάσμα quark-gluon.

 Για την υλοποίηση του πειράματος επιταχύνονται στον LHC ιόντα μολύβδου και συγκρούονται αφού αποκτούν υψηλές ενέργειες. Από τις συγκρούσεις προκύπτουν σωματίδια και αντισωματίδια, αλλά και πυρήνες με τους αντίστοιχους αντιπυρήνες. Στη συνέχεια γίνονται ακριβείς μετρήσεις στην καμπυλότητα των τροχιών και προσδιορίζεται ο λόγος φορτίο-προς-μάζα.

Μέσα από τη συγκεκριμένη διαδικασία δημιουργείται μία κατάσταση παρόμοια με αυτή που υπήρχε κατά τη δημιουργία-αρχή του σύμπαντος. Οι συγκρούσεις βαριών ιόντων στον LHC αναδημιουργούν σε εργαστηριακές συνθήκες το πλάσμα των κουάρκ και των γλουόνων που πιστεύεται ότι υπήρχαν λίγο μετά το Big Bang.

 Η θεωρία του Big Bang είναι το κυρίαρχο κοσμολογικό μοντέλο του παρατηρήσιμου σύμπαντος από τις πρώτες γνωστές περιόδους μέσω της επακόλουθης μεγάλης  εξέλιξής του. Το μοντέλο περιγράφει πώς το σύμπαν επεκτάθηκε από μια αρχική κατάσταση υψηλής πυκνότητας  και θερμοκρασίας. Επομένως σκοπός του πειράματος είναι η αναδημιουργία μιας μικροσκοπικής σταγόνας της αρχικής κατάστασης της ύλης ώστε να μελετηθεί σε βάθος η αρχή του σύμπαντος.

]]> https://schoolpress.sch.gr/lykeiosochou/archives/100/feed 0 https://schoolpress.sch.gr/lykeiosochou/archives/145 https://schoolpress.sch.gr/lykeiosochou/archives/145#comments Wed, 16 Jun 2021 08:00:59 +0000 stratilio http://schoolpress.sch.gr/lykeiosochou/?p=145 [...]]]>  

Διάκριση του ΓΕΛ Σοχού στην αθλητική δράση «Εβδομαδιαίος Μαθητικός Αγώνας Υγείας και Δυναμικού Βαδίσματος»

Της  Μαρίας  Γρατσωνίδου

Είναι γνωστό ότι η φυσική δραστηριότητα αποτελεί μείζονα παράγοντα της σωματικής, ψυχικής και πνευματικής υγείας ενός ατόμου. Ωστόσο σήμερα, όπως υποδηλώνει και ο τίτλος, θα επικεντρωθούμε στο βάδισμα, το οποίο αποτελεί την πιο ήπια μορφή άσκησης.

Κατά τη διάρκεια της βάδισης αυξάνεται η καρδιακή συχνότητα και μεταφέρεται περισσότερο αίμα με ρυθμιζόμενη πίεση στις αρτηρίες, με αποτέλεσμα τη μείωση της αρτηριακής πίεσης στον οργανισμό. Επίσης, παρ’ όλο που το βάδισμα είναι μια μορφή σχετικά ήπιας φυσικής δραστηριότητας, φαίνεται ότι συμβάλλει στην αύξηση της «καλής» χοληστερίνης (HDL) κάτι που οδηγεί άμεσα στη μείωση της «κακής» χοληστερίνης (LDL), βοηθώντας στη διατήρηση ενός υγιούς σώματος. Αποδεδειγμένα, με βάση ερευνητικά δεδομένα, λίγες ώρες περπάτημα την εβδομάδα βελτιώνουν τη ποιότητα των οστών και των συνδέσμων μειώνοντας σε σημαντικό βαθμό την πιθανότητα μελλοντικής εμφάνισης της νόσου της οστεοπόρωσης. Ταυτόχρονα, η βάδιση αποτελεί έναν ασφαλή και καθόλου επιβαρυντικό για τις αρθρώσεις τρόπο άθλησης, ενώ με το δυναμικό βάδισμα παρατηρείται μείωση επιπέδων λίπους και ειδικότερα του κοιλιακού λίπους.

Προχωρώντας στα ψυχικά οφέλη του βαδίσματος, είναι σημαντικό να αναφερθεί πως, καθώς περπατάμε, αυξάνονται τα επίπεδα σεροτονίνης στο αίμα, με αποτέλεσμα η σωματική αυτή δραστηριότητα να έχει σημαντική αντικαταθλιπτική δράση. Το σώμα παραμένοντας ενεργό και δραστήριο δε στρεσάρεται, μιας και το περπάτημα αποτελεί ήπια και φυσική μορφή άσκησης. Βασιζόμενοι στην επιστήμη, γνωρίζουμε ότι κατά την διάρκεια, αλλά και 4 ώρες μετά από σωματική άσκηση το σώμα μας παράγει και εκκρίνει ορμόνες (ενδορφίνες, οιστρογόνα). Οι συγκεκριμένες ορμόνες επιδρούν ως αγχολυτικά και βελτιώνουν την διάθεση μας. Μάλιστα, έρευνες έχουν δείξει πως η γυμναστική, πολλές φορές λειτουργεί ως φυσικό αντικαταθλιπτικό. Για τον ίδιο λόγο παρατηρείται και βελτίωση της ποιότητας του ύπνου.

Τέλος, πολλές έρευνες έχουν δείξει ότι η διατήρηση της πνευματικής εγρήγορσης μπορεί να επιβραδύνει (ή ακόμα και να προλάβει) την έλευση της νόσου Αλτσχάιμερ και της άνοιας, καθώς διατηρώντας το μυαλό μας οξυγονωμένο, ενεργό και δραστήριο, αποτρέπουμε την μείωση της εγκεφαλικής λειτουργίας.

Λαμβάνοντας  υπόψη τα παραπάνω,  ένας σημαντικός αριθμός των μαθητών του ΓΕΛ Σοχού συμμετείχε στην αθλητική δράση «Εβδομαδιαίος Μαθητικός Αγώνας Υγείας και Δυναμικού Βαδίσματος μαθητών-μαθητριών Γυμνασίων, ΓΕ.Λ. και Ε.ΠΑ.Λ. της Δ.Δ.Ε. Δυτικής Θεσσαλονίκης και Δημοτικών Σχολείων της Δ.Π.Ε. Δυτικής Θεσσαλονίκης» που διεξήχθη από την Δευτέρα 1 Φεβρουαρίου μέχρι και την Κυριακή 7 Φεβρουαρίου 2021. Η ενεργή συμμετοχή των μαθητών του σχολείου μας και η προσπάθεια τους οδήγησαν σε μία σημαντική επιτυχία, αυτή της κατάκτησης της πρώτης θέσης μεταξύ όλων των συμμετεχόντων σχολείων, Γυμνασίων και Λυκείων, της Δυτικής Θεσσαλονίκης.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, στην εν λόγω αθλητική δράση συμμετείχαν 24 σχολεία, 32 εκπαιδευτικοί φυσικής αγωγής και 437 μαθητές/μαθήτριες τις Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης και η συνολική απόσταση που διανύθηκε ήταν 8.680 χιλιόμετρα!!!

Το βίντεο του πειράματος στον ακόλουθο σύνδεσμο:

https://drive.google.com/file/d/1tlo751Id3Qq7SIfdzCMMhVXKA_2vroYW/view?usp=sharing

Στα πλαίσια του διαγωνισμού: «Παίζοντας με τις φυσικές επιστήμες… κρατώντας τις αποστάσεις», που διοργάνωσαν τα Ε.Κ.Φ.Ε. του Νομού Θεσσαλονίκης, εκτέλεσα τρία  διαφορετικά πειράματα Φυσικής που μελετούσαν τα αντανακλαστικά και τον χρόνο αντίδρασης, δηλαδή τον χρόνο  που απαιτείται για  να αντιδράσουμε σε κάποιο ερέθισμα. Η παρουσίαση των πειραμάτων έγινε σε Διαδικτυακό Μαθητικό Συνέδριο Φυσικών Επιστημών στις 27 Μαρτίου 2021.

Αποφάσισα να ασχοληθώ με αυτά τα πειράματα γιατί  σχετίζονται άμεσα με την ενότητα της ελεύθερης πτώσης που κάναμε στο σχολείο, η οποία είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και βρίσκει πολλές πρακτικές εφαρμογές στην καθημερινή ζωή. Άλλωστε, σημαντικός είναι ο υπολογισμός του χρόνου  αντίδρασης στον αθλητισμό προκειμένου να γίνει εφικτή η βελτίωση των επιδόσεων των αθλητών.

 Παράλληλα, στη μέτρηση του χρόνου αντίδρασης στηρίζεται και η πρόβλεψη τροχαίων ατυχημάτων.

Η ερμηνεία του χρόνου αντίδρασης του ανθρώπου σε κάποιο οπτικό ερέθισμα έχει  άμεση συσχέτιση με τη βιολογία. Οι ακτίνες του φωτός εστιάζονται στα οπτικά νεύρα του  αμφιβληστροειδή χιτώνα. Τα οπτικά νεύρα απαρτίζονται από φωτοευαίσθητα κύτταρα (κωνία και ραβδία) που μετατρέπουν την ακτινοβολία σε νευρική ώση. Η νευρική ώση μεταφέρεται στον ινιακό λοβό του εγκεφάλου για επεξεργασία και ανάλυση πληροφορίας. Ο εγκέφαλος δίνει εντολή,  η οποία μεταφέρεται μέσω των κινητικών νευρώνων στα εκτελεστικά όργανα (πχ. μύες).

Αρχικά, στο πρώτο πείραμα άφησα ένα χαρτονόμισμα  να κάνει κατά προσέγγιση μια ελεύθερη πτώση και ένας συμμαθητής μου προσπάθησε να το πιάσει έχοντας τα δάχτυλά του ακριβώς στη μέση του χαρτονομίσματος. Τελικά ο συμμαθητής μου δεν  τα κατάφερε γιατί ο χρόνος αντίδρασής του ήταν μεγαλύτερος από τον χρόνο πτώσης του χαρτονομίσματος, τον οποίο υπολόγισα με τον νόμο της ελεύθερης πτώσης.

Στο δεύτερο πείραμα,  προκειμένου να υπολογίσω τον χρόνο αντίδρασης των ποδιών άφησα  έναν χάρακα ενός μέτρου από μια απόσταση και μια συμμαθήτριά μου προσπάθησε να τον πιάσει με τα πόδια της. Η ένδειξη του χάρακα μου έδειξε το διάστημα που είχε διανύσει.

Στο τρίτο πείραμα, σύγκρινα τους χρόνους αντίδρασης των χεριών των συμμαθητών μου. Κρατήσαμε έναν χάρακα 30 εκατοστών κατακόρυφα από το ένα άκρο του. Ταυτόχρονα, ένας συμμαθητής μου είχε το χέρι του κοντά στην ένδειξη μηδέν του χάρακα. Αφήσαμε τον χάρακα να πέσει ελεύθερα και ο συμμαθητής μου προσπάθησε να τον πιάσει. Ο χρόνος που μεσολάβησε ήταν και ο χρόνος αντίδρασης.

Η εκτέλεση των πειραμάτων ήταν γρήγορη και εύκολη, με απλά υλικά που υπάρχουν στο σπίτι. Η πραγματοποίησή τους έγινε με την καθοδήγηση της Φυσικού του σχολείου μας κ. Νικολαΐδου Αλεξάνδρας. Συστήνω ανεπιφύλακτα σε όλους τους μαθητές να το δοκιμάσουν και να υπολογίσουν τον χρόνο αντίδρασής τους.

Από την Παρασκευή Σαββίδου

Το βίντεο του πειράματος  βρίσκεται στον ακόλουθο σύνδεσμο:

https://drive.google.com/file/d/1Nr_9w4lA6EF7PrJDWkS3Y6mTWdCbm89-/view?usp=sharing

Όντας ευαισθητοποιημένη από την κλιματική αλλαγή και ειδικότερα από το λιώσιμο των πάγων, αποφάσισα να συμμετάσχω στον διαγωνισμό «Παίζοντας με τις φυσικές επιστήμες …κρατώντας τις  αποστάσεις», που διοργάνωσαν τα Ε.Κ.Φ.Ε. του Νομού Θεσσαλονίκης. Η παρουσίαση του πειράματος έγινε σε διαδικτυακό μαθητικό συνέδριο στις 27 Μαρτίου 2021.

Για να αποδείξω ότι το φαινόμενο αύξησης των θαλάσσιων νερών  δεν οφείλεται στο λιώσιμο των πάγων, αλλά σε εξωτερικούς κυρίως παράγοντες, έκανα ένα πείραμα, για το οποίο δεν ήταν ανάγκη να διαθέτει κανείς  κάποιο εξειδικευμένο εξοπλισμό, αλλά υπήρχε δυνατότητα  να διεξαχθεί με απλά υλικά, τα οποία ο καθένας  έχει στο σπίτι του.

    Η  αμετάβλητη στάθμη του νερού

Αρχικά, πήρα ένα ποτήρι με νερό έβαλα μέσα το παγάκι και σημείωσα την ένδειξη της στάθμης, όταν έλιωσε το παγάκι σημείωσα την νέα στάθμη του νερού. Αυτό που παρατήρησα είναι ότι η στάθμη έμεινε αμετάβλητη και μετά το λιώσιμο του πάγου. Παράλληλα με τη διεξαγωγή του πειράματος δόθηκε και η  φυσική ερμηνεία του φαινομένου. Γι’ αυτό στηρίχτηκα κυρίως στην Αρχή  του Αρχιμήδη η οποία μας λέει ότι:  

«η άνωση που ασκείται σε ένα σώμα που είναι βυθισμένο σε ένα υγρό, ισούται με το βάρος του υγρού που εκτοπίζεται».

Πολλοί όμως θα αναρωτιούνται : γιατί τελικά ανεβαίνει η στάθμη του νερού στους ωκεανούς ;

Η στάθμη του νερού εξαρτάται από το λιώσιμο των ηπειρωτικών πάγων. Επιπλέον, προκύπτει από την θέρμανση των ωκεανών και την διαστολή του νερού. Επίσης, σημαντικό ρόλο παίζει και η χερσαία αποθήκευση νερού, η διεξαγωγή των υπόγειων νερών, η αλλαγή στην απορροή και τη διήθηση στα υδροφόρα στρώματα. Ακόμη, ανεβαίνει λόγω των καθιζήσεων που γίνονται σε περιοχές δέλτα των ποταμών. Τέλος, η άνοδος της στάθμης της θάλασσας μπορεί να οφείλεται  σε τεκτονικές κινήσεις της γης.

Το Χαμόγελο του Παιδιού είναι εθελοντικός, μη κερδοσκοπικός οργανισμός που λειτουργεί στην Ελλάδα, με στόχο την προάσπιση των δικαιωμάτων των παιδιών και την αντιμετώπιση καθημερινών προβλημάτων τους. Ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 1995 από τον Κώστα Γιαννόπουλο, ο οποίος προσπάθησε να εκπληρώσει το όνειρο του δεκάχρονου γιου του, Ανδρέα. Το αγόρι γράφοντας στο ημερολόγιο του, ενώ έδινε την δική του μάχη για την ζωή, εξέφρασε την επιθυμία να δημιουργηθεί  ένας σύλλογος, ο οποίος θα προσπαθούσε να φέρει το χαμόγελο στο πρόσωπο κάθε παιδιού. Ο πατέρας του έκανε την ευχή του πραγματικότητα προσφέροντας έτσι ένα σπίτι σε χιλιάδες παιδιά.

Ο οργανισμός, βασισμένος στη δύναμη των εθελοντών, έχει επιτελέσει μεγάλο αριθμό δράσεων, κυρίως σχετικών με την κάλυψη καθημερινών αναγκών των παιδιών που χρειάζονται στήριξη. Συγκεκριμένα, δραστηριοποιείται φροντίζοντας παιδιά σε νοσοκομεία, οργανώνοντας δράσεις με στόχο την ευαισθητοποίηση των μαθητών και των οικογενειών τους σε διάφορα θέματα που αφορούν τα δικαιώματα των παιδιών. Επίσης, διατηρεί την «Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή SOS 1056 για τα Παιδιά», η οποία παρέχει ολοήμερη υποστήριξη για παιδιά όλων των ηλικιών.

Το ΓΕΛ Σοχού έλαβε μέρος σε μία από τις ποικίλες εθελοντικές δράσεις του Χαμόγελου του Παιδιού, συλλέγοντας τρόφιμα και άλλα είδη καθημερινής χρήσης όπως κονσέρβες, δημητριακά, απορρυπαντικά, είδη υγιεινής και άλλα. Οι μαθητές ενημερώθηκαν και έδρασαν αμέσως, προκειμένου να συγκεντρώσουν τα προϊόντα που ζητήθηκαν και να βοηθήσουν έτσι όλα εκείνα τα παιδιά που χρειάζονται στήριξη. Είμαστε πολύ χαρούμενοι που το σχολείο μας πήρε μέρος και έσπευσε να στηρίξει την σπουδαία αυτή δράση του οργανισμού, γιατί είναι καθήκον όλων μας να φέρουμε το χαμόγελο σε όλα τα παιδιά.

Το έθιμο αυτό υπολογίζεται ότι ξεκινά από την Περσική εποχή, γύρω στο 1065 π.Χ. όπως φανερώνεται από το ποίημα Shahnameh (βιβλίο των βασιλέων) του Φιρντούσι. Οι παλαιστές είναι γνωστό ότι λέγονται και Πεχλιβάνηδες. Η ονομασία αυτή προέρχεται από τη λέξη Pehlevan, που σημαίνει ήρωας ή πρωταθλητής, και χρονολογείται ότι χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 238-224 π.Χ. , τη περίοδο των Πάρθων του Ιράν. Οι Μακεδόνες καθιέρωσαν ως εθνικό άθλημα τους την πάλη πριν από τους Τούρκους, οι οποίοι φημολογείται ότι τη θέσπισαν κατά τη διάρκεια μιας εκστρατείας εναντίον της Θράκης υπό την κυριαρχία του Οθωμανού Ομάν Γκαζή.

Κάθε χρόνο διοργανώνεται από την εκάστοτε τοπική διοίκηση ένα τριήμερο πανηγύρι για τον εορτασμό των Δώδεκα Αποστόλων και με αυτή την αφορμή καθιερώθηκε και η παλαιστική παράδοση. Τις τρεις τελευταίες μέρες του Ιουνίου (28-29-30), στο στάδιο «ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ», καταφθάνουν πολλοί επισκέπτες και αθλητές προκειμένου να αναδειχθούν, καθώς το έπαθλο είναι κυρίως συμβολικό, έτσι ώστε να τιμηθεί η παράδοση του τόπου. Συγκεκριμένα, ο νικητής της διοργάνωσης κερδίζει, εκτός από κάποιο χρηματικό έπαθλο, ένα ζώο, όπως κατσίκι ή πρόβατο. Στα παλαιότερα χρόνια δινόταν ένα δάμαλι ή ένας τράγος. Η όλη διαδικασία γίνεται υπό τον ήχο των ζουρνάδων και των νταουλιών, των οποίων η ένταση άλλοτε είναι μεγαλύτερη και άλλοτε μικρότερη, ανάλογα με την ένταση του αγώνα που υπάρχει στο αλώνι.

Η πάλη είναι ένα άθλημα γνωστό από την αρχαιότητα με διαχωρισμούς ανάλογα με τις λαβές και γενικά τους κανόνες. Για παράδειγμα, υπάρχει το παγκράτιο, η πυγμαχία, η ελεύθερη πάλη, η ελληνορωμαϊκή πάλη και, στην προκειμένη περίπτωση, η πάλη με λάδι, η οποία είναι ένας συνδυασμός της ελληνορωμαϊκής και της ελεύθερης. Οι αθλητές που παίρνουν μέρος σε αυτό το είδος πάλης μπορεί να είναι και από άλλα μέρη της Ελλάδας, ακόμη και από την Τουρκία. Φορούν κάποια ειδικά παντελόνια, τα ονομαζόμενα κιουσπέτια ή κισπέτια (από την περσική λέξη kispet), που κατασκευάζονται από δέρματα ζώων και ζυγίζουν έως και δέκα κιλά. Αυτά αποτελούν και τη μόνη βοήθεια των αθλητών, επειδή οι αθλητές παλεύουν λαδωμένοι με σκοπό να δυσκολέψουν τον αντίπαλο, αφού δεν μπορεί να πραγματοποιήσει τις λαβές που επιθυμεί.
Όταν οι παλαιστές μπαίνουν στο αλώνι, κάνουν διάφορα κόλπα (τσαλίμια) και χτυπήματα των χεριών για να εντυπωσιάσουν τους θεατές. Κατά τη διάρκεια της πάλης υπάρχουν γύρω από κάθε ζευγάρι δυο κριτές, οι οποίοι είναι τελείως αντικειμενικοί καθώς δεν χαρίζονται σε κανέναν, αφού εδώ μετράει η αξία, κι όχι η εθνικότητα . Δεν επιτρέπονται επικίνδυνες λαβές, ειδικά στο λαιμό των αθλητών, και τελικός νικητής αναδεικνύεται αυτός που τοποθετεί τον αντίπαλό του με την πλάτη στο έδαφος. Ωστόσο, αν αυτό δεν επιτευχθεί στα τριάντα λεπτά του αγώνα, πρωταθλητής βγαίνει όποιος καταφέρει να καθίσει στα γόνατα τον αντίπαλό του, συγκεντρώνοντας δυο πόντους.

Συνοψίζοντας, κάθε άνθρωπος που επιθυμεί είτε να γνωρίσει περισσότερα για τη πάλη ή να συμμετέχει στους αγώνες της περιοχής, είτε απλά να τους παρακολουθήσει, αυτή η πλευρά του Σοχού αποτελεί τη κατάλληλη επιλογή. Έτσι, έχοντας δώσει τη σκυτάλη, πλέον, οι «Μπεχλιβάνηδες» του Σοχού στη νέα γενιά γνωρίζουν ότι η παράδοση θα κρατηθεί για πολλά χρόνια ακόμη…

Φανή Θεοδοσιάδου

Ο Ασκός είναι χωριό του νομού Θεσσαλονίκης του Δήμου Λαγκαδά. Βρίσκεται σε υψόμετρο 480 βορειότερα  της  λίμνης  Βόλβη. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ήταν  1.420 κάτοικοι. Μέχρι το 1926 ονομάζονταν Γιακίνια, οπότε μετονομάστηκε σε Ασκό σε ανάμνηση του χωριού Ασκώ της Ανατολικής  Θράκης.

Ευρήματα της  εποχής του Χαλκού φανερώνουν το παρελθόν της περιοχής. Κατά τη διάρκεια της  Τουρκοκρατίας, γνωστός με το όνομα Γιαικίν, κατοικείται αρχικά, από ομάδα 43 στρατιωτών, Γιουρούκων ενώ στη συνέχεια μετατρέπεται σε μουσουλμανικό οικισμό με 153 σπίτια. Στο χωριό εγκαταστάθηκαν μετά τη Μικρασιατική καταστροφή, πρόσφυγες από το χωριό Ασκώ της Ανατολικής Θράκης και λίγο αργότερα από το Αχτάς του Πόντου. Βλάχοι από την περιοχή, Θρακιώτες και Πόντιοι συμβίωσαν αρμονικά.

Βασική οικονομική δραστηριότητα των κατοίκων είναι η καλλιέργεια καπνών και σιτηρών, καθώς και η κτηνοτροφία. Από τα γύρω υψώματα, η θέα απλώνεται στην πεδιάδα του Λαγκαδά, στις λίμνες, στις κορυφογραμμές του Χορτιάτη και του Χολομώντα.

Το χωριό Ασκώ της Ανατολικής Θράκης

Η ιστορία του Ασκού ξεκινάει από το χωριό Ασκώ της Ανατολικής Θράκης, που βρισκόταν στη  Θρακική ακτή του Εύξεινου Πόντου σε απόσταση 35 μιλίων δυτικά του Βοσπόρου. Στο χωριό αυτό και κοντά στη θέση Άγιος Αθανάσιος βρισκόταν και ο τελευταίος πύργος του τείχους που καταστράφηκε από τον αυτοκράτορα του Βυζαντίου Αναστάσιο τον Α’. Στον Ασκώ υπήρχε και η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, η οποία κατά την παράδοση ανασύρθηκε από τη θάλασσα και θεωρείται ότι αγιογραφήθηκε μεταξύ του 6^ου και 8^ου μ.Χ. αιώνα. Σήμερα βρίσκεται στην εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής, στον Ασκό.

                                                                     Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΟΥ ΑΣΚΟΥ : Η ΓΙΑΤΡΙΣΣΑ

Επίσης, υπήρχε τοποθεσία με το όνομα  «Βασιλιά τα χνάρια».  όπου διακρίνονται ακόμη και σήμερα, επάνω σε γρανιτένια πέτρα, αποτυπώματα βαδισμάτων μεγαλόσωμων αλόγων. Η παράδοση αναφέρει ότι τα παραπάνω αποτυπώματα έγιναν όταν ο τελευταίος βυζαντινός αυτοκράτορας, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, επισκέφθηκε με το επιτελείο του και προσκύνησε την εικόνα αυτή, λίγο πριν δώσει τη ζωή του  για τη σωτηρία του ελληνικού έθνους. Η θαυματουργή  ιδιότητα της εικόνας ήταν γνωστή στην Κωνσταντινούπολη στο Παλάτι, στο Πατριαρχείο και στον ιερό Κλήρο.