Της μαθήτριας της Α΄ Λυκείου, Ιακωβίδου Αναστασίας
Μια γενική περίληψη
Στην αρχή της ιστορίας η Αλίκη εντοπίζει έναν λαγό ο οποίος μιλάει σαν τους ανθρώπους και τον ακολουθεί. Έτσι η Αλίκη βρίσκει τον εαυτό της στην χώρα των θαυμάτων όπου περνά από πολλές περιπέτειες και γνωρίζει πολλά και διάφορα πλάσματα.
Γενικότερα η Αλίκη στην χώρα των Θαυμάτων είναι ένα υπέροχο μυθιστόρημα με πολλή φαντασία, όπως φανταστικά ζώα, για παράδειγμα τον γάτο Cheshire, και περιπέτεια. Προκαλεί μεγάλο ενδιαφέρον στον αναγνώστη κάνοντάς τον να θέλει να συνεχίσει να διαβάζει και θα το πρότεινα ανεπιφύλακτα σε όλους.
Βαθιά στην κουνελότρυπα
Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων είναι ένα κλασικό βιβλίο γραμμένο από τον Lewis Carroll, που δεν είναι αυτό το πραγματικό του όνομα και η ιστορία του θα αποκαλυφθεί παρακάτω. Μια ιστορία που περιπλέκεται γύρω από την ηρωίδα του βιβλίου, τη νεαρή Αλίκη. Η Αλίκη στην αρχή εμφανίζεται σε έναν εξοχικό τόπο παρέα με τη μεγαλύτερη αδελφή της και βαριέται εφόσον δεν μπορεί να μιλήσει με την αδελφή της διότι εκείνη διαβάζει ένα βιβλίο, το οποίο η Αλίκη βρίσκει πολύ βαρετό επειδή δεν έχει εικόνες! Καθώς η Αλίκη σκέφτεται εάν αξίζει να σηκωθεί για να μαζέψει λουλούδια με σκοπό να φτιάξει στεφάνι, ΞΑΦΝΙΚΑ!!! Βλέπει έναν λαγό, ο οποίος φορούσε σακάκι και μονολογούσε. Η Αλίκη στην αρχή δεν δίνει πολλή σημασία, επειδή εκείνη τη στιγμή όλα φυσιολογικά της φαίνονταν. Όμως μόλις ο λαγός έβγαλε το ρολόι του, η Αλίκη συνειδητοποίησε ότι δεν είχε ξαναδεί τέτοιο λαγό, οπότε κατευθείαν έτρεξε από πίσω του και τον ακολούθησε μέσα σε μία κουνελότρυπα, χωρίς να σκέφτεται το πώς θα έβγαινε ξανά έξω. Από αυτό το σημείο και έπειτα ξεκίνησαν οι παράξενες περιπέτειές της.
Όταν έπεφτε ήταν τόσο βαθιά η κουνελότρυπα που είχε κάμποσο χρόνο για να χαζέψει τριγύρω, να πιάσει και να δει μερικά αντικείμενα και να κάνει και επίδειξη γνώσεων! Όταν επιτέλους έφτασε στο τέλος, ξαναείδε τον λαγό, τον ακολούθησε αλλά δεν τον πρόλαβε, το μόνο που είδε ήταν μία μακροσκοπική πόρτα…
(Το παραπάνω κείμενο ήταν μία περίληψη του πρώτου κεφαλαίου του βιβλίου.)
Μα ποιος είναι ο Τρελοκαπελάς;
Ένας από τους πιο γνωστούς χαρακτήρες είναι ο τρελοκαπελάς, στα αγγλικά ο Mad Hatter, εμφανίστηκε στο κεφάλαιο «Ένα θεότρελο απογευματινό τσάι», αλλά από πού εμπνεύστηκε ο συγγραφέας για την δημιουργία αυτού του χαρακτήρα;
Ο Mαd Hatter, (θα χρησιμοποιώ την αγγλική ονομασία για καλύτερη κατανόηση), προέρχεται από τη φράση των άγγλων «Mad as a hatter». Η οποία φράση βγήκε από τους παλιούς καπελάδες. H φράση των άγγλων «Mad as a hatter» βγήκε από την αληθινή συμπεριφορά των καπελάδων από τον 17ο αιώνα. Τότε χρησιμοποιούσαν πολλά συστατικά και ο όλος τρόπος που έφτιαχναν τα καπέλα ήταν η αιτία που συμπεριφέρονταν τόσο περίεργα.
Το 1941 επιτέλους ανακάλυψαν αυτό το γεγονός: Οι καπελάδες για να επισκευάσουν τα καπέλα χρησιμοποιούσαν μία τεχνική που ονομάζεται “carroting”. Στην αρχή χώριζαν το τρίχωμα από το δέρμα των ζώων, στην συνέχεια χρησιμοποιούσαν νιτρικό υδράργυρο, για να βοηθήσουν στη διαδικασία. Με την εισπνοή όμως των ατμών υδραργύρου, η ουσία εισέρχεται στο αίμα και τελικά στον εγκέφαλο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα παθολογική συστολή, χαμηλή αυτοεκτίμηση, κατάθλιψη, απάθεια, ευερεθιστότητα, ακόμη και θάνατο.
Από εκεί βγήκε και η συζήτηση ανάμεσα στην Αλίκη και τον Mad Hatter:
Mad Hatter: Have I gone Mad?
Alice: You are but I’ll tell you a secret. All the best people are.
Ο συγγραφέας
Ο συγγραφέας της Αλίκης στην Χώρα των Θαυμάτων εξέδιδε με το ψευδώνυμο Lewis Carroll αλλά το πραγματικό του όνομα ήταν Charles Lutwidge Dodgson (1832-1898). Ήταν συγγραφέας, ποιητής, μαθηματικός και φωτογράφος.
Έγραψε την Αλίκη στην Χώρα των Θαυμάτων το 1865. Εμπνεύστηκε τον χαρακτήρα της Αλίκης από την Alice Pleasance Liddell, 1852-1934, κόρη του Henry George Liddell, αν και ο συγγραφέας το αρνούνταν.
Ο Charles είχε αρκετά προβλήματα υγείας, όπως ένα που τον άφησε κουφό στο ένα αυτί, αλλά θα επικεντρωθούμε στο τραύλισμά του. Πολλά παιδιά που συναντούσε το καταλάβαιναν αλλά οι περισσότεροι ενήλικες δεν κατάφεραν να το καταλάβουν. Λένε και ότι στο βιβλίο εμπνεύστηκε τον χαρακτήρα του Ντόντο από τον εαυτό του, διότι δεν μπορούσε να προφέρει σωστά το όνομά του, αν και ποτέ δεν επιβεβαιώθηκε. Το ίδιο ισχύει και για έναν χαρακτήρα του στο δεύτερο βιβλίο του, Alice Through The Looking Glass, τον λεγόμενο White knight, ο οποίος ήταν ο μοναδικός χαρακτήρας που συμπεριφέρθηκε με σεβασμό απέναντι στην Αλίκη. Άλλα στοιχεία του χαρακτήρα που οδήγησαν πολλούς αναγνώστες σε τούτο το συμπέρασμα είναι οι ατελείωτες εφευρέσεις του που φέρονται ασήμαντες στο γυμνό μάτι αλλά παρουσιάζει ο ίδιος με περηφάνια, όπως πολλές εφευρέσεις που ο ίδιος ο Charles είχε αλλά εκτιμήθηκαν μεταγενέστερα. Όπως, για παράδειγμα, ένα σκάκι με τρύπες για να μην πέφτουν τα πιόνια. Επιπλέον και ο συναισθηματικός του αποχαιρετισμός με την Αλίκη όταν φεύγει για να γίνει Βασίλισσα μπορεί να είναι μεταφορά για την πραγματική Αλίκη που θα ενηλικιωνόταν και θα άφηνε αυτόν πίσω.
Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ 1951 ΚΑΙ ΟΙ ΜΙΚΡΕΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΤΗΣ
1. Τα στρείδια
Στην ταινία του Walt Disney “Alice In Wonderland”, βασισμένη στο βιβλίο του Carol, υπάρχει μια μικρή ιστορία που διηγούνται οι Tweedles. Αυτή η ιστορία είναι βασισμένη σε νεαρά στρείδια που δεν υπάκουσαν την μητέρα τους όταν τους προειδοποίησε για τον ξένο με αποτέλεσμα ο ξένος να τα ξεγελάσει και να τα οδηγήσει στο σπίτι του, όπου τα έφαγε για μεσημεριανό. Το ηθικό δίδαγμα είναι να μην εμπιστευόμαστε τους ξένους όσο ακίνδυνοι κι αν μας φαίνονται.
Σε αυτήν τη σκηνή, όταν η μαμά των στρειδιών βλέπει τον ξένο να μιλάει στα παιδιά, κατευθείαν τoν υποψιάζεται, αντίθετα με τα παιδιά που δεν τους πέρασε καν από το μυαλό, και γυρνά το κεφάλι της για να ελέγξει το ημερολόγιό της και τότε είναι που ξεκινά να ανησυχεί μόλις βλέπει ότι ο μήνας έχει το “R”, το καταλαβαίνουμε επειδή μας δείχνεται κόκκινο και μεγάλο.
Αλλά γιατί συμβαίνει αυτό; Έχει κάποια σημασία αυτό το γράμμα; Η απάντηση είναι ναι. Οι Άγγλοι από παλιά είχαν αυτό το «έθιμο» που έλεγε ότι μπορούν να τρώνε θαλασσινό φαΐ μόνο όταν ο μήνας έχει μέσα το “R”. Οπότε η μητέρα των στρειδιών το ήξερε ότι ο ξένος δεν ήθελε τίποτα παρά να κάνει κακό στα μικρά παιδιά της. Αυτό επίσης είναι μια πολύ καλή λεπτομέρεια εφόσον ο συγγραφέας του βιβλίου ήταν Άγγλος. Αν και η Αλίκη δεν κατάλαβε το νόημα της ιστορίας όταν τελείωσαν με την διήγηση οι Tweedles και όταν της είπαν ότι η ιστορία έχει ένα πολύ καλό ηθικό δίδαγμα η Αλίκη απλά είπε: “Yes, If you are an oyster”, Φαντάζομαι πως όταν μεγάλωσε κατάλαβε το πώς ταυτίζεται η ιστορία και με τoυς ανθρώπους.
2. Πώς έγινε η παραγωγή της; Είναι ταινία κινουμένων σχεδίων, σωστά;
Μπορεί το αποτέλεσμα της παραγωγής που αγαπάμε και γνωρίζουμε να είναι μια όμορφη και εκπληκτική ταινία κινουμένων σχεδίων αλλά κανονικά ήταν μια κανονική ταινία με ηθοποιούς.
Ο Walt Disney πάντοτε έφτιαχνε τις ταινίες του με μεγάλη προσοχή και προσέχοντας την κάθε λεπτομέρεια. Στην περίπτωση της Αλίκης Στη Χώρα Των Θαυμάτων του 1951 ο Walt Disney με σκοπό να πετύχει οι κινήσεις των χαρακτήρων να φαίνονται φυσικές χρησιμοποίησε ηθοποιούς. Οι ηθοποιοί γύρισαν ολόκληρη την ταινία με τα κουστούμια και τις εκφωνήσεις σαν να γυρνούσαν μία κανονική ταινία. Οι καλλιτέχνες πήραν την «ταινία» αυτή και αντέγραψαν τις εκφράσεις των σωμάτων και των προσώπων των ηθοποιών μετατρέποντας αυτήν την «ταινία» σε κινούμενο σχέδιο.
Μέσω του ακόλουθου συνδέσμου θα έχετε την ευκαιρία να δείτε την ίδια την ηθοποιό της Αλίκης να μιλάει για λίγα λεπτά για το γεγονός:
Ενώ στον ακόλουθο θα δείτε σκηνές από τότε που γυρίστηκαν με τους ηθοποιούς:
“Alice In Wonderland Syndrome” Διαφορετικά γνωστή ως σύνδρομο Todd, αυτή η ιατρική κατάσταση εμφανίζεται κυρίως σε παιδιά και σε κάνει να νιώθεις ότι τα αντικείμενα τριγύρω σου, ακόμα και εσύ ο ίδιος, είναι μεγαλύτερα ή μικρότερα από το συνηθισμένο, πραγματικό. Επιπλέον Θεωρείται σπάνιο φαινόμενο, αν και ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι η συχνότητά του μπορεί να είναι μεγαλύτερη σε παιδιά με ημικρανίες από ό,τι υπολογιζόταν παλαιότερα. Ο Lewis Carroll είχε ημικρανίες και μερικοί άνθρωποι πιστεύουν ότι μπορεί αυτό να οδήγησε στην έμπνευσή του για την Αλίκη να μεγαλώνει και να μικραίνει απότομα λόγω ενός μπισκότου ή χυμού, στα κεφάλαια «Λίμνη Από Δάκρυα», «Το Κουνέλι Στέλνει Μέσα Έναν Μικρό Μπιλ», «Συμβουλές Από Μία Κάμπια», «Ένα Θεότρελο Απογευματινό Τσάι», «Ποιος Έκλεψε Τις Τάρτες;» και «Η Κατάθεση Της Αλίκης». Οι Αρχικές Κριτικές Όταν το βιβλίο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1865 πολλές εφημερίδες έδωσαν στο Alice In Wonderland κάποιες μάλλον, βαρετές, κακές κριτικές. Όμως ο Lewis Carroll γέλασε τελευταίος. Διότι όταν πέθανε ,το 1898, η «Αλίκη Στην Χώρα Των Θαυμάτων» είχε πια γίνει το πιο δημοφιλές παιδικό βιβλίο στην Αγγλία. Μέχρι το 1932, ήταν μεταξύ των πιο δημοφιλών βιβλίων στον κόσμο. Η επιρροή που άσκησε στον κόσμο Πριν από τον Lewis Carroll, δεν υπήρχαν πολλά βιβλία τόσο ανοιχτά παράξενα και σουρρεαλιστικά. Συγγραφείς και ζωγράφοι από το σουρρεαλιστικό κίνημα, όπως ο Σαλβαδόρ Νταλί, υπήρξαν μεγάλοι θαυμαστές του Lewis Carroll. Θαύμαζαν ιδιαίτερα τον τρόπο που ο Lewis Carroll έπαιρνε τα καθημερινά πράγματα και τα έκανε περίεργα και ονειρικά. Ακόμη και το χιούμορ, που σήμερα ακούμε καθημερινά, πιθανότατα οφείλει ένα κομμάτι του στα πασίγνωστα βιβλία του Lewis Carroll. Ο Lewis Carroll λάτρευε τα αινίγματα. Για αυτό διάσημοι φιλόσοφοι όπως ο Ludwig Wittgenstein στράφηκαν στον Carroll για να σκεφτούν τη γλώσσα και τη λογική. Στην πραγματικότητα, η “Alice in Wonderland” ήταν ένα από τα αγαπημένα βιβλία του Wittgenstein. Κάποιοι λένε και ότι το βιβλίο αυτό τον ενέπνευσε ακόμη και για τις Φιλοσοφικές του Έρευνες, ένα από τα πιο σημαντικά έργα του περασμένου αιώνα. Ένας άλλος τρόπος με τον οποίο ο Carroll επηρέασε τον κόσμο με το βιβλίο του ήταν το πασίγνωστο ‘nonsense poem’ του το Jabberwocky, το οποίο παραμένει μοναδικό και σημαντικό κομμάτι στην ποιητική ιστορία. JABBERWOCKY ‘Twas brillig, and the slithy toves Did gyre and gimble in the wabe; All mimsy were the borogoves, And the mome raths outgrabe. ‘Beware the Jabberwock, my son! The jaws that bite, the claws that catch! Beware the Jubjub bird, and shun The frumious Bandersnatch!’ He took his vorpal sword in hand: Long time the manxome foe he sought– So rested he by the Tumtum tree, And as in uffish thought he stood, The Jabberwock, with eyes of flame, Came whiffling through the tulgey wood, And burbled as it came! One, two! One, two! And through and through The vorpal blade went snicker-snack! He left it dead, and with its head He went galumphing back. ‘And has thou slain the Jabberwock? Come to my arms, my beamish boy! ‘Twas brillig, and the slithy toves Did gyre and gimble in the wabe; Πολλές λέξεις από αυτό όπως το chortled δεν υπήρχαν στον λεξικό και εντάχθηκαν εξαιτίας του βιβλίου αυτού. Το καπέλο του Τρελοκαπελά Όλοι πρέπει να έχουμε παρατηρήσει ότι το καπέλο του τρελοκαπελά έχει ένα χαρτί πάνω του το οποίο έχει κάτι γραμμένο. Πιο συγκεκριμένα γράφει 10/6. Τι σημαίνουν αυτοί οι αριθμοί; Οι αριθμοί αυτοί ήταν η τιμή των καπέλων πίσω στην εποχή του συγγραφέα. Είναι μια πολύ ωραία πινελιά για να μας δείξει ο συγγραφέας ότι ο χαρακτήρας αυτός φτιάχνει τα καπέλα και δεν τα αγοράζει. Οι αριθμοί αυτοί στην συνέχεια έγιναν η παγκόσμια ημέρα για τον τρελοκαπελά. “Why Is A Raven Like A Writing Desk?” Σε όποια έκδοση της Αλίκης Στην Χώρα Των Θαυμάτων κι αν κοιτάξεις υπάρχει μία φράση του Mad Hatter που δεν αλλάζει ποτέ «Γιατί Είναι Ένα Κοράκι Σαν ένα Γραφείο; (ORIGINAL: Why Is A Raven Like A Writing Desk?)». Αυτή η φράση είναι ο πασίγνωστος γρίφος του Τρελοκαπελά που στοιχειώνει οποιονδήποτε διαβάσει το βιβλίο. Ο γρίφος αυτός εντάθηκε στο βιβλίο από τον Lewis Carroll ως άλυτος. Ποτέ δεν δόθηκε η λύση εφόσον ο Τρελοκαπελάς πάντοτε είτε αγνοεί να σχολιάσει τον γρίφο του είτε δηλώνει ότι δεν έχει την παραμικρή ιδέα! Πολλοί ωστόσο έχουν επιχειρήσει να λύσουν τον γρίφο με διάφορες ιδέες για την απάντησή του αν και καμία δεν είναι ίδια με την άλλη. Ακόμη και ο ίδιος ο συγγραφέας έχει προσπαθήσει να δώσει μία απάντηση στον άλυτο γρίφο του βιβλίου του!!! Mock Turtle Soup Πολλοί αναγνώστες του βιβλίου μπορεί στη αρχή να πιστεύουν ότι η mock turtle soup που αναφέρει η Κόκκινη Βασίλισσα σε μία από τις ομιλίες της με την Αλίκη, που στην συνέχεια οδηγεί την Αλίκη στον Mock Turtle για να της διηγηθεί την ιστορία του, είναι άλλο ένα από τα φανταστικά στοιχεία του βιβλίου, αλλά και όμως είναι αληθινή! Η σούπα αυτή ήταν πάρα πολύ δημοφιλής στη βικτωριανή εποχή. ως απομίμηση της σούπας πράσινης χελώνας. Συχνά χρησιμοποιείται εγκέφαλος και κρέας οργάνων, όπως το κεφάλι μοσχαριού, για να αναπαράγει την υφή και τη γεύση του κρέατος χελώνας του αρχικού πιάτου, αφού οι πράσινες χελώνες που χρησιμοποιήθηκαν για την παρασκευή του αρχικού πιάτου κυνηγήθηκαν σχεδόν μέχρι εξαφάνισης. Then the Queen left off, quite out of breath, and said to Alice, «Have you seen the Mock Turtle yet?» «No,» said Alice. «I don’t even know what a Mock Turtle is.» «It’s the thing Mock Turtle Soup is made from», said the Queen. — Alice in Wonderland, chapter 9 «Η Αλίκη στη Χώρα των ξωτικών» Το γνωστό βιβλίο «Η Αλίκη Στην Χώρα Των Θαυμάτων» στην αρχή είχε ονομαστεί «Η Αλίκη Στην Χώρα Των Ξωτικών». Αν και η ονομασία αυτή δεν δημοσιεύτηκε ποτέ, ήταν ο τίτλος του βιβλίου όταν ο Lewis Carroll έδωσε ένα αντίγραφο στην Alice Liddell. Μέχρι να φτάσει η δημοσίευσή του στον κόσμο ο Lewis Carroll είχε αλλάξει πολλούς τίτλους. Οι Τίτλοι: Alice’s Hour in Elf Land Alice Among the Fairies Alice Among the Goblins Alice in Elf Land Alice’s Adventures Under Ground Alice’s adventures in wonderland Alice in wonderland Δεν Θα Γραφόταν!!! Ο Lewis Carroll κανονικά δεν σκόπευε να κάνει το βιβλίο αυτό. Σκόπευε να είναι απλώς μια μικρή ιστορία σαν αυτές που μας έλεγαν οι γονείς ή παππούδες μας για να κοιμηθούμε τα βράδια. Αρχικά την ιστορία αυτή την είχε πρωτοδιηγηθεί το καλοκαίρι του 1862, κατά τη διάρκεια μιας βαρκάδας στον Τάμεση. Η ιστορία δεν ήταν ακριβώς όπως την ξέρουμε εμείς. Ήταν μια ιστορία με περιπέτειες της Alice Liddell και των τριών αδελφών της. Οι αδελφές λάτρεψαν την ιστορία τόσο πολύ που κατάφεραν και έπεισαν τον Lewis Carroll να την ξαναδιηγηθεί. Ο Lewis έγραψε ακόμη και στο ημερολόγιό του για την διήγηση των «The interminable Alice’s adventures». Οπότε τελικά αποφάσισε να γράψει την ιστορία την οποία και έδωσε στην Alice Liddell τα Χριστούγεννα του 1864. Υπάρχει έμπνευση ακόμη και από ένα δέντρο! Στον κήπο που βρίσκεται πίσω από το σπίτι της οικογένειας Liddell, στο Christ Church College της Oxford, υπάρχει ένα δέντρο που πολλοί πιστεύουν ότι ενέπνευσε το δέντρο στο οποίο είναι ο γάτος Cheshire στο κεφάλαιο «Πιπέρι Και Γουρούνα». Γυρίστηκε το 1903! Οι σκηνοθέτες Cecil Hepworth και Percy Stowe μετέτρεψαν βιβλίο του Lewis Carroll σε μια ταινία με διάρκεια 12 λεπτών. Αυτή η ταινία ήταν η μεγαλύτερη ταινία που είχε παραχθεί εκείνη την εποχή, στην Βρετανία. Από τότε, έχουν παραχθεί περισσότερες από 50 τηλεοπτικές, κινηματογραφικές διασκευές και sequel. Μερικά από αυτά είναι τα ακόλουθα: Alice In Wonderland 1903 για παρακολούθηση: "> Και λατινικά! Στο δεύτερο βιβλίο, Alice Through The Looking Glass, κατά την περίοδο του κεφαλαίου Wool and Water (V), κάνει εμφάνιση η White Queen, για δεύτερη φορά, η οποία προσφέρει δουλειά στην Αλίκη ως η στυλίστας της και θα την επιβράβευε με ‘jam every other day’, αλλα ποτέ ‘today’. Αυτό συμβαίνει διότι στα λατινικά το iam (jam) χρησιμοποιούνταν μονάχα για τον παρελθοντικό και μελλοντικό τύπο, ποτέ τον παροντικό (εκεί χρησιμοποιούσαν το nunc). Πολλοί φιλόλογοι μέχρι και σήμερα αναφέρουν τον λόγο της βασίλισσας στην διδασκαλία των λατινικών. Ακολουθεί το ακριβές απόσπασμα από το βιβλίο: Alice carefully released the brush, and did her best to get the hair into order. ‘Come, you look rather better now!’ she said, after altering most of the pins. ‘But really you should have a lady’s maid!’ ‘I’m sure I’ll take you with pleasure!’ the Queen said. ‘Twopence a week, and jam every other day.’ Alice couldn’t help laughing, as she said, ‘I don’t want you to hire ME–and I don’t care for jam.’ ‘It’s very good jam,’ said the Queen. ‘Well, I don’t want any TO-DAY, at any rate.’ ‘You couldn’t have it if you DID want it,’ the Queen said. ‘The rule is, jam to-morrow and jam yesterday–but never jam to-day.’ ‘It MUST come sometimes to “jam to-day,”‘ Alice objected. ‘No, it can’t,’ said the Queen. ‘It’s jam every OTHER day: to-day isn’t any OTHER day, you know.’ Η παιδαγωγός Τα παιδιά την οικογένειας Liddell είχαν μια παιδαγωγό, όπως τα περισσότερα παιδιά εκείνα τα χρόνια, η οποία παιδαγωγός ήταν η «μούσα» για πολλούς χαρακτήρες για τους οποίους έγραψε ο Carroll, ακόμα κι αν δεν ήταν και πολύ συμπαθητικοί. Χαρακτήρες όπως η Κόκκινη Βασίλισσα, η Δούκισσα και η Βασίλισσα των Καρδιών ήταν όλοι βασισμένοι σε αυτήν την μία γυναίκα. Κατά τους πρώτους μήνες των συνεχών επισκέψεων του Carroll στο σπίτι των Liddell, υπήρξε μια φήμη ότι βρισκόταν με την παιδαγωγό, ωστόσο με τον καιρό, έγινε ξεκάθαρο ότι εστίασαν οι επισκέψεις του πιο πολύ στον ποιοτικό του χρόνο με τα παιδιά Liddell και είχε μόνο δυσαρέσκεια για την παιδαγωγό. Το λιοντάρι και ο Μονόκερος Το λιοντάρι και ο μονόκερος έχουν το δικό τους ολόκληρο κεφάλαιο στο Through The Looking Glass, παρόλο που αφαιρείται από τις περισσότερες αποδόσεις των ταινιών στην μεγάλη οθόνη, δεν είναι τόσο γνωστοί όσο για παράδειγμα ο Τρελοκαπελάς. Η κύρια δράση τους εστιάζεται στη μάχη αναμεταξύ τους με την κορόνα του βασιλιά ως έπαθλο. Τα πρόσωπά τους δεν είναι κάτι άλλο παρά αντιπροσωπεία των Άγγλων και των Σκωτσέζων, που επίσης βρίσκονταν πάντα σε διαμάχες. Το λιοντάρι παρουσιάζει την Αγγλία και ο μονόκερος τη Σκωτία. Τα λουλούδια Το πραγματικό κορίτσι στο οποίο βασίστηκε η αγαπημένη μας Αλίκη, η Alice Liddell, με εξαίρεση τις δύο γνωστές αδελφές, είχε και άλλες δύο, οι οποίες εμφανίζονται μονάχα μία φορά και στα δύο βιβλία, στο κεφάλαιο των λουλουδιών στο Through The Looking Glass, ως δύο από τα λουλούδια που μιλούν με την Αλίκη. Η Θεωρία Των Ονείρων Στην Αλίκη Κυρίως στο δεύτερο βιβλίο της σειράς, Through The Looking Glass, μια θεωρία γύρω από τον ονειρικό κόσμο και την πραγματικότητα επαναλαμβάνεται. Πρωτοεμφανίζεται στο κεφάλαιο των Tweedledee και Tweedledum. Στα γεγονότα της συγκεκριμένης περιπέτειας, η Αλίκη και τα δίδυμα βρίσκουν στο μονοπάτι τους έναν κοιμισμένο Λευκό Βασιλιά. Ένα από τα δίδυμα εκφράζει την περιέργειά του για το θέμα των ονείρων του βασιλιά, η Αλίκη επιμένει πως δεν υπάρχει κανένας τρόπος να γνωρίζει κάποιος τι ονειρεύεται εκείνη τη στιγμή ο βασιλιάς. Τα δίδυμα προσπαθούν ακούραστα να την πείσουν ότι ήταν η ίδια κομμάτι του ονείρου του βασιλιά και θα πάψει να υπάρχει μόλις ξυπνήσει. Μέχρι και το τέλος του βιβλίου η ερώτηση παραμένει «Ήταν η Αλίκη κομμάτι του ονείρου του βασιλιά; Ή ήταν ο βασιλιάς κομμάτι του ονείρου της Αλίκης;» Αυτός ο γρίφος είναι εμπνευσμένος από μια παλιά θεωρία που υποστήριζε πως όλα τα ζωντανά όντα ήταν μονάχα κομμάτια του ονείρου του Θεού. Μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο και στα αγγλικά: Alice’s Adventures in Wonderland Βιβλιογραφία “The Annotated Alice” by Martin Gardner Επιμέλεια: Αλβανίδου Γεωργία
And stood awhile in thought.
O frabjous day! Callooh! Callay!’ He chortled in his joy.
All mimsy were the borogoves, And the mome raths outgrabe.
Εξαιρετικό άρθρο, μπράβο σου, Αναστασία!
Καταπληκτικό άρθρο!!!! Με εντυπωσίασε διότι αναλύει το περιεχόμενο του βιβλίου και την ιστορία πίσω από αυτό.Μέτα το άρθρο μπορείς να ξαναδιαβάσεις το βιβλίο με άλλη ματιά αυτή τη φορά!!!!