Erasmus+ KA122: «Λιγότερες συγκρούσεις στο σχολείο»
(Η φωτογραφία του άρθρου είναι μια πινακίδα που βρίσκεται στον Estació del Nord, τον σιδηροδρομικό σταθμό της Βαλένθια. Η επιλογή της ελληνικής γλώσσας ανήκει στους αρχιτέκτονες αυτού του υπέροχου κτιρίου, σε ρυθμό art nuveau (1917), για να μεταφέρει το πολυπολιτισμικό μήνυμα των ταξιδιών)
γράφει η Νεφέλη Χαλκίδη – Γ2
Είχαμε την υπέροχη ευκαιρία, μέσω της συμμετοχής μας στο πρόγραμμα της Διαμεσολάβησης του σχολείου, να συμμετέχουμε στο πρόγραμμα Erasmus και να επισκεφθούμε την Ισπανία, συγκεκριμένα την περιοχή Castellόn de la Plana. Φιλοξενηθήκαμε από το Γυμνάσιο IES Juan Bautista Porcar και περάσαμε μια εβδομάδα μαζί τους σε δραστηριότητες του σχολείου αλλά και στο σπίτι των παιδιών με τις οικογένειές τους. Σε αυτό το άρθρο, θα μιλήσω για την προσωπική μου εμπειρία, τα μέρη τα οποία επισκέφθηκα, καθώς και για την κοπέλα η οποία με φιλοξένησε στο σπίτι της.
Θα ξεκινήσω με το πιο σημαντικό κομμάτι του προγράμματος Erasmus, το οποίο είναι τα άτομα τα οποία είχα την τύχη να γνωρίσω. Η κοπέλα που με φιλοξένησε λέγεται Carla και η αδερφή της λέγεται Laia. Η Carla ήταν πολύ ευγενική και με βοήθησε να οργανωθώ κατά την παραμονή μου στο σπίτι της. Η αδερφή της ήταν επίσης καλοσυνάτη αλλά λίγο ντροπαλή, οπότε δεν μιλήσαμε ιδιαίτερα, το οποίο το κατανοώ απόλυτα. Ο πατέρας της Carla λέγεται Alejandro, και ήταν πολύ φιλόξενος, και, παρόλο που δεν ήταν εξοικειωμένος με την αγγλική γλώσσα, προσπάθησε με κάθε τρόπο να με κάνει να νιώσω όσο το δυνατόν πιο άνετα στο σπίτι τους, το οποίο το κατάφερε σε αρκετά μεγάλο βαθμό. Η μητέρα της Carla ονομάζεται Barbara, αλλά δυστυχώς την είδα μόνο μία φορά, όταν πήγα μαζί με εκείνη και την αδερφή της στο σπίτι της μαμάς της για φαγητό. Έκανα πολύ ωραίες συζητήσεις μαζί με την Barbara για διάφορα θέματα, όπως ταινίες και ταξίδια. Αν και πέρασα όμορφα, περίμενα την φιλοξενία λίγο διαφορετική, γιατί με την Carla δεν μιλούσαμε πολύ στο σπίτι της εκτός και αν ήταν απαραίτητο, γιατί μόνο εγώ άρχιζα τις συζητήσεις.
Πέρα από την φιλοξενία, επισκέφθηκα κάποια πραγματικά πανέμορφα μέρη. Την πρώτη μέρα περπατήσαμε ένα παραθαλάσσιο μονοπάτι που λέγεται Via Verde. Η θέα ήταν γεμάτη με καταπράσινη βλάστηση μέχρι εκεί που έφτανε το μάτι, και ο ήλιος έλαμπε. Περίπου στην μέση της διαδρομής κάναμε μία στάση για ένα γρήγορο σνακ, και ύστερα, σε συνεργασία με παιδιά από άλλες χώρες που συμμετείχαν στο Erasmus, παίξαμε διάφορα παιχνίδια με θέμα την φύση.
Η δεύτερη μέρα ήταν από τις αγαπημένες μου, αλλά και από τις πιο κουραστικές. Ανέβηκα ένα μικρό βουνό, και ειλικρινά δεν νομίζω ότι έχω ξανακάνει τόσο πολύ σκαρφάλωμα! Η θέα από την κορυφή του βουνού το άξιζε όμως. Μετά πήγα στο σπήλαιο του St Joseph στο χωριό Vall d’ Uixo. Κάναμε ξενάγηση στο εσωτερικό του σπηλαίου, μέσα σε βάρκα, αφού το σπήλαιο είχε νερό μέσα. Τα νερά ήταν κρυστάλλινα, και, όπως αποδείχθηκε, πολύ κρύα, μιας και ο ξεναγός επέτρεψε σε εμένα και το υπόλοιπο γκρουπ να αγγίξουμε τα νερά σε ένα συγκεκριμένο σημείο. Η ξενάγηση κράτησε 40 λεπτά, αλλά μακάρι να κρατούσε παραπάνω, γιατί θύμιζε τοποθεσία από κάποιο παραμύθι. Όταν γυρίσαμε πίσω στο Castellόn de la Plana, όλα τα παιδιά του Erasmus μαζί πήγαμε για φαγητό στην πιτσαρία Dominos.
Η τρίτη μέρα ήταν κάπως πιο περιπετειώδης, καθώς ξεκίνησε με δραστηριότητες στο πάρκο Saltapins. Εκεί είχα την ευκαιρία να κάνω διαδρομή πάνω σε δέντρα, περπατώντας πάνω σε ξύλινες γέφυρες, μικρούς τοίχους αναρρίχησης και πάνω σε σκοινιά. Φυσικά όλα αυτά έγιναν ενώ φορούσα ειδικό εξοπλισμό, με απόλυτη ασφάλεια. Έπειτα, επισκέφθηκα το μεσαιωνικό χωριό Morella. Εκεί, η Carla, εγώ και άλλα παιδιά που συμμετείχαν στο Erasmus περπατήσαμε μέσα στο χωριό, και εγώ με τις φίλες μου αγοράσαμε αναμνηστικά.
Η τέταρτη μέρα ήταν η πιο χαλαρή, μιας και επισκεφθήκαμε την Βαλένθια. Εγώ και άλλα παιδιά του Erasmus κάναμε μία μεγάλη βόλτα μέσα στην πόλη, βγάλαμε πολλές φωτογραφίες και κάναμε ψώνια σε διάφορα μαγαζιά. Ήταν διασκεδαστικό, αλλά τα κορίτσια που μας φιλοξενούσαν φάνηκαν κάπως εκνευρισμένες που κάναμε στάσεις σε αρκετά καταστήματα. Επίσης, επισκεφθήκαμε ένα τεράστιο ωκεανογραφικό-ζωολογικό κήπο, το οποίο, εκτός από ψάρια, είχε δελφίνια, διάφορα είδη πτηνών, μέχρι και κροκόδειλους. Ήταν εντυπωσιακό, αλλά ένιωσα άσχημα για τα ζώα.
Η πέμπτη μέρα ήταν η τελευταία που ήμουν στο Castellόn de la Plana. Κάναμε μία μεγάλη περιήγηση στην πόλη. Νομίζω το αγαπημένο μου κομμάτι ήταν τα κτίρια, έχουν πολύ εντυπωσιακή αρχιτεκτονική. Μετά κατά το απόγευμα κάναμε όλα τα παιδιά μαζί μία τελευταία βόλτα.
Την τελευταία μέρα ξύπνησα πολύ νωρίς, και η Carla με το πατέρα της με πήγαν στο σταθμό του τρένου, οπού εκεί αποχωριστήκαμε, δίνοντας ραντεβού ξανά σε λίγες εβδομάδες για τη φιλοξενία στο Ρέθυμνο. Μέσω του τρένου πήγαμε στην Μαδρίτη. Αρχικά, επισκεφτήκαμε το Mουσείο Prado, το οποίο είχε υπέροχους πίνακες με λαδομπογιά. Οι αγαπημένοι μου ήταν αυτοί που είχαν έντονο το στοιχείο της φύσης. Δυστυχώς, δεν επιτρέπονταν οι φωτογραφίες. Ευτυχώς, όμως, στο Εθνικό Μουσείο Τέχνης Βασίλισσα Σοφία, οι φωτογραφίες επιτρέπονταν. Το πιο εντυπωσιακό έκθεμα ήταν η Guernica, το έργο του Πικάσο που κοσμεί ως τοιχογραφία και το δικό μας σχολείο. Τώρα όμως είχα την ευκαιρία να δω την πραγματική του ομορφιά στο χώρο του μουσείου! Επίσης, περιηγηθήκαμε και σε δύο μεγάλες πλατείες, τις Plaza Mayor και Puerta del Sol. Ήταν η πιο “γεμάτη” μέρα στο πρόγραμμα, αλλά παρόλα αυτά απόλαυσα τα μουσεία, μιας και με ενδιαφέρει η ζωγραφική.
Γενικά, η εμπειρία μου στο Erasmus ήταν πολύ ωραία, και εύχομαι να μπορέσω να συμμετάσχω σε τέτοια προγράμματα ξανά.
Ο Μιχάλης Πετυχάκης, μαθητής του Γ5 περιγράφει τη δική του εμπειρία:
«Προσωπικά, στάθηκα αρκετά τυχερός, καθώς η οικογένεια που με φιλοξένησε μιλούσε άριστα αγγλικά. Ο πατέρας ήταν Άγγλος και ο Biel, το παιδί της οικογένειας, είχε ζήσει επτά χρόνια στην Αγγλία, κάτι που έκανε την επικοινωνία πολύ πιο εύκολη και με βοήθησε να νιώσω άνετα από την πρώτη στιγμή.
Το Castellón de la Plana μου έκανε εξαιρετική εντύπωση. Είναι μια καθαρή και όμορφα οργανωμένη πόλη, με εντυπωσιακές πολυκατοικίες και αγάλματα που της δίνουν ξεχωριστό χαρακτήρα. Γενικά, η εικόνα της ήταν πολύ προσεγμένη και ευχάριστη.
Μία από τις πιο δυνατές εμπειρίες του ταξιδιού ήταν η ημέρα που συμμετείχαμε σε μια δραστηριότητα με εμπόδια, σε ύψος περίπου έξι μέτρων από το έδαφος. Μετά από κάθε επίπεδο ακολουθούσε ένα zip line (τροχαλία). Ο συνδυασμός ύψους, πρόκλησης και διασκέδασης έκανε την εμπειρία αξέχαστη.
Μετά, στη Βαλένθια επισκεφθήκαμε το ενυδρείο της πόλης, το οποίο θεωρείται από τα μεγαλύτερα στον κόσμο. Ήταν πραγματικά εντυπωσιακό και από τις πιο όμορφες επισκέψεις που κάναμε. Η γλώσσα ήταν σε κάποιες περιπτώσεις μια μικρή δυσκολία, καθώς δεν μιλούσαν όλοι αγγλικά• όμως αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο. Αντίθετα, ήταν μια καλή ευκαιρία να προσπαθήσουμε να επικοινωνήσουμε με διαφορετικούς τρόπους.
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα ένιωσα μια μικρή νοσταλγία, γιατί ήταν μια γεμάτη εβδομάδα με νέες εικόνες, νέους ανθρώπους και διαφορετικές εμπειρίες. Σίγουρα ήταν κάτι που θα ξανάκανα χωρίς δεύτερη σκέψη».
