Νέα από τα θρανία

Λένε πως μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις… πώς όμως να περιγράψεις μια τέτοια εικόνα; Στην άκρη του δρόμου, σε ένα χαντάκι, στη μέση του πουθενά, δύο μικρά κουτάβια κοιτάζουν απορημένα το ένα το άλλο, σαστισμένα, φοβισμένα. Άραγε τι έγινε, πού είναι η οικογένεια τους; Έπρεπε να είναι μαζί τους, όμως δεν είναι πουθενά. Έτσι απλά περιμένουν και περιμένουν… μόνα, στην άκρη του δρόμου, την οικογένεια τους να έρθει να τα πάρει.

Αυτά είναι μόνο δύο από τα χιλιάδες σκυλιά που αφήνονται στο δρόμο και στη μοίρα τους. Μια μοίρα προδιαγεγραμμένη. Η ζωή στο δρόμο είναι σύντομη. Πολύ γρήγορα η πείνα, η δίψα, οι αρρώστιες, ένα αυτοκίνητο ίσως, ή ακόμα και οι αγέλες των άλλων αδέσποτων θα την κάνουν ακόμα πιο σύντομη. Ένα πτώμα στην άκρη του δρόμου θα μας θυμίζει την ανευθυνότητα κάποιων ανθρώπων.

Πόσο εύκολο είναι τελικά να εγκαταλείψεις τον σκύλο σου στο δρόμο; Καμία από τις επερχόμενες συνέπειες δεν μπορούν να σου αλλάξουν την γνώμη; Απεγνωσμένα βλέμματα, αδιάκοπη αναμονή και απελπισμένα μόνα κατοικίδια. Ίσως κάποιοι να νομίζουν πως όλα είναι υπερβολές, όμως μια πιο προσεκτική μάτια σε τέτοια ζώα θα σας το επιβεβαιώσει. Σκυλιά που περιμένουν τον ιδιοκτήτη τους με τις μέρες στο ίδιο σημείο, να κοιτούν στην ίδια κατεύθυνση – γιατί από εκεί που έφυγε περιμένουν πως θα έρθει. Πιστεύετε ότι έχετε το δικαίωμα να πάρετε ένα σκύλο και έτσι απλά, επειδή σας κούρασαν οι ευθύνες του, να τον πετάξετε στο δρόμο;

Όταν αποφασίζουμε να πάρουμε ένα σκύλο, καλά θα είναι να σκεφτούμε πολύ την απόφασή μας αυτή. Οι ανάγκες ενός τέτοιου νέου μέλους της οικογένειάς μας είναι πολλές. Θα πρέπει να είμαστε πολύ σίγουροι γι’ αυτό που πάμε να κάνουμε. Να υπολογίσουμε πολύ προσεκτικά τον χρόνο, το χρήμα, τα αποθέματα κουράγιου που χρειάζονται έτσι ώστε να αντεπεξέλθουμε σε μια νέα πρόκληση, όπως είναι το μεγάλωμα ενός σκύλου.

Αν παρόλα αυτά έχουμε κάνει λάθος -είναι ανθρώπινο- θα πρέπει να βρούμε τρόπο να δώσουμε το ζώο μας κάπου αλλού. Κάπου, κάποιος θα το έχει ανάγκη. Μπορεί ίσως να πάρει λίγο χρόνο παραπάνω, δεν είναι όμως ακατόρθωτο. Η νομοθεσία  μας απαγορεύει την εγκατάλειψη ζώων στο δρόμο, δεν μας δίνει όμως καμία λύση στο πρόβλημά μας. Μια και δεν υπάρχουν χώροι υποδοχής και μέριμνας υιοθέτησης  ζώων, τότε είναι ευνόητο να μεριμνήσουμε εμείς οι ίδιοι για το πώς θα διαθέσουμε το σκύλο μας.

Η εγκατάλειψη, δεν είναι η λύση!!!

Ιωάννα Σοφιανού