Νέα από τα θρανία

Αντιμέτωπες με τον τρόμο οι γυναίκες πρόσφυγες διανύουν μια δύσκολη περίοδο της ζωής τους. Εκτός από το φόβο για το αύριο, η απειλή και η ανασφάλεια έχουν γίνει μέρος της καθημερινότητάς τους.

Δίχως σεβασμό οι άνδρες τις αντιμετωπίζουν ως τιποτένια όντα και αντικείμενα του σεξ. Γι’ αυτό οι γυναίκες πρόσφυγες διανύουν το δικό τους γολγοθά όπου η κάθε μέρα δυσκολεύει όλο και περισσότερο. Εκτός από έλλειψη τροφίμων και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης που εκλείπουν, φοβούνται ακόμη και να κοιμηθούν γνωρίζοντας ότι περιβάλλονται από άνδρες.

Οι χωρίς κανέναν ηθικό δισταγμό διακινητές προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τις γυναίκες, λέγοντάς τες πως θα κάνουν έκπτωση στο ταξίδι ή πολλές φορές θα τους το προσφέρουν δωρεάν, με αντάλλαγμα να κοιμηθούν μαζί τους. Οι ίδιες προσπαθούν να κρατήσουν την αξιοπρέπειά τους στο ύψος της και να μην υποκύψουν στους αδίστακτους που τις παρενοχλούν ασταμάτητα.

Την κατάσταση επιδεινώνουν οι άθλιες συνθήκες υγιεινής, καθώς είναι αναγκασμένες να χρησιμοποιούν τις ίδιες τουαλέτες και τα ίδια ντους με τους άνδρες, με αποτέλεσμα συχνά να παρακολουθούνται από αυτούς, όταν εισέρχονται στις εγκαταστάσεις υγιεινής. Μερικές μάλιστα για να το αποφύγουν, δεν τρώνε ούτε πίνουν, προκειμένου να μη χρειάζεται να πηγαίνουν τουαλέτα, όπου αισθάνονται ανασφάλεια.

Πώς όμως ο καθένας χωριστά από μας θα μπορούσε να συμβάλλει, ώστε να διορθωθεί αυτή η τραγική κατάσταση; Όλοι μας σαφώς καταλαβαίνουμε πως πρόκειται για κάτι ντροπιαστικό, όμως το προσπερνάμε, καθώς πιστεύουμε πως τα δικά μας προβλήματα είναι πολύ σημαντικότερα· αυτή είναι και η εσφαλμένη αντίληψη των ανθρώπων. Το μόνο που ζητείται είναι λίγη ανθρωπιά και λίγη ευαισθητοποίηση. Αν μπορούσαμε να μπούμε έστω και για μια στιγμή στη θέση αυτών των γυναικών, που καθημερινά παλεύουν για να ζήσουν, ίσως να καταλαβαίναμε τη σοβαρότητα του θέματος και να προσπαθούσαμε να βοηθήσουμε, όσο μπορεί ο καθένας μας. Ας ανοίξουμε λοιπόν τα μάτια μας, και ίσως το αποτέλεσμα να έχει μεγάλο αντίκτυπο, τόσο για μας, όσο και για αυτούς που χρειάζονται τη στήριξή μας…

Κωνσταντίνα Μανδαλιανού