Η ιστορία που διάβασα ήταν το » Καπλάνι της βιτρίνας», της Άλκης Ζέη. Η ιστορία αυτή διαδραματίζεται στη Σάμο,λίγα χρόνια πριν από τη δικτατορία του 1936. Η αφηγήτρια είναι ένα μικρό κορίτσι που ζει με την αδερφή της και τους γονείς της. Τα δύο κορίτσια παίζουν, φαντάζονται ιοστορίες και περνούν τον χρόνο τους κοιτάζοντας το »καπλάνι», μια βαλσαμομένη τίγρη με δύο μάτια κίτρινα τα οποία ήταν γυάλινα, στη βιτρίνα του σπιτιού τους. Σιγά, σιγά όμως καταλαβαίνουν ότι γύρω τους συμβαίνουν σοβαρά πράγματα. Υπάρχουν πολιτικές εντάσεις, φόβος και κάποιοι άνθρωποι διώκονται για τις ιδέες τους. Μέσα από τα μάτια των παιδιών βλέπουμε πως μια ξέγνιαστη παιδική ζωή αρχίζει και επηρεάζεται απο την ιστορία. Το καπλάνι γίνεται σύμβολο θάρρους, φόβου αλλά και ελευθερίας.
Αυτό το βιβλίο μου άρεσε γιατί συνδυάζει τη φαντασία με την πραγματικότητα. Η αφήγηση είνια απλή και κατανοητή. Δείχνει τη σημασία της οικογένειας και μαθαίνουμε για μία σημαντική περίοδο της ιστορίας. ( Την ελευθερία και τη δημοκρατία ).
