Τιμούμε την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, που γιορτάζεται με ελληνική πρωτοβουλία από το 1998 κάθε 21η Μαρτίου, με αποσπάσματα αγαπημένων ποιημάτων, Ελλήνων και ξένων ποιητών…
«Ύπνος να ‘ρθει στα μάτια σου και στην καρδιά σου ειρήνη.
Ύπνος κι ειρήνη θα ‘θελα για ‘σένα να ‘χα γίνει» Σαίξπηρ, Ρωμαίος και Ιουλιέτα
«Άφησέ με να ‘ρθω μαζί σου.
Το ξέρω πως καθένας μοναχός
πορεύεται στον έρωτα, μοναχός
στη δόξα και στον θάνατο.
Το ξέρω. Το δοκίμασα.
Δεν ωφελεί.
Άφησέ με να ‘ρθω μαζί σου.» Γιάννης Ρίτσος, Σονάτα του Σεληνόφωτος
«Η πιο όμορφη θάλασσα
είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει.
Τα πιο όμορφα παιδιά
δεν έχουν μεγαλώσει ακόμα.
Τις πιο όμορφες μέρες μας
δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα.» Ναζίμ Χικμέτ, Η πιο όμορφη θάλασσα
«Κοριτσάκι μου,
θέλω νὰ σοῦ φέρω
τὰ φαναράκια τῶν κρίνων
νὰ σοῦ φέγγουν στὸν ὕπνο σου.
Κοιμήσου κοριτσάκι.
Εἶναι μακρὺς ὁ δρόμος.
Πρέπει νὰ μεγαλώσεις.» Γιάννης Ρίτσος, Πρωινό άστρο
«Τ’ αστέρια κοιτάζεις, αστέρι μου. Μακάρι ουρανός
να γινόμουν, και μ’ άπειρα μάτια εσένα να βλέπω.» Πλάτων
«Σ’ αγαπώ μη γνωρίζοντας πώς, από πού και πότε,
σ’ αγαπώ στα ίσια δίχως πρόβλημα ή περηφάνια:
σ’ αγαπώ έτσι γιατί δεν ξέρω μ’ άλλον τρόπο,
παρά μ’ ετούτον όπου δεν είμαι μήτε είσαι,
που το χέρι σου πάνω μου το νιώθω σαν δικό μου,
που όταν κοιμάμαι κλείνουν και τα δικά σου μάτια.» Πάμπλο Νερούδα, Ποίημα 17 (100 ερωτικά σονέτα)
“Έρωτα που ‘σαι ακαταμάχητος
Έρωτα που τα πλούτη εξανεμίζεις
που ξενυχτάς στα απαλά
μάγουλα της κοπέλας,
που βρίσκεσαι ακόμα και στα πέλαγα
ή και στις κατοικίες των ξωμάχων.
Να σ’ αποφύγει εσένα δεν μπορεί
Ούτε θνητός ούτε αθάνατος
Κι αυτόν που τον κατέχεις τον τρελαίνεις.» Σοφοκλής, Αντιγόνη
«Δίχως τη δική σου αγάπη
δύσκολα περνά ο καιρός.
Δίχως τη δική σου αγάπη
είναι ο κόσμος πιο μικρός.” Νίκος Γκάτσος, Χάρτινο το φεγγαράκι
«Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φως
Πριν απ’ τον Έρωτα έρωτας
Κι όταν σε πήρε το φιλί
Γυναίκα.» Οδυσσέας Ελύτης, Δεύτερη φύση
«Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες
στα περασμένα χρόνια.
Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα
και σε βροχή, σε χιόνια,
δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες.» Μαρία Πολυδούρη, Μόνο γιατί μ’ αγάπησες
«Φοβάμαι μη χάσω το θαύμα
Των αγαλμάτινων ματιών σου και τη μελωδία
Που μου αποθέτει τη νύχτα στο μάγουλο
Το μοναχικό ρόδο της ανάσας σου.» Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, Σονέτο του γλυκού παράπονου
