Του Ρομπέρτο Γκιονμπαλάι
Κάθε χρονιά, λίγο πριν τα Χριστούγεννα, οι δρόμοι γεμίζουν με φωνές παιδιών, γέλια και τον ήχο από τρίγωνα που συνοδεύεται από το τραγούδι των παιδιών στο έθιμο που μας είναι γνωστό ως κάλαντα. Πλέον τα κάλαντα, είναι ένα από τα κυριότερα και πιο γνωστά ελληνικά Χριστουγεννιάτικα έθιμα. Όμως από που προήλθαν και πως ενσωματώθηκαν στους γιορτασμούς μας;
Η λέξη στην πραγματικότητα υπάρχει από την ρωμαϊκή εποχή, δηλαδή πάνω από 2000 χρόνια πριν και η ρίζα της είναι η λατινική λέξη, «calandae» που ήταν οι πρώτες μέρες του μήνα στη ρωμαϊκή εποχή, όπου ανακοινωνόνταν οι επερχόμενες γιορτές. Στη βυζαντινή εποχή, με την άνοδο του Χριστιανισμού η «ειρεσιώνη» ,ένα τότε έθιμο που τα παιδιά πήγαιναν από πόρτα σε πόρτα και τραγουδούσαν ευχές για καλή σοδειά και ευημερία, συνδέθηκε με τον Χριστιανισμό, τα Χριστούγεννα και την πρωτοχρονιά και το αγαπημένο μας έθιμο γεννήθηκε.Σήμερα τα παιδιά ξυπνάνε νωρίς το πρωί και συνήθως χωρισμένα σε παρέες πάνε σε σπίτια και καταστήματα με το γνωστό σε όλους τρίγωνο ή και σε κάποιες περιπτώσεις με άλλα μουσικά όργανα. Ρωτάνε το χαρακτηριστικό «να τα πούμε;» και αφού τα πούνε παίρνουν ως αντάλλαγμα κάποιο κέρασμα ή λίγα χρήματα.
Για κάποιους, τα κάλαντα είναι ένας τρόπος για τη νέα γενιά να φέρει μαζί τον κόσμο στις γιορτινές εποχές και να δώσει χαρά και ελπίδα Άλλοι πάλι πιστεύουν ότι το έθιμο έχει χάσει την σημασία του και πλέον είναι αγαπητό στα παιδιά μόνο για το χρηματικό αντάλλαγμα. Το μόνο βέβαιο είναι πως για τον έναν ή τον άλλο λόγο, τα κάλαντα έχουν περάσει από γενιά σε γενιά, ενώνοντας τον κόσμο κάθε Χριστούγεννα, όποιο και αν είναι το κίνητρο των παιδιών…
