Του Ρομπέρτο Γκιονμπαλάι
Για πολλούς μαθητές λυκείου, το φροντιστήριο είναι κάτι που θεωρείται αυτονόητο. Κάθε μέρα, μετά το σχολείο, τρέχουν για να παρακολουθήσουν ένα μάθημα, να κάνουν ασκήσεις, να δώσουν τεστ και μετά να διαβάσουν ξανά. Αλλά η μεγάλη ερώτηση είναι: είναι πραγματικά απαραίτητο ή έχει γίνει μια συνήθεια;
Από τη μια πλευρά, το φροντιστήριο προσφέρει κάποια πράγματα που συχνά δεν υπάρχουν στο σχολείο. Τα τμήματα του φροντιστηρίου είναι πολύ μικρότερα, ο καθηγητής έχει πολύ περισσότερο χρόνο για να απαντήσει στις απορίες των μαθητών και η ύλη, ιδιαίτερα στη Γ΄ Λυκείου, προχωρά με ρυθμό που είναι προσανατολισμένος στις Πανελλήνιες εξετάσεις. Πολλοί μαθητές νιώθουν πολύ μεγαλύτερη ασφάλεια όταν λαμβάνουν επιπλέον στήριξη, επαναλήψεις και συστηματικά διαγωνίσματα. Για κάποιους μαθητές, το φροντιστήριο λειτουργεί και ως ένα κίνητρο: τους βοηθά να μείνουν σε πρόγραμμα και τους κρατά συγκεντρωμένους στον στόχο τους.
Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που σκέφτονται αν το φροντιστήριο είναι πραγματικά απαραίτητο. Μήπως το σχολείο δεν είναι αρκετό; Οι μαθητές περνούν πολύ χρόνο στο σχολείο, μαθαίνουν την ίδια ύλη και εξετάζονται σε αυτή. Όταν σχεδόν όλοι πιστεύουν ότι το φροντιστήριο είναι απαραίτητο, τότε γεννιέται ένα ερώτημα: είναι οι μαθητές το πρόβλημα ή είναι ο τρόπος που λειτουργεί η εκπαίδευση;
Το φροντιστήριο δεν είναι κάτι που μπορούν όλα τα παιδιά να έχουν πρόσβαση. Το κόστος είναι πάρα πολύ υψηλό για πολλές οικογένειες. Αυτό σημαίνει ότι δημιουργούνται ανισότητες. Δεν είναι δίκαιο που όλοι πρέπει να δώσουν τις ίδιες εξετάσεις, αλλά δεν έχουν όλες οι οικογένειες τις ίδιες ευκαιρίες. Αυτό προκαλεί πίεση σε κάποιους μαθητές. Νιώθουν ότι δεν είναι δίκαιο, νιώθουν αδικία.
Πραγματικά, η απάντηση στο ερώτημα αν το φροντιστήριο είναι απαραίτητο διαφέρει από άτομο σε άτομο. Κάποιοι μαθητές το χρειάζονται πραγματικά για να προχωρήσουν, ενώ άλλοι μπορούν να τα καταφέρουν καλά με το να διαβάζουν σωστά, να λαμβάνουν βοήθεια από το σχολείο ή να κάνουν προσωπική προσπάθεια. Το σημαντικό είναι ότι κανένας μαθητής δεν πρέπει να πιστεύει ότι χωρίς να πηγαίνει σε φροντιστήριο δεν έχει καμία ελπίδα να τα καταφέρει.
Ίσως το πιο σημαντικό ερώτημα δεν είναι αν το φροντιστήριο είναι απαραίτητο, αλλά αν το σχολείο θα μπορούσε και θα έπρεπε να είναι αρκετό.
