Της Ράνιας Οικονόμου
Η βία κατά των γυναικών είναι ένα από τα μεγαλύτερα κοινωνικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η κοινωνία μας τις τελευταίες δεκαετίες. Παρά το γεγονός ότι η κοινωνία μας εξελίσσεται και γίνεται λόγος για ίσα δικαιώματα και σεβασμό, υπάρχουν ακόμα χιλιάδες γυναίκες που βιώνουν βία κάθε μέρα, και συνήθως μέσα στο ίδιο τους το σπίτι. Αυτή η βία δεν είναι ούτε σπάνια ούτε μεμονωμένη· είναι ένα φαινόμενο που αφορά όλους μας.
Η κακοποίηση δεν είναι απλώς μία κατηγορία σωματικής βίας. Περιλαμβάνει την ψυχολογική κακοποίηση, όπως απειλές, εξευτελισμό, έλεγχο και απομόνωση, τη λεκτική βία, τη σεξουαλική κακοποίηση, καθώς και την οικονομική εκμετάλλευση. Αυτές οι μορφές μπορούν να κάνουν μία γυναίκα να έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση και να μη θεωρείται ελεύθερη, ακόμα κι αν δεν έχουν εμφανή σημάδια.
Τα στατιστικά στοιχεία φανερώνουν πόσο σοβαρό είναι το πρόβλημα. Παγκοσμίως μία στις τρεις γυναίκες θα υποστεί κάποια μορφή σωματικής ή σεξουαλικής βίας μέσα στη ζωή της. Επιπλέον, κάθε χρόνο περίπου 50.000 γυναίκες χάνουν τη ζωή τους από τον σύντροφό τους ή από μέλος της οικογένειάς τους, πράγμα που σημαίνει ότι κατά μέσο όρο 137 γυναίκες σκοτώνονται καθημερινά σε όλο τον κόσμο.
Τα στοιχεία στην Ελλάδα είναι εξίσου ανησυχητικά. Μόνο μέσα στο 2024 καταγράφηκαν περισσότερα από 18.000 περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, με τη συντριπτική πλειοψηφία των θυμάτων να είναι γυναίκες. Αυτό σημαίνει ότι περίπου 51 γυναίκες κάθε μέρα καταγγέλλουν ότι υφίστανται βία. Παρόλα αυτά, οι ειδικοί λένε ότι τα πραγματικά γεγονότα είναι πολύ περισσότερα, διότι πολλές γυναίκες φοβούνται ή ντρέπονται να μιλήσουν.
Η σιωπή είναι ένας από τους μεγαλύτερους υποστηρικτές της βίας. Ο φόβος, η πίεση από την κοινωνία, η εξάρτηση από το χρήμα και η έλλειψη υποστήριξης είναι οι λόγοι για τους οποίους πολλές γυναίκες δεν μπορούν να ξεφύγουν από καταστάσεις στις οποίες διατρέχουν κίνδυνο. Είναι όμως πολύ σημαντικό να ξεκαθαρίσει ότι κανένας άνθρωπος που έχει υποστεί βία δεν ευθύνεται για αυτή!
Το σχολείο μπορεί να έχει πολύ σημαντικό ρόλο στην πρόληψη του προβλήματος. Μέσω της εκπαίδευσης, του διαλόγου και της προώθησης αξιών όπως ο σεβασμός, η ισότητα και η αποδοχή, οι νέοι μπορούν να μάθουν να αναγνωρίζουν και να απορρίπτουν τη βία. Οι υγιείς σχέσεις στηρίζονται στην εμπιστοσύνη και την ισότητα και όχι στον φόβο και τον έλεγχο.
Η κακοποίηση των γυναικών δεν είναι θέμα που ανήκει μόνο στον ιδιωτικό τους χώρο. Είναι παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου και κοινωνικό πρόβλημα. Όλοι αξίζει να ενημερωνόμαστε, να μιλάμε και να βοηθάμε τα θύματα. Μόνο έτσι μπορούμε να βοηθήσουμε στο να σχηματίσουμε μία κοινωνία όπου κάθε γυναίκα θα έχει το δικαίωμα να ζει με ασφάλεια, αξιοπρέπεια και ελευθερία.
