Η εικονογράφηση είναι της ιδίας
Μια φορά κι έναν καιρό σ΄ ένα δάσος μακρινό υπήρχε ένα παλάτι μαγικό που εκεί ζούσε ο βασιλιάς Κώτσος με την γυναικά του την Κλαιρ. Είχαν δυο πανέμορφες κόρες την Κατερίν και την Ελευθερίν.
Ζούσαν όλοι ευτυχισμένοι στο βασίλειο τους. Η Κατρίν και η Ελευθερίν έπαιζαν κάθε μέρα στα λιβάδια του βασιλείου τους. Με τ΄ αλόγα τους πήγαιναν βόλτα και το βράδυ έπαιζαν με τα παιχνίδια τους στα δωμάτια τους.
Όμως κάποια κακιά μάγισσα ζήλεψε την ευτυχισμένη οικογένεια και άρχισε να σκέφτεται πώς θα μπορούσε να τους κάνει κακό. Σκέφτηκε, λοιπόν, να τους κάνει λυπημένους. Έτσι το βασίλειο έπεσε σε βαθιά μελαγχολία• όλοι ήταν λυπημένοι ακόμα και τα αλόγα, η γάτα, τα γουρούνια και ο μάγειρας. Όλοι. Τι μεγάλη στεναχώρια ήταν αυτή! Ο βασιλιάς έπρεπε να βρει μια λύση. Δεν μπορούσαν να είναι λυπημένοι και ειδικά η Κατρίν, η ξανθομαλλούσα, που έπρεπε να πάει σχολείο. Δεν μπορούσε η μικρή πριγκίπισσα να πάει στο σχολείο έτσι λυπημένη που ήταν. Έπρεπε, λοιπόν, κάτι να σκεφτεί….
Σκεφτόταν, σκεφτόταν, σκεφτόταν και τελικά ναι!…βρήκε την λύση! Σκέφτηκε να πει σ΄ όλον τον κόσμο πως όποιος κάνει την οικογένειά του ξανά ευτυχισμένη θα του δώσει πάρα πολλά λεφτά. Φώναξε τότε τον βοηθό του και του είπε:
- Βγάλε ανακοίνωση πως, όποιος κάνει τους ανθρώπους στο βασίλειό μου να γελάσουν, θα του δώσω ένα άλλο βασίλειο σαν το δικό μου.
Άρχισαν λοιπόν να έρχονται διάφοροι από όλα τα μέρη του κόσμου, για να δοκιμάσουν, αλλά τίποτα.
Ούτε ένα τόσο δα μικρό γελάκι δεν έβγαλαν τα χείλη τους. Ο βασιλιάς απογοητευμένος σκέφτηκε ότι τώρα πια θα πρέπει να στείλει την ξανθομαλλούσα πριγκίπισσα στο σχολείο για να μάθει γράμματα κι ας ήταν λυπημένη. Άλλα εκεί που κοίταζε σκεφτικός τον ουρανό, να σου, δυο σύννεφα που έμοιαζαν με κλόουν, αστεία, μα πάρα πολύ αστεία.
Κάποτε τα σύννεφα άρχισαν τον καβγά. Έναν καβγά τρικούβερτο. Κυνηγούσαν το ένα τ΄ άλλο, ένα κυνηγητό χαμός! Έτρεχαν πέρα δώθε να πιάσει το ένα τ΄ άλλο. Τι ιδρώτας ήταν αυτός!…και τότε άρχισε να βρέχει! Ίδρωναν τα σύννεφα κι έβρεχε… τι αστείο που ήταν! Αφού το δυνατό σύννεφο-κλόουν πρόλαβε κι έπιασε το αδύνατο σύννεφο-κλόουν, σταμάτησε και η βροχή. Αλλά να σου ξαφνικά άρχισαν πάλι τον καβγά και «μπαμ» και «μπουμ» μπουνιές – κλωτσιές και τότε άρχισε να βροντά. Εκείνη τη στιγμή η ξανθομαλλούσα πριγκίπισσα γέλασε με την καρδιά της και μαζί μ’ αυτήν όλο το βασίλειο. Πιάνει το δυνατό σύννεφο και δίνει μια κουτουλιά στο αδύνατο «μπαμ!» και ο αδύνατος έβγαλε ένα μεγάλο καρούμπαλο• γέλια η πριγκίπισσα!
Από τη στιγμή εκείνη όλοι ήταν ευτυχισμένοι. Και η μικρή πριγκίπισσα πήγαινε στο σχολείο κάθε μέρα. Δεν φοβόταν τίποτα, ούτε την βροχή ούτε την αστραπή. Ήταν γενναία και δυνατή.
Η Κατερίνα Μοσκιού είναι μαθήτρια της Α΄2 Γυμνασίου
Η εικονογράφηση είναι της ιδίας
