Η πιο ατόφια αλήθεια είναι το κάλπικο ψέμα.
Ο πιο βαθύς ουρανός κρύβει αστέρια φωτεινά,
που πάνω από τη γη ποτέ σου δεν πρόσεξες.
Κι η πιο γλυκιά μελωδία
δεν ακούστηκε ακόμα.
Αστεία αγέλαστα,
που έγιναν συντρίμμια
κι η πιο λαμπερή ηλιαχτίδα
που τραβάει το μίσος
μακριά από τον ήλιο
Γιατί δεν άκουσες τα λόγια του Βοριά
«Η πυξίδα, μάνα
με πήγε αριστερά»
Θλιμμένο παραμύθι,
γιατί δεν εισακούστηκες ποτέ;
Ήταν η φωνή της λογικής
που σε έσπρωξε να μάθεις αυτή την ιστορία.
