Ακούω μια φωνή
από μακριά.
Ποιος με καλεί;
Ο χρόνος που περνά
και με τραβάει να χαθώ
μαζί του.
Ακούω μια φωνή
να έρχεται πιο κοντά.
Ποιος με καλεί;
Η μοίρα της στιγμής
που από λεπτό σε λεπτό
πάλι θα φανερωθεί.
Ακούω μια φωνή
να μου ψιθυρίζει
δίπλα στο αυτί.
Ποιος με καλεί;
Το παρελθοντικό εγώ.
Ξαφνικά τα πόδια μου
δεμένα με δυο μακριά σχοινιά.
Δεν ακούω καμία
φωνή πια.
Ποιος με καλεί;
Κανείς, όλα ήταν
μέσα στο μυαλό μου
τελικά…
