Με αυτό το podcast συμμετείχαν στον διαγωνισμό “Kαν΄το ν΄ακουστεί» του European School Radio και απέσπασαν το 1ο βραβείο podcast Λυκείου μετά από την ψηφοφορία των κριτών αλλά και των μαθητών των υπόλοιπων διαγωνιζόμενων Λυκείων.

Μπορείτε να ακούσετε το podcast εδώ: European teliko 

Αναλυτική παρουσίαση της δουλειάς μας

Θελήσαμε αρχικά να εκφράσουμε τους προβληματισμούς μας για την απάθεια που δείχνουν οι σύγχρονοι πολίτες και ειδικά οι νέοι μπροστά στα προβλήματα που μαστίζουν την  ανθρωπότητα και αποτελούν απειλή για το μέλλον της. Θεωρήσαμε ότι η κλιματική κρίση, με την άνοδο της θερμοκρασίας, την εκδήλωση πυρκαγιών, τις πλημμύρες ή την λειψυδρία, είναι το κυρίαρχο πρόβλημα που οφείλει να αντιμετωπίσει άμεσα ο πλανήτης, για να διασφαλίσει την μελλοντική ύπαρξή του και να αποφύγει μια ανεπανόρθωτη καταστροφή. Μας απασχόλησαν όμως και άλλα παγκόσμια ζητήματα, όπως οι πολεμικές συγκρούσεις που εξακολουθούν να υφίστανται, η καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι κοινωνικές ανισότητες, η υπερκατανάλωση, ο ρόλος της τεχνητής νοημοσύνης και των κοινωνικών δικτύων που διαμορφώνουν τις αξίες, χειραγωγούν τους πολίτες, επηρεάζουν τις κοινωνικές σχέσεις και καθορίζουν όλους τους τομείς του πολιτισμού και των τεχνών. Θέλαμε να κρούσουμε τον κώδωνα του κινδύνου για τις παθογένειες που κυριαρχούν στον κόσμο και να στείλουμε ένα μήνυμα για την άμεση ευαισθητοποίηση και δράση όλων προκειμένου να τις εξαλείψουμε το συντομότερο. Ένα δυσοίωνο μέλλον δεν είναι και πολύ μακριά, αν δεν λάβουμε από τώρα τα κατάλληλα μέτρα. Χρόνος δεν υπάρχει για αναβολές…

Επειδή δεν επιθυμούσαμε να καταγράψουμε τις σκέψεις μας σε κοινότυπα θεωρητικά κείμενα, επιλέξαμε να δημιουργήσουμε ένα σατιρικό μικρό θεατρικό δρώμενο. Παραμονή Πρωτοχρονιάς του μακρινού 2085, λίγο πριν αλλάξει ο χρόνος, μια παρέα φίλων μπροστά στο γιορτινό τραπέζι συζητά για την επικαιρότητα και την καθημερινότητά της. Με χιουμοριστικό τρόπο αναδεικνύει τα προβλήματα που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν οι επόμενες γενιές, κι όλα αυτά λέγονται λίγο πριν τα μεσάνυχτα. Για την παρέα δεν υπάρχει πολύς χρόνος, κοντεύουν μεσάνυχτα, για τον πλανήτη επίσης ο χρόνος ευημερίας λιγοστεύει…

Μπορείτε να δείτε στιγμιότυπα από τη δράση μας εδώ : ΒΙΝΤΕΟ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ PODCAST

Γράψαμε το σενάριο σταδιακά, αφού συναντηθήκαμε τέσσερις φορές μετά το πέρας του σχολικού ωραρίου στη σχολική βιβλιοθήκη. Δημιουργήσαμε τους διαλόγους του θεατρικού μας, το ολοκληρώσαμε. Στην τελευταία συνάντηση θεωρήσαμε απαραίτητο να συμπληρώσουμε στο τέλος του σεναρίου και ένα κείμενο θεωρητικού τύπου με κυριολεκτικό πια τρόπο, για να κάνουμε ξεκάθαρο το μήνυμά μας. Το μήνυμα έπρεπε να είναι σαφές: δεν υπάρχει χρόνος, πρέπει να αναλάβουμε δράση για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που θέτουν σε κίνδυνο το μέλλον του πλανήτη. Οι ήχοι ενός ρολογιού θα εμπλούτιζαν την ηχογράφησή μας. Ένα ρολόι που μετράει αντίστροφα θα ήταν το σύμβολό μας. Το εμπνευστήκαμε από το «Doomsday Clock» μια συμβολική συσκευή που κατασκευάστηκε το 1947, καταγράφει την πιθανότητα μιας ανθρωπογενούς παγκόσμιας καταστροφής λόγω των πυρηνικών μέσων ή της κλιματικής αλλαγής και θα δείξει μεσάνυχτα, όταν αυτή δε θα είναι πια διαχειρίσιμη. Ρολόι, ήχος, χτύπος, μεσάνυχτα…

Αλλά ο τίτλος; Δεν τον είχαμε βρει ακόμα. Τόσες ιδέες, λέξεις, φράσεις, καμιά δεν μας ικανοποιούσε πλήρως! Το βλέμμα μας έπεσε σε ένα βιβλίο «Το ρολόι του κόσμου χτυπά μεσάνυχτα». Μα βέβαια ο Μενέλαος Λουντέμης είχε σκεφτεί αυτόν τον τίτλο πριν από μας για ένα βιβλίο του, θα τον δανειστούμε για το μήνυμά μας, είναι ο ιδανικός. Είχαμε έτσι και την ευκαιρία να μιλήσουμε λίγο και για τον Λουντέμη και το έργο του. Κι αμέσως επανήλθαμε στη δράση μας. Μοιράσαμε τους ρόλους και κάναμε πρόβες. Φτάσαμε αισίως στην ημέρα της ηχογράφησης. Έγινε και αυτή στη βιβλιοθήκη του σχολείου μας.

Ήταν το βράδυ της Πέμπτης 10 Οκτωβρίου όταν έγινε κάτι πρωτοφανές για το Ελληνικό ποδόσφαιρο. Με μια εξαιρετική εμφάνιση, η Εθνική Ελλάδος, κατάφερε να επικρατήσει 2-1 επί της Αγγλίας στο Γουέμπλεϊ, σε έναν αγώνα του Nations League, κατακτώντας την πρώτη νίκη της απέναντι στην Αγγλία στην ιστορία των μεταξύ τους αναμετρήσεων, συνεχίζοντας το αήττητο της σερί στη συγκεκριμένη διοργάνωση.

Στο ξεχωριστό αυτό βράδυ άνοιξε το σκορ ο Παυλίδης για τους γαλανόλευκους, εκτελώντας τον Πίκφορντ μετά από μία εντυπωσιακή ομαδική προσπάθεια όπου ο Ρότα προσπάθησε με σουτ, η μπάλα έφτασε στον Κουλιεράκη, που πάσαρε στον Γιαννούλη, και εκείνος στον Παυλίδη, ο οποίος με ιδανικό σουτ πέτυχε το 0-1. Έπειτα, στο 87ο λεπτό, ο Μπέλιγχαμ ισοφάρισε για την Αγγλία, μετά από συνδυασμό του Άρνολντ με τον Ουότκινς, που γύρισε την μπάλα στην περιοχή και ο Μπέλιγχαμ εκμεταλλεύτηκε την αδράνεια της άμυνας για να σκοράρει. Οι Έλληνες όμως δεν παραιτήθηκαν, αφού με την αφιέρωση και την αγάπη που είχαν για τον Τζορτζ, στο 94ο λεπτό έφεραν το τελικό 2-1. Ο Πέλκας μπήκε στην περιοχή, πήρε τις κόντρες και στρώθηκε η μπάλα στον Παυλίδη, ο οποίος με δυνατό σουτ χάρισε τη νίκη στην Ελλάδα. Η χώρα μας δικαιώθηκε μετά από άλλα 3 γκολ τα οποία δε μέτρησαν καθώς ήταν offside και νίκησε για πρώτη φορά στα χρονικά την Αγγλία και μάλιστα στο γήπεδό της! Ήταν απλά μια νίκη του ποδοσφαίρου;

Τη προηγούμενη μέρα του αγώνα δυστυχώς απεβίωσε με τραγικό τρόπο στο σπίτι του ο Τζόρτζ Μπάλντοκ, βασικός αμυντικός παίκτης της Εθνκής μας. Οι συμπαίκτες, ο προπονητής και τα στελέχη της ομάδας συγκλονισμένοι σκέφτονταν να ακυρώσουν τον αγώνα, το πρότειναν στην UEFA αλλά το αίτημά τους δεν έγινε δεκτό. Παρά το πένθος τους  οι Έλληνες παίκτες πήραν μέρος στον αγώνα, έπαιξαν με «ψυχή» και αφιέρωσαν τα γκολ στον εκλιπόντα συμπαίκτη τους, σηκώνοντας τη φανέλα με το Νο2 του Μπάλντοκ στον ουρανό του Λονδίνου. Η πρόσφατη τραγική αυτή απώλεια ώθησε τους παίκτες της Εθνικής μας να καταφέρουν το μέχρι τώρα ακατόρθωτο και να επικρατήσουν επί της Αγγλίας. Ήταν μια διπλή νίκη, μια νίκη του ποδοσφαίρου αλλά και μία νίκη ανθρώπινης ψυχής. Οι τρεις χιλιάδες Έλληνες οπαδοί που παραβρέθηκαν  στο γήπεδο αποχώρησαν διπλά περήφανοι και συγκινημένοι.

«Μετά το πάρτι» της Μαρίας Ζαβάκου

Από 5/11/24 

Θέατρο Rex- Σκηνή «Ελένη Παπαδάκη»

Είδος θεατρικής παράστασης: Κοινωνικό

Διάρκεια: 60 λεπτά

Σκηνοθεσία: Γιολάντα Μαρκοπούλου

Σκηνικά-Κοστούμια: Αριστοτέλης Καρανάνος, Αλεξάνδρα Σιάφκου

Κίνηση: Πατρίσια Απέργη

Μουσική-Ηχητικός σχεδιασμός: David Blouin

Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου

Δραματολόγος παράστασης: Ειρήνη Μουντράκη

Βοηθός σκηνοθέτριας: Στέλλα Παπακωνσταντίνου

Βοηθός σκηνογράφων-ενδυματολόγων: Αφροδίτη Ψυχούλη

Παίζουν οι: Ασημίνα Αναστασοπούλου, Θεμιστοκλής Μαλεσάγκος, Μιχαήλ Μελίσσης, Ελένη Μιχαηλίδου, Βιβή Φωτοπούλου

Υπόθεση: Η παράσταση «Μετά το πάρτι» παρουσιάζει τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η νέα γενιά. Τα social media, τα «likes»,  η ανωνυμία, η παραβίαση της ιδιωτικότητας αλλά και τα δικαιώματα στο διαδίκτυο, ο σχολικός εκφοβισμός και η αντιμετώπιση του φαινομένου της βίας είναι κάποια από τα θέματα που θίγει η παράσταση. Κι όμως όλα αρχίζουν από ένα εφηβικό πάρτυ και μία παρέα πέντε παιδιών που έρχονται αντιμέτωποι με τις προκλήσεις του διαδικτύου.

Τον Νοέμβριο, κάποιοι μαθητές από την Α’ Λυκείου παρακολουθήσαμε την θεατρική παράσταση «Μετά το πάρτι» και μετά από την παράσταση συζητήσαμε για τον Διαδικτυακό εκφοβισμό και για το κατά πόσο προσέγγισε αυτό το θέμα η συγκεκριμένη παράσταση.

Οι ηθοποιοί, οι κινήσεις των σωμάτων τους, η απεικόνιση ενός video game, ενός πραγματικού- φανταστικού κόσμου, ο φωτισμός και η επιλογή τραγουδιών ήταν κάποια από τα στοιχεία της παράστασης που εντυπωσίασαν όλους τους μαθητές. Πιο συγκεκριμένα, η επιλογή λίγων αντικειμένων να βρίσκονται πάνω στη σκηνή και το παιχνίδι με τις συνεχόμενες αλλαγές του φωτισμού, τις χορευτικές κινήσεις των ηθοποιών και την ένταση του ήχου, μας ενθουσίασε και μας κρατούσε συνέχεια σε εγρήγορση για το τι θα γίνει στη συνέχεια. Μάλιστα, η προσπάθεια να θίξουν τόσα πολλά και σημαντικά θέματα για τον κόσμου του Διαδικτύου μέσα σε μόλις εξήντα λεπτά που διήρκησε η παράσταση ήταν εντυπωσιακή.

  Υπήρχαν και ορισμένα σημεία της παράστασης τα οποία προβλημάτισαν κάποιους μαθητές. Ένα παράδειγμα αποτελούν οι επαναλήψεις ορισμένων σκηνών. Πολλοί από εμάς αναρωτηθήκαμε γιατί να γίνουν οι συγκεκριμένες επαναλήψεις αλλά στη συζήτηση που έγινε μετά το τέλος της παράστασης μας εξήγησαν τον λόγο ύπαρξής τους. Ακόμη, το λεξιλόγιο που χρησιμοποιούσαν οι ηθοποιοί σε πολλές σκηνές θεωρήθηκε υπερβολικό και όχι τόσο κοντά στον τρόπο ομιλίας των εφήβων. Τέλος, η απότομη μετάβαση από τη μία σκηνή στην άλλη αλλά κυρίως το απότομο τέλος ήταν αυτό που δεν άρεσε τόσο σε αρκετούς μαθητές. Περιμέναμε  ένα διαφορετικό τέλος και μία πιο ομαλή μετάβαση από τη μία σκηνή στην άλλη, όπου να εξηγούνται κάποια βασικά στοιχεία. Είναι όμως κατανοητό ότι πρόκειται για μία θεατρική παράσταση και υπάρχουν ορισμένες θεατρικές συμβάσεις που δεν επιτρέπουν την λεπτομερή ανάλυση όλων των θεμάτων ειδικά σε ένα αρκετά μικρό χρονικό διάστημα.

Κλείνοντας, το να παρακολουθήσουμε την παράσταση «Μετά το πάρτι» ήταν σίγουρα μία ιδιαίτερη και ενδιαφέρουσα εμπειρία κατά την οποία και εμείς οι μαθητές καταφέραμε να δούμε του εαυτούς μας μέσα από αυτή αλλά και οι καθηγητές ήρθαν σε επαφή με τον κόσμο των εφήβων.

Η Ελένη Τσαγκά γεννήθηκε στον Πειραιά, όπου ζει μέχρι σήμερα.  

Είναι γνωστή δημοσιογράφος και παρουσιάστρια  δελτίων ειδήσεων. Έχει εργαστεί σε πολλούς τηλεοπτικούς σταθμούς (ANT-1, EΡΤ, MEGA και STAR), στο ραδιόφωνο (ROCK FM, TOP FM, KANAΛΙ 1-ΠΕΙΡΑΙΑΣ, ΕΛΛΑΔΑ FM, και ΑΘΗΝΑ 9.84) καθώς και σε εφημερίδες και περιοδικά. Έχει γράψει τρία μυθιστορήματα: «ΟΤΑΝ ΠΟΝΑΕΙ ΤΟ ΔΟΝΤΑΚΙ», «ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΤΟΥ ΣΚΑΝΤΖΟΧΟΙΡΟΥ» ΚΑΙ «ΑΝΑΜΝΗΣΙΑ». Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά.

Είχαμε την μοναδική ευκαιρία να συνομιλήσουμε με την καταξιωμένη και έμπειρη δημοσιογράφο, την κ. Ελένη Τσαγκά, λίγο πριν το Πάσχα στο πλαίσιο της σύνταξης και δημιουργίας του σχολικού ηλεκτρονικού περιοδικού μας.

Δίνοντας οδηγίες, συμβουλές και αναφέροντας δικές της προσωπικές εμπειρίες από το εργασιακό της περιβάλλον, μας βοήθησε να καταλάβουμε την αξία της δημοσιογραφίας και την ανθεκτικότητά της στον χρόνο, αφού τα γεγονότα «τρέχουν» και εμείς πρέπει να τα προλάβουμε…

Καθεμιά/ καθένας από μας αποκόμισε κάτι διαφορετικό και με χαρά θα θέλαμε να το μοιραστούμε μαζί σας…

«Ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία και ένα ενδιαφέρον γεγονός για εμένα, γιατί μέσα σε εκπαιδευτικά πλαίσια μας μίλησε με άνεση για τον χώρο της δημοσιογραφίας  χωρίς να αποκρύψει πληροφορίες. Προσωπικά, σ΄εμένα που με αφορά ιδιαίτερα αυτό το κομμάτι, έδωσε πολύτιμες συμβουλές για την επαγγελματική κατάρτιση στη δημοσιογραφία. Υπήρχε ομαλή ροή της συζήτησης και η κ. Τσαγκά, από τον τρόπο που μας μιλούσε, φαινόταν ότι είναι γνώστης του αντικειμένου της.»                                                                                

Αγγελική Σιβίλια

«Νιώθω πολύ τυχερή που ήρθα σε επαφή και  άκουσα έναν άνθρωπο που είναι μέσα στις συνεχείς εξελίξεις της δύσκολης καθημερινότητας. Μας μίλησε με ζεστασιά και ενθουσιασμό για το επάγγελμά της και δεν μας έκρυψε τυχόν δυσκολίες που αντιμετωπίζει στον χώρο, ήταν απόλυτα ειλικρινής. Προσέγγισε και μια άλλη πλευρά της δημοσιογραφίας, το κομμάτι της ψυχολογίας σε αυτό το επάγγελμα, κάτι το οποίο με ενθουσίασε και μου έδωσε έμπνευση σε αυτό με το οποίο θέλω να ασχοληθώ και εγώ στο μέλλον. Χαρήκαμε πολύ» 

                 Θεοδώρα Χατζηνικολάου

«Είμαι ευγνώμων που μπόρεσα να συνομιλήσω με έναν τόσο αξιόλογο άνθρωπο που με τη ζωντάνια και την όρεξη της για συζήτηση κατάφερε να μας εξηγήσει πώς πραγματικά λειτουργεί ο χώρος της δημοσιογραφίας και το πόσο διαφορετικός είναι από αυτό που βλέπουμε και ακούμε στις τηλεοράσεις  και το ραδιόφωνο. Επίσης, μου έκανε εντύπωση ο τρόπος  που μιλούσε ακόμα και για τις δυσκολίες που συνάντησε κατά τη διάρκεια της καριέρας  της,  καθώς ακόμα και γι’ αυτές μιλούσε με αγάπη και τις περιέγραφε ως αναμνήσεις που την ωφέλησαν στην εξέλιξή της. Ήταν μία μοναδική εμπειρία»

Ιωάννα Χασανάκου

«Για εμένα ήταν μια μοναδική εμπειρία. Ποτέ δεν είχα ασχοληθεί σε βάθος με την δημοσιογραφία, παρόλο που πάντα μου φαινόταν ένας ενδιαφέρων τομέας. Μετά τη συζήτηση που είχαμε, όμως, με την κυρία Ελένη και τον τρόπο που μας περιέγραψε το επάγγελμά της, κατάλαβα το πάθος και την αγάπη που τρέφει γι΄ αυτό. Μάλιστα, με ένα μειλίχιο ύφος μας συμβούλεψε για το μέλλον σαν να είμαστε παιδιά της και μας μετέδωσε τον ενθουσιασμό της για τη δουλειά αλλά και για τη ζωή και το μέλλον μας γενικότερα. Ελπίζω να συναντήσω και άλλους τόσο αξιόλογους ανθρώπους στη ζωή μου».

     Σουβαλιώτη Ανδριάνα  

Καταγράψαμε τα βασικά σημεία της συνέντευξης:

Το μικρόβιο της δημοσιογραφίας…

Αγγελική: Με ενδιαφέρει πολύ η δημοσιογραφία και χαίρομαι πολύ που σας γνωρίζω. Θέλω στο μέλλον να ασχοληθώ με αυτή επαγγελματικά. Ήθελα, λοιπόν, να σας ρωτήσω πώς πήρατε την απόφαση να ασχοληθείτε με αυτό το αντικείμενο, δηλαδή είχατε από μικρή ηλικία, ας πούμε, το μικρόβιο της δημοσιογραφίας;

κ. Τσαγκά: Από μικρή, από πολύ μικρή έβγαζα και εφημερίδα, ήμουνα Τρίτη δημοτικού, τότε χειρόγραφη εφημερίδα εννοείται ούτε καν καρμπόν δεν ξέρω τα ξέρουν τα παιδιά κυρία Λουράντου τα καρμπόν;

κ. Λουράντου: … από τα απουσιολόγια

κ. Τσαγκά: Α τα έχετε ακόμα εντάξει (γελάνε). Λοιπόν χωρίς καρμπόν έβγαζα τρία αντίτυπα το καλοκαίρι και τα πουλούσα στη μαμά μου, στη γιαγιά μου και στη θεία μου και έπαιρνα παγωτά, δηλαδή είχα στήσει επιχείρηση (γελάει). Μου άρεσε πάρα πολύ…, μετά όταν μεγάλωσα λίγο ήτανε τάση της οικογένειας, επιθυμία της οικογένειας, και ξέρεις αυτό γίνεται και υπόγεια χωρίς να το καταλαβαίνεις, να πάω στην Οδοντιατρική και πήγα, όπως ο αδελφός μου, αλλά δεν μου άρεσε. Σταμάτησα και πήγα στη σχολή δημοσιογραφίας και μάλιστα τότε, γιατί είμαι μεγάλη, δεν υπήρχε δημόσια σχολή δημοσιογραφίας, δεν υπήρχε Πανεπιστήμιο, υπήρχαν μόνο ιδιωτικές σχολές, οπότε πήγα σε ιδιωτική σχολή. Τότε ήταν δύο οι σχολές, ήταν ο Όμηρος και το Εργαστήρι επαγγελματικής δημοσιογραφίας νομίζω. Οι περισσότεροι δημοσιογράφοι στην ηλικία μου ήτανε από το Εργαστήρι και οι περισσότεροι πολιτικοί αυτή τη στιγμή στην Βουλή τελείωσαν το Εργαστήρι και μετά πήγαν στα Πανεπιστήμια και πήραν ένα πτυχίο κανονικό δημόσιο.

Αγγελική: Ναι, κατάλαβα…

κ. Τσαγκά: Αλλά μου άρεσε από μικρή και αυτό ήθελα, αυτό έκανα. Και δεν θα μπορούσα νομίζω να κάνω τίποτα άλλο.

Αγγελική: Κατάλαβα, τι πιστεύετε ότι σας τράβηξε περισσότερο σε αυτό το επάγγελμα, από πού είχατε αυτό το πάθος;

κ. Τσαγκά: Ε, διάβαζα εφημερίδες από μικρή, πολύ. Τότε είχαμε εφημερίδες, δεν είναι όπως εσείς, τότε μόνο με εφημερίδες και τηλεόραση ενημερωνόμαστε. Μου άρεσε πάρα πολύ να διαβάζω εφημερίδες, μου άρεσε πάρα πολύ να διαβάζω τα νέα, τις ειδήσεις. Έπαιρνε, δηλαδή, ο μπαμπάς μου θυμάμαι κάθε μεσημέρι, όταν γύριζε από τη δουλειά του εφημερίδα και την έπαιρνα εγώ και την ξεφύλλιζα, την ξεσκόνιζα τελείως, τα πάντα διάβαζα, τα πάντα. Μου άρεσε, μου άρεσε το ότι δεν υπάρχει στασιμότητα σε αυτή τη δουλεία, δηλαδή κάθε μέρα, έχεις να κερδίσεις από κάτι, ως γνώση, ως πληροφόρηση, ως εμπειρία. Κάθε μέρα είναι και κάτι καινούριο. Βέβαια, έχει πάρα πολλές δυσκολίες, εσύ Αγγελική να ξέρεις, έχει πάρα πολλές δυσκολίες αυτός ο χώρος, εγώ κάποιες δυσκολίες τις ξεπέρασα μετά από 20 χρόνια (γελάει) και χαλάρωσα. Είναι δύσκολος χώρος, αλλά είναι καλός, δηλαδή αν ρωτήσεις, όποιο δημοσιογράφο ρωτήσεις που δουλεύει πάνω από 5 χρόνια, θα σου πει ότι δεν θέλει να αλλάξει δουλειά, είναι πάρα πολύ λίγοι οι δημοσιογράφοι που έχουν ξεκινήσει, που έχουν βρει δουλεία, που δουλεύουν κάπου και θέλουν να κάνουν κάτι άλλο, πάρα πολύ λίγοι, ελάχιστοι.

Το ξεκίνημα…

Αγγελική: Ναι, απ΄ ότι κατάλαβα το ξεκίνημά σας ήταν μέσω μιας ιδιωτικής σχολής, τότε, γιατί δεν υπήρχε μία επίσημη σχολή επίσημο χαρτί, θυμάστε πώς ξεκινήσατε, πώς ήσασταν στην αρχή;

κ. Τσαγκά: Βέβαια, ήμουν γεμάτη όνειρα, γεμάτη όρεξη όπως θα είσαι και εσύ και όλα τα παιδιά, όταν ξεκινήσετε ό,τι επάγγελμα και να κάνετε. Δούλευα συνέχεια, θυμάμαι δούλευα, τότε ήταν και πάρα πολύ εύκολα τα πράγματα, τώρα Αγγελική είναι δύσκολα τα πράγματα, τότε ήταν η άνθηση της ιδιωτικής τηλεόρασης, ή μάλλον η γέννηση της ιδιωτικής τηλεόρασης και των ιδιωτικών ραδιοφωνικών σταθμών. Οι καθηγήτριές σας θα θυμούνται τον 9,84, ξεκίνησε η ιδιωτική ραδιοφωνία με τον 9,84 και έγινε χαμός, μετά με το κανάλι 1 του Πειραιά έγινε χαμός, μετά ξεκίνησε πρώτα ο ANT1 ή το MEGA δεν θυμάμαι ένα χρόνο διαφορά ήτανε, το MEGA, ο ANT1 η ιδιωτική τηλεόραση. Μέχρι τότε εμείς είχαμε μόνο την ΕΡΤ1 και την ΕΡΤ2. Υπήρχαν δουλείες πολλές τότε και δούλευα εγώ θυμάμαι στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο και σε εφημερίδα, δηλαδή ξεκινούσα στις 6 το πρωί, τώρα μιλάμε για 19 χρονών, όχι 30 και τελείωνα στις 12 το βράδυ με το βραδινό δελτίο ειδήσεων, γιατί έλεγα από μικρή δελτία ειδήσεων.

Ήταν ωραία, ήταν δύσκολα, ήταν ζόρικα, έχεις να αντιμετωπίσεις, πολλούς, δύσκολους χαρακτήρες. Η δημοσιογραφία είναι εξουσία και ο κάθε δημοσιογράφος αισθάνεται, λάθος κατά τη γνώμη μου, ότι έχει στα χέρια του εξουσία και πόσο δε μάλλον οι προϊστάμενοι των δημοσιογράφων πόση εξουσία θεωρούν ότι έχουν στα χέρια τους. Μιλάμε για ανθρώπους, δηλαδή, προϊστάμενους, αρχισυντάκτες, διευθυντές, ανθρώπους που ήτανε της πιάτσας, δεν ήτανε του πανεπιστημίου,  σκληροί άνθρωποι, πολύ σκληροί. Ήταν δύσκολα, αλλά δεν το άλλαξα το επάγγελμα αυτό. Το άλλαξα τώρα λόγω συγκυριών και που σταμάτησα την τηλεόραση. Ήταν μισό από επιλογή και μισό λόγω συνθηκών.  

Αγγελική: Απ΄ ότι καταλαβαίνω 19 χρονών τηλεόραση, ραδιόφωνο και με αυτές τις συνθήκες ήτανε πολύ πρωτόγνωρο, πολύ δύσκολο για ένα άτομο που ξεκινάει. 

κ. Τσαγκά: Ήταν πανδύσκολο, ήταν δύσκολο και να σκεφτείς ότι, να σκεφτείτε όλοι, ότι θυμάμαι όταν έπιασα δουλειά τέλος πάντων, άλλαξα μερικά κανάλια γιατί τότε βρίσκαμε δουλειές, πηγαίναμε όπου θέλαμε, κάναμε ό,τι θέλαμε και με πολλά λεφτά, τότε ήταν και πολλά τα λεφτά. Έφυγα από το MEGA πήγα στον ANT1, πήγα στον Παπαδάκη τότε, ακόμα υπάρχει ο Παπαδάκης, λοιπόν  μετά από 1-2 βδομάδες είδε ότι κινούμαι πολύ και κάνω ρεπορτάζ, αν και ήμουνα μικρό κορίτσι και σε ένα περιβάλλον κλειστό στην οικογένεια και αυστηρό, μου είπε να πάμε σε αποστολή στην Πάτρα. Τότε είχε γίνει ένας μεγάλος σεισμός στην Πάτρα, έπρεπε να πάμε αποστολή, να μείνουμε 3 ημέρες, να πάμε να κάνουμε ρεπορτάζ. Και θυμάμαι πήρε η αρχισυντάκτρια και μου λέει «ο Παπαδάκης θέλει να σε πάρει μαζί του στην Πάτρα». Πω πω, εγώ χαρά, μεγάλη ιστορία και πάω μέσα στον μπαμπά μου,  έχει πεθάνει ο συγχωρεμένος, και του λέω «μπαμπά θα φύγω θα πάω στην Πάτρα», μου λέει «που θα πας»; Λέω «στην Πάτρα», μου λέει «δεν θα πας στην Πάτρα, γιατί δεν μπορείς να πας στην Πάτρα, γιατί είσαι μικρούλα ακόμη», και μετά παίρνω την αρχισυντάκτρια της λέω «δεν με αφήνει ο μπαμπάς μου να έρθω στην Πάτρα», (γελάει) και δούλευα, πληρωνόμουνα, όχι αστεία, και πήρε ο Παπαδάκης τον μπαμπά μου, πήρε άδεια από τον μπαμπά μου, αφού μιλήσανε, μιλήσανε, μιλήσανε και τελικά με άφησε ο μπαμπάς μου να πάω με τον Παπαδάκη, φαντάσου τώρα ιστορίες τρελές…

Αγγελική: Ναι, κατάλαβα…

Τo ρεπορτάζ…., Τa fake news…

κ. Τσαγκά: Επίσης, να σου πω Αγγελική κάτι που θυμήθηκα τώρα, σε μία εξέγερση στις φυλακές Κορυδαλλού, τότε ήμουν στο ΤΟΠ FM του Λαμπράκη, και με παίρνουν τηλέφωνο από τον ΤΟΠ FΜ ότι έχει εξέγερση. Aφού είσαι κοντά, μένεις κοντά, μέναμε Πειραιά, να πας εσύ, ήτανε 12 η ώρα τη νύχτα, 11-12 χειμώνας και μου λέει ο μπαμπάς μου θα σε πάω εγώ (γελάει) και με πάει και καθότανε δίπλα μου, βέβαια, γιατί είχε αναρχικούς απ’ έξω, είχε φωτιές, είχε φασαρίες, είχε ΜΑΤ, είχε συγκρούσεις και ήμουνα εγώ με τον μπαμπά μου, έκανα ρεπορτάζ, δίπλα με τον μπαμπά μου, ήμουνα πολύ μικρή.

Αγγελική: Ναι κι όμως αυτό είναι και μία εμπειρία παρ’ όλ’ αυτά.

κ. Τσαγκά: Ναι, για εκείνον (γελάει), πέρασε ωραία μου είπε (γελάει)

Αγγελική: … ενδιαφέρον, συμβαίνουν συχνά εξεγέρσεις;

κ. Τσαγκά: Εξαρτάται από το ρεπορτάζ που κάνεις. Αν κάνεις αστυνομικό ή δικαστικό ρεπορτάζ, βέβαια, οι φυλακές είναι δικαστικό. Εξαρτάται και από το μέσο που δουλεύεις πώς τα έχει διαχωρίσει. Να ξέρετε ότι το κάθε ρεπορτάζ έχει τον δημοσιογράφο του, δηλαδή, ας πούμε το υπουργείο ναυτιλίας το καλύπτει ο ναυτιλιακός συντάκτης, το υπουργείο δικαιοσύνης το καλύπτει ο δικαστικός συντάκτης, το αστυνομικό ο αστυνομικός συντάκτης, το ελεύθερο είναι το ρεπορτάζ που περιλαμβάνει όλα τα θέματα, μπορεί να πάει παντού δηλαδή, να κάνει τα πάντα, από την λαϊκή μέχρι το ναυτιλιακό μέχρι τα πάντα, χωρίζονται αυτά, ο κάθε δημοσιογράφος, λοιπόν, έχει τον δικό του τομέα που είναι υπεύθυνος να ενημερώσει.

Από εκεί, πάμε στα fake news, ο κάθε δημοσιογράφος, λοιπόν είναι υπεύθυνος να ενημερώσει εγκαίρως και με τεκμηρίωση για το θέμα του. Ο δημοσιογράφος πώς ενημερώνεται; Ενημερώνεται από τον αρμόδιο φορέα, από το αρμόδιο υπουργείο, από πού μπορεί να ενημερωθεί; Ο αστυνομικός συντάκτης ενημερώνεται από την ΓΑΔΑ, ο δικαστικός συντάκτης από το υπουργείο δικαιοσύνης για τα επίσημα, από τα δικαστήρια για τα ανεπίσημα, όπως και στο αστυνομικό ρεπορτάζ. Το ότι υπάρχει ένας φορέας που σε ενημερώνει δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να το ψάξεις εσύ και να βρεις το δικό σου θέμα. Τώρα το θέμα της τεκμηρίωσης είναι θέμα του κάθε δημοσιογράφου, ο κάθε δημοσιογράφος θα πρέπει να ξέρει. Δηλαδή μπορώ να πάω εγώ και να πω σε έναν δημοσιογράφο ότι η Κατερίνα σκότωσε τον Γιώργο, ο δημοσιογράφος πρέπει να με πιστέψει; Δεν πρέπει να με πιστέψει, πρέπει να δει πού έγινε αυτό, πότε έγινε αυτό, να πάει στο σημείο, σας λέω τώρα ένα παράδειγμα έτσι χαρακτηριστικό έντονο, για να το καταλάβετε, πρέπει να πάει στο σημείο, να πάρει μαρτυρίες, να δει ό,τι έγινε, να το διασταυρώσει από την αστυνομία το θέμα, και πες ότι δεν το έχει μάθει η αστυνομία. Κατ΄αρχάς, πρέπει να την πάρει τηλέφωνο, πρέπει να το διασταυρώσεις το θέμα σου να το έχεις, δηλαδή, όταν πας στον αρχισυντάκτη σου και του πεις ένα θέμα πρέπει να του έχεις το θέμα, δεν μπορεί να είναι fake news. Ο αρχισυντάκτης σου, εφόσον σε έχει προσλάβει, για να καλύπτεις ένα συγκεκριμένο τομέα ή και να μην καλύπτεις μπορεί να κάνεις ελεύθερο, είναι σίγουρος ότι αυτό που του λες είναι γεγονός. Γι’ αυτό σε μεγάλα κανάλια ας πούμε, σε παλιά κανάλια, σε παραδοσιακά και σε μέσα επίσης, ποτέ δεν κλέβουν ειδήσεις. Μπορεί να δούνε μία είδηση από άλλους, αλλά θα πρέπει αυτήν την είδηση να την διασταυρώσει ο καθένας με τον δικό του αρμόδιο συντάκτη, δεν μπορεί κανένας να βγει, τουλάχιστον στα αξιόπιστα μέσα και να πει μία είδηση που την είδε αλλού, και όχι μόνο με μία μαρτυρία, πρέπει η είδηση να είναι τεκμηριωμένη και διασταυρωμένη και με δικό σου ρεπορτάζ.

Αγγελική: Από ό,τι καταλαβαίνω το να έχεις μια πληροφορία η οποία να είναι διασταυρωμένη και να την πεις στον αρχισυντάκτη έχει ένα ρίσκο για το κατά πόσο είναι έγκυρη.

κ. Τσαγκά: Δεν έχει ρίσκο, εφόσον το έχεις διασταυρώσει, κοίταξε να δεις, ρίσκο τι εννοείς να είναι ψέματα; Μπορεί να είναι ψέματα, σαφώς, αλλά εσύ, ως δημοσιογράφος είσαι εξασφαλισμένος, ότι έχεις πάρει τρεις μαρτυρίες, εσύ το έχεις, εφόσον το έχεις θα το πεις και δεν θα πεις ότι το λες εσύ, θα πεις ότι στο λένε οι μαρτυρίες σου. Στο λένε στο ρεπορτάζ σου, στο είπαν τρεις άνθρωποι, έχεις χαρτιά, έχεις μία απόφαση δικαστηρίου, έχεις κάτι μπροστά σου και ποτέ δεν παίρνεις κάτι πάνω σου, εκτός αν γράφεις άρθρο- άποψη. Το ρεπορτάζ λέει, σύμφωνα με το υπουργείο, σύμφωνα με τον τάδε, σύμφωνα με τη σύζυγό του, σύμφωνα με τον γείτονα, έτσι βγαίνει το ρεπορτάζ, δεν παίρνεις κάτι επάνω σου, δεν το λες εσύ, γιατί εσύ δεν ήσουν εκεί εκείνη τη στιγμή που έγινε αυτό, οπότε είσαι εξασφαλισμένος, αρκεί να τα έχεις αυτά τα θέματα, να είναι δικά σου, να τα κατέχεις. Σε κάλυψα;

Αγγελική: Ναι πάρα πολύ και ευχαριστούμε πάρα πολύ, ευχαριστώ κι εγώ προσωπικά, γιατί νομίζω ότι τώρα μου δίνετε ένα επιπλέον κίνητρο να ασχοληθώ με τη δημοσιογραφία, μου επιβεβαιώσατε την απόφασή μου.

κ. Τσαγκά: Εγώ νόμιζα ότι προσπάθησα να σε αποθαρρύνω, (γελάει), είναι δύσκολη απόφαση, πάντως να ξέρεις. Αλλά, αν το αγαπάς, ό,τι και να κάνεις, αν το αγαπάς θα πας μπροστά. Πρέπει να αγαπάμε αυτό που κάνουμε, πρέπει να το θέλουμε, πρέπει να μας γεμίζει, αν δεν μας γεμίζει κάτι δεν θα αποδώσουμε, ό,τι και να είναι αυτό. Δεν έχει σημασία τι θα επιλέξει ο καθένας να κάνει, πρέπει να το αγαπάει, γιατί είναι η ζωή του, το επάγγελμά του. Οι καθηγήτριές σας, ας πούμε, ασχολούνται με εσάς, προσπαθούν, θέλουν, άκουσα την καθηγήτριά σας στο τηλέφωνο γεμάτη ενθουσιασμό γι’ αυτό που κάνει, το αγαπάει αυτό που κάνει γι’ αυτό αποδίδει. Πρέπει όλοι, λοιπόν, αυτό που θα διαλέξετε να το αγαπάτε, μην κάνετε κάτι που θα σας τύχει στο δρόμο, για να μην κάνετε κάτι άλλο, να διαλέξετε κάτι που να ταιριάζει στην προσωπικότητα σας και σε αυτά που θέλετε!

Αγγελική: Ναι, έχετε απόλυτο δίκιο, ευχαριστώ πάρα πολύ, χάρηκα πάρα πολύ!

Ιωάννα: Πώς ξεκινάει ακριβώς ένα ρεπορτάζ;

κ. Τσαγκά: Στην τηλεόραση, στις ειδήσεις υπάρχει γραφείο ρεπορτάζ με ειδικούς δημοσιογράφους, 3-5 αάτομα που δέχονται τις ειδήσεις, είναι η ψυχή των ειδήσεων. Αυτό το γραφείο δίνει την είδηση στους αρχισυντάκτες, αυτοί την αξιολογούν, την αξιοποιούν και λένε θα κάνεις ή δε θα κάνεις ρεπορτάζ. Από το βράδυ ξέρουν ότι υπάρχει, για παράδειγμα, συνέντευξη τύπου και αποφασίζουν αν θα στείλουν κάμερα ή όχι στο στο συμβάν και τι θα ρωτήσει ο δημοσιογράφος σε αυτή. Γράφεται στο θεματολόγιο της συνέντευξης η ερώτηση του καναλιού και αναμένεται η απάντηση.

Υπάρχουν και τα θέματα ψυγείου, θέματα που μπορούν να γίνουν οποιαδήποτε στιγμή, όταν δεν έχεις υλικό για την επόμενη μέρα, π.χ. το κόστος πασχαλινού τραπεζιού, του χριστουγεννιάτικου τραπεζιού, η έξοδος Πάσχα- τα διόδια. Τον Δεκαπενταύγουστο, επίσης, που όλοι είναι διακοπές (υπουργοί, Πρωθυπουργός) και δεν υπάρχουν ειδήσεις, υπάρχουν συγκεκριμένα θέματα κάθε χρόνο, ρεπορτάζ στην Τήνο, Μύκονο.

Ο δημοσιογράφος, λοιπόν, πάει, καλύπτει το θέμα του, π.χ. μια πορεία που γνωρίζει από την προηγούμενη ότι θα γίνει, μαζί με το συνεργείο του, τον οπερατέρ, τον ηχολήπτη. Τώρα πια δεν υπάρχουν ηχολήπτες, μόνο οπερατέρ. Στο μέλλον θα πηγαίνει μόνο ο δημοσιογράφος με το κινητό του τηλέφωνο.

Έρχεται τέλος το θέμα στο σταθμό, γράφεται στα μηχανήματα, το μοντάρουν, το βλέπουν οι αρχισυντάκτες, το ελέγχουν, το τσεκάρουν, ο δημοσιογράφος το σπικάρει κι όταν είναι έτοιμο, βγαίνει ένας κωδικός με τη σειρά του δελτίου ανάλογα με την εκτίμηση του Διευθυντή ειδήσεων. Στο μοντάζ υπάρχουν οι παραγωγοί των θεμάτων, δουλεύουν με το δημοσιογράφο, φροντίζουν τους χρόνους που είναι πολύ σημαντικοί στην ΤV. Είναι μια αλυσίδα, εξαρτάται ο ένας από τον άλλο, όλοι πρέπει να συνεργάζονται. Κι επειδή δεν είναι όλοι και τα καλύτερα παιδιά, εκεί είναι το δύσκολο.

Ιωάννα: Είναι δηλαδή ψυχοφθόρο όλο αυτό;

κ. Τσαγκά: Ε βέβαια, όπως σε όλες τις δουλειές, υποθέτω, όταν έχεις πρόβλημα, όταν περνάς 10-12 ώρες στη δουλειά σου και δεν έχεις καλή επικοινωνία, συνεργασία, είναι ψυχοφθόρο.

Tα είδη των Μ.Μ.Ε. – το μέλλον τους…

Ανδριάνα: Γεια σας και από εμένα, ευχαριστούμε πάρα πολύ που δεχτήκατε να μιλήσετε μαζί μας, εγώ ήθελα να ρωτήσω αν έχετε εργαστεί σε όλα τα είδη μέσων μαζικής ενημέρωσης και αν ναι, ποιο σας άρεσε περισσότερο;

κ. Τσαγκά: Ναι έχω εργαστεί σε όλα και στο ραδιόφωνο το οποίο είναι μαγικό. Η τηλεόραση είναι το πιο δύσκολο και το πιο «ξενέρωτο», θα έλεγα, για να μιλήσω στη γλώσσα σας, δεν έχει μαγεία η τηλεόραση, έχει μαγεία την πρώτη φορά, τη δεύτερη, την τρίτη, την πέμπτη, μετά χάνει τη μαγεία της. Το ραδιόφωνο είναι μαγικό, είναι απίστευτο το πόση επαφή έχεις με τον ακροατή και με αυτά που μπορείς να πεις και να μεταδώσεις και να μεταφέρεις. Μου αρέσει πάρα πολύ και η εφημερίδα, γιατί εκεί μπορείς να γράψεις, είναι ένα μέσο έκφρασης πάρα πολύ δυνατό. Είναι, όμως, πιο δύσκολη η εφημερίδα, γιατί εκεί πρέπει να είσαι πιο προσεκτικός, πρέπει να προσέχεις τι γράφεις και να είναι όπως πρέπει, με σωστό συντακτικό, πρέπει δηλαδή να το ξεσκονίσεις, να το κοιτάξεις πολλές φορές το κείμενό σου. Αν θες να τα κατατάξω είναι πρώτο το ραδιόφωνο, μετά η εφημερίδα και τελευταία η τηλεόραση.

Εγώ πάντα ήθελα να δουλέψω στο ραδιόφωνο και στην εφημερίδα, αλλά οι προτάσεις γινόντουσαν από τηλεόραση και εκεί ήταν και τα πολλά λεφτά, ε όχι πια, βέβαια, παλιά ήτανε πολλά τα λεφτά της τηλεόρασης. Περισσότερη εμπειρία έχω, λοιπόν, στην τηλεόραση, αλλά, ναι το ραδιόφωνο είναι το πιο ωραίο μέσο νομίζω, το πιο άμεσο.

κ. Λουράντου: Το ραδιόφωνο, δεν ξέρω εάν το ακούνε τα παιδιά, δεν ξέρω πόσο σύγχρονο είναι για την νέα γενιά.

κ. Τσαγκά: Δεν είναι, εγώ βλέπω τα παιδιά μου, όλο YouTube, Tik Tok, Netflix, δεν έχουνε καμία επαφή, ούτε με την τηλεόραση, νομίζω ότι ξεκινάει μία άλλη νέα εποχή στο θέμα της ενημέρωσης. Δηλαδή στην νέα γενιά κυριαρχούν οι Tiktokers και οι youtubers, οι οποίοι είναι πολύ διάσημοι και εγώ δεν τους ξέρω βέβαια, δεν ξέρω κανέναν. Είναι κάτι μικρά παιδιά που δεν ξέρω, κάτι τελείως ξένο για εμένα, αλλά πιστεύω ότι έτσι θα συνεχιστεί αυτό και πρέπει να προσαρμοστώ κι εγώ να τα μάθω και να μπω σε αυτό μόνο για να το ξέρω, γιατί για να το βλέπω δεν μου αρέσει πολύ, ως ποιότητα.

Να εδώ είναι τα fake news, να ένα παράδειγμα fake news. Εχτές καθόμουνα με τα παιδιά και λέω να δούμε τι βλέπετε. Βλέπανε έναν youtuber, έναν νεαρό, ο οποίος τους μιλούσε για τα στοιχειωμένα τηλέφωνα. Και λέω τι είναι αυτά τα στοιχειωμένα τηλέφωνα, γιατί είναι 10 χρονών τα παιδιά μου και φοβόντουσαν και φωνάζανε, αλλά δεν ήθελαν και να το αλλάξουν. Μου είπαν ότι άμα πάρεις το στοιχειωμένο τηλέφωνο αυτό βγαίνουνε φαντάσματα. Και καθότανε ο youtuber, έπαιρνε το τηλέφωνο, το έδειχνε ότι έπαιρνε το τηλέφωνο και του βγαίνανε κάτι φωνές, κάτι περίεργα πράγματα. Λέω, λοιπόν, ωραία φέρτε το τηλέφωνο, για να μην φοβόσαστε να δείτε ότι είναι ανοησίες αυτά. Τα έλεγε αυτός για να πάρει views. Καλά που δεν πήρα, βέβαια, γιατί σκέφτηκα ότι είναι κάποιοι αριθμοί οι οποίοι μπαίνουνε μέσα με τα λογισμικά και με κάποιους ιούς σου παίρνουν τα στοιχεία. Λοιπόν, αυτά είναι ένα fake news  με τα οποία παιδιά, αυτός είχε 100.000 views, το πιστεύετε; Είναι fake news, δεν έχει κανέναν έλεγχο από πουθενά, το βλέπουν όλοι, το βλέπουν και μικρά παιδιά. Αυτά είναι που έχει φέρει η νέα τεχνολογία, τα Tik Tok και αυτά, χωρίς κανέναν έλεγχο και ο καθένας μπορεί να πει ό,τι θέλει, άντε εσύ μετά να ελέγξεις, ειδικά αν είσαι 10 χρονών, δεν μπορείς να το ελέγξεις.  

Είδη ειδήσεων

Ανδριάνα: Πώς διαχειρίζεστε τις έκτακτες ειδήσεις πριν βγείτε στον αέρα;

κ. Τσαγκά: Τρέχεις, μπαίνεις στο στούντιο χωρίς να ξέρεις το θέμα πολλές φορές, τι έχει συμβεί, φοράς το ακουστικό σου, το μικρόφωνό σου, εννοείται ότι είσαι ντυμένη και περιμένεις εντολές από το κοντρόλ, από τον αρχισυντάκτη. Πολλές φορές πρέπει να βγεις στον αέρα, να μιλήσεις χωρίς κάτι έτοιμο, αν π.χ. έχει γίνει σεισμός, αν υπάρχουν νεκροί…

Ανδριάνα: Υπάρχει κάποια είδηση που θυμάστε έντονα, ευχάριστη, δυσάρεστη, ακραία;

κ. Τσαγκά: Δεν υπάρχουν ωραίες ειδήσεις. Οι ωραίες ειδήσεις δεν είναι ειδήσεις, είναι ανακοινώσεις, π.χ. μια δωρεά, μια μουσική εκδήλωση, μια εφεύρεση. Μου έχουν μείνει μόνο οι κακές ειδήσεις, με έχουν στοιχειώσει ας πούμε. Έχω πει πολλές κακές ειδήσεις, όπως πτώσεις αεροπλάνων με Έλληνες μέσα π.χ. το Ήλιος. Αυτές οι ειδήσεις που με έκαναν να στενοχωριέμαι και δεν άντεχα είναι οι περιπτώσεις με παιδάκια, κακοποιήσεις, θάνατοι παιδιών. Πριν 4-5 χρόνια ο θάνατος ενός παιδιού από τον πατέρα του, με έκανε να μην μπορώ να κοιμηθώ, γιατί ήξερα και λεπτομέρειες από πίσω. Μαθαίνουμε και λεπτομέρειες που δεν μπορούμε να τις πούμε και αυτό μας βασανίζει. Όταν ήμουνα πιο μικρή δεν έδινα μεγάλη σημασία στην είδηση. Με τα χρόνια έγινα πιο ευαίσθητη στην είδηση, τη ζούσα, δεν μπορούσα να πω τις δυσάρεστες ειδήσεις. Ειδικά τα τελευταία χρόνια γινόμουν δυστυχισμένη, ήταν μια θλίψη να παρουσιάζω τέτοια πράγματα.

Η συγγραφή

Θεοδώρα: Είστε και συγγραφέας. Πώς αποφασίσατε να γράψετε λογοτεχνικά βιβλία, πώς επιλέγετε το θέμα;

κ. Τσαγκά: Η συγγραφή είναι ένας κόσμος μαγικός και αυτός, μόνο αυτός. Το θέμα είναι μια σκέψη που κάνεις, σου έρχεται. Εγώ επέλεξα και τις τρεις φορές ένα θέμα και μετά με πήγε μόνη της η ιστορία, σε κατευθύνει ο ήρωας. Είναι φοβερό, οι ήρωες στα βιβλία έχουν προσωπικότητα, σε κατευθύνει ο ίδιος ο ήρωας. Και τα τρία βιβλία τα ξεκίνησα εντελώς διαφορετικά και κατέληξαν αλλιώς. Γιατί ξυπνούσα το πρωί και έλεγα αυτό θα το πάω αλλιώς, αυτό είναι πολύ αναμενόμενο που σκέφτομαι, θα το αλλάξω. Είναι η μοναδική περίπτωση στη ζωή κάποιου που κινεί τα νήματα, γιατί όλοι είμαστε πιόνια, όλοι ακολουθούμε ένα πρόγραμμα, πειθαρχούμε, αλλά στο θέμα του βιβλίου είσαι αρχηγός. Εσύ αποφασίζεις τι θα κάνει ο ήρωας, πού θα ζήσει, ποιον θα ερωτευθεί, είναι όλα στο χέρι σου. Αισθάνεσαι πολύ όμορφα γι΄αυτό.

Η παρούσα επαγγελματική δραστηριότητα, το μέλλον της δημοσιογραφίας

Θεοδώρα: Με τι ασχολείστε σήμερα; Πώς βλέπετε το μέλλον της δημοσιογραφίας, πώς θα εξελιχθεί ως επάγγελμα;

κ. Τσαγκά: Δεν μπορεί να υπάρξει ανθρώπινος πολιτισμός χωρίς ενημέρωση, απλώς θα είναι διαφορετική η μορφή της. Δηλαδή το ότι εγώ εχτές έκανα ρεπορτάζ μέσω skype χωρίς να βγω έξω, να κουνήσω το δαχτυλάκι μου, ήταν φοβερή εμπειρία.

Ναι, έχω κάνει μια ιστοσελίδα που ασχολείται με την ασφάλεια τροφίμων και την ποιότητα στα τρόφιμα μαζί με τον άντρα μου που είναι βιολόγος-τεχνολόγος τροφίμων, οπότε το ξέρει το θέμα. Έβαλε εκείνος την τεχνογνωσία με την ομάδα του, έβαλα εγώ τη δημισιογραφική επιμέλεια. Ένα μήνα λειτουργεί και είμαστε περήφανοι γι΄αυτό. Η δημοσιογραφία πια είναι ηλεκτρονική μόνο. Αν δεις τις πωλήσεις των εφημερίδων και τις επισκέψεις των ιστοσελίδων, αυτές είναι εκατονταπλάσιες πια. Ο κόσμος δε διαβάζει τίποτα από έντυπο, μόνο αν έχει δώρα και οι εκδοτικοί οργανισμοί κρατούν τις εφημερίδες τιμής ένεκεν. Θεωρούν ντροπή οι παλιοί δημοσιογράφοι να κλείσει η έντυπη έκδοση. Δεν έχει καμία σχέση η εφημερίδα με τον ηλεκτρονικό τύπο και επίσης δεν έχει καμία σχέση η τηλεόραση με τον ηλεκτρονικό τύπο πια. Δηλαδή όταν το μεγαλύτερο δελτίο το βλέπουν 200.000 άνθρωποι, το μεγαλύτερο site στην Ελλάδα το βλέπουν 1.500.000 διαφορετικοί χρήστες, υπάρχει χάσμα. Οπότε το μέλλον δεν είναι ούτε στην τηλεόραση, ούτε στην εφημερίδα, το μέλλον είναι στην ηλεκτρονική δημοσιογραφία.

Συμβουλές για το τέλος…

κ. Λουράντου: Τι θέματα προτείνετε να έχει ένα μαθητικό ψηφιακό περιοδικό;

κ. Τσαγκά: Θέματα που ααφορούν συνομηλίκους- έφηβους: εξελίξεις στην Παιδεία, στις Πανελλαδικές εξετάσεις, συνεντεύξεις από ψυχολόγο, διατροφολόγο, Ένωση γονέων για Πανελλαδικές, συνέντευξη από ψυχολόγο για ψυχολογία παιδιών μέσα στην πανδημία, δραστηριότητες που αφορούν μαθητές Λυκείου (διπλώματα ξένων γλωσσών, συνέδρια), γενικά θέματα π.χ. ιστορία του σχολείου, χιουμοριστικά κείμενα μαθητών για το σχολείο, τους καθηγητές, ιστορίες μαθητών…

Αγγελική: Τι σπουδές πρέπει να ακολουθήσει κάποιος για να γίνει δημοσιογράφος; Σχολές δημοσιογραφίας;

κ. Τσαγκά: Εγώ θα πήγαινα στη Νομική ή στη Φιλοσοφική, αυτές θα σου ανοίξουν τους ορίζοντες. Να διαλέξεις την πιο δυνατή σχολή, για να αποκτήσεις μια πιο υψηλή, πιο εξειδικευμένη γνώση.

Ελένη: Ποια ψυχοσύνθεση έχει κάποιος για να γίνει δημοσιογράφος;

κ. Τσαγκά: Είναι φιλόδοξοι, είναι ανήσυχοι, τους αρέσει η περιπέτεια, θέλουν να μάθουν πράγματα, να ζήσουν πράγματα, απλώς δεν είναι όλα εύκολα, αγγελικά πλασμένα, είναι δύσκολα, ζόρικα. Χρειάζεται τεράστια επιμονή και υπομονή. Μαθαίνεις πολλά πράγματα, γνωρίζεις πάρα πολύ κόσμο στη δημοσιογραφία.

Και κάπως έτσι, ολοκληρώσαμε τη συνομιλία μας… μια ώρα γεμάτη και δεν καταλάβαμε πώς πέρασε!

Ευχαριστήσαμε θερμά την κυρία Ελένη Τσαγκά για τις πολύτιμες πληροφορίες και συμβουλές που μας έδωσε. Πίστευουμε ότι θα αξιοποιήσουμε την εμπειρία της στο μέλλον. Της ευχόμαστε από καρδιάς κάθε καλό σε ό,τι κάνει…

Μπορείτε να ακούσετε ολόκληρη την συνέντευξη:

 https://drive.google.com/file/d/1pnDNLFlo7yeUlwa1FISLUoG1gDqOlbic/view?usp=sharing

Με το ραδιοφωνικό μήνυμα «Κοπιάστε… Συνταγή συλλογικότητας με απλά υλικά» το Λύκειό μας πήρε μέρος στο διαγωνισμό του European School Radio και κατάφερε να αποσπάσει το Α΄ Βραβείο στην Κατηγορία «Ραδιοφωνικό μήνυμα – Λύκειο». Το ηχητικό σποτ δημιουργήθηκε από τα μέλη του ομίλου «Λόγου –και όχι μόνο- Τέχνη» του σχολείου μας σε συνεργασία με το Πολιτιστικό Πρόγραμμα Παιδ(ε)ία στα Μ.Μ.Ε. Πρόκειται για μια πρωτότυπη προσέγγιση που απαντάει στο επίκαιρο όσο ποτέ αίτημα/θέμα του φετινού διαγωνισμού «Από το εγώ… στο εμείς» του European School Radio. Οι μαθητές συνεργάστηκαν, προκάλεσαν καταιγισμό ιδεών, συνέθεσαν και ηχογράφησαν τελικά εξ αποστάσεως το κείμενο του σποτ, ενώ επέλεξαν τη μουσική και τα εφέ ολοκληρώνοντας με φαντασία τη μίξη. Οι συντονιστές καθηγητές συμμετείχαν διακριτικά αλλά ουσιαστικά, ενθαρρύνοντας, αναλαμβάνοντας το ρόλο του εμψυχωτή.

Συνεργάστηκαν οι μαθητές του ομίλου: Κώστας Κ., Γιώργος Μ., Μάιρα Μ., Αντώνης Π., Κωστής Π., Μαρία-Ηλέκτρα Π., Στέλιος Π., Φάνης Π., Μαρίνα Τ., Μάκης Χ.

Κείμενο: Μάκης Χρονάς

Αφήγηση: Μάκης Χρονάς, Μαρία-Ηλέκτρα Παυλή, Στέλιος Πρεντάκης

Ηχητικό μοντάζ: Μάκης Χρονάς

Αφίσα, πρωτότυπο σχέδιο: Μαρία-Ηλέκτρα Παυλή

Συντονισμός: Γιώργος Κοκορέλης ΠΕ 02, Κυριακή Λέκκα ΠΕ 05

Ακούστε το ηχητικό σποτ:

https://drive.google.com/file/d/1MOkdPWP2BYqxT61zqGZIofzMjO27K_ML/view?usp=sharing

Δείτε το συνοδευτικό βίντεο του σποτ, όπως προβλήθηκε από την ΕΡΤ 3:

https://drive.google.com/file/d/1uJPDb35FtV0_15CnlpqHp6tzyBv2Rncp/view?usp=sharing

Δείτε τη συμμετοχή μας στον ιστότοπο του Εuropean School Radio:

http://contest.europeanschoolradio.eu/vote/?fbclid=IwAR0vNGrqtYMyd25pq_B3JrWTNCyQWebC80iNOjYZVUFB_I7SLDBzrpokTEQ

«On the way to Freedom…» με τη συμμετοχή 24 εκπαιδευτικών και 81 μαθητών από έξι χώρες: Ελλάδα, Πολωνία, Σερβία, Μολδαβία, Ρουμανία, Ουκρανία και Κροατία.

Παρά την εκτεταμένη υγειονομική κρίση και τους αναγκαίους περιορισμούς, το έργο ενθάρρυνε διεθνείς επαφές, προώθησε τη χρήση νέων εργαλείων επικοινωνίας για εργασία από απόσταση και επέτρεψε τη γόνιμη ανταλλαγή απόψεων και φιλελεύθερων ιδεών μεταξύ των συμμετεχόντων.

Στις 31 Μαΐου 2021, στις 11:30 ώρα Ελλάδας, ομάδα μαθητών του έργου διοργάνωσαν διαδικτυακή συνάντηση με μαθητές και εκπαιδευτικούς από την Πολωνία και τη Σερβία κατά την οποία εκτός από την αναφορά στις επιμέρους εργασίες και την γενικότερη αξιολόγηση του έργου αντάλλαξαν απόψεις για τον πολιτισμό και την ιστορία κάθε χώρας. Μαθητές και εκπαιδευτικοί όλων των συμμετεχόντων χωρών ανυπομονούν για μια διά ζώσης συνάντηση, αν είναι εφικτό την επόμενη χρονιά.

Όλες οι δραστηριότητες που εκπόνησαν μαθητές και εκπαιδευτικοί κατά τη διάρκεια του συγκεκριμένου έργου e-twinning δημοσιεύθηκαν στον επίσημο ιστότοπο του twinspace. Eνδεικτικά, παρατίθενται οι εξής:

 https://padlet.com/artemisdeligianni/ Εxpectations from this project

 ">gianni-The Greek revolution through the eyes of art

https://el.padlet.com/kyriakilekkafle/Φιλελληνισμός

The female aspect of Greek Revolution

Συντονίστρια του έργου: Δεληγιάννη Άρτεμις

Συμμετέχοντες  εκπ/κοί:

Αρέτου Γεωργία, Κωνσταντάρας Αντώνης, Λουράντου Σουλτάνα, Λέκκα Κυριακή, Μπακούρος Βασίλειος, Κοκορέλης Γεώργιος, Γκουβά Παρασκευή, Τζάμου Αικατερίνη

Συμμετέχοντες μαθητές/ μαθήτριες:

Τμήμα Α1:    Κόντη Μαρία, Επιτροπούλου Μαρία

Τμήμα Α2: Μπερβανάκη Μαριλίτα, Μακαριγάκη Κέλλυ, Παπαδοπούλου Έλενα, Παπουτσή Κατιάνα, Ξανθοπούλου Κωνσταντίνα, Μακρής Παναγιώτης, Μπιτσαχτσίδης Σοφοκλής, Σαπουντζάκη Μυρτώ, Πολυχρόνη Ειρήνη, Παυλή Ηλέκτρα,  Νικολάου Άγγελος

Τμήμα Α3:    Θεοδώρου Λαμπρινή, Δημητρόγλου Δημήτρης, Βάκρινος Αντώνης, Μελίδου Ελένη

Τμήμα Α4:    Σουβαλιώτη Ανδριάνα, Ποτηρόπουλος Γεώργιος, Τζιβελέκας Αθανάσιος

Τμήμα Β1:    Γεωργουλέτης Ελευθέριος, Αναργύρου Αικατερίνη, Καλλέργη Εύα, Βασιλείου Ιωάννα

Τμήμα Β2:    Ματενιάδου Μάιρα

Τμήμα Γ4:    Σπανούδη Κέλλυ

Στο πλαίσιο των πρώτων βημάτων της δημοσιογραφικής μας καριέρας, αποφασίσαμε να αξιοποιήσουμε το ισχυρότερο όπλο της δημοσιογραφίας του τεχνολογικού μέλλοντος: το podcast! Ή, για να το αποδώσουμε στη γλώσσα μας, τη διαδικτυακή ραδιοφωνική μετάδοση. Πρόκειται για μία ηχογραφημένη συζήτηση, διαθέσιμη διαδικτυακά που μπορεί να έχει τη μορφή και το ύφος συνέντευξης, είτε ενημερωτικού δελτίου, μονολόγου ή διαλόγου. Η εξαιρετικά μεγάλη απήχηση που έχουν οι διαδικτυακές αυτές εκπομπές τα τελευταία χρόνια, τις έχει καταστήσει ένα αναπόσπαστο μέσο ψυχαγωγίας των εφήβων και πολλές φορές ένα μέσο εκπαίδευσης.

Έτσι, λοιπόν, κι εμείς με μόνα μας εφόδια ένα μικρόφωνο, έναν υπολογιστή και το σχετικά απομονωμένο από ήχους εργαστήριο πληροφορικής ή τη σχολική Βιβλιοθήκη, ξεκινήσαμε να ηχογραφούμε τα podcasts. Αρχικά, χωριστήκαμε σε ομάδες ανάλογα με το θέμα, με το οποίο ο καθένας ήθελε να ασχοληθεί. Το κλειδί για ένα επιτυχημένο podcast, ως γνωστόν, είναι ο αυθορμητισμός. Γι’ αυτό και δεν χρησιμοποιήσαμε ούτε γραπτό κείμενο, ούτε και πολύπλοκες σημειώσεις, αλλά στοχεύσαμε στον αβίαστο λόγο. 

Η διαδικασία ήταν σχετικά απλή. Συνδέσαμε το μικρόφωνο σε έναν από τους υπολογιστές του σχολείου όπου και ηχογραφήσαμε κομμάτι κομμάτι τις συζητήσεις μας. Στη συνέχεια τις επεξεργαστήκαμε, ώστε να πετύχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Τέλος, τις  αναρτήσαμε στην εφαρμογή “Spotify”, στην οποία μπορεί να τις ακούσει οποιοσδήποτε επιθυμεί αναζητώντας την ονομασία “Τα Πρώτα Μας Podcast! – Πρότυπο Λύκειο Ιωνιδείου Σχολής Πειραιά”.
Ελπίζουμε να τα ακούσετε και να τα απολαύσετε όσο κι εμείς!

 Podcast 1ο  «Φαμ Φατάλ» 

Βολικάκη Μάγδα Β1, Καζαντζίδου Ιωάννα Β1, Κάσση Μάγια Α1

Ως πρώτο μας θέμα επιλέξαμε να μιλήσουμε σχετικά με τον φεμινισμό και τις προκαταλήψεις κατά των γυναικών.

Τι είναι φεμινισμός; 

Με τι στερεότυπα έρχονται αντιμέτωπες οι σημερινές γυναίκες;

Υπάρχουν διακρίσεις στον εργασιακό τομέα;

Τι γνώμη έχουμε για τις ατελείωτες καταγγελίες σεξουαλικής κακοποίησης και ενδοοικογενειακής βίας από γυναίκες και την αντιμετώπισή τους από την κοινωνία;

Αυτά και άλλα πολλά ερωτήματα προσπαθήσαμε να απαντήσουμε στην πρώτη μας διαδικτυακή ραδιοφωνική προσέγγιση, με βάση τις προσωπικές μας εμπειρίες και απόψεις.

Ακούστε τις εδώ!

Podcast 2ο  «Στα Άδυτα Του Διαστήματος»

Λαχανόπουλος Γιώργος Β3, Αντύπας Σπύρος Β3, Πατεράκης Κωστής Β2, Μπίλλιας Νίκος Β2, Κουμουνδούρος Σταμάτης Β2,  Πανταζής Νίκος Β2

Σε αυτό το podcast εξετάζουμε πώς τα τηλεσκόπια μάς έχουν ανοίξει τα μάτια σε νέα μέρη και φαινόμενα εκτός της γνωστής μας γωνίας του Σύμπαντος. Αναλύουμε τα χαρακτηριστικά τους. Ερευνούμε τις πιο συναρπαστικές ανακαλύψεις που έχουν γίνει χάρη στη χρήση τους, από τους πλέον απομακρυσμένους γαλαξίες μέχρι την εξέταση διαφόρων νεφελωμάτων.

Αλλά δεν σταματάμε εκεί. Ανακαλύπτουμε και τις τρέχουσες συμπαντικές θεωρίες που προσπαθούν να εξηγήσουν τα πιο μυστηριώδη φαινόμενα του διαστήματος, από τους εξωγήινους πολιτισμούς μέχρι την αναζήτηση για τον τρόπο που αυτοί αναπτύσσονται. Πραγματοποιούμε ένα ταξίδι στις άγνωστες γωνιές του Κόσμου, με οδηγό την περιέργεια και την επιστήμη…

Ακολουθήστε μας εδώ!

Podcast 3ο  «Βία στα γήπεδα»

Τσεκίρογλου Κυριάκος Α4, Παπαδόπουλος Δημήτρης Α4

Βία στα γήπεδα! Ένα φαινόμενο που τα τελευταία χρόνια αυξάνεται με γοργούς ρυθμούς. Ποιες είναι οι αιτίες, ποιες οι επιπτώσεις και ποιες οι λύσεις στο ζήτημα αυτό που απασχολεί συνολικά την κοινωνία μας; Αυτά και άλλα πολλά αναλύονται στην εκπομπή που θα σας παρουσιάσουμε!

Ακούστε μας εδώ!

Με μεγάλο ενδιαφέρον επισκεφθήκαμε τη σχολική βιβλιοθήκη του σχολείου μας και αναζητήσαμε κατάλληλο υλικό στα επιστημονικά βιβλία που αφορούσαν την πόλη του Πειραιά και υπήρχαν εκεί. Με προθυμία καταγράψαμε τις επιθυμητές πληροφορίες και την αντίστοιχη βιβλιογραφία με την καθοδήγηση των καθηγητριών μας Γ. Αρέτου και Σ. Λουράντου.  Από την έρευνα μάθαμε ότι ο Λέων του Πειραιώς είναι ένα μαρμάρινο γλυπτό, το ύψος του οποίου ξεπερνάει τα 3 μέτρα.  Το αυθεντικό-πρωτότυπο γλυπτό βρισκόταν στον μυχό του λιμανιού του Πειραιά στη σημερινή πλατεία Θεμιστοκλέους (Τινάνειος Κήπος). Αν και δεν είναι βέβαιη η εποχή της δημιουργίας του ούτε η πρώτη χρήση του, εικάζεται ότι αποτελεί ταφικό μνημείο του 4ου αιώνα π.Χ., αργότερα όμως πρέπει να χρησιμοποιούνταν ως κρήνη για παροχή νερού στους επισκέπτες του λιμανιού. Ήταν για αιώνες το μοναδικό στοιχείο πολιτισμού στο λιμάνι, αφού μετά την καταστροφή του Σύλλα το 86 π.Χ. ο Πειραιάς ερημώθηκε. Από αυτό το μοναδικό τοπόσημο ο Πειραιάς αποκαλούνταν Πόρτο Λεόνε ή Πόρτο Δράκο ή Ασλάν Λιμάνι (λιμάνι του λιονταριού) επί Τουρκοκρατίας. Κατά τη διάρκεια του Βενετοτουρκικού πολέμου, ο Βενετός ναύαρχος Φραντσέσκο Μοροζίνι, αφού πολιόρκησε και ανατίναξε την Ακρόπολη, απέσπασε το Λιοντάρι του Πειραιά και το μετέφερε ως λάφυρο στη Βενετία το 1687 . Σήμερα, το αυθεντικό γλυπτό κοσμεί τον Ναύσταθμο της Βενετίας, ενώ στην είσοδο του λιμανιού μας βρίσκεται το αντίγραφό του που «αγναντεύει» τον Σαρωνικό κόλπο. 

Ακολουθήσαμε τα ίχνη του Πειραϊκού Λέοντα, αυτού που για αιώνες αγνάντευε τη δική μας θάλασσα και τώρα αγναντεύει την Αδριατική, μάθαμε τη μυστηριώδη ιστορία του που συνδέεται με το λιμάνι μας. Τώρα συνειδητοποιήσαμε γιατί το έχουν επιλέξει ως έμβλημα τους πολλά εκπαιδευτικά Ιδρύματα της πόλης μας και ειδικά το σχολείο μας. Στο σήμα της Ιωνιδείου δεσπόζει ο καθιστός Λέων στο βάθρο του μαζί με την κουκουβάγια και ένα κλαδάκι ελιάς. Αλλά και ο «Θρυλέων» η μασκότ Ολυμπιακού, της μεγάλης πειραϊκής ομάδας σ΄ αυτόν τον λιόντα χρωστά τη δημιουργία του το 1997.

Επισκεφθήκαμε την άκρη του λιμανιού μας και παρατηρήσαμε από κοντά το αντίγραφο του λιονταριού να αγναντεύει το πέλαγος.  Ο Λέοντας μάς παρείχε μια μοναδική ευκαιρία να πραγματοποιήσουμε ταξίδι στη Βενετία, για να μελετήσουμε το αυθεντικό άγαλμα από κοντά, γεγονός που μας ενθουσίασε.  

Τον ζωγραφίσαμε, τον εκτυπώσαμε σε τρισδιάστατη μορφή. Οι δράσεις αυτές μας  έδωσαν τη δυνατότητα της συνεργασίας, της ελεύθερης έκφρασης και δημιουργικότητας. Ο μαθητής Νίκος Πανταζής, μάλιστα, μετά τη βιβλιογραφική έρευνα και την έρευνα πεδίου που πραγματοποίησε πήρε την πρωτοβουλία και δημιούργησε βίντεο ψηφιακής αναπαράστασης της ιστορίας του Λέοντα.

Δείτε το ">βίντεο!

Με το υλικό αυτό συμμετείχαμε στις 17 Απριλίου στο Πανελλήνιο μαθητικό υβριδικό συνέδριο του Πειραματικού Λυκείου Πατρών «Έλα να σου μιλήσω για τον τόπο μου». Συνειδητοποιήσαμε πώς οργανώνεται μια παρουσίαση συνεδρίου, πραγματοποιήσαμε μια δημόσια ομιλία διαδικτυακά, ανταλλάξαμε μηνύματα με μαθητές άλλων σχολείων, συνομιλήσαμε με τους ενήλικες συντονιστές του Συνεδρίου. Για να αποκτήσουμε και μια πιο βιωματική εμπειρία δημόσιας παρουσίασης και επαφής με άλλα σχολεία της περιοχής του Πειραιά πήραμε μέρος στις 16 Μαϊου στο Εκπαιδευτικό Συμπόσιο Πολιτιστικών Προγραμμάτων «Να σ” αγναντεύω, θάλασσα, να μη χορταίνω…» που πραγματοποιήθηκε στο 1ο ΕΠΑΛ Νίκαιας. Εκεί είχαμε την τύχη να συναντήσουμε έναν θρύλο του ελληνικού μπάσκετ, τον Παναγιώτη Γιαννάκη, που έχει δώσει το όνομά του στο συγκεκριμένο σχολείο. Φωτογραφηθήκαμε μαζί του.. 

  Μια ομάδα επτά μαθητών της Β’ Λυκείου του “Ομίλου Δημοσιογραφίας, Δημιουργικής Έκφρασης, Διερευνητικής μάθησης” του Λυκείου μας λάβαμε μέρος στον Ευρωπαϊκό Διαγωνισμό «Imagine EU» τον Δεκέμβριο. Δημιουργήσαμε και υποβάλαμε ένα βίντεο 3 λεπτών για τη βελτίωση της κοινότητάς μας και τη λειτουργία συνολικά της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο τίτλος του βίντεο είναι “E.U. Scientific Coalition” (“Συμμαχία της  Ε.Ε. για την Επιστήμη”).

  Η βασική ιδέα της πρότασής μας είναι η δημιουργία μιας ελεύθερης πλατφόρμας με στόχο να έρθουν οι ευρωπαίοι πολίτες μέσω αυτής σε επαφή με τους ευρωπαίους επιστήμονες, ώστε να κατανοήσουν, να αναλύσουν και να αντιμετωπίσουν μερικά από τα πιο κραυγαλέα και «αμφιλεγόμενα» ζητήματα υγείας, καθημερινής ζωής ή περιβάλλοντος. Η παραπληροφόρηση σε κάποια από αυτά, όπως η χρήση εμβολίων, η εγκατάσταση ανεμογεννητριών, η κλιματική αλλαγή και η εξάπλωση της βίας, δημιουργεί συγκρούσεις και σύγχυση στην κοινή γνώμη. Μόνο επιστήμονες υψηλής εξειδίκευσης με εγγυημένες πιστοποιήσεις, που θα αποτελούν τους ειδικούς της πλατφόρμας, θα μπορούσαν να καταπολεμήσουν την παραπληροφόρηση και τη διάδοση προπαγάνδας παρέχοντας έγκυρη ενημέρωση. Η πρόσβαση στην πλατφόρμα θα είναι ελεύθερη και δωρεάν σε όλους τους πολίτες, ώστε να κάνουν ερωτήσεις και να λαμβάνουν ειλικρινείς και αξιόπιστες απαντήσεις από ειδικούς.

Δείτε το βίντεο μας:

Πατήστε για την προβολή του σχετικού video!

 Τα επτά μέλη της δημοσιογραφικής μας ομάδας εργάστηκαν σκληρά στο σύνολό τους, τόσο για την εύρεση όσο και για την υλοποίησή της ιδέας. Οι μαθητές που συμμετείχαν στο παραπάνω εγχείρημα είναι οι  Λαχανόπουλος Γιώργος, Δελιολάνης Ιάσωνας, Κουμουνδούρος Σταμάτης, Πανταζής Νίκος, Βολικάκη Μάγδα, Δημητράτος Άρης και Αντύπας Σπύρος.  

  Το σχολείο μας συμμετείχε στον διαγωνισμό Imagine EU τον Νοέμβριο του 2023. Ο διαγωνισμός καλούσε μαθητές των δύο τελευταίων τάξεων του λυκείου, να σχηματίσουν ολιγομελείς ομάδες και να σκεφτούν ιδέες για μια καλύτερη ευρωπαϊκή ένωση. Η βασική ιδέα των μαθητών θα έπρεπε να παρουσιαστεί σε ένα βίντεο διάρκειας τριών λεπτών το οποίο θα περνούσε από δύο φάσεις αξιολόγησης: δημόσια ψηφοφορία και αξιολόγηση από εντεταλμένη επιτροπή του διαγωνισμού. Το έπαθλο για τις 3 νικήτριες ομάδες θα ήταν ένα ταξίδι στις Βρυξέλλες, με σκοπό να γνωρίσουν από κοντά τους αντιπροσώπους των ευρωπαϊκών θεσμών, να ενημερωθούν για τις ευρωπαϊκές πολιτικές και να μάθουν περισσότερα για την Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών [1].

Η ιδέα της ομάδας μας αφορούσε την δημιουργία μιας πλατφόρμας, προσβάσιμης από κάθε πολίτη της Ε.Ε., με στόχο να έρθουν οι ευρωπαίοι πολίτες μέσω αυτής σε επαφή με τους ευρωπαίους επιστήμονες, ώστε να κατανοήσουν, να αναλύσουν και να αντιμετωπίσουν μερικά από τα πιο κραυγαλέα και «αμφιλεγόμενα» ζητήματα υγείας, καθημερινής ζωής ή περιβάλλοντος που αντιμετωπίζουν καθημερινά.

Από την στιγμή που ενημερωθήκαμε για τον διαγωνισμό(αρχές Νοέμβρη), μέχρι και την καταληκτική διορία αυτού (13 Δεκέμβρη), είχαμε στην διάθεσή μας περίπου ενάμιση μήνα να σκεφτούμε την ιδέα μας όπως επίσης και να φτιάξουμε το βίντεο. Μετά από αρκετές συναντήσεις με τα μέλη της ομάδας (7 μαθητές και 2 υπεύθυνοι καθηγητές), εκτός του σχολικού ωραρίου και ύστερα από ενδελεχή έρευνα, καταλήξαμε ομόφωνα στην ιδέα την οποία πλέον έπρεπε να υλοποιήσουμε.

Εργαστήκαμε αρκετές ώρες πάνω στην δημιουργία του βίντεο, καθώς η αποτύπωση του μηνύματος που θέλαμε να περάσουμε μέσω αυτού, με τρόπο ευνόητο, δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Μέχρι και την τελευταία μέρα της διορίας δουλεύαμε, κυριευμένοι από ομαδικό πνεύμα, πάνω στο βίντεο.
Παρότι καταφέραμε να συγκεντρώσουμε πάνω από 300 ψήφους στην πρώτη φάση αξιολόγησης, δεν προαχθήκαμε στην επόμενη φάση του διαγωνισμού. Η εμπειρία αυτή μας έφερε πιο κοντά ως ομάδα, μας βοήθησε να εξελίξουμε τις γνώσεις μας στις νέες τεχνολογίες και μας έφερε πιο κοντά στους θεσμούς της Ε.Ε. καθώς μας δόθηκε η ευκαιρία να μελετήσουμε εις βάθος τους άξονες δράσης αυτής, με σκοπό να εκπονήσουμε το παραδοτέο μας.

[1]: Η Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών είναι μια διαδικασία της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέσω της οποίας οι πολίτες της Ένωσης μπορούν να προσκαλέσουν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για να προτείνει νομοθεσίες σε τομείς τους οποίους έχει αρμοδιότητα η Ε.Ε. να νομοθετεί.

Στον συναρπαστικό χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου, ανάμεσα στις εκρηκτικές στιγμές πάθους και συναισθήματος, υφίστανται και σκοτεινά σημεία που σκιάζουν την αθλητική μας κληρονομιά. Η βία στα γήπεδα ποδοσφαίρου, όπως έχουμε δυστυχώς παρατηρήσει, αποτελεί μια σκληρή πραγματικότητα που απειλεί να αμαυρώσει το «φως» ενός αγώνα.

Ανάμεσα, όμως, στα μαύρα αυτά σύννεφα, εκεί όπου η απαιτούμενη αξιοπρέπεια και ο σεβασμός διαλύονται συχνά, αναδύονται και λαμπρά παραδείγματα ανθρώπινης αρετής. Υπάρχουν στιγμές από το ελληνικό ποδόσφαιρο, που η φιλία και ο αμοιβαίος σεβασμός καθορίζουν το πλαίσιο του αγώνα και αποτελούν πρότυπα για την επιθυμητή συμπεριφορά.

Σε αυτό το άρθρο, θα εξερευνήσουμε φιλικά συμβάντα που συνέβησαν την φετινή σεζόν τα οποία έχουν καταγραφεί στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, στιγμές που αντιπροσωπεύουν το καλύτερο που έχει να προσφέρει ο αθλητισμός μας. Παραδείγματα για όλους εμάς, στηριζόμενα στην ιδέα πως η αγάπη για το παιχνίδι και ο σεβασμός προς τον αντίπαλο μπορούν να ξεπεράσουν τα σύνορα του γηπέδου και να διαμορφώσουν ένα περιβάλλον όπου η αθλητική ανταγωνιστικότητα συνυπάρχει με τον αμοιβαίο σεβασμό.

Θα ξεκινήσουμε με ένα περιστατικό από το ντέρμπι του Πανιωνίου με τον Εθνικό στη Γ” Εθνική. Ένα ματς που αν και είναι ντέρμπι ανόδου ξεχωρίζει ως ένα φωτεινό παράδειγμα του «κανονικού» ποδοσφαίρου.

Στις εξέδρες του γηπέδου της Νέας Σμύρνης, 5.000 οπαδοί της ομάδας Πανιωνίου και 200 του Εθνικού συγκεντρώθηκαν, δημιουργώντας μια ειρηνική ατμόσφαιρα χωρίς κανένα περιστατικό επεισοδίων. Αξιοσημείωτη ήταν η ευγενική κίνηση των γηπεδούχων, οι οποίοι στη διάρκεια του ημιχρόνου ανανέωσαν το πνεύμα της φιλοξενίας. Γεμίζοντας κασόνια με δροσερές μπύρες και αλμυρά σνακ, πρόσφεραν αυτά τα δώρα στους φιλοξενούμενους οπαδούς της αντίπαλης ομάδας. Η θετική ανταπόκριση που ακολούθησε αποτέλεσε ένα όμορφο παράδειγμα συνύπαρξης και αλληλεγγύης μεταξύ οπαδών που συνδέονται με διαφορετικές ομάδες. Αν και ο αγώνας ήταν ανταγωνιστικός με αποτέλεσμα 1-1, η πραγματική επιτυχία του βρίσκεται στην διατήρηση ενός πνεύματος αθλητικής καλοσύνης, αποδεικνύοντας ότι ο πραγματικός θησαυρός του ποδοσφαίρου κρύβεται στην ουσία της φιλίας και της αμοιβαίας σεβαστικής συμπεριφοράς.

Ένα ακόμα λαμπρό παράδειγμα άψογης συμπεριφοράς έλαβε μέρος στην φετινή σεζόν ανάμεσα στον Ηρακλή και τη Νίκη Βόλου. Οι οπαδοί των δύο ομάδων της Γ’ Εθνικής συνυπήρξαν στο γήπεδο δίχως να συμβεί το παραμικρό περιστατικό βίας. Γι΄ αυτό το λόγο με ανάρτησή και των δύο ομάδων μέσα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που διατηρούν έσπευσαν να συγχαρούν τους οπαδούς για τη συμπεριφορά τους. Συγκεκριμένα μεταξύ άλλων αναφέρουν:

«Το ποδόσφαιρο όπως το φανταζόμαστε και θέλουμε να είναι. Συγχαρητήρια στους οπαδούς και φίλους των δυο ομάδων!»

Το τελευταίο συμβάν που θα αναφερθεί αφορά τον ευρωπαϊκό αγώνα ανάμεσα στην ΑΕΚ και στην Άντβερπ. Μετά από έναν αγώνα που μολονότι κυριαρχούσε η αγωνία και ο εκνευρισμός στο ποδοσφαιρικό χορτάρι, οι οπαδοί και των δύο ομάδων κράτησαν την ψυχραιμία τους δίχως να προκληθεί κανένα ατύχημα. Στο τέλος η αποχώρηση των οπαδών της βέλγικης ομάδας συνοδεύτηκε από θερμό χειροκρότημα από τους φιλάθλους της ΑΕΚ. Οι Βέλγοι που βρίσκονταν εκεί δεν μπορούσαν να μην ανταποδώσουν το χειροκρότημα στους κιτρινόμαυρους  ως ευχαρίστηση για την εκπληκτική φιλοξενία και την μαγευτική εμπειρία του ολοκαίνουριου γηπέδου της Αγιάς Σοφιάς.

 Το ποδόσφαιρο είναι ένα άθλημα που μπορεί να μας διασκεδάσει καθώς και να μας κάνει να αισθανθούμε μέλος μια μεγάλης οικογένειας. Όμως είναι αναγκαίο να κυριαρχεί ο σεβασμός και  ο πολιτισμός. Μόνο έτσι μπορεί το ποδόσφαιρο να λειτουργήσει σωστά.

]]> https://schoolpress.sch.gr/reportaz/archives/701/feed 0