Κατερίνα Τσεβρέμη Γ5

Ακολουθεί  το σχετικό άρθρο από τη συνεργατική εφημερίδα του Δικτύου e-τύπος   (https://schoolpress.sch.gr/sch10diktio/archives/574 ):

Τα τροχαία ατυχήματα αποτελούν μια θλιβερή καθημερινότητα στη χώρα μας. Πολλοί νέοι άνθρωποι χάνονται στην άσφαλτο ή υφίστανται τραυματισμούς σοβαρούς που ανατρέπουν τη ζωή τους. Η οικογένεια του Δικτύου e-Tύπος συγκλονίστηκε πρόσφατα από την τραγική απώλεια της 15χρονης μαθήτριας ενός από τα μέλη του, του Γυμνασίου Σκάλας Λακωνίας. Ένα νέο κορίτσι, έχασε πρόωρα τη ζωή του σε τροχαίο ατύχημα τον προηγούμενο Μάρτιο σκορπίζοντας ανείπωτη οδύνη στους δικούς της ανθρώπους, στους δασκάλους, στους φίλους της. Οι συντακτικές ομάδες του  Δικτύου, εκπαιδευτικοί και μαθητές, εκφράζουμε στην οικογένεια της συμμαθήτριάς μας τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια. Η θλίψη όλων μας είναι πολύ μεγάλη.

 Οι  μαθητές των σχολείων του Δικτύου προβληματίστηκαν έντονα για τα αίτια και τις συνέπειες των τροχαίων ατυχημάτων και αποφάσισαν να προχωρήσουν σε μια έρευνα μεταξύ όλων των μελών. Συνεργάστηκαν για τη σύνταξη ερωτηματολογίου και αυτό διαμοιράστηκε στα 13 σχολεία που συμμετέχουν στο Δίκτυο. Συγκεντρώθηκαν 354 απαντήσεις από μαθητές και των τριών τάξεων Γυμνασίου και Λυκείου, τα οποία μας προσέφεραν αρκετά ενδιαφέροντα δεδομένα για τις γνώσεις και τις αντιλήψεις των μαθητών ηλικίας 13-18 ετών για το θέμα των ατυχημάτων κατά την οδήγηση. Ο σκοπός μας ήταν διερευνώντας το ζήτημα να αντιληφθούμε το μέγεθος του προβλήματος και παράλληλα να ευαισθητοποιήσουμε και τους συμμαθητές μας που συμμετείχαν στην έρευνα, ώστε να διαμορφώσουν στο μέλλον μια σωστή στάση τόσο ως οδηγοί όσο και ως πεζοί.

Τα αποτελέσματα της έρευνας παρουσιάζονται σε ένα ψηφιακό βιβλίο που δημιουργήσαμε για τον σκοπό αυτό. Εκεί οι αναγνώστες μας μπορούν  να δουν και τις ζωγραφιές που φιλοτέχνησαν μαθητές των σχολείων του Δικτύου εμπνεόμενοι από το θέμα των τροχαίων ατυχημάτων και της οδικής ασφάλειας.

https://www.canva.com/design/DAGnWHwbLIk/HA4DY3548wHfsRSJ9FBXZg/edit?utm_content=DAGnWHwbLIk&utm_campaign=designshare&utm_medium=link2&utm_source=sharebutton

*ευχαριστούμε πολύ για τη βοήθεια στη διεξαγωγή της έρευνας την καθηγήτρια Πληροφορικής, κ. Φωτεινή Γκανά

από τη Δέσποινα Παπαδοπούλου Γ4, Ανέστη Πιαντιάροβ Γ4, Άννα Χαραλαμπίδου Γ5, Ευαγγελία Χριστοφορίδου Γ5

Με αφορμή την  Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας που γιορτάζεται στις 10 Οκτωβρίου υλοποιήσαμε μια μικρή έρευνα στο σχολείο μας, για να δούμε πώς το σχολικό περιβάλλον επηρεάζει τη ψυχολογία των παιδιών.

Το δείγμα των μαθητών  είναι από όλες τις τάξεις του σχολείου, την  Α΄ Β΄ και Γ΄ Γυμνασίου.

Ακολουθούν τα ερωτήματα και οι απαντήσεις των μαθητών:

1.Να αναφέρετε κάποια συναισθήματα που έχετε, όταν είστε στο σχολείο.

Οι περισσότεροι μαθητές απάντησαν ότι έχουν ανάμεικτα συναισθήματα.

Ας αναφέρουμε κάποια από αυτά: χαρά, φόβο, μελαγχολία, νεύρα, καταπίεση, βαρεμάρα, άγχος, ανασφάλεια

2.Τι είναι αυτό που σας αγχώνει περισσότερο;

Η πλειοψηφία απάντησε αυτό που τους αγχώνει περισσότερο είναι  τα μαθήματα.

3.Πιστεύετε ότι ένα παιδί μπορεί να νιώθει συναισθήματα φόβου μέσα στο χώρο του σχολείου; Να δικαιολογήσετε την απάντησή σας.

Οι περισσότεροι μαθητές απάντησαν ότι ένα παιδί νιώθει φόβο στο σχολείο.

Ο λόγος είναι ο σχολικός εκφοβισμός, το λεγόμενο μπούλινγκ από τους συμμαθητές τους.

4.Ποιο θεωρείτε ότι είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που επηρεάζει τη ψυχολογία των παιδιών μέσα στο σχολικό περιβάλλον;

Οι περισσότερες απαντήσεις αναφέρουν τον σχολικό εκφοβισμό.

Υπάρχουν κι άλλα θέματα όπως η χαμηλή επίδοση στα μαθήματα και οι σχέσεις με τους καθηγητές.

5. Νιώθετε άγχος και εκτός σχολείου; Α ναι, για ποιο λόγο;

Οι περισσότεροι μαθητές λένε ότι δεν νιώθουν άγχος εκτός σχολείου. Υπάρχουν όμως  κάποιοι που αναφέρουν ότι νιώθουν  άγχος για την προετοιμασία στα διαγωνίσματα, για τα μαθήματα του σχολείου αλλά και για τις εξωσχολικές δραστηριότητες.

6. Πιστεύετε ότι χρειάζεται να υπάρχει ψυχολόγος στο σχολείο; Να δικαιολογήσετε την απάντησή σας.

Η πλειοψηφία των μαθητών απάντησε ότι είναι απαραίτητη η παρουσία ψυχολόγου στο σχολείο.

Ακολουθούν ενδεικτικά κάποιες απαντήσεις:

Χρειάζεται ψυχολόγος

• γιατί στις μέρες μας τα παιδιά έχουν προβλήματα.
• γιατί κάθε παιδί πρέπει να εκφράζει αυτά που το απασχολούν.
• γιατί μπορεί κάποιο παιδί να θέλει να μιλήσει σε κάποιον.
• γιατί υπάρχει σχολικός εκφοβισμός.
• γιατί συμβαίνουν πολλά περιστατικά και ένα παιδί μπορεί να ντρέπεται να μιλήσει στους καθηγητές ή στους φίλους του.
• γιατί το σχολείο πολλές φορές προκαλεί αρνητικά συναισθήματα στους μαθητές.
• γιατί πολλά παιδιά έχουν προβλήματα και δεν ξέρουν πώς να αντιμετωπίσουν.
• γιατί υπάρχουν παιδιά  που χρειάζονται βοήθεια και δεν έχουν την οικονομική άνεση να πάνε σε έναν ψυχολόγο.

Η συνάδελφος εκπαιδευτικός, κ. Δήμητρα Ροζακλή έδωσε το ερωτηματολόγιο στην ομάδα  μαθητών του τμήματος ελληνικής γλώσσας (15 μαθητές), για να το συμπληρώσουν. Σύμφωνα με την ίδια, το ερωτηματολόγιο προκάλεσε πολλή συζήτηση και  έδωσε την ευκαιρία στους μαθητές/τριες και στην εκπαιδευτικό τους να εκφράσουν τους προβληματισμούς τους για το θέμα.

Ακολουθούν τα αποτελέσματα της έρευνας:

Όσον αφορά τα φύλα είναι σχεδόν ισότιμη  η συμμετοχή.

Όλοι οι μαθητές είναι από τη Β΄Γυμνασίου.

Στο ερώτημα Ποια είναι η γνώμη σας για τον σχολικό εκφοβισμό  οι απαντήσεις μοιράστηκαν ανάμεσα στην απάντηση «δεν συμφωνώ με τέτοια φαινόμενα» και «μου προκαλεί φόβο».

Οι περισσότεροι θεωρούν χειρότερο τον σωματικό εκφοβισμό ενώ ακολουθούν ισότιμα η αρπαγή αντικειμένων και ο λεκτικός εκφοβισμός.

Η πιο συχνή μορφή είναι ο λεκτικός εκφοβισμός (80%) ενώ ακολουθεί ο διαδικτυακός εκφοβισμός.

Φαίνεται ότι τα κορίτσια είναι περισσσότερο θύματα του σχολικού εκφοβισμού.

Οι περισσότεροι δηλώνουν ότι κάποιος γίνεται θύμα  λόγω της εμφάνισης ενώ ένα  μικρότερο ποσοστό λόγω της καταγωγής.

Τα περισσότερα παιδιά δηλώνουν ότι έχουν υπάρξει παρατηρητές ενώ υπάρχει και  ένα ποσοστό που δηλώνει ότι ήταν θύματα.

Η συντριπτική πλειοψηφία απαντά ότι  για τον θύτη  ευθύνεται  το κακό οικογενειακό περιβάλλον.

Ο φόβος είναι το πιο δυνατό συναίσθημα που προκαλεί ο σχολικός εκφοβισμός  και ακολουθεί η κατάθλιψη.

Οι παρατηρητές  κυρίως γελάνε ή μένουν αμέτοχοι

Ο παρατηρητής  πρέπει να καλέσει σε βοήθεια ενώ ένα μικρό ποσοστό δηλώνει ότι πρέπει να απομακρυνθεί.

Μεγάλο ποσοστό δηλώνει ότι το θύμα πρέπει να μιλήσει στους γονείς του και ένα σημαντικό ποσοστό να μιλήσει στους εκπαιδευτικούς.

Μεγάλο ποσοστό είναι απαισιόδοξο και πιστεύει ότι το φαινόμενο δε θα σταματήσει.

]]> https://schoolpress.sch.gr/school1kord/archives/1827/feed 0 https://schoolpress.sch.gr/school1kord/archives/1372 https://schoolpress.sch.gr/school1kord/archives/1372#comments Wed, 29 Nov 2023 21:07:05 +0000 ΤΑΚΑΒΑΚΟΓΛΟΥ ΖΩΗ http://schoolpress.sch.gr/school1kord/?p=1372 [...]]]> Παγκόσμια Ημέρα για τα  Δικαιώματα του Παιδιού

«Δεν είναι παιδιά – είναι άνθρωποι»

Janusz Korczak

Η Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού εορτάζεται κάθε χρόνο στις 20 Νοεμβρίου. Με αφορμή αυτή την επέτειο η συντακτική ομάδα της εφημερίδας ανέλαβε κάποιες δράσεις.

Έρευνα από τη Φανή Νούσια και Άννα Παμπουκίδου   

Η έρευνα  διενεργήθηκε στο σχολείο μας.  Το δείγμα των μαθητών που αξιοποιήθηκε για την αξιολόγηση είναι από όλες τις τάξεις , Α΄ Β΄και Γ΄ Γυμνασίου.

Το αντικείμενο της παρούσας έρευνας αφορά :

Α) τη γνώση των μαθητών/τριων για  τη Σύμβαση των  Δικαιωμάτων του Παιδιού

Β) την καταγραφή  δύο σημαντικών δικαιωμάτων που πρέπει κάθε παιδί να έχει

Γ) την καταγραφή δύο δικαιωμάτων που παραβιάζονται στον  περίγυρό τους

Δ) την καταγραφή δύο δικαιωμάτων που  παραβιάζονται παγκοσμίως.

Από τα αποτελέσματα της έρευνας προκύπτει ότι οι περισσότεροι μαθητές της Α΄ και Β΄τάξης δηλώνουν ότι δεν γνωρίζουν τι είναι η Σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού ενώ  η  πλειονότητα  της Γ΄ τάξης γνωρίζει.

Στην καταγραφή των δικαιωμάτων που χρειάζεται κάθε παιδί οι πιο δημοφιλείς απαντήσεις είναι: το δικαίωμα στο παιχνίδι και στην ελευθερία του λόγου για τους μαθητές της Α΄ τάξης, το δικαίωμα στη στέγη και τροφή για τους μαθητές της Β΄ τάξης και το δικαίωμα στην παιδεία,  στην περίθαλψη, στην ελευθερία του λόγου για τους μαθητές της Γ΄ τάξης.

Επιπλέον, όσον αφορά στα δικαιώματα που παραβιάζονται από τον περίγυρό τους, οι μαθητές της Α΄ τάξης δεν έδωσαν αρκετές απαντήσεις λόγω έλλειψης κατανόησης του θέματος, παρόλο που δόθηκαν εξηγήσεις. Κάποιοι απάντησαν τη στέγη, το φαγητό, το παιχνίδι.    Οι μαθητές της Β΄ ανέφεραν την ενδοοικογενειακή βία, την παιδική εργασία, την πίεση από τους ενηλίκους και οι μαθητές της Γ’ επισήμαναν την έλλειψη ασφάλειας από το οικογενειακό περιβάλλον, την περίθαλψη, υγεία, ένδυση, στέγη. Επίσης, τονίστηκε και η ενδοοικογενειακή βία.

Τέλος, αναγνωρίζεται από όλες τις τάξεις ότι τα δικαιώματα που παραβιάζονται παγκόσμια αφορούν στο δικαίωμα στη ζωή, στέγη, τροφή, ισότητα, ελευθερία λόγου, περίθαλψη, παιδεία, εκπαίδευση, παιδική εργασία, κακοποίηση (σωματική και ψυχική).

Συνοψίζοντας, αξίζει να τονιστεί ότι οι μαθητές της Α΄ τάξης έχουν μερική γνώση ή και

άγνοια του θέματος, ενώ οι μαθητές της Β΄ και Γ΄ τάξης γνωρίζουν καλύτερα τα δικαιώματα.

Το σχολείο λοιπόν, μέσα από τα διάφορα μαθήματα και τις δράσεις και ευρύτερα η εκπαίδευση  συμβάλλουν αποτελεσματικά στην ενίσχυση της γνώσης για τη σύμβαση των δικαιωμάτων του παιδιού.

Ανάρτηση της Σύμβασης των Δικαιωμάτων στο χώρο του σχολείου – Ενημέρωση μαθητών/τριών από Ιουλιέτα Αντωνίου, Ιωάννα Δούδαλη, Στεφανία Μπελτσίδου, Αλεξάνδρα Μουμουλίδου, Άκη Παραδείση

Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού αναρτήθηκε σε χώρο του σχολείου, όπου οι μαθητές/τριες μπορούσαν να δούνε τα άρθρα, να τα διαβάσουν και να γράψουν το δικό τους σχόλιο.

Εικαστικές δημιουργίες μαθητών/τριών με αφορμή την Ημέρα των Δικαιωμάτων του Παιδιού

Άρθρο 4

Εφαρμογή των δικαιωμάτων

Κάθε κράτος πρέπει να διασφαλίζει, στο μέγιστο των δυνατοτήτων του, ότι τα δικαιώματα των παιδιών εφαρμόζονται.

                                                                                           Ιωάννα Αθανασιάδου  Α1

Άρθρο 2

Απαγόρευση διακρίσεων

Κάθε παιδί πρέπει να αντιμετωπίζεται χωρίς διακρίσεις λόγω χρώματος, φύλου, γλώσσας, θρησκείας, άποψης, χώρας καταγωγής, περιουσίας, αναπηρίας ή υπαγωγής του σε μια εθνική μειονότητα.

                                                                                                 Κατερίνα   Λαλαϊτά Α1

Άρθρο 38

Πόλεμος και ένοπλες συρράξεις

Τα παιδιά και οι νέοι κάτω των 15 ετών έχουν το δικαίωμα να μην λαμβάνουν μέρος σε πόλεμο και ένοπλες συρράξεις. Το κράτος έχει την υποχρέωση να χορηγεί ειδική προστασία για τα παιδιά που έχουν πληγεί από τον πόλεμο.

 Άρθρο 39

Αποκατάσταση και ένταξη

Κάθε παιδί που είναι θύμα ένοπλης σύγκρουσης,  βασανι­στηρίων, παραμέλησης ή εκμετάλλευσης έχει το δικαίωμα σε κατάλληλη φροντίδα για να μπορέσει να αποκατασταθεί, ψυχικά και σωματικά, και να ενταχθεί σε μια κοινότητα.

                                                                                                        Άκης  Παραδείσης  Β6

«Δικαίωμα δεν έχεις στο σώμα μου επάνω,
Δε σου πέφτει λόγος πού πάω και τι κάνω
Δεν είναι αγάπη ο πόνος κι η βία
Όλες απαντάμε, αν αγγίξεις μία!»

">Αγγελική Βλαχάκη – Με ποιο δικαίωμα 

    Με αυτούς τους στίχους από την ελληνική απόδοση του τραγουδιού- ύμνου κατά των γυναικοκτονιών στο Μεξικό και στη λατινική Αμερική ">«Τραγουδάμε Δίχως Φόβο» (Canción Sin Miedo) και το τραγούδι «Με ποιο δικαίωμα», θα ήθελα να ξεκινήσω το άρθρο μου για μια ακόμα παγκόσμια μέρα που δυστυχώς μας θυμίζει πως έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας για την ισότητα των φύλων, αλλά και την κατοχύρωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Η 25η Νοεμβρίου έχει ανακηρυχθεί από τον ΟΗΕ ως η Παγκόσμια Ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών. Η ημέρα αυτή καθιερώθηκε με απόφαση της Γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ στις 17 Δεκεμβρίου του 1990 για να αναδείξει ένα σημαντικό πρόβλημα με παγκόσμια διάσταση και με στόχο να ευαισθητοποιήσει τη διεθνή κοινότητα. Η αρχή όμως για την ανάδειξη αυτού του προβλήματος είχε γίνει δέκα χρόνια πριν, όταν γυναικείες οργανώσεις καθιέρωσαν την ημέρα αυτή, σε ανάμνηση της φρικτής δολοφονίας των τριών αδελφών Μιραμπάλ, πολιτικών αγωνιστριών από την Δομινικανή Δημοκρατία, με διαταγή του δικτάτορα Τρουχίλο στις 25 Νοεμβρίου 1960.
Η βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών είναι ίσως η πιο επαίσχυντη μορφή παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ένα μεγάλο εμπόδιο για την ουσιαστική πρόοδο προς την ισότητα, την ανάπτυξη και την ειρήνη (άρθρο 118, πλατφόρμα δράσης του Πεκίνο) . Κάθε πράξη βίας, λεκτικής και σωματικής, κάθε απειλή οδηγεί στην κυριαρχία των ανδρών και στις διακρίσεις εις βάρος των γυναικών. Ενδοοικογενειακή βία, σεξουαλική βία, βιασμοί, σεξουαλική παρενόχληση, trafficking, stalking, γενετήσιος ακρωτηριασμός και παιδικός γάμος, όλα αυτά συνιστούν μορφές βίας κατά των γυναικών και κοριτσιών, με αποκορύφωμα τις γυναικοκτονίες που τα τελευταία χρόνια δυστυχώς όλο και πιο συχνά εμφανίζονται.
Δυστυχώς αυτός ο κύκλος βίας όλο και αυξάνεται. Σύμφωνα με το EIGE, το Κέντρο Γνώσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Ισότητα των Φύλων, μία στις τρεις γυναίκες 1 στις 3 γυναίκες κάποια στιγμή στη ζωή της θα αντιμετωπίσει σωματική, ψυχολογική ή σεξουαλική βία από τον σύντροφό της, 1 στις 5 γυναίκες θα πέσει θύμα βιασμού ή απόπειρας βιασμού, 40% με 50% των γυναικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει αναφέρει κάποια μορφή σεξουαλικής παρενόχλησης στο χώρο εργασίας, 500.000 με 2.000.000 άνθρωποι στον κόσμο, κυρίως γυναίκες και παιδιά, εκτιμάται ότι διακινούνται παράνομα κάθε χρόνο με σκοπό τη σεξουαλική εκμετάλλευση και την εξαναγκαστική εργασία. Πρέπει να προσθέσουμε και τις γυναικοκτονίες που ιδιαίτερα κατά την περίοδο της πανδημίας και μετά αυξήθηκαν ανησυχητικά. Αλλά και καινούριες μορφές βίας, διαδικτυακές, όπως Body shaming, doxing, cyber flashing εμφανίζονται καθημερινά. Πόσο ακόμα όμως θα ανεχόμαστε ως ανθρώπινη κοινωνία αυτή τη βία; Είναι καιρός να αντιδράσουμε. Να πούμε ένα μεγάλο όχι στην έμφυλη βία!

    Υπάρχει τρόπος! Ας μιλήσουμε, ας αντιδράσουμε! Ας σπάσουμε τη σιωπή!

     Ένα παράδειγμα αντίστασης είναι και το κίνημα me too, που γεννήθηκε το 2006 από την αμερικανίδα ακτιβίστρια Ταράνα Μπερκ και το οποίο είχε στόχο την εξάλειψη σεξουαλικής κακοποίησης και εξουσιαστικής βίας κατά των γυναικών. Αυτό το κίνημα δρα με την παρακίνηση δημοσιοποίησης περιστατικών και γεγονότων στα κοινωνικά δίκτυα. Υπάρχουν όμως κι άλλοι φορείς και δίκτυα στα οποία μπορεί να απευθυνθεί κάθε θύμα έμφυλης βίας, αλλά και κάθε πολίτης που θέλει να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των γυναικών και να αντιδράσει. Μερικοί από αυτούς:
Ο ΙΣΤΟΤΟΠΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ: https://womensos.gr/en/about-us-3/
ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ: https://isotita.gr/
ΕΛΛΗΝΙΚΟ METOO: https://metoogreece.gr/
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΦΥΛΩΝ: https://eige.europa.eu/
ΔΙΟΤΙΜΑ: https://diotima.org.gr/profile-el/
Και κλείνοντας θα ήθελα να αναφέρω κάποιους στίχους που διάβασα και που πιστεύω ότι θα μου έλεγε η μαμά μου, αλλά και κάθε μαμά στην κόρη της!

«Πάρε τη δύναμη
να αντέχεις πάντα στη μάχη.
Πάρε την περηφάνια
να μη χαμηλώνεις ποτέ.
Πάρε την οργή
να μη συμβιβάζεσαι ποτέ με λιγότερα.
Αυτά είναι τα πράγματα
που σου αφήνω κόρη μου»
Πατ Πάρκερ, «Κληρονομιά»

ΔΙΕΘΝΗΣ  ΗΜΕΡΑ ΜΗΤΡΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

 Η Παγκόσμια Ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας (9 Φεβρουαρίου) καθώς και ο εορτασμός της   Διεθνούς  Ημέρας  Μητρικής Γλώσσας (21 Φεβρουαρίου) μας ώθησε να έρθουμε σε επαφή με ένα ζωντανό κομμάτι του ελληνισμού, τους απόδημους Έλληνες και συγκεκριμένα τους μαθητές της ομογένειας. Η γλώσσα είναι ένα από τα βασικά στοιχεία που ενώνει έναν λαό και τον βοηθά να κρατήσει την ταυτότητά του. Θελήσαμε λοιπόν να μάθουμε πώς τα παιδιά της ομογένειας  διατηρούν τη μητρική τους γλώσσα, τι δυσκολίες αντιμετωπίζουν, ποια είναι η σχέση τους με την Ελλάδα. Προκειμένου να πάρουμε αυτές τις απαντήσεις ήρθαμε σε επαφή με κάποια σχολεία της ομογένειας και διαπιστώσαμε με χαρά ότι κάποιοι εκπαιδευτικοί ήταν πρόθυμοι να μας προσφέρουν αυτές τις πληροφορίες.

  Στο κάλεσμά μας ανταποκρίθηκαν:

• Η εκπαιδευτικός , Βαμποράκη Μαρία , δασκάλα στο Τμήμα Ελληνικής Γλώσσας  της Ντόχα στο Κατάρ ( στην επικοινωνία μας συνέβαλε  η κ. Μπάλλα Βέρρα)
• Η  εκπαιδευτικός, Πατσιλίβα Μαρία, φιλόλογος στο Γυμνάσιο του Μονάχου στη Γερμανία

Οι εκπαιδευτικοί δέχτηκαν να απαντήσουν στα ερωτήματά μας και μαζί με τους/τις  μαθητές/τριες τους συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια, που συνέταξε η ομάδα της εφημερίδας με θέματα που αφορούν την ελληνική γλώσσα.

Ας  διαβάσουμε όσα ενδιαφέροντα μας είπαν:

Κατάρ – Τμήμα Ελληνικής Γλώσσας της  Ντόχα

Ονομάζομαι Μαρία Βαμποράκη,  είμαι δασκάλα και διδάσκω τα μαθήματα της Γλώσσας και της Ιστορίας στο Τμήμα Ελληνικής Γλώσσας (ΤΕΓ) στην Ντόχα του Κατάρ, εδώ και τέσσερα (4) χρόνια, από το 2019 που αποσπάστηκα στο Κατάρ.

Το Τμήμα Ελληνικής Γλώσσας (ΤΕΓ) στην Ντόχα του Κατάρ λειτουργεί από το 2008 και υπάγεται στη δικαιοδοσία του Συντονιστικού Γραφείου Εκπαίδευσης Β. Αφρικής και Μέσης Ανατολής για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση με έδρα το Κάιρο.  Σε  αυτό προσφέρονται μαθήματα ελληνικής γλώσσας σε όλα τα επίπεδα (Νηπιαγωγείο, Δημοτικό, Γυμνάσιο και Επίπεδα Ελληνομάθειας). Το ΤΕΓ είναι ακόμα αναγνωρισμένο Εξεταστικό Κέντρο Πιστοποίησης Γλωσσομάθειας και προσφέρει προγράμματα ακόμα και για ενήλικες.

Οι ώρες της ελληνικής γλώσσας κατανέμονται ως εξής:

 -Τα νηπιακά τμήματα δύο ώρες/εβδομάδα.

-Οι Α και Β τάξεις του Δημοτικού έχουν μάθημα τέσσερις ώρες/εβδομάδα.

-Οι Γ, Δ, Ε, ΣΤ  τάξεις του Δημοτικού έχουν μάθημα τρεις ώρες/εβδομάδα.

-Τα Γυμνασιακά τμήματα δύο/τρεις ώρες/εβδομάδα.

 Η διδασκαλία σε ένα σχολείο που λειτουργεί απογευματινές ώρες παρουσιάζει αρκετές αντικειμενικές δυσκολίες τόσο για τους εκπαιδευτικούς όσο και για τα παιδιά,  που έρχονται κουρασμένα σε αυτό μετά το πρωινό τους σχολείο. Επιπλέον, πολλά παιδιά -κυρίως από μεικτούς γάμους- έχουν τεράστια ευχέρεια στη κοινή γλώσσα επικοινωνίας του σπιτιού τους και του σχολείου τους -συνήθως τα Αγγλικά- με αποτέλεσμα να δυσκολεύονται αρκετά να επικοινωνήσουν στα Ελληνικά. Η νοοτροπία λοιπόν ενός στείρου, τυποποιημένου μαθήματος  αποδεικνύεται εντελώς αναποτελεσματική ενώ η εκμάθηση της γλώσσας πρέπει να γίνεται διασκεδαστική, καλλιεργώντας ταυτόχρονα την αγάπη για την Ελλάδα και τον πολιτισμό της.

Όσον αφορά τη σχέση των παιδιών με την ελληνική γλώσσα, τα παιδιά, τα οποία ομιλούν Ελληνικά στο σπίτι τους συνήθως δεν έχουν πολλά προβλήματα. Τα παιδιά όμως μεικτών γάμων  αντιμετωπίζουν  προβλήματα τόσο στον προφορικό όσο και στον γραπτό τους λόγο. Τα συχνότερα προβλήματα αφορούν στη σύνταξη ολοκληρωμένων προτάσεων,  σε γραμματικά και ορθογραφικά λάθη. Ωστόσο, οι περισσότεροι μαθητές/τριες παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες επιθυμούν να μάθουν την μητρική τους γλώσσα.

Όσον αφορά τη διατήρηση των ελληνικών ηθών και εθίμων,  τα παιδιά που ζουν εδώ στην Ντόχα έχουν συμμαθητές και φίλους από τις περισσότερες χώρες του κόσμου με αποτέλεσμα να έρχονται σε επαφή με πολλά και διαφορετικά πολιτισμικά συστήματα. Πάντα όμως σε όλες τις δράσεις και τις εκδηλώσεις μας, δείχνουν ιδιαίτερη αγάπη για όλα τα ήθη και έθιμα της πατρίδας μας, συμμετέχοντας με μεγάλο ενθουσιασμό.  Θεωρώ ότι η αναβίωση των εθίμων, ιδιαίτερα για τους ανθρώπους της διασποράς, έχει ένα βαθύτερο νόημα καθώς πέρα από την διατήρηση των διαχρονικών αξιών,  αποτελούν τον συνδετικό κρίκο με τις ελληνικές ρίζες και την ελληνική ταυτότητά μας. Μάλιστα, όλοι οι μαθητές και οι μαθήτριες  επιθυμούν να επισκέπτονται την Ελλάδα και να ζήσουν στο μέλλον σε αυτήν.

• Μαθητής, 15 χρονών, από το σχολείο της Ντόχα  μάς πληροφορεί για τη δική του σχέση με την ελληνική γλώσσα. Αναφέρει ότι  γεννήθηκε στην Ελλάδα αλλά ζει  στο Κατάρ τα τελευταία δέκα χρόνια.  Οι γονείς του μιλούν πολύ καλά την ελληνική γλώσσα. Όσον αφορά τη δική του σχέση με τη γλώσσα,  μας λέει ότι κάνει μαθήματα ελληνικών δύο ώρες την εβδομάδα και χαρακτηρίζει τη γνώση της ελληνικής γλώσσας ως πολύ καλή  στον προφορικό λόγο και ως  καλή στο γραπτό λόγο. Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει αφορούν την ορθογραφία και σε  ορισμένες περιπτώσεις την κατανόηση γραπτού λόγου. Θεωρεί ότι η διγλωσσία (αραβικά/αγγλικά – ελληνικά) δεν αποτελεί πρόβλημα στη σχολική εξέλιξη ενός παιδιού. Η επαφή του με την ελληνική γλώσσα ενισχύεται μέσα από την επικοινωνία με φίλους Έλληνες και με τη μουσική. Τέλος, θεωρεί ότι είναι αρκετά εύκολο να διατηρηθούν τα ήθη, τα έθιμα και η μητρική γλώσσα σε έναν άλλον τόπο  λόγω της οικογένειας καθώς και  Ελλήνων φίλων, που ζουν επίσης στο Κατάρ.

Γερμανία – Γυμνάσιο Μονάχου

Ονομάζομαι Πατσιλίβα Μαρία και είμαι φιλόλογος στο Γυμνάσιο Μονάχου. Εργάζομαι εδώ και δύο χρόνια στην παρούσα εκπαιδευτική μονάδα και με ιδιαίτερη χαρά μπορώ να μοιραστώ την μέχρι τώρα εμπειρία μου μαζί σας. Σίγουρα η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας σε σχολεία της ομογένειας είναι μια ιδιαίτερη πρόκληση για όλους μας, καθηγητές και μαθητές. Οι μαθητές και μαθήτριες ζούνε σε ένα δίγλωσσο περιβάλλον  και αυτό είναι σαφώς μειονέκτημα για  την κατάκτηση των ελληνικών σε βάθος, ειδικά για παιδιά που η μητρική τους γλώσσα δεν είναι καν τα ελληνικά. Οι ώρες διδασκαλίας των ελληνικών είναι περιορισμένες καθώς έχουν αρκετές ώρες γερμανικά και το ωρολόγιό τους πρόγραμμα είναι διαφορετικό.  Οι μαθητές και οι μαθήτριες ενδιαφέρονται για την πατρίδα τους, τα ήθη και τα έθιμά τους και παρά τις οποίες αντικειμενικές δυσκολίες , προσπαθούν να τα διατηρούν. Θεωρώ ότι με επιμονή, προσωπική ενασχόληση και οικογενειακή αρωγή όπου υπάρχει, όλα μπορούν να γίνουν.

Ακολουθεί το ερωτηματολόγιο που συμπλήρωσαν οι ομογενείς  μαθητές και  μαθήτριες  του  Γυμνασίου του Μονάχου στη Γερμανία:  

21 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

ΔΙΕΘΝΗΣ  ΗΜΕΡΑ ΜΗΤΡΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

 1.      Φύλο: 15 Αγόρια- 4 Κορίτσια              Ηλικία: 14 -15

  2.     Γεννηθήκατε στη Γερμανία( ή  σε κάποια άλλη χώρα εκτός Ελλάδας); Αν όχι, πόσα χρόνια λείπετε από την Ελλάδα;

Οι περισσότεροι μαθητές/τριες είναι γεννημένοι στην Γερμανία ενώ κάποιοι γεννήθηκαν στην Ελλάδα και μετά ( από 6 μήνες, 9 χρόνια, 11 χρόνια, 12 χρόνια)  μετανάστευσαν στη Γερμανία.

 3.     Οι γονείς σας μιλούν  καλά την ελληνική γλώσσα;

Οι μαθητές/τριες απαντούν ότι οι γονείς τους μιλούν πολύ καλά την ελληνική γλώσσα.

 4.     Εσείς πόσο καλά μιλάτε την ελληνική γλώσσα(προφορικός λόγος);

        Λίγο          Μέτρια        Καλά       Πολύ καλά

Όσον αφορά την προφορική γλώσσα οι περισσότεροι/ες απαντούν πολύ καλά ενώ πολύ λίγα παιδιά απαντούν καλά.

 5.     Εσείς πόσο καλά γράφετε την ελληνική γλώσσα (γραπτός λόγος);

        Λίγο          Μέτρια        Καλά       Πολύ καλά

Όσον αφορά τη γραφή οι περισσότεροι/ες απαντούν καλά ενώ πολύ λίγοι είναι όσοι απαντούν πολύ καλά ή μέτρια.

6.     Πόσες ώρες την εβδομάδα κάνετε μάθημα ελληνικών στο σχολείο;

4 ώρες

7.     Ποιες δυσκολίες αντιμετωπίζετε στην εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας;

Οι περισσότεροι/ες απαντούν καμία ενώ λίγοι μαθητές/τριες απαντούν ότι τους δυσκολεύει είτε η προφορά είτε η ορθογραφία.

8.     Θεωρείτε ότι η διγλωσσία αποτελεί πρόβλημα στη σχολική εξέλιξη ενός παιδιού ή όχι;

Οι περισσότεροι μαθητές /τριες απαντούν ότι δεν έχουν κανένα πρόβλημα ενώ πολύ λίγοι λένε ότι τους μπερδεύει να μιλούν δύο γλώσσες.

9.     Με ποιους άλλους τρόπους έρχεστε σε επαφή με τη γλώσσα (π.χ. επαφές με άλλους Έλληνες, τηλεόραση, τραγούδια, διαδίκτυο); 

Οι μαθητές /τριες  αναφέρουν  όλους τους παραπάνω τρόπους.

10.Πόσο εύκολο είναι να διατηρηθούν τα ήθη, τα έθιμα και η μητρική γλώσσα σε έναν άλλον τόπο;

Οι περισσότεροι μαθητές/τριες  θεωρούν ότι είναι εύκολο να διατηρήσουν τα ήθη και τα έθιμά τους. Λίγοι απαντούν ότι δεν είναι εύκολο.

Ας δούμε δύο χαρακτηριστικές απαντήσεις:

Εύκολα επειδή όλοι λατρεύουν και δε ξεχνάνε την πατρίδα.

Αριστείδης Α., μαθητής 14 χρονών – Γερμανία

  Το να διατηρηθούν τα ήθη και τα έθιμα και η μητρική γλώσσα σε έναν άλλο τόπο δεν είναι πάντα εύκολο καθώς πολλές φορές δε συμπίπτουν οι γερμανικές με τις ελληνικές γιορτές όπως το Πάσχα. Επίσης η Γερμανία έχει διαφορετικό θρήσκευμα από ότι η Ελλάδα.

Παρόλα αυτά πιστεύω πώς επειδή μας λείπει τόσο πολύ η χώρα μας και οι γιορτές εκεί πέρα, προσπαθούμε ακόμη πιο πολύ να τις κρατήσουμε ζωντανές και να τις γιορτάσουμε παρόμοια όπως στην Ελλάδα.

μαθήτρια ,15 χρονών – Γερμανία

Εμείς τους ευχαριστούμε από την καρδιά μας και τους στέλνουμε μια ζωγραφιά ως ένδειξη αγάπης,  καθώς και το podcast, το οποίο τους το αφιερώνουμε!

Η συντακτική ομάδα

1ο Γυμνάσιο Κορδελιού

Θεσσαλονίκη

Ελλάδα

50ο Γυμνάσιο Αθηνών -  Click στη γνώση

1ο Γυμνάσιο Ναυπλίου -  Το 1ο νέο

5ο Πρότυπο Γυμνάσιο Χαλκίδας -  «Ομάδα δημοσιογραφίας»

4ο Γυμνάσιο Κοζάνης - Ενός τετάρτου υπόθεση

Δημιουργήθηκε ένα ερωτηματολόγιο βασισμένο σε ερωτήσεις που χρησιμοποιεί στις έρευνές του το  Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου saferinternet4kids για τη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Η φόρμα μοιράστηκε διαδικτυακά και συμπληρώθηκε προαιρετικά από μαθητές και μαθήτριες και των τριών τάξεων των συνεργαζόμενων Γυμνασίων.

Στόχος της έρευνας ήταν να διευρευνήσει:

• τη χρήση των ψηφιακών μέσων από τους μαθητές
• τα δημοφιλή μέσα κοινωνικής δικτύωσης
• τη συχνότητα χρήσης τους
• τους λόγους χρήσης τους
• τους κινδύνους που ενέχουν
• τους κινδύνους που οι μαθητές/τριες  έχουν αντιμετωπίσει
• τη γνώση τους σχετικά με  θέματα διαδικτυακής ασφάλειας

Το δείγμα αφορά  σε 370 μαθητές και μαθήτριες  των τριών τάξεων Γυμνασίων από διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας.

Σας παρουσιάζουμε τα αποτελέσματα της έρευνας:

Στην έρευνα συμμετείχαν 370  μαθητές και μαθήτριες. Όσον αφορά τα φύλα είναι σχεδόν ισότιμη  η συμμετοχή τους.

Το γράφημα δείχνει το ποσοστό συμμετοχής των συνεργαζόμενων σχολείων.

Το γράφημα δείχνει το ποσοστό συμμετοχής των τριών τάξεων.

Το 95,4 % έχει δικό του προφίλ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Οι περισσότεροι μαθητές/τριες απαντούν ότι τους αρέσουν  περισσότερο τα κοινωνικά δίκτυα, γιατί έχουν επαφή με τους φίλους τους. Η αμέσως επόμενη δημοφιλέστερη απάντηση είναι γιατί μαθαίνουν τι κάνουν οι φίλοι τους ενώ μικρό ποσοστό σημειώνει η επιλογή της προβολής του εαυτού τους μέσα από αυτά.

Το πιο δημοφιλές μέσο κοινωνικής δικτύωσης είναι το instagram (52,2%) ενώ το αμέσως επόμενο με μεγάλη διαφορά είναι το tik tok.

Οι περισσότεροι/ες  ασχολούνται με τα διαδικτυακά παιχνίδια (62,4%).

Όσον αφορά τις ώρες ενασχόλησης με τα κοινωνικά δίκτυα οι περισσότερες απαντήσεις βρίσκονται ανάμεσα στις 1-2 ώρες και 3-4 ώρες ενώ υπάρχει και ένα ποσοστό 9,5% που ασχολείται πάνω από 5 ώρες.

Στην ερώτηση αν χρησιμοποιούν υπερβολικά το διαδίκτυο οι γνώμες σχεδόν μοιράζονται. Οι περισσότεροι/ες  όμως θεωρούν ότι το χρησιμοποιούν υπερβολικά.

Στην ερώτηση αν τους  έχουν βάλει όρια οι γονείς τους  για το πόσο χρόνο θα ασχολούνται  με το διαδίκτυο (κοινωνικά δίκτυα / παιχνίδια) απαντά όχι ένα ποσοστό 56,8% ενώ το 43,2% απαντά ότι οι γονείς τους έχουν βάλει όρια.

Το μεγαλύτερο ποσοστό ( 72,7%) απαντά ότι τα κοινωνικά δίκτυα δεν τους/τις  επηρεάζουν ενώ το 23,8%  δηλώνει ότι τους κάνουν ευτυχισμένους/ες.

Όσον αφορά το πόσο ενημερωμένοι/ες  νιώθουν  για το πώς να χρησιμοποιούν το διαδίκτυο με ασφάλεια, οι απαντήσεις σχεδόν μοιράζονται   ανάμεσα στο πολύ και το μέτρια.

Τα θέματα που νιώθουν ότι υπάρχει περισσότερος κίνδυνος είναι: η προστασία των προσωπικών δεδομένων (61,1%), η επικοινωνία με αγνώστους (51,9%) και ακολουθούν ο εθισμός, το ακατάλληλο περιεχόμενο και ο διαδικτυακός εκφοβισμός με σχεδόν παρόμοια ποσοστά.

Όσον αφορά τον κίνδυνο που έχουν προσωπικά αντιμετωπίσει, το μεγαλύτερο ποσοστό (56,8%) αναφέρει ότι δεν έχει αντιμετωπίσει κάποιο κίνδυνο.  Αναφέρονται οι κίνδυνοι των ψευδών ειδήσεων, του εθισμού και των προσωπικών δεδομένων  με ποσοστά γύρω στο 12-11% .

Για τα θέματα στα οποία νιώθουν λιγότερο ενημερωμένοι/ες  επιλέγουν  διάφορες απαντήσεις. Το μεγαλύτερο ποσοστό συγκεντρώνουν: η ρητορική μίσους, η ασφάλεια των συσκευών, η προστασία των προσωπικών δεδομένων.

Οι περισσότεροι/ες  (75,9%) συζητούν με τους γονείς τους τι πρέπει να προσέχουν στο διαδίκτυο.

Στην ερώτηση αν συζητούν με τους εκπαιδευτικούς για τους κινδύνους του διαδικτύου οι περισσότεροι/ες (59,2%) απαντούν θετικά.

Οι περισσότεροι/ες (78,6%) θεωρούν ότι λαμβάνουν επαρκή ενημέρωση από το σπίτι τους.

Οι περισσότεροι/ες  (60,8%) θεωρούν ότι λαμβάνουν επαρκή ενημέρωση από το σχολείο τους.

Οι περισσότεροι/ες (71,1%) θεωρούν ότι γνωρίζουν εργαλεία για να προστατευτούν από τους κινδύνους του διαδικτύου ενώ υπάρχει και ένα ποσοστό 28,9%  που δηλώνει ότι δε γνωρίζει ψηφιακά εργαλεία για να προστατευτεί.

Στο τελευταίο ερώτημα που αφορά τη βοήθεια που θα ζητήσουν οι μαθητές /τριες αν κινδυνεύσουν στο διαδίκτυο, οι απαντήσεις έχουν ενδιαφέρον. Η πλειοψηφία (75,4%) θα ζητήσει βοήθεια από τους γονείς, το 10,8% δηλώνει ότι θα τα βγάλει πέρα μόνος/η, το 10% ότι θα ζητήσει βοήθεια από τους φίλους, ενώ ένα πολύ μικρό ποσοστό θα ζητήσει βοήθεια από τους εκπαιδευτικούς ή την αστυνομία.

Η συντακτική ομάδα «e-ματιά του 1ου «

1ο Γυμνάσιο Κορδελιού

* ευχαριστούμε τους καθηγητές πληροφορικής κ. Αγκαθίδη Γιώργο  και κ. Καρυπίδη Ιωάννη, που βοήθησαν στην υλοποίηση της δράσης,  διαθέτοντας το Εργαστήριο Πληροφορικής για τη συμπλήρωση του ερωτηματολογίου από τους μαθητές/ τριες του 1^ου Γυμνασίου Κορδελιού.