Το όνομα Δημοσάρης είναι βυζαντινό όνομα. Υπάρχουν διάφορες εκδοχές για το πώς δόθηκε αυτό το όνομα στην περιοχή. Σύμφωνα με μια εκδοχή, προέρχεται από το Δημοσάριος, που σημαίνει «αυτός που εκμεταλλεύεται δημόσια περιουσία», πιθανώς ένα ακίνητο που βρίσκεται στις βρύσες ή στις όχθες του ποταμού. Άλλη άποψη υποστηρίζει ότι προέρχεται από το ρέμα Δημοσάρη, που σημαίνει ότι τα νερά του ήταν δημόσια.

Μπορεί να χωριστεί σε δύο τμήματα, πάνω και κάτω από το χωριό .Το φαράγγι πάνω από το χωριό των Λενοσαίων είναι απότομο και άγριο. Οι μικροί οικισμοί του Καλλιάνου είναι διάσπαρτοι στην ανατολική πλευρά του ρέματος. Το μονοπάτι του φαραγγιού ήταν ένας από τους κύριους διαδρόμους επικοινωνίας της νότιας Εύβοιας. Συνέδεε επίσης την περιοχή του Κάβο Ντόρο με την Κάρυστο. Σήμερα το φαράγγι του Δημοσάρη εξακολουθεί να είναι ένα ζωντανό πέρασμα για κτηνοτρόφους και ολοένα και περισσότερο πεζοπόρους. Η πιο ελκυστική και λιγότερο κουραστική διαδρομή είναι το Πετροκάναλο (954m υψόμετρο).Καταλήγει στην παραλία Καλλιάνος, μετά από περίπου 10 χλμ. κατηφόρα. Το μονοπάτι είναι σηματοδοτημένο και μεγάλο μέρος του είναι κάτω από τη σκιά των πλατάνων.

Οι εικόνες είναι μαγευτικές με τρεχούμενα νερά και μεγάλη ποικιλία βλάστησης, με δεντρόφυτα πουρνάρια και έλατα, καθώς και άριες, πλατάνια, βελανιδιές, ρείκια, στρείδια και αγριελιές.

Το φαράγγι Δημοσάρη είναι ιδανικό για κάθε φυσιολάτρη αλλά και για εκείνον με ιδιαίτερα ενδιαφέροντα. Δεκάδες βρύσες, καταρράκτες, αρχαία παραποτάμια δάση, άγρια ζωή, εναλλάσσονται δίνοντας συνεχώς νέες παραστάσεις. Είναι ένας προορισμός μοναδικής ομορφιάς που αξίζει να επισκεφτεί κανείς.

Ιωάννα Παπαϊωάννου

Περιήγηση στο Γεωπάρκο της Λέσβου.

Η Λέσβος διαθέτει μοναδικό πλούτο γεωλογικών μνημείων και τοπίων φυσικού κάλλους, οικότόπων και πολιτιστικών μνημείων τα οποία συνέβαλαν στην αναγνώριση και ένταξη της στο Παγκόσμιο Δίκτυο Γεωπάρκων της UNESCO. Στο δυτικό τμήμα της δεσπόζει το Απολιθωμένο Δάσος ένα μοναδικό τεκμήριο της γεωλογικής ιστορίας, το οποίο έχει κηρυχθεί «Διατηρητέο Μνημείο της φύσης».

Το νησί της Λέσβου είναι διάσπαρτο από μοναδικής αξίας και σπουδαιότητάς γεωλογικά μνημεία και γεωμορφές όπως ηφαίστεια, θερμές πηγές, σημαντικές απολιθωματοφόρες θέσεις, μεγάλα γεωλογικά ρήγματα, καταρράκτες, παράκτιες γεωμορφές που αποτελούν σημαντικά τεκμήρια της γεωλογικής ιστορίας της λεκάνης του Αιγαίου. Την ιδιαίτερη οικολογική της αξία αποδεικνύει η παρουσία τριών περιοχών οικολογικής σημασίας ενταγμένες στο δίκτυο φύση 2000: «Απολιθωμένο Δάσος – Δυτική χερσόνησος», «Υγρότοποι κόλπου Καλλονής», «Κόλπος Γέρας και Όρος Όλυμπος».

Το Γεωπάρκο Λέσβου αναδεικνύει τα στοιχεία της γεωλογικής ,φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς και δίνει στους επισκέπτες την δυνατότητα να γνωρίσουν και να επισκεφτούν ένα πλούσιο δίκτυο γεωτόπων και οικοτόπων ,αρχαιολογικών χώρων και μνημείων ,ποικιλία μουσείων , να συμμετάσχουν σε ποικίλες οικοτουριστικές δράσεις , πρωτότυπά εκπαιδευτικά προγράμματα, θαλάσσιες και αγροτουριστικές δραστηριότητες, πολιτιστικά φεστιβάλ αλλά και πεζοπορία στο μοναδικό φυσικό περιβάλλον οπού περπάτησε ο Αριστοτέλης και Θεόφραστος. Πιστεύω, πως μια επίσκεψη στο Γεωπάρκο της Λέσβου είναι μια ξεχωριστή εμπειρία που αξίζει να την ζήσει κανείς.

Πετρογιάννη Ελένη,Γ2

Μέχρι σήμερα δεν έχει διευκρινιστεί ποιος δημιούργησε τα πέτρινα κτίρια. Πιθανολογείται πως οι κατασκευαστές ήταν σκλάβοι Κάρες που δούλευαν στα λατομεία της περιοχής ή οι Δρυόπες, μια αρχαία φυλή που εγκαταστάθηκε το 1200 π.Χ. στο νότιο τμήμα της Εύβοιας και ίδρυσε πόλεις μετά την εκδίωξή της από την περιοχή του Παρνασσού.

Ο ερευνητής Εμ. Έλρικ, που ερεύνησε τα αρχαία κτίρια, πίστευε ότι τα σπίτια των δράκων χτίστηκαν σίγουρα από τους Δρυόπες προς τιμήν του Δία και της συζύγου του Ήρας. Το γεγονός ότι βρίσκονται σε κοντινή απόσταση από τα αρχαία λατομεία της περιοχής προσθέτει μια άλλη εκδοχή, σύμφωνα με την οποία κατασκευάστηκαν από τα λατομεία ως ιερό προς τιμήν του Ηρακλή, που θεωρούνταν προστάτης τους.

Τα αρχαία πέτρινα κτίρια βρίσκονται σε τοποθεσίες στρατηγικής σημασίας και πιθανότατα δημιουργήθηκαν για να επιβλέπουν τη γύρω περιοχή. Τα περισσότερα βρίσκονται στα Στύρα, ενώ το πιο διάσημο και άρτια χτισμένο δρακόσπιτο βρίσκεται στο όρος Όχη, σε κοντινή απόσταση από την Κάρυστο. Ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά το 1797 από τον Άγγλο γεωγράφο BP. Ο Χόκινς, ο οποίος όταν το είδε πίστεψε ότι ήταν αρχαίος ναός.

Είναι χτισμένο, όπως και τα υπόλοιπα, από πέτρες του βουνού και η είσοδος στους αρχαίους ναούς βρίσκεται στη μεγάλη πλευρά του κτιρίου….

Το 1959, ο καθηγητής Ν. Μουτσόπουλος ανακάλυψε κάτω από το κτίριο ασπρόμαυρα υπολείμματα, βάζα, κοχύλια. Τα περισσότερα ευρήματα χρονολογούνται στα αρχαϊκά και ρωμαϊκά χρόνια, ενώ το αρχαιότερο εύρημα ήταν μια επιγραφή σε όστρακο που βρέθηκε έξω από το κτίριο.
Ο καθηγητής ανέσκαψε άλλα 12 δρακόσπιτα στην περιοχή και ασχολήθηκε ιδιαίτερα με το δρακόσπιτο της Όχης, που πιστεύεται ότι σχετιζόταν με αρχαίο ναό αλλά δεν υπήρχαν επαρκή στοιχεία για να το αποδείξουν.
Το πιθανότερο είναι ότι το μυστήριο γύρω από τα περίεργα κτίρια δεν θα αποκαλυφθεί ποτέ. Το μόνο σίγουρο είναι ότι είναι ένα ακόμη δείγμα της προηγμένης γνώσης στατικών κτιρίων και μεγαλιθικής αρχιτεκτονικής που κατείχαν οι αρχαίοι λαοί.
Το υλικό είναι από την μαθήτρια Ιωάννα Παπαιωάννου

Το 1921 έως το 1926 έχοντας ως δασκάλους τους Καλούδη και Λύτρα. Άρχισε να παρουσιάζει τα έργα του σε εκθέσεις αμέσως μετά την αποφοίτησή του (το 1926 εκθέτει στο φουαγιέ του Δημοτικού Θεάτρου Αθηνών μαζί με τους Πολύκλειτο Ρέγκο, Σπύρο Κόκκινο και Αντώνη Πολυκανδριώτη, στην «Έκθεση των Τεσσάρων» όπως την αποκάλεσαν). Ο Βασιλείου έκανε την πρώτη ατομική έκθεσή του το 1929 στην γκαλερί Στρατηγοπούλου

Το όνομα του καλλιτέχνη συνόδευσε τη σκηνογραφία 127 παραστάσεων αλλά και έξι ταινιών. Το σπίτι του κάτω από την Ακρόπολη στον αριθμό 5 της οδού Γουέμπστερ έχει μετατραπεί από το 2004 σε μουσείο. Φιλοξενεί έργα του Βασιλείου προερχόμενα από ιδιωτικές συλλογές, τα οποία σε τακτά χρονικά διαστήματα αλλάζουν και η έκθεση ανανεώνεται. Το 2014 τη διεύθυνση του μουσείου ανέλαβαν δυο από τις εγγονές του ζωγράφου.

Ο Σπύρος Βασιλείου περνούσε πολλά καλοκαίρια στην πόλη μας την Ερέτρια, όπου εμπνέονταν από τις φυσικές τις ομορφιές και τις μετέφερε με τον μοναδικό του τρόπο στον ζωγραφικό καμβά. Στην Ερέτρια βρίσκονταν η εξοχική του κατοικία, το θερινό του Ατελιέ, όπως λέγονταν.

«Το 1955, ύστερα από προτροπή του φιλότεχνου τότε νομάρχη Ευβοίας Ανδρέα Ιωάννου ο Σπύρος Βασιλείου αγόρασε ένα οικόπεδο στην ακόμη ελώδη περιοχή και το περιέφραξε, σύμφωνα με το σχέδιο του οικισμού του Κλεάνθη. Το 1971 αγόρασε και γειτονικό οικόπεδο και έχτισε τη Στοά Σίγμα Βήτα, κοινώς Μαντρότοιχο. Τα 70 μέτρα τοίχου ήταν η πραγματοποίηση της πολύχρονης επιθυμίας του να έχει τοίχους, να δείχνει τα έργα του και να μοιράζεται την τέχνη του. O Αλέκος Φασιανός, που πρωτοπήγε στην Ερέτρια το 1958, καλεσμένος της Ελένης και του Γιώργου Βακαλό, μιλάει για «τον τοίχο με ένα μικρό στέγαστρο, όπου ήταν τα έργα του Βασιλείου εκτεθειμένα. Εγώ, ο πιο νέος, αισθανόμουν σε μαγικό κόσμο» γράφει. «Εβλεπα τον Βασιλείου να ζωγραφίζει τον περίγυρό του, τα τραπέζια με τους χαρταετούς, τις βοτσαλένιες παραλίες, τα πλοία στον ουρανό, την Ντίμη και τη Δροσούλα, τις κόρες του. Θαύμαζα τη γρήγορη πινελιά του και έλεγα πως δεν λανθάνει ποτέ. Είχε δεξιοτεχνία, σιγουριά και ζωγραφικότητα. Τον Βασιλείου τον αγαπούσα» – καταλήγει ο Φασιανός. «Μου έδινε ενέργεια να συνεχίζω και εγώ σαν νεώτερος τη ζωγραφική μου».(Πηγή: Καθημερινή 09.07.2004 • 08:00)

Κείμενο και επεξεργασία υλικού: Αποστολίδης Χρήστος- Ζαφειράτου Ελισάβετ του Γεωργίου, Τμήμα: β1

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Ο όρος «Ολοκαύτωμα» στην συγκεκριμένη περίπτωση, αναφέρεται στην εθνοκάθαρση των Εβραίων κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Το έργο «Άδεια Καταστροφής της Ζωής που δεν Αξίζει να Ζει», βρήκε το κατάλληλο έδαφος ώστε να νομιμοποιηθούν οι πρακτικές εξόντωσης που προτείνονται σε αυτό, εναντίον εκείνων που αποτελούν «ξένο σώμα» μέσα στην κοινωνία των ανθρώπων.

Σε ομιλία του τον Οκτώβριο του 1943, ο Χάινριχ Χίμλερ, αρχηγός των SS είπε: «Τι θα κάνουμε με τις γυναίκες και τα παιδιά; Αποφάσισα να βρω μια εντελώς ξεκάθαρη λύση και για αυτό το θέμα. Θεωρώ ότι δεν έχω κανένα δικαίωμα να ξεριζώσω τους άντρες – με άλλα λόγια, να τους σκοτώσω ή να βάλω να τους σκοτώσουν – και να αφήσω τους εκδικητές με τη μορφή παιδιών να μεγαλώσουν και να αναμετρηθούν με τους γιους και τα εγγόνια μας. Έπρεπε να παρθεί η δύσκολη απόφαση να εξαφανιστούν οι άνθρωποι αυτοί από το πρόσωπο της γης».

Γιατί χρειάζεται μια «ημέρα μνήμης» για το Ολοκαύτωμα; Τα γεγονότα είναι τόσο σκληρά από μόνα τους που δεν πρόκειται να ξεχαστούν. Μια ερευνά που πραγματοποιήθηκε το 2018 αποκαλύπτει, πως ένας στους είκοσι Ευρωπαίους δεν έχει ακούσει ποτέ για το Ολοκαύτωμα, ενώ ένας στους πέντε πιστεύει πως ο αντισημιτισμός είναι η «απάντηση», στις καθημερινές ενέργειες των Εβραίων.

Η παρουσίαση που ακολουθεί αναφέρεται στο Ολοκαύτωμα των Εβραίων καθώς και στον λόγο που δεν πρέπει να ξεχαστεί ποτέ αυτή η θηριωδία.

Το μουσικό θέμα που συνοδεύει την παρουσίαση έχει τίτλο: «Τhe host of Seraphim» από  τους Dead can Dance και χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά για εκπαιδευτικούς σκοπούς.

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

«Οι Πολιτιστικές διαδρομές και η ψηφιακή αποτύπωσή τους»

Κατά την διάρκεια της τηλεδιάσκεψης οι μαθητές έθεσαν ερωτήματα στην κ. Κουρασάνη Μαρία, η οποία  ενημέρωσε τους μαθητές σχετικά με το θέμα των πολιτιστικών διαδρομών, την σύνδεσή τους με την αειφορία, την  ανάπτυξη της τοπικής οικονομίας, την επιχειρηματικότητα, καθώς και τον ρόλο των ψηφιακών μέσων στην ανάδειξη μιας πολιτιστικής διαδρομής. Επίσης, οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να συλλέξουν πληροφορίες για νέες επαγγελματικές ειδικότητες που συνδυάζουν τις επιστήμες πολιτισμού με τις νέες τεχνολογίες.

Έπειτα, την σκυτάλη πήρε η  κ. Βερενίκη Βασιλειάδου, η οποία απάντησε στις ερωτήσεις των μαθητών για τον σχεδιασμό αναδόμησης της Β. Εύβοιας (καθώς ο πρόεδρος του Διαζώματος κ. Σταύρος Μπένος είναι επικεφαλής της επιτροπής για την Ανασυγκρότηση της Β. Εύβοιας), ώστε οι μαθητές  να γνωρίσουν την σημασία του ανθρωποκεντρικού και ολιστικού χαρακτήρα του σχεδιασμού για την ανασυγκρότηση των περιοχών  που καταστράφηκαν από τις πυρκαγιές τον Αύγουστο.

Η  κ. Μαίρη Μπελογιάννη ενημέρωσε  τους μαθητές μας, τόσο για το πρόγραμμα «Μαθητές ξεναγούν μαθητές στα Αρχαία Θέατρα», όσο και για το νέο πρόγραμμα «ΣτηρίΖΟΥΜΕ Βόρεια Εύβοια», το οποίο μπορεί να αξιοποιηθεί και στα πλαίσια των  Εργαστηρίων Δεξιοτήτων, όπου οι μαθητές  έχουν την δυνατότητα να συνεργαστούν με μαθητές σχολείων της Β. Εύβοιας, να αναδείξουν πολιτιστικά μνημεία της περιοχής, να σχεδιάσουν πολιτιστικές διαδρομές, να παρακολουθήσουν τα βήματα ανασυγκρότησης των περιοχών που επλήγησαν από τις καταστροφικές πυρκαγιές και μέσα από την επικοινωνία και την συνεργασία, να μυηθούν στην αξία του εθελοντισμού.

Η Διευθύντρια του Γυμνασίου Ερέτριας κ. Άννα Καραμπατσώλη, οι εκπαιδευτικοί κ. Βασιλική  Ντόκου και κ. Σταυρούλα Φραγκομανώλη  καθώς και οι μαθητές  της Γ ΄τάξης του Γυμνασίου Ερέτριας, ευχαριστούν θερμά τις εκπροσώπους του Διαζώματος κ. Μαρία Κουρασάνη και  κ. Βερενίκη Βασιλειάδου για την άψογη ενημέρωση και συνεργασία, καθώς και την κ. Μαίρη Μπελογιάννη για την καθοδήγηση και την έμπνευση που γενναιόδωρα προσφέρει όλα αυτά τα χρόνια στα πλαίσια συνεργασίας με το Γυμνάσιο Ερέτριας, ως υπεύθυνη εκπαιδευτικών προγραμμάτων του Διαζώματος.

https://www.facebook.com/704689196613462/videos/478970299920555

Το πράσινο χρώμα συμβολίζει τη φύση, την αειφορία, την ζωντάνια.

Το ημικύκλιο, συμβολίζει τις διαδρομές.

Στο κέντρο βρίσκεται ο τίτλος του Προγράμματος.

Ηχητικό

Στο σχολείο μας λειτουργούν φέτος  πιλοτικά τα Εργαστήρια Δεξιοτήτων.  Μαθητές του Β1 τμήματος  στα πλαίσια των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων εργάστηκαν εντατικά  και  συνδύασαν την αγάπη τους για τα ζώα και το περιβάλλον ιδρύοντας την εικονική επιχείρηση Fluffy Shelter. O στόχος της επιχείρησης είναι η κατασκευή σκυλόσπιτου με υλικά φιλικά προς το περιβάλλον και  ειδικά κατασκευασμένη οροφή για φύτευση αρωματικών φυτών. Η ομάδα των μαθητών μας  συμμετέχει στοv μαθητικό διαγωνισμό καλύτερης   « Μαθητικής Εικονικής Επιχείρησης» που διοργανώνει η Junior Achievement Greece είχε ως στόχο μέσα από την επιχείρηση αυτή να υπηρετήσει όσο τον δυνατόν περισσότερους από τους 17 στόχους βιώσιμης ανάπτυξης της UNESCO. Ήδη έχει διακριθεί στην πρώτη δεκάδα και συνεχίζει δυναμικά για τον τελικό!!!

Ήταν μια καλή ευκαιρία να τιμήσουμε την Παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος με την παρουσίαση της εικονικής  Επιχείρησης  από τους μαθητές μας Χριστίνα Αρμύρα, Αθηνά Ιωάννου, Χριστίνα Κικίδη,  Ευάγγελο Κάλφα, Κοραλλία Μεγασθένη. Συντονίστρια είναι η εκπαιδευτικός του σχολείου μας  Βασιλική Προκοπίου, Οικονομολόγος. Συνεργάστηκε  στο σχεδιαστικό και κατασκευαστικό τμήμα η εκπαιδευτικός  του σχολείου μας Αγλαΐα Μπιλιαδέρη, Τεχνολόγος. Ευχαριστούμε τον Δήμο Ερέτριας για την έμπρακτη στήριξη  σε αυτό το εγχείρημά.

Καλή επιτυχία!!!

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Η διαδρομή «Παναθήναια» βρίσκεται στην Αττική και συγκεκριμένα στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας.
Είναι εμπνευσμένη από την λαμπρότερη γιορτή της πόλης των Αθηνών. Γιορταζόταν κάθε τέσσερα χρόνια περίπου στα (μέσα Αυγούστου) προς τιμήν της θεάς Αθηνάς, που ήταν η προστάτιδα της πόλης.
Η Διαδρομή όπως στα αρχαία χρόνια έτσι και σήμερα ξεκινάει από τον Κεραμεικό. Ο αρχαιολογικός χώρος του Κεραμεικού περιλαμβάνει τμήμα του Θεμιστόκλειου τείχους, τις γνωστές πύλες της Αθήνας το Δίπυλο και την Ιερά πύλη ,το Πομπείο, τον ταφικό περίβολο με τη στήλη της Ηγησούς, το Δημόσιο σήμα και πολλά ταφικά μνημεία περνάει από την Αρχαία Αγορά και
καταλήγει στην Ακρόπολη όπου σύμφωνα με το έθιμο της εποχής το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς καλύπτονταν με ένα μάλλινο χιτώνα(πέπλο ) φτιαγμένο από νεαρές παρθένες. Στην ζωφόρο του Παρθενώνα αναπαριστάνεται η πομπή των Παναθηναίων.
Ο Παρθενώνας, όπου βρίσκονταν το άγαλμα της θεάς Αθηνάς κτίστηκε στα έτη 447 -438 π.Χ. στα χρόνια του Περικλή. Ο ναός σχεδιάστηκε από τον Ικτίνο και τον Καλλικράτη .Το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς το είχε φτιάξει ο γλύπτης Φειδίας. Ο ναός της Αθηνάς διακρίνεται για τα πρωτότυπα και μοναδικά του στοιχεία. Θεωρείται θαύμα της αρχιτεκτονικής παγκοσμίως και είναι μνημείο της Παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO.
Πολύ κοντά στη διαδρομή που χαράξαμε βρίσκεται το Μοναστηράκι όπου μπορεί κανείς να βρει αντίκες , μεταχειρισμένα βιβλία και δίσκους στα ατμοσφαιρικά παλαιοπωλεία του. Περνώντας στην Πλατεία Μοναστηρακίου μπορεί να αφουγκραστεί την υπόκωφη ροή του Ηριδανού Ποταμού που περνά ακριβώς κάτω από την πλατεία.
Τις χειμωνιάτικες μέρες, την διαδρομή αυτή συνοδεύουν μυρωδιές από σαλέπι και ψημένα κάστανα από τους πάγκους των πλανόδιων πωλητών.

Διασχίζοντας την Διονυσίου Αεροπαγίτου, βλέπουμε τους τρεις σημαντικούς λόφους της Αρχαίας Αθήνας, τον λόφο του Μουσείου, γνωστό ως λόφο Φιλοπάππου, της Πνύκας και των Νυμφών που βρίσκονται στα δυτικά της Ακρόπολης. Η περιοχή των τριών λόφων είναι ένας από τους σημαντικότερους Αρχαιολογικούς και Ιστορικούς χώρους της Αθήνας ,επειδή όμως καλύπτεται στη μεγαλύτερη έκτασή του από πράσινο προσφέρεται για περίπατο και για αναψυχή. Εάν θέλει κάποιος να ανέβει στους λόφους ακολουθεί το μονοπάτι που κατασκευάστηκε από τον αρχιτέκτονα Δημήτρη Πικιώνη και έχει χαρακτηριστεί μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομίας της UNESCO. Ο επισκέπτης δεν θα πρέπει να παραλείψει να καθίσει να ξεκουραστεί και να πιει αναψυκτικό σε ένα από τα νοσταλγικά καφέ του θησείου με θέα την Ακρόπολη.
Τα flash mobs που διοργανώνονται πολύ συχνά στις πλατείες, οι live μουσικές από συγκροτήματα νέων μουσικών και το θερινό σινεμά στο θησείο (για τους λάτρεις του κινηματογράφου) , εκπλήσσουν ευχάριστά τον επισκέπτη κατά την διάρκεια της βόλτας του. Οι υπαίθριες μιλόνγκες τα καλοκαιρινά βράδια με πανσέληνο, δίπλα στον Κεραμεικό ταξιδεύουν τους επισκέπτες με την μουσική και την κίνηση όπως και η θέα της πανσέληνου από την ταράτσα του μουσείου της Ακρόπολης και καθιστούν τον περίπατο στο ιστορικό κέντρο μια εμπειρία μοναδική.

ΑΕΙΦΟΡΙΑ

Η ενοποίηση και πεζοδρόμηση του ιστορικού κέντρου της Αθήνας οδήγησε στην ανακαίνιση και αξιοποίηση παλαιών εγκαταλελειμμένων και ιστορικών κτιρίων της Αθήνας όπως για παράδειγμα παλιά συνεργεία έγιναν θέατρα, βιοτεχνίες και εργοστάσια μεταμορφώθηκαν σε αίθουσες Τέχνης και πολιτισμού.

Ο περίπατος στο πεζοδρομημένο ιστορικό κέντρο της Αθήνας γίνεται με ποδήλατο, ηλεκτρικό scooter ή με τα πόδια καθώς απαγορεύεται η χρήση αυτοκινήτων και δίκυκλών.