1974-1924: 50 χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο

1974-2024:

50 χρόνια από την τουρκική εισβολή

στην Κύπρο

 

της Δωροθέας Δελιανίδη

 

 Τον Ιούλιο του 1974 η Τουρκία εισέβαλε στην Κυπριακή Δημοκρατία, παραβιάζοντας τον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και τις βασικές αρχές του διεθνούς δικαίου. Πέρα από τον ανθρώπινο πόνο και τις τεράστιες υλικές απώλειες που προκλήθηκαν, οι οδυνηρές συνέπειες της εισβολής και της επακόλουθης βίαιης διαίρεσης και παράνομης στρατιωτικής κατοχής από την Τουρκία είναι ακόμη αισθητές.

1974-2024: 50 χρόνια από την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο και οι καρδιές των ανθρώπων παραμένουν ραγισμένες.

Την Πέμπτη 17 Οκτωβρίου 2024, το 1ο ΓΕΛ Βριλησσίων συμμετείχε στην ιδιαίτερα συγκινητική εκδήλωση με θέμα «Δεν Ξεχνώ», που διοργάνωσαν οι Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της Περιφερειακής Ενότητας Β΄ Αθήνας, οι Σύμβουλοι Εκπαίδευσης, η Κυπριακή Πρεσβεία και ο Δήμος Παπάγου-Χολαργού. Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο Πρέσβης της Κύπρου κ. Αυγουστίδης Σταύρος, ο Περιφερειακός Διευθυντής Εκπαίδευσης κ. Νικολόπουλος Αθανάσιος, ο Προϊστάμενος ΔΔΕ Β Αθήνας κ. Αλεξανδρής Ανδρέας και ο Καθηγητής του ΕΚΠΑ κ. Βοσκός Ανδρέας. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο αμφιθέατρο «Μίκης Θεοδωράκης» του Δήμου Παπάγου-Χολαργού, με παρουσιαστές τους Συμβούλους Εκπαίδευσης κα Βούξινου Ανδριανή και κ. Χαριλάου Νεόφυτο.

Το σχολείο μας παρουσίασε το χορευτικό δρώμενο «Μήνυμα Ελπίδας», με σενάριο και σκηνοθεσία της κας Κυζερίδη Μελπομένης. Οι μαθήτριες Μπήτα Σπυρέτα και Δελιανίδη Δωροθέα και η απόφοιτη Βοΐλα Ελένη, ενθουσίασαν το κοινό και τους διοργανωτές με τη χορογραφία τους.

Πρόθεση των μαθητριών ήταν να προωθήσουν ένα μήνυμα συμφιλίωσης, αγάπης και ελπίδας. Επέλεξαν την τέχνη του χορού για να μοιραστούν τα θετικά συναισθήματα που διακατέχουν τους εφήβους. Με κινήσεις μοντέρνου και σύγχρονου χορού εισήγαγαν τους θεατές σε ένα περιβάλλον γεμάτο αισιοδοξία και ελπίδα. Αυτό ήταν εξάλλου και ο τίτλος της παράστασης: «Μήνυμα ελπίδας».

Οι μαθήτριες Κακουλίδη Όλγα και Κακουλίδη Κάλλη ιδιοποιήθηκαν την τεχνοτροπία του σουρεαλιστή ζωγράφου Σαλβαδόρ Νταλί, δημιουργώντας μια εικαστική σύνθεση όπου ένα άθροισμα από πέτρες συγκροτούν δύο πλευρές που δίνουν τα χέρια. Στα χρώματα και τις γραμμές αξιοποιήθηκαν τα μεσογειακά γεωγραφικά χαρακτηριστικά του νησιού της Κύπρου, το γαλάζιο της θάλασσας, το χρυσοπράσινο της ελιάς, η ώχρα της άμμου, όπως λέει κι ο ποιητής Μαλένης Λεωνίδας: «Χρυσοπράσινο φύλλο ριγμένο στο πέλαγο». Ο πίνακας και το χορευτικό δρώμενο ανταποκρίνεται στο όραμα των εφήβων του σχολείου μας στέλνοντας ένα «Μήνυμα Ελπίδας» στην κατεύθυνση της συνεργασίας. Δύο πλευρές που δίνουν τα χέρια και προχωρούν μαζί στο βάθος του χρόνου. Ο μαθητής Αλέξανδρος Μωρόγιαννης φιλοτέχνησε ψηφιακή αφίσα και επιμελήθηκε το μοντάζ του ψηφιακού σκηνικού και της μουσικής που πλαισίωσαν την παράσταση.

ΧΕΡΙΑ

Το Κυπριακό είναι ένα πολιτικό ζήτημα και η επίλυσή του δεν είναι εύκολη υπόθεση. Οι μαθητές και οι μαθήτριες του 1ου ΓΕΛ Βριλησσίων που συμμετείχαν στην εκδήλωση εξέφρασαν την ελπίδα ότι με αυτή τη συμμετοχή τους συνεισέφεραν στην ευαισθητοποίηση του υπέροχου κοινού και στη θέαση του ζητήματος με την αισιόδοξη εφηβική ματιά.

Χαλβατζή Δέσποινα
Περί Χαλβατζή Δέσποινα 35 Άρθρα
Γεννήθηκα το 1976 στην Αθήνα. Η καταγωγή μου είναι από την Ίμβρο. Η οικογένειά μου αλλά και οι πολύτιμες φιλίες που έκανα από την παιδική ηλικία μέχρι σήμερα έχουν καθορίσει σε μεγάλο βαθμό τη ζωή μου. Σπούδασα Φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και για αρκετά χρόνια ασχολήθηκα με την επιμέλεια κειμένου σε πολιτιστικά ιδρύματα, εκδοτικούς οίκους και στην έντυπη και ηλεκτρονική ενημέρωση. Το 2008 διορίστηκα στη δημόσια εκπαίδευση. Από την Αθήνα στη Χίο, από τη Χίο στην Κορινθία και από εκεί πάλι πίσω στην Αθήνα. Υπηρετώ για δεύτερη χρονιά στο 1ο ΓΕΛ Βριλησσίων (το λύκειο από το οποίο αποφοίτησα) και φέτος, κατόπιν πρότασης της Δ/ντριας του σχολείου, κας Κυζερίδη Μελπομένης, τολμάμε -με τους μαθητές που απαρτίζουν τη συντακτική ομάδα της σχολικής εφημερίδας αλλά και με καλοδεχούμενη τη συνδρομή όλων των εκπαιδευτικών και των μαθητών του σχολείου- να κοινοποιήσουμε στιγμές της σχολικής ζωής, να εκφράσουμε σκέψεις, προβληματισμούς με αφορμή την επικαιρότητα, να παρουσιάσουμε τα ενδιαφέροντά μας γύρω από την τέχνη και άλλα που ευελπιστούμε να προκύψουν στο πλαίσιο αυτής της απόπειρας... Η κοσμοθεωρία μου συμπυκνώνεται στα λόγια του Τζον Κίτινγκ από την ταινία «Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών»: «Η ιατρική, η νομική, η διοίκηση επιχειρήσεων – ναι, αυτά είναι σεβαστά επαγγέλματα, απαραίτητα για να συνεχίζεται η ζωή… Η ποίηση, όμως, ο ρομαντισμός, η ομορφιά, ο έρωτας! –αυτά είναι που μας κρατάνε στη ζωή!».