Χρωστάμε ακόμα ένα ’21
του Γιώργου Χατζηγεωργίου
Μας είπαν πως η λευτεριά
κερδήθηκε με αίμα, φωτιά, θυσία
μας δίδαξαν για το μεγάλο ’21
για εκείνους που όρθωσαν κορμιά
κόντρα σε αυτοκρατορίες και σκοτεινές σκιές
για σπαθιά που χάραξαν το μέλλον
πάνω σε πέτρες και τάφους.
Μα η σκλαβιά δεν έφυγε ποτέ.
Άλλαξε πρόσωπα, φόρεσε γραβάτες
έγινε νόμος, έγινε ψέμα
έγινε εκτροχιασμένο τρένο
πήρε μαζί της παιδιά
νεαρές ψυχές με όνειρα που δεν έφτασαν ποτέ!
Κάπου ανάμεσα στο τσιμέντο
της συγκάλυψης
η νύχτα αυτή ουρλιάζει ακόμα.
Τα ρολόγια σταμάτησαν κοντά στα μεσάνυχτα,
και εμείς;
Συνεχίζουμε να ζούμε σαν να μην σκοτώθηκαν
σαν να μην ήξεραν
σαν να μη φτάνει κανείς.
Στους δρόμους φωνές βουβές
γυναίκες που φοβούνται τη νύχτα
εργάτες που γερνάνε σκυφτοί
νεολαία που της έκλεψαν το μέλλον
και την έπεισαν πως έτσι είναι τα πράγματα, μα δεν είναι.
Η Επανάσταση δεν είναι μια σελίδα,
δεν είναι γιορτή,
δεν είναι μονάχα μια μέρα τον χρόνο.
Είναι χρέος,
είναι η φλόγα που πρέπει να κρατήσουμε ζωντανή,
είναι τα χέρια που πρέπει να ενωθούν
και να γίνουν κύμα,
να γίνουν θύελλα,
να γίνουν αλλαγή.
Δεν πολεμήσαμε αρκετά.
Χρωστάμε ακόμα ένα ’21
για όλους εκείνους που χάθηκαν άδικα
για εκείνους που ακόμη περιμένουν δικαιοσύνη
για εμάς που δεν αντέχουμε άλλο να ξεχνάμε!
