Χρωστάμε ακόμα ένα ’21

Χρωστάμε ακόμα ένα ’21

 

του Γιώργου Χατζηγεωργίου

 

Μας είπαν πως η λευτεριά

κερδήθηκε με αίμα, φωτιά, θυσία

μας δίδαξαν για το μεγάλο ’21

για εκείνους που όρθωσαν κορμιά

κόντρα σε αυτοκρατορίες και σκοτεινές σκιές

για σπαθιά που χάραξαν το μέλλον

πάνω σε πέτρες και τάφους.

Μα η σκλαβιά δεν έφυγε ποτέ.

Άλλαξε πρόσωπα, φόρεσε γραβάτες

έγινε νόμος, έγινε ψέμα

έγινε εκτροχιασμένο τρένο

πήρε μαζί της παιδιά

νεαρές ψυχές με όνειρα που δεν έφτασαν ποτέ!

Κάπου ανάμεσα στο τσιμέντο

της συγκάλυψης

η νύχτα αυτή ουρλιάζει ακόμα.

Τα ρολόγια σταμάτησαν κοντά στα μεσάνυχτα,

και εμείς;

Συνεχίζουμε να ζούμε σαν να μην σκοτώθηκαν

σαν να μην ήξεραν

σαν να μη φτάνει κανείς.

Στους δρόμους φωνές βουβές

γυναίκες που φοβούνται τη νύχτα

εργάτες που γερνάνε σκυφτοί

νεολαία που της έκλεψαν το μέλλον

και την έπεισαν πως έτσι είναι τα πράγματα, μα δεν είναι.

Η Επανάσταση δεν είναι μια σελίδα,

δεν είναι γιορτή,

δεν είναι μονάχα μια μέρα τον χρόνο.

Είναι χρέος,

είναι η φλόγα που πρέπει να κρατήσουμε ζωντανή,

είναι τα χέρια που πρέπει να ενωθούν

και να γίνουν κύμα,

να γίνουν θύελλα,

να γίνουν αλλαγή.

Δεν πολεμήσαμε αρκετά.

Χρωστάμε ακόμα ένα ’21

για όλους εκείνους που χάθηκαν άδικα

για εκείνους που ακόμη περιμένουν δικαιοσύνη

για εμάς που δεν αντέχουμε άλλο να ξεχνάμε!

Χαλβατζή Δέσποινα
Περί Χαλβατζή Δέσποινα 35 Άρθρα
Γεννήθηκα το 1976 στην Αθήνα. Η καταγωγή μου είναι από την Ίμβρο. Η οικογένειά μου αλλά και οι πολύτιμες φιλίες που έκανα από την παιδική ηλικία μέχρι σήμερα έχουν καθορίσει σε μεγάλο βαθμό τη ζωή μου. Σπούδασα Φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και για αρκετά χρόνια ασχολήθηκα με την επιμέλεια κειμένου σε πολιτιστικά ιδρύματα, εκδοτικούς οίκους και στην έντυπη και ηλεκτρονική ενημέρωση. Το 2008 διορίστηκα στη δημόσια εκπαίδευση. Από την Αθήνα στη Χίο, από τη Χίο στην Κορινθία και από εκεί πάλι πίσω στην Αθήνα. Υπηρετώ για δεύτερη χρονιά στο 1ο ΓΕΛ Βριλησσίων (το λύκειο από το οποίο αποφοίτησα) και φέτος, κατόπιν πρότασης της Δ/ντριας του σχολείου, κας Κυζερίδη Μελπομένης, τολμάμε -με τους μαθητές που απαρτίζουν τη συντακτική ομάδα της σχολικής εφημερίδας αλλά και με καλοδεχούμενη τη συνδρομή όλων των εκπαιδευτικών και των μαθητών του σχολείου- να κοινοποιήσουμε στιγμές της σχολικής ζωής, να εκφράσουμε σκέψεις, προβληματισμούς με αφορμή την επικαιρότητα, να παρουσιάσουμε τα ενδιαφέροντά μας γύρω από την τέχνη και άλλα που ευελπιστούμε να προκύψουν στο πλαίσιο αυτής της απόπειρας... Η κοσμοθεωρία μου συμπυκνώνεται στα λόγια του Τζον Κίτινγκ από την ταινία «Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών»: «Η ιατρική, η νομική, η διοίκηση επιχειρήσεων – ναι, αυτά είναι σεβαστά επαγγέλματα, απαραίτητα για να συνεχίζεται η ζωή… Η ποίηση, όμως, ο ρομαντισμός, η ομορφιά, ο έρωτας! –αυτά είναι που μας κρατάνε στη ζωή!».