Το μυστικό των 13 ντουλαπιών

Μια φορά και έναν καιρό οσο ήμουν μόλις 3 χρωνόν είδα 3 ντουλάπια στην κουζίνα της μαμάς μου. Αφού άνοιξα το πρώτο είδα ένα χαρτάκι που έγραφε “10 χρόνια έμειναν’’. Προφανώς δεν ήξερα να διαβάζω αλλά το κράτησα στο κουτί με τα παιχνίδια μου. Μετά από 3 χρονια δηλαδή ‘ημουν 6 χρονών όπως και τα ντουλάπια στην κουζίνα. Ήταν 6 κάθε χρόνο τα ντουλάπια αυξανόντουσαν στην ημέρα γενεθλίων μου ανάλογα και με την ηλικία μου. Αφού έμαθα να διαβάζω θυμήθηκα εκεινο το χαρτάκι και όταν κατάλαβα τι γράφει τρόμαξα πολύ. Λίγα χρόνια αργότερα ήταν η παραμοννή των 13ων -Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου- γενεθλίων και τα ντουλάπια 12 στην κουζίνα του σπιτιού μας! Εγώ μαζί με την μαμά μου καθόμαστε κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο και τρώμε μελομακάρονα, μέχρι που την ρωτάω για τα ντουλάπια και μου απαντάει με σοβαρή και ζοφερή φωνή ‘’Μην το ξανααναφέρεις ποτέ’’.

Ετσι πήγα στο κρεβάτι μου και έβλεπα αστεία βιντεάκια, η ώρα 11 και 59 και ξαφνικά εκεί που το

κινητό έδειχνε μια πάπια να φοράει γυλιά ηλίου έδειξε 13 ντουλάπια και μετά έσβησε. Για περίπου 13 λεπτά δεν ακούστηκε τίποτα αλλά μετά ένα χτύπημα στην πόρτα ακολουθούμενο από μία απόκοσμη κοριτσίστικη φωνή που έλεγε “γειά σου θες να παίξουμε;”

Στη συνέχεια θυμήθηκα το χαρτάκι που έιχα βρει όσο ήμουν πιο μικρός και τρόμαξα πολύ. Αφού μάζεψα όλο μου το θάρρος βγήκα από το δωμάτιο μου και κατευθήνθηκα προς την κουζίνα. Και μετά το είδα ότι το 13ο ντουλάπι ήταν εκεί. Το χριστουγεννιάτικο δέντρο ξεκίνησε να τρεμοπαίζει και το ντουλάπι ήταν ορθάνοιχτο και μέσα του φαινόταν μία φιγούρα. Τότε προσπάθησα να τσιρίξω αλλά από το σοκ και τον πανικό δεν ακούστηκε τίποτα. Μέτα ένιωσα ένα χέρι να με ακουμπάει και αφού γύρησα το κεφάλι μου είδα μπροστά μου το μπαμπά μου να τραγουδαέι το τραγούδι των γενεθλίων και την μαμά μου να πηδάει από το 13ο ντουλάπι.

Τελικά όλο αυτό ήτανε μία πλάκα που διήρκησε χρόνια. Η μαμά μου είχε ηχογραφήσει τους ήχους από μία τρομακτική ταινία και χειριζότανε το κινητό μου και το χριστουγεννιάτικο δέντρο από μια εφαρμογή στο κινητό της.

Βέβαια ακόμα έχω εφιάλτες.

Στέλιος Γ., Στ΄1

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης