Από τον μαθητή του Α3, Βασίλη Παππά
Η Υπαπαντή του Κυρίου είναι μια γιορτή της Εκκλησίας μας που τη γιορτάζουμε στις 2 Φεβρουαρίου. Εκείνη την ημέρα η Παναγία και ο Ιωσήφ πήγαν τον μικρό Ιησού στον Ναό, σαράντα ημέρες μετά τη γέννησή Του, για να κάνουν ό,τι έλεγε ο νόμος του Θεού.
Στον Ναό συνάντησαν τον γέροντα Συμεών, ο οποίος περίμενε για πολλά χρόνια να δει τον Χριστό. Όταν πήρε τον Ιησού στην αγκαλιά του, ένιωσε μεγάλη χαρά και ευχαρίστησε τον Θεό, γιατί κατάλαβε ότι αυτό το παιδί ήταν πολύ ξεχωριστό.
Η λέξη υπαπαντή σημαίνει «συνάντηση» ή «υποδοχή» και η γιορτή τιμά τη συνάντηση του βρέφους Χριστού με τον δίκαιο Συμεών που τον αναγνώρισε ως τον Μεσσία.
Σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη, η Υπαπαντή του Κυρίου περιγράφει την πράξη της προσφοράς και υποδοχής του Θείου Βρέφους στο Ναό των Ιεροσολύμων.
Από τη μαθήτρια του Α3, Μαριρέα Ντάφλου
Η Υπαπαντή του Κυρίου είναι μεγάλη γιορτή της Ορθόδοξης Εκκλησίας και γιορτάζεται στις 2 Φεβρουαρίου, σαράντα ημέρες μετά τη Γέννηση του Χριστού. Η λέξη «Υπαπαντή» σημαίνει συνάντηση και αναφέρεται στη συνάντηση του Ιησού με τον γέροντα Συμεών στον Ναό των Ιεροσολύμων.
Σύμφωνα με τον Μωσαϊκό Νόμο, κάθε πρωτότοκο αγόρι έπρεπε να αφιερώνεται στον Θεό και η μητέρα να προσφέρει μια θυσία. Έτσι, η Παναγία και ο Ιωσήφ πήγαν τον μικρό Ιησού στον Ναό και πρόσφεραν δύο τρυγόνια, που ήταν η θυσία των φτωχών ανθρώπων. Αυτό δείχνει την απλότητα και την ταπεινότητα της Αγίας Οικογένειας.
Στον Ναό βρισκόταν ο Συμεών, ένας δίκαιος και ευλαβής άνθρωπος. Όταν πήρε τον Ιησού στην αγκαλιά του, αναγνώρισε ότι είναι ο Χριστός και Τον ονόμασε «σημείον αντιλεγόμενον». Με τα λόγια αυτά ήθελε να πει ότι ο Ιησούς θα προκαλέσει διαφορετικές αντιδράσεις στους ανθρώπους: άλλοι θα Τον πιστέψουν και άλλοι θα Τον αρνηθούν.
Ο Συμεών είπε ακόμη στην Παναγία ότι «δίκοπο μαχαίρι θα περάσει την καρδιά της». Τα λόγια αυτά δείχνουν τον μεγάλο πόνο που θα νιώσει ως μητέρα, όταν δει τον Υιό της να υποφέρει και να σταυρώνεται. Το «μαχαίρι» συμβολίζει τη βαθιά θλίψη και τη θυσία της μητρικής αγάπης.
Η Υπαπαντή έχει καθιερωθεί και ως η χριστιανική γιορτή της μητέρας, επειδή τιμάται η Παναγία ως πρότυπο μητέρας που αγαπά, υπακούει στον Θεό και θυσιάζεται για το παιδί της. Η γιορτή αυτή μας θυμίζει την αξία της οικογένειας, της πίστης και της αγάπης.
Από τη μαθήτρια του Α3, Κωνσταντίνα Οικονομίδου
Η Υπαπαντή είναι Δεσποτική και Θεομητορική εορτή της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που εορτάζεται η προσφορά του Ιησού στον Ναό από τη Μητέρα Του Μαρία και τον Ιωσήφ. Ήταν μια παράδοση του Μωσαϊκού Νόμου που έλεγε ότι τον πρωτότοκο γιο τον αφιέρωναν στον Θεό σαράντα ημέρες μετά τη γέννησή του.
Στον Ναό του Σολομώντα, όπου έγινε η τελετή, συνάντησαν έναν γέροντα, τον Συμεών. Το Άγιο Πνεύμα του είχε πει ότι δεν θα πεθάνει μέχρι να δει τον Μεσσία. Ο Συμεών είδε το βρέφος, το αναγνώρισε και είπε: «Θεέ μου άσε τον δούλο σου να πεθάνει ειρηνικά».
Αυτό το γεγονός ονομάζεται Υπαπαντή και εορτάζεται στις 2 Φεβρουαρίου.
Από τη μαθήτρια του Α3, Κωνσταντίνα Σαρρή
Η γιορτή της Υπαπαντής είναι μία από τις σημαντικές εορτές της Ορθόδοξης Εκκλησίας και γιορτάζεται σαράντα ημέρες μετά τα Χριστούγεννα. Την ημέρα αυτή θυμόμαστε την παρουσίαση του μικρού Ιησού στον Ναό από την Παναγία και τον Ιωσήφ, σύμφωνα με τον νόμο της εποχής. Εκεί συναντούν τον δίκαιο Συμεών και την προφήτιδα Άννα, οι οποίοι αναγνωρίζουν στο πρόσωπο του παιδιού τον Σωτήρα του κόσμου. Ο Συμεών δοξολογεί τον Θεό γιατί αξιώθηκε να Τον δει και μιλά για το φως που θα φωτίσει όλους τους ανθρώπους. Η Υπαπαντή μας διδάσκει την πίστη, την υπομονή, την ταπεινότητα και την αγάπη προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο, καθώς και τη σημασία της υπακοής και της ελπίδας στη ζωή κάθε χριστιανού μαθητή σήμερα και πάντα
Από τον μαθητή του Α3, Μάριο Πανώργια
Η Υπαπαντή του Κυρίου γιορτάζεται στις 2 Φεβρουαρίου και είναι μια από τις σημαντικότερες γιορτές της Χριστιανοσύνης. Αναφέρεται στην ημέρα που η Παναγία και ο Ιωσήφ οδήγησαν τον μικρό Χριστό στον Ναό των Ιεροσολύμων, σαράντα ημέρες μετά τη γέννησή Του, για να Τον αφιερώσουν στον Θεό. Σύμφωνα με τον νόμο της εποχής, η προσφορά για τη θυσία ήταν ένα ζευγάρι τρυγόνια ή δύο μικρά περιστέρια.
Εκεί τους υποδέχθηκε ο δίκαιος και ευσεβής Συμεών. Μόλις πήρε το θείο Βρέφος στην αγκαλιά του, φωτίστηκε από το Άγιο Πνεύμα και αναφώνησε ότι πλέον μπορούσε να «φύγει» από τη ζωή ειρηνικά, αφού αξιώθηκε να δει τον Σωτήρα του κόσμου. Στη συνέχεια, ευλόγησε τους γονείς και προφήτευσε στη Μαρία πως ο Χριστός θα αποτελέσει «σημείον αντιλεγόμενον» (δηλαδή πρόσωπο που θα προκαλέσει πολλές συζητήσεις) και πως ένας μεγάλος πόνος, σαν δίκοπο σπαθί, θα διαπεράσει τη δική της ψυχή βλέποντας τα πάθη του Υιού της.
Από τον μαθητή του Α4, Σταμάτη Χουλιαρά
Η Υπαπαντή του Κυρίου εορτάζεται στις 2 Φεβρουαρίου και αποτελεί μία από τις δώδεκα μεγάλες εορτές της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας, το λεγόμενο Δωδεκάορτο. Η εορτή αυτή αναφέρεται στην παρουσίαση του Ιησού Χριστού στον Ναό των Ιεροσολύμων, σαράντα ημέρες μετά τη γέννησή Του, σύμφωνα με τον Μωσαϊκό νόμο για κάθε πρωτότοκο αγόρι.
Σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη (Κατά Λουκάν β ́ 22-40), η Παναγία και ο Ιωσήφ πήγαν το Θείο Βρέφος στον Ναό για να το αφιερώσουν στον Θεό. Εκεί το υποδέχτηκε ο πρεσβύτης Συμεών, ένας δίκαιος και ευλαβής άνθρωπος, στον οποίο είχε αποκαλυφθεί από το Άγιο Πνεύμα ότι δεν θα πέθαινε αν δεν έβλεπε πρώτα τον Μεσσία. Όταν πήρε τον Ιησού στην αγκαλιά του, αναγνώρισε ότι Αυτός είναι ο Σωτήρας του κόσμου.
Η λέξη «Υπαπαντή» προέρχεται από το ρήμα υπαντάω και σημαίνει υποδοχή ή προϋπάντηση. Η εορτή αυτή συμβολίζει τη συνάντηση της Παλαιάς Διαθήκης με την Καινή, δηλαδή του παλαιού κόσμου με τον νέο. Ο Συμεών εκφράζει την ανθρωπότητα που υποδέχεται τον Χριστό. Η θεολογική σημασία της Υπαπαντής είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς επιβεβαιώνει τη θεότητα του Ιησού Χριστού και φανερώνει ότι ο Χριστός είναι το «φως εις αποκάλυψιν εθνών». Για τον λόγο αυτό, η εορτή συνδέεται με το φως, ενώ σε πολλές εκκλησίες τελείται και η ευλογία των κεριών.
Η Υπαπαντή του Κυρίου μας υπενθυμίζει τη σημασία της πίστης, της υπομονής και της αποδοχής του Θεού στη ζωή μας, όπως έκανε ο Συμεών, αναγνωρίζοντας τον Χριστό ως φως και σωτήρα του κόσμου.
Το άρθρο αυτό γράφτηκε στο πλαίσιο του μαθήματος των Θρησκευτικών
Υπεύθυνη καθηγήτρια: Βασιλεία Χατζηαντωνίου
