Γράφουν οι μαθήτριες Όλγα Μαχαίρα, Ανθή Δούκα,Μαρία Κουμαντζιά, Γεωργίνα Μουτροπούλου.

Λένε πως η αγάπη χρειάζεται λέξεις για να επιβιώσει, αλλά όποιος έχει ζήσει χρόνια μέσα σε ένα σπίτι με συντροφιά το κατοικίδιο του, έχει εντελώς διαφορετική άποψη. Ουσιαστικά, είναι μία αμοιβαία σχέση στοργής και συντροφικότητας που προσφέρει σημαντικά οφέλη τόσο στη σωματική ,όσο και στην ψυχική υγεία του ανθρώπου. Είναι σαν ο άνθρωπος να γίνεται κηδεμόνας του κατοικίδιου του προσφέροντας του αγάπη, φροντίδα και ασφάλεια, ενώ το κατοικίδιο ανταποδίδει  με ανιδιοτελή αγάπη και πίστη.

Η αλληλεπίδραση με τα κατοικίδια μειώνει το στρες , την κατάθλιψη  και γεμίζει τον άνθρωπο με ευτυχία και όρεξη για ζωή. Επιπλέον, τα κατοικίδια παρακινούν τους κηδεμόνες τους σε  σωματική άσκηση με αποτέλεσμα να ενθαρρύνουν την σωματική δραστηριότητα του ιδιοκτήτη τους. Το να αναλάβεις  τη φροντίδα ενός ζώου καλλιεργεί συναισθήματα προσφοράς και υπευθυνότητας  ,ιδίως στα παιδιά. Επίσης, η ύπαρξη του κατοικίδιου, ειδικά σκύλου, βοηθά σημαντικά στην κοινωνικοποίηση και διευκολύνει τη συναναστροφή με άλλους ανθρώπου.

Συνοψίζοντας, ένα κατοικίδιο αποτελεί μεγάλο κομμάτι στην ζωή του ανθρώπου. Για να ζήσει κάποιος με την κατάλληλη και πιο αξιόπιστη συντροφιά , έστω για λίγα χρόνια, δεν είναι απαραίτητο να έχει δίπλα του κάποιον που να μιλά ,αλλά κάποιον που θα δείχνει παντοτινή αγάπη και ας μην καταλαβαίνει λέξη σου.