Γράφουν οι μαθητές  της Β” Γυμνασίου, Μπάνης Μάνος, Δάρλας Δημήτρης, Ηλιόπουλος Θανάσης και Μπογιατζής Παναγιώτης.

Το πρώτο τετράμηνο τελείωσε! Και πολλά παιδιά περιμένουν με άγχος τους βαθμούς τους , καθώς αυτή είναι η στιγμή που τους οδηγεί σε μια φανερή αυτοκριτική. Βέβαια, όλοι οι καθηγητές για να μας ενθαρρύνουνε, μας λένε ότι οι βαθμοί δεν παίζουν καθοριστικό ρόλο, αλλά περισσότερο  τους ενδιαφέρει η συμμετοχή και η συμπεριφορά στην τάξη, αλλά τί νιώθει ένας μαθητής αυτή την περίοδο;

Αρχικά, ένας έφηβος , περιμένοντας την αποτύπωση της προσπάθειας του σε ένα χαρτί ,μπορεί να νιώθει άπειρα συναισθήματα όπως άγχος, το κυριότερο συναίσθημα όλων των παιδιών σε αυτήν την ηλικία. Σκέφτεται κυρίως  αν δεν τα πάει καλά το πως θα αντιδράσουν οι γονείς του και τι γνώμη θα σχηματίσουν για τον ίδιο και την προσπάθεια του, καταπιέζεται και δημιουργεί υποθέσεις με το μυαλό του για λόγο ανύπαρκτο. Ακόμη, ένα συναίσθημα κάποιου παιδιού μπορεί να είναι η αποθάρρυνση του, πράγμα πολύ σημαντικό που αν »χτιστεί» πάνω σε κάποιον έφηβο, δύσκολα ξεπερνιέται γιατί το παιδί χάνει την  εμπιστοσύνη στον ίδιο του τον εαυτό και το κίνητρο  για μάθηση  επίσης.

Επιπλέον ,τα παιδιά στις μέρες μας πιστεύουν ότι αυτοί οι βαθμοί θα επηρεάσουν ολόκληρο το μέλλον τους ,δηλαδή την επαγγελματική τους αποκατάσταση και την υλοποίηση όλων των ονείρων τους .Αυτό τους κάνει να αισθάνονται αποτυχημένοι ,με χαμηλή αυτοπεποίθηση ,αν οι βαθμοί δεν είναι καλοί. Οι έφηβοι ενδέχεται επίσης να αισθανθούν απογοήτευση ή απόρριψη αν η βαθμολογία τους δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες τους. Ακόμη ένα συναίσθημα που μπορούν να νιώσουν οι μαθητές κατά την περίοδο των βαθμών είναι η αδικία , καθώς μπορεί να πιστεύουν ότι αδικήθηκαν, εφόσον κατέβαλαν περισσότερη προσπάθεια από έναν συμμαθητή τους, αλλά ο  βαθμός  του συμμαθητή τους  είναι υψηλότερος. Τέλος, οι μαθητές μπορεί να αισθανθούν ένα είδος πίεσης από τους γύρω τους ,καθώς όλοι περιμένουν πολλά από τα παιδιά.